Жаңа Зеландияның 1951 жылғы жалпы сайлауы: Ұлттық партияның қайта сайлануы
1951 New Zealand general election
Жаңа Зеландияның 1951 жылғы сайлауы: Ұлттық партия үстемдік сақтап, көпшілік дауыспен жеңіске жетті. Экономикалық реформалар мен конституциялық өзгерістер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1951 жылғы Жаңа Зеландиядағы жалпы сайлау – Жаңа Зеландия Парламентінің 30-шы шақырылымын құрастыру мақсатымен бүкіл ел көлемінде өткізілген сайлау болды. Бірінші Ұлттық үкімет қайта сайланды, соның нәтижесінде Ұлттық партия парламенттегі басымдығын оппозициялық Еңбек партиясынан асырды. Бұл, көпшілік дауыс алып, Жаңа Зеландияда көпшілік үкіметке сайланған соңғы жағдай болды.
The 1951 New Zealand general election was a nationwide vote to determine the shape of the New Zealand Parliament's 30th term. The First National Government was re elected, with the National Party increasing its parliamentary majority over the opposition Labour Party. This was the last time until the that a party was elected to majority government of New Zealand by receiving a majority of the vote.
Өмірбаян
Ұлттық партия 1949 жылғы сайлаулардан кейін алғашқы үкіметін құрды, осы арқылы Лейбористік партияның төрт мерзімдік билеуін аяқтады. Сидни Холланд премьер-министр болған Ұлттық үкімет бірқатар экономикалық және конституциялық реформалар жүргізді, бірақ Лейбористер енгізген жаңа әлеуметтік әл-ауқат жүйесін күрт өзгерте қоймады. Лейбористік партияның жетекшісі Питер Фрейзер ұзаққа созылған аурудан кейін 1950 жылдың желтоқсанында қайтыс болды, ал 1951 жылдың қаңтарында оның орнына Уолтер Нэш келді. Нэш бірінші Лейбористік үкімет кезінде Қаржы министрі болған. 1951 жылғы сайлаудағы ең маңызды мәселе – сол кездегі өсіп келе жатқан өнеркәсіптік наразылық, әсіресе жалғасып жатқан док жұмысшыларының дауы. Холланд ереуілшілерді айыптады, жағдайды «өнеркәсіптік анархия» деп сипаттады. Нэш басшылығындағы Лейбористік партия дауды орташа ұстанымда шешуге тырысты, бірақ екі тараптың да наразылығын тудырды. Ереуілге қатаң жауап беру үшін мандат іздеген Холланд мерзімінен бұрын сайлау шақырып, өтті. Тағы бір мәселе – жоғары инфляция, ол сайлаушыларды ашуландырды және егер ереуіл болмағанда, 1952 жылға жоспарланған сайлауда Холланд үкіметіне қауіп төндіретін еді.
The National Party had formed its first administration after the 1949 elections, in which it had ended four terms of government by the Labour Party. The National government, with Sidney Holland as Prime Minister, had undertaken a number of economic and constitutional reforms, although it had not seriously modified the new social welfare system which Labour had introduced. Labour's leader, Peter Fraser, had died in December 1950 after a long period of poor health, and had been replaced in January 1951 by Walter Nash. Nash had been Minister of Finance for the duration of the first Labour government. The most significant issue in the 1951 elections was the growing industrial unrest of the time, particularly the ongoing dockworkers dispute. Holland condemned the strikers, calling the situation "industrial anarchy". The Labour Party, under Nash, attempted to take a moderate position in the dispute, but ended up displeasing both sides. Holland, seeking a mandate to respond strongly to the strike, called a snap election. Another issue was high inflation, which frustrated voters and without the distraction of the strike, might have threatened Holland's government at the scheduled election for 1952.
Сайлау
1951 жылғы негізгі сайлау күні 1 қыркүйекке белгіленді және алғаш рет төрт маори округіне сайлау осы күні өтті. 1951 жылғы сайлау, сайлауды сенбі күні өткізуді талап ететін жаңа қағидалар бойынша алғашқы сайлау болды. 1 205 762 адам дауыс беруге тіркелді, сайлауға қатысу 89,1% құрады. Дауысқа түсірілетін орын саны 80-ге жетеді, бұл сан 1902 жылдан бері өзгерген жоқ.
The date for the main 1951 elections was 1 September, and for the first time, elections to the four Maori seats were held on the same day. The 1951 elections were also the first under the new regulations which required elections to be held on a Saturday. 1,205,762 people were registered to vote, and turnout was 89.1%. The number of seats being contested was 80, a number which had been fixed since 1902.
Партиялық позиция
1951 жылғы сайлауда биліктегі Ұлттық партия жиырма орынмен қайта сайланды, бұл оның бұрынғы он екі орындық артықшылығынан айтарлықтай жақсару болды. Ұлттық партия елу орын жеңіп алды, ал Еңбек партиясы отыз орынға ие болды. Бірақ, халықтың дауыс беруі шамалы айырмашылықты көрсетті, Ұлттық партия 54% дауыс алса, Еңбек партиясы 46% дауыс жинады. Кіші партиялардың кандидаттары немесе тәуелсіздер ешбір орын жеңіп алмады. 2020 жылғы сайлауға дейін ешбір партия дауыстардың көпшілігін ала алмады, онда Еңбек партиясы 50,01% дауыспен жеңіске жетті. Сайлау қорытындыларыПартияларКандидаттарЖалпы дауыс саныПа процент орын саны өзгерісіҰлттық80577,63054.0050 +4 Еңбек80490,14345.8030 −4 Коммунистік45280.05 0 ±0 Басқалар 7 1,490 0.14 0 ±0Барлығы 1711,069,79180
The 1951 election saw the governing National Party re elected with a twenty seat margin, a substantial improvement on the twelve seat margin it previously held. National won fifty seats compared with the Labour Party's thirty. The popular vote was closer, however, with National winning 54% to Labour's 46%. No seats were won by minor party candidates or by independents. No party then captured a majority of the vote until the 2020 election, when Labour won 50.01%. Election resultsPartyCandidatesTotal votesPercentageSeats wonchangeNational80577,63054.0050 +4 Labour80490,14345.8030 −4 Communist45280.05 0 ±0 Others 7 1,490 0.14 0 ±0Total 1711,069,79180