Кіріспе
Реджинальд Парнелл (2 шілде 1911 жылы дүниеге келген, 7 қаңтар 1964 жылы қайтыс болған) – Англияның Дерби қаласынан шыққан жарыс жүргізушісі және команда менеджері. Ол жеті Формула-1 әлем чемпионатының Гран-присіне қатысып, бір мәрте тұғырға көтеріліп, барлығы тоғыз чемпионат ұпайы жинады. Парнелл, жүргізуші және команда менеджері ретінде, 1964 жылы ерте қайтыс болғанға дейін соғыстан кейінгі британдық автоспортқа елеулі әсер етті. Парнелл Бруклендсте жарысқан және Кей Петребен болған апаттан кейін жарысқа қатысуына тыйым салынды, бұл оның жарыс мансабын аяқтады. Соғыстан бұрын ол жарыс машиналарын сатып алған. Соғыс аяқталғаннан кейін, ол оларды соғыстан кейінгі жарыстарға қатысу үшін негіз ретінде сатты. Кейін ол көптеген автомобильдермен жарысқаннан кейін менеджментке ауысып, "Астон Мартин" командасын Формула-1-ге енгізді. Парнелл өзінің ұлы Тимнің көмегімен "Yeoman Credit Racing" командасын басқарды, ол өзі де кейін Формула-1-де жарысқа қатысты.
Reginald Parnell (2 July 1911 – 7 January 1964) was a racing driver and team manager from Derby, England. He participated in seven Formula One World Championship Grands Prix, achieving one podium, and scoring a total of nine championship points. Parnell, as both a driver and a team manager, had a considerable influence on post war British motorsport until his premature death in 1964. Parnell raced at Brooklands and was banned following an accident with Kay Petre which ended her racing career. Before the war he bought up racing cars. Once the hostilities had ceased he sold them to form the basis of post war racing entries. He later raced a whole host of cars before turning to management and taking Aston Martin into Formula 1. Parnell went on to run the Yeoman Credit Racing team with the help of his son Tim who later raced in Formula 1 himself.
Ерте мансап
Парнелл Дербиде гараж бизнесімен айналысатын отбасынан шыққан. 1933 жылы Донингтон-паркте алғашқы автожарыс өткізілгенде, ол көрермен ретінде болды және осы спортқа қатысуға шешім қабылдады. 1935 жылы ол ескі 2 литрлік Bugatti бір орындық машинасын бар болғаны 25 фунтқа сатып алды. Алғашқы жарысында падокта артқы осі сынды, бірақ Bugatti-ге қосалқы бөлшектер алу тым қымбат болғандықтан, ол MG Magnette K3 машинасымен ауыстырылды. Парнелл Бруклендс және Донингтон Паркте жеңіске жетті, бірақ 1937 жылы Бруклендсте 500 Мильдік жарысқа дайындық кезінде апатқа ұшырап, лицензиясынан айырылды. Ол Кей Петреге қарсы озу кезінде қателік жасады, MG-ді басқаруды жоғалтып, оның Austin 7 машинасына соқтығысып, оны аударып жіберді. Кей Петре ауыр жарақат алды және енді жарысқа қатыспады. Ол оқиғаны "жаман сәтке" байланыстырды, бірақ RAC Парнеллдің жарыс лицензиясын екі жылға тоқтатты. Бұл оның жарысқа қатыса алмайтынын білдірді. 1938 жылы Парнелл өзінің машиналарын жарысқа шығара алмады, сондықтан машиналарын басқа жүргізушілерге жалға беру жарысқа қатысудың жақсы жолы екенін түсінді. Оның кейінгі команда менеджері ретіндегі қабілеттері осы кезеңде қалыптасқан болуы мүмкін. 1939 жылы лицензиясын қайта алғаннан кейін Парнелл 4,9 литрлік Bugatti қозғалтқышы бар бір орындық BHW машинасымен қайтадан жарыс жолына шықты. Ол осы BHW машинасымен Донингтон Паркте үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Сонымен қатар, ол "Челленджер" деп аталған voiturette (соғысқа дейінгі Формула 2 нұсқасы) үшін өзінің жеке машинасын құрастыруға кірісті, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, оның мансабының ең жақсы жылдары босқа кетті. 1947 жылы Парнелл Ұлыбританияның ең табысты жарыс жүргізушісі атанды және BRDC-нің Алтын жұлдызымен марапатталды. Ол жылды Швециядағы екі мұз жарысында жеңіспен бастады, оның ERA A типі алғашқы Формула 1 жарысын жеңіп алды. Содан кейін ол Ұлыбританияға оралып, Джерсиде Maserati 4CLT машинасымен жарыста жеңіске жетті. Ол Олстерде де жеңіске жете алатын еді, егер жаңадан сатып алған ERA E типінің де Дион түтігі сынбаса. Келесі жылы Парнелл тағы да Алтын жұлдызды жеңіп алды. Ол өзінің жаңа Maserati 4CLT/48 машинасымен Зандвортқа барды және трассаның алғашқы жарысында үшінші орын алды. Суссекс трассасында өткен алғашқы жарыста Гудвуд кубогын жеңіп алды, Пенья Рейн Гран-присінде екінші, Гран-при д'Италияда бесінші орын алды. Парнелл 1949 жылы да Maserati машинасымен сәтті өнер көрсетті, Гудвудта көптеген жеңіске жетіп, "Гудвуд императоры" деген лақап атын алды және Еуропаның барлық ірі трассаларында жарысты. Ол сондай-ақ Оңтүстік Америкадағы маусымның алғашқы жарыстарында да қатысты.
Формула бірінші
Келесі маусымда ол зор құрметке ие болды, оны Сильверстоунде өткен Формула-1 әлем чемпионатының алғашқы жарысында төртінші Alfa Romeo көлігін жүргізуге шақырды. Ол тамаша үшінші орынды жеңіп алды және подиумға көтерілді, командаластары Джузеппе Фарина мен Луиджи Фагиолимен бірдей айналымда аяқтады. Ол зауыттың барлық жеңімпаз командасымен жарысқа қатысатын жалғыз британдық жүргізуші болды. Италияға жасаған сапарынан кейін Тони Вандервелл оған ұсыныс жасады, нәтижесінде Парнелл Вандервеллдің Thinwall Special (көп өзгертілген Формула-1 Ferrari 375) көлігімен көптеген F1 жарыстарында өнер көрсетті. Ол жұлдызды қатысушылардың арасында өте қиын жағдайда жарысқа қатысты, BRDC International Trophy финалы бұрқасын, молния және қатты жаңбыр астында өтті. Көріну нашар болды және трасса алты дюймға дейін сумен жабылғандықтан, жарыс алты айналымнан кейін тоқтатылды, себебі Сильверстоун суға батып, жалғастыру қауіпті болды. Жарыс тоқтатылған кезде Парнелл көш бастап тұрды; ресми жеңімпаз анықталмады, сондықтан ол Alfa Romeo командасын жеңгенімен, екі айдан кейін ғана 1951 жылғы Ұлыбритания Гран-приінде Альфалар алғашқы жеңіліске ұшырады. Жарыс аяқталғаннан кейін Рег: «Жарыс тоқтатылғаны өкінішті, себебі мен оны жалғастыруды қалаған едім. Мен италияндықтардан бір минут алда болдым, және олардың бұл айырманы қысқартпайтынына сенімдімін. Бұл мұздай суық ваннада аквапланинг жасаған сияқты еді, бірақ кабина ішінде өте ыстық және булы болды, сондықтан сағатына 80 миль жылдамдықпен бұрылыстардың тек күңгірт сызбаларын ғана көріп, алға шығып келе жатқан көліктердің шашыраған суының сызбаларын ғана байқадым». 1952 жылы Парнелл DB2 көлігімен табысқа жетті, Сильверстоун мен Борехамда жеңіске жетті; Гудвудта Джон Уайерге питте өрт салдарынан ауыр жарақат алғаннан кейін, ол Астон Мартин командасының менеджері міндетін сүйсінсіз қабылдады. Бұл болашақтағы жақсылықтардың көрінісі болды. Жеңістер 1953 жылға дейін жалғасты. Сол жылы өткен Mille Miglia жарысында, бүлінген дроссельдік клапанды сыммен толығымен ашық ұстауға мәжбүр болған Парнелл және навигаторы Луи Клемантаски DB3 көлігімен бесінші орынды иеленді. Бұл Ұлыбритания көлігінің итальяндық классикадағы ең жоғары жетістігі болды. Бұл нәтиже Себрингтегі 12 сағаттық жарыста екінші орын алғаннан кейін келді. Ол RAC Tourist Trophy жарысында да екінші орын алды және Гудвудтағы Тоғыз сағаттық жарыста жеңіске жетті. Ол басқа формулаларда да табысқа жетті, бірақ 1957 жылдың соңында 45 жасында зейнетке шығуға шешім қабылдады. Оның соңғы халықаралық жарысы – Ryal Bush-те өткен Жаңа Зеландия чемпионатының жол жарысы, онда ол Ferrari 555/860 көлігімен екінші орынды иеленді.
Команданы басқару
Ол "Астон Мартин" командасының менеджері болды, бұл оны 1959 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысындағы танымал 1-2 көрсеткішіне жетекшілік етуге алып келді, онда Рой Сальвадори мен Кэрролл Шелби Морис Тринтиньянт пен Пол Фререге қарсы шықты. Содан кейін компания Формула-1-ге қатысуға шешім қабылдады және Парнелл команданы басқарды, бірақ 1960 жылдың соңында жоба тоқтатылды.
Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1950 Aston Martin Ltd. Чарльз Браккенбери Aston Martin DB2 S3.0 244 6-шы 2-ші 1951 Aston Martin Ltd. Дэвид Хэмпшир Aston Martin DB2 S3.0 208 7-ші 3-ші 1952 Aston Martin Ltd. Эрик Томпсон Aston Martin DB3 S3.0 Аяқтамады (Жеткізу жұмысы) 1953 Aston Martin Ltd. Питер Коллинз Aston Martin DB3S S3.0 16 Аяқтамады (Апат) 1954 Дэвид Браун Рой Сальвадор Aston Martin DB3S S5.0 222 Аяқтамады (Беткей гарнитурасы) 1955 Aston Martin Lagonda Ltd. Денис Пур Lagonda DP166 S5.0 93 Аяқтамады (Жанармаз қалды) 1956 Дэвид Браун Тони Брукс Aston Martin DBR1 S3.0 246 Аяқтамады (Қозғағыш қоробкасы)
12 сағаттық себрингтің толық нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналым 1953 Aston Martin, Ltd. Джордж Абекассис Aston Martin DB3 S3.0 172 2-орын 1 1954 Aston Martin Ltd. Рой Сальвадори Aston Martin DB3S S3.0 24DNF (Қозғалтқыш) 1956 David Brown & Sons, Ltd. Тони Брукс Aston Martin DB3S S3.0 169DNF (Қозғалтқыш)
Mille Miglia толық нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Көлік Сыныбы 1953 Aston Martin Lagonda Луи Клемантаски Aston Martin DB3 S+2.0 5-ші 5-ші 1954 Дэвид Браун Луи Клемантаски Aston Martin DB3S S+2.0 Апаттан шықпады (Апат)