Пьеро Таруффи: Итальяндық жарыс шеберінің өмірі мен жетістіктері
Piero Taruffi
Пьеро Таруффи – италияндық автожарысшы (1906-1988). Формула-1 жеңімпазы, 1957 жылғы Mille Miglia чемпионы. Мотоспорттағы жетістіктері де бар. Автоспорт тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық жарыс жүргізушісі (1906–1988)
Italian racing driver (1906–1988)
Пьеро Таруффи (12 қазан 1906 – 12 қаңтар 1988) – итальяндық жарыс жүргізуші. Ол 1950 жылдан 1956 жылға дейін Формула-1-де жарысты, 1952 жылы Швейцария Гран-присінде жеңіске жетті және 1952 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатында үшінші орын алды. Оның ең әйгілі жеңісі – 1957 жылғы Mille Miglia, бұл кросс-кантри спорттық автомобильдер жарысының соңғы өткізілімі болды.
Piero Taruffi (12 October 1906 – 12 January 1988) was an Italian racing driver. He raced in Formula One from 1950 to 1956, winning the 1952 Swiss Grand Prix and finishing 3rd in the 1952 World Drivers' Championship. His most notable motorsports victory was the 1957 Mille Miglia, the final running of the cross country sports car race.
Басталуы
Таруфи өзінің мотор спорты мансабын мотоциклдермен жарысып бастады. Ол 1932 жылы 500cc Еуропа чемпионатында Norton мотоциклінде жеңіске жетті және 1937 жылы мотоциклдің құрлықтағы жылдамдық рекордын 279,503 км/сағ (173,68 миль/сағ) көрсетті.
Taruffi began his motorsport career racing motorcycles. He won the 1932 500cc European Championship on a Norton and in 1937 set the motorcycle land speed record at 279.503 km/h (173.68 mph).
Спорттық көліктер
Таруффи 1951 жылғы Бари Гран-присінде жаңадан енгізілген 2 литрлік, 4 цилиндрлі Ferrari машинасын айдап, Хуан Мануэль Фанхио мен Фройлан Гонсалестен кейін үшінші орынды иеленді. Ол 360 шақырымдық жарысты 2 сағат 58 минут 40 3/5 секунд уақытпен аяқтады. 1951 жылғы қарашада Таруффи Мексикадағы "Каррера Панамерикана" жарысына қатысты. Ол Мексика қаласынан Леонға дейінгі 430 шақырымдық жолдың алғашқы кезеңінде бірінші орынды иеленді. Таруффи екінші орын алған Трой Раттманнан төрт минуттан артық көшбұрды. Таруффи Мексика қаласы – Леон кезеңінде тағы 15 минут, Леон мен Дуранго арасында тағы 21 минут үнемдеді. Осылайша ол жалпы есепте 12-ші орыннан үшінші орынға көтерілді. Таруффи мен Луиджи Чинетти ақырында 25 қарашада 21:57:52 уақытпен жарыста жеңіске жетті. Оның орташа жылдамдығы сағатына 140,97 км/сағ болды. Таруффи 1952 жылғы қаңтарда 22 куб сантиметрлік машинасымен 80 шақырым қашықтықта әлемдік рекорд орнатты. Ол 161 км (100 миль) қашықтықтағы рекордты орнатуға тырысты, бірақ 158 км (98 миль) қашықтықта моторы істен шықты. Таруффи 1952 жылғы мамыр айында Парижде өткен үшінші Гран-при де Франста екі литрлік Ferrari машинасымен жарысты. Ол 459 км (285 миль) қашықтықта үш сағат уақытпен бірінші орынды иеленді. Оның орташа жылдамдығы болды. Таруффи 1953 жылғы "Каррера Панамериканада" Лансия D24 машинасымен Фанхиодан кейін екінші орын алды, уақыты 18:18:51 болды. Оның уақыты өткен жылғы жеңіске қарағанда жақсы болды. 1954 жылғы наурыз айында Таруффи Себрингтің 12 сағатын жеңіске жақын, алғашқы үш сағатты бастап кеткеннен кейін, Лансиясы тоқтағаннан кейін жоғалтты. Ол оны пит-стопқа итерді, ал команданың механиктері мұқият жұмыс істей бастады. Стерлинг Мосс пен Билл Ллойдтің ОСКА-сы финиш сызығынан өткенде Таруффи әлі машинадан шықпаған еді. Таруффи зейнеткерлікке шыққанға дейін орташа жылдамдығы болды. Таруффи 1954 жылғы сәуірде Сицилияның "Джиросын" жеңіп алды. Оның 10 сағат 24 минут 37 секунд уақыты Италияның спорттық автокөлік жарыстары маусымын ашқан оқиға үшін рекорд орнатты. Ол кезде ол 14 жаста еді. Ол Lancia D24 машинасымен жүрді. 1955 жылы Себрингте Таруффи мен Гарри Шелл Ferrari 750 Monza машинасымен жалпы есепте бесінші орын алды. Таруффи 1955 жылы Сицилия турынде Феррариде бірінші орынды иеленді, жалпы уақыты 10 сағат 11 минут 19.4 секунд болды, орташа жылдамдығы болды. Таруффи 1955 жылы Миль Мильядан шықты, Римнің солтүстігіндегі жарыста май сорғысы бұзылғаннан кейін. Ол және жеңімпаз Стерлинг Мосс жарыстың алғашқы кезеңінде көшбасшылық үшін күресті. Чезаре Пердиза 1955 жылы Имоладағы Гран-приде екі литрлік Мазератимен 22 секунд айырмашылықпен жеңіп алды. Таруффи бірінші айналымда трассаның шетінде сабанға соқтығып, машинасын зақымдады, бірақ жарақат алмады және жарыстан шығуға мәжбүр болды. Жан Бехра мен Таруффи 1956 жылы Себрингте 12 сағаттық жарыста Мазератиде бесінші орын алды. Таруффи 1956 жылғы маусымда E класындағы автомобильдер үшін әлемдік рекорд орнатты. Ол 161 км (100 миль) қашықтықты 46 минут 27,2 секундта, сағатына 129,9 миль (209,04 км/сағ) жылдамдықпен жүрді. Монцада да Таруффи сағатына 212,543 шақырым жылдамдықпен бір сағаттық рекордты жаңартты. Оның үшінші рекорды – 200 шақырым. Оның уақыты 53 минут 14.5 секунд болды. 1957 жылы Сицилия турының 17-ші жарысында Таруффи көшбасшы Оливье Гендебиенді қуып бара жатқанда кішкентай апатқа ұшырады. Ол Gioiosa Marea қаласында қабырғаға тиді, бірақ өзінің Maserati-де жалғастырды. Гендебиен Феррариде жеңді. Жарыс барысында Дж.Оливари өзінің Мазератисімен жарыста қабырғаға соқтығысып, өртеніп қаза тапты. Таруффидің соңғы жеңісі 1957 жылы Миль Мильяда болды, бұл итальяндық жарыстың соңғы жарысы, онда ол Ferrari 315 S машинасымен жеңіске жетті. Жарыста Альфонсо де Портаго дөңгелегінің ақауынан соқтығысып, көпшілікке түсті, өзін, оның көмекші жүргізушісі Эдмунд Нельсонды және тоғыз көрерменді өлтірді. Осыдан кейін Таруффи жарыстардан ресми түрде зейнеткерлікке шықты. Ол 50 жаста еді.
Taruffi drove a newly introduced 2 litre, 4 cylinder Ferrari in the 1951 Bari Grand Prix, finishing third behind Juan Manuel Fangio and Froilán González. He completed the 360 km race with a time of 2 hours 58 minutes 40 3/5 seconds. In November 1951 Taruffi participated in the Carrera Panamericana in Mexico. He finished first in the opening leg from Mexico City to León, Guanajuato, a 267 mile (430 km) leg. Taruffi led second placed Troy Ruttman by more than four minutes. Taruffi trimmed a further 15 minutes on the Mexico City Leon leg and another 21 minutes between Leon and Durango. In the process he climbed from 12th to third overall. Taruffi and Luigi Chinetti eventually won the race on 25 November, with a time of 21:57:52. His average speed was 87.6 mph (140.97 km/h). Taruffi set a world record for 50 mile (80 km) in an auto of 22 cubic centimetre (1.3 in3) displacement in January 1952. He attempted a 100 mile (161 km) record but his motor failed after 98 mile (158 km). Taruffi was in a two litre Ferrari for the running of the third Grand Prix de France, in Paris in May 1952. He captured first place with a time of three hours over a distance of 285 mile (459 km). His average speed was Taruffi placed second to Fangio in the 1953 Carrera Panamericana, with a time of 18:18:51 in a Lancia D24. His time was better than the previous year when he was victorious. In March 1954, Taruffi lost the 12 hours of Sebring with an hour to go, after having led the first three hours, when his Lancia stopped. He pushed it to the pits and team mechanics began working on it with diligence. Taruffi was still out of the car when the O. S. C. A. shared by Stirling Moss and Bill Lloyd crossed the finish line. Taruffi had averaged before he retired. Taruffi won the Giro di Sicilia in April 1954. His time of 10 hours 24 minutes 37 seconds established a record for an event which opened Italy's sports car racing season. It was 14 years old at the time. He averaged in a Lancia D24. Taruffi and Harry Schell placed fifth overall at Sebring in 1955 , driving a Ferrari 750 Monza. Taruffi claimed first place in a Ferrari, at the 1955 Tour of Sicily, with an overall time of 10 hours 11 minutes 19.4 seconds, with an average speed of Taruffi dropped out of the 1955 Mille Miglia, when he suffered a broken oil pump on the course north of Rome. He and eventual winner, Stirling Moss, were vying for the lead in the early stages of the race. Cesare Perdisa won by 22 seconds in the 1955 Grand Prix of Imola, driving a two litre Maserati. Taruffi spun his car into a straw bale at the edge of the track on the first lap. He was uninjured, though his car was damaged, and he was forced to retire from the race. Jean Behra and Taruffi teamed to secure a fifth place finish in a Maserati at the 1956 Sebring 12 hours. Taruffi established a world record for Class E cars in June 1956. He raced 100 mile (161 km) in 46 minutes 27.2 seconds, an average of 129.9 miles per hour (209.04 km/h). Also at Monza, Taruffi broke the one hour mark of 212.543 kilometres per hour (132.074 mph). A third record he performed was for 200 kilometres. His time was 53 minutes 14.5 seconds. In the 17th running of the Tour of Sicily, in 1957, Taruffi had a small crash while in pursuit of leader Olivier Gendebien. He touched the wall in Gioiosa Marea but continued in his Maserati. Gendebien won in a Ferrari. During the event, J. Olivari was burned to death when his Maserati hit a wall on the course. Taruffi's last victory was at the 1957 Mille Miglia, the last competitive edition of the Italian race, where he won in a Ferrari 315 S. At the race, Alfonso de Portago suffered a tire failure and crashed his car into the crowd, killing himself, his co driver Edmund Nelson, and nine spectators. Following this, Taruffi officially retired from competitive racing. He was 50 years of age.
Формула бірінші
Таруффи 18 әлем чемпионаты Гран-присіне қатысып, 1950 жылдың 3 қыркүйегінде дебют жасады. Таруффи 1952 жылдың мамыр айында Швейцария Гран-присінде Ferrari көлігімен жеңіске жетті. Ол бастапқыдан-ақ көшбасшы болды, ал Рудольф Фишердің Ferrari көлігі екінші орынды иеленді. Алты маусым бойы ол барлығы 41 чемпионат ұпайы жинады. Ол сонымен қатар көптеген чемпионат емес, Формула-1 жарыстарына қатысты. Оның ең табысты маусымы 1952 жыл болды, онда ол Джузеппе Фарина мен әлем чемпионы Альберто Аскариден кейін үшінші орынды алды.
Taruffi participated in 18 World Championship Grands Prix, debuting on 3 September 1950. Taruffi drove a Ferrari to victory in the May 1952 Swiss Grand Prix. He led from the start, with the Ferrari of Rudolf Fischer coming in second. Over the course of six seasons he scored a total of 41 championship points. He also participated in numerous non championship Formula One races. His best season was 1952 where he finished third behind Giuseppe Farina and World Champion Alberto Ascari.
Қосалқы көліктер
Таруфи 1954 жылғы қарашада өткен 2000 мильдік (3219 км) Панамерика жарысында Лос-Анджелестік Флойд Клаймерге тиесілі Ford машинасымен қатысты.
Taruffi drove a Ford stock car owned by Floyd Clymer of Los Angeles in the 2000 mile (3219 km) Pan American race held in November 1954.
Басқа кәсіпорындар
1959 жылы Таруфи «Мотор спортының техникасы» атты кітап жазды. 1957 жылдың қараша айында «Saturday Evening Post» журналы Таруффидің «Бізді қайтадан өлтірместен тоқтатыңыз» деген мақаласын жариялады, онда ол 1955 жылғы Ле-Ман және 1957 жылғы Милле Милья жарыстарында жүргізушілер мен көптеген көрермендер қаза тапқан оқиғалар туралы айтты. 1952 жылдың тамызында Таруфи 2,608,264 нөмірімен жарыс машинасының жобасын жасап, патент алды. Көлік үш торпеда пішіндес, бірімен-бірі қатар жалғанған корпуспен жасалған. Екі үлкен корпуста екі тәуелсіз мотор және дөңгелектер орналасқан, сол және оң жақта. Жүргізуші мен жолаушылар машинаның орталық бөлігінде отырады. Орталық бөлік қалғандарына қарағанда биік және кішкентай. Таруфи өзінің бұл жобасының төмен желге қарсылығын және салмақ орталығының төмендігін атап өтті. Таруфи 1988 жылы Римде 81 жасында дүние салды.
In 1959 Taruffi authored the book The Technique of Motor Racing. In November 1957 the Saturday Evening Post published Taruffi's article, Stop us before we kill again, where he discussed the 1955 Le Mans and 1957 Mille Miglia races where drivers and numerous spectators lost their lives. In August 1952 Taruffi designed and patented a racing car with the entry 2,608, 264. The car featured three torpedo shaped parallel bodies joined together. Independent twin motors and wheels were in the two larger bodies, at left and right. The driver and the passengers sit in the car's central part. The central portion is both higher and smaller than the others. Taruffi commented on the low wind resistance and low centre of gravity of his design. Taruffi died in Rome in 1988, age 81.
Мұра
Пьеро Таруффи мұражайы Орталық Италиядағы Витербо мен Орвието қалаларының арасындағы шағын Багнорегио қаласында орналасқан. Мұражай коллекциясына Таруффидің жарыс жолындағы классикалық автомобильдері мен мотоциклеттері кіреді. 2023 жылғы "Феррари" атты тарихи спорттық драмасында Таруффи рөлін американдық актер Патрик Демпси сомдады.
The Piero Taruffi Museum is located in Bagnoregio, a small town between Viterbo and Orvieto in Central Italy. The museum collection includes a selection of vintage cars and motorbikes from Taruffi's racing career. In the 2023 biographical sports drama film Ferrari, Taruffi is portrayed by American actor Patrick Dempsey.