Кіріспе

Британдық Үндістан армиясының генералы (1894–1964 жж.)

Соғыс уақытында көптеген жағдайларда оның лауазымы уақыт өте келе жоғарылауы мүмкін, бірақ ол 1917 жылдың тамызында лейтенант, ал 1918 жылдың тамызынан күшіне енген ресми бұйрық бойынша капитан болып тағайындалды.

Соғыс аралығы

Соғыс аралығында Грейси 1925 жылы Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде нұсқаушы болып, кадеттер роталарының біріне қолбасшылық етті. Осыдан кейін ол 1928 жылдан 1929 жылға дейін Кветтадағы штаб колледжінде оқыды. Оның арасында Колин Габбинс, Джон Кроккер, Эрик Годдард, Лайонел Кокс және Генри Дэвис сияқты көптеген болашақ генерал-офицерлер де оқыды. Бейбіт уақытта қызметтік өсу баяу болды, ал жақсы өнер көрсеткен офицерлер үшін кезеңінен кейінгі шенге көтерілуге бриф-шен беру қадам ретінде қолданылды. 1930 жылы Грейси майор-брифтегрі шеніне көтерілді. 1931 жылдың соңында ол Һиндстан Бас штабында (GHQ India) GSO2 қызметіне тағайындалды және осы тағайындау 1935 жылдың соңында аяқталған кезде ол майор шеніне жетті. 1937 жылдың басында оған Һиндстанның Батыс командасында тағы бір GSO2 қызметі берілді. Капитаннан майорға көтерілуге көп уақыт күткеннен кейін, ол 1938 жылдың қаңтарында лейтенант-полковник-брифтегрі, ал 1939 жылдың ақпанында лейтенант-полковник шеніне тез көтерілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Грейси Үндістанның солтүстік-батыс шекарасындағы 3-ші Королева Александраның Гуркха мылтықтарының 2-ші батальонының командирі болды. 1942 жылдың сәуірінде Грейси генерал-майор рангіне көтеріліп, 20-шы Үндістан жаяу әскер дивизиясын құру мен басқару міндеті тапсырылды. Мамыр айында оның генерал-майор рангі толыққанды бекітілді. 1945 жылдың шілдесінде Грейси Бан орденінің серігі (CB) атанды және ол хабарламаларда есімдері тізілді. 1945 жылдың қыркүйегінде және 1946 жылдың мамырында Бирмадағы қызметтері үшін тағы да хабарламаларда аталды. Грейсидің ұзақ жылдар бойы командирлік қызмет атқарғандықтан, әскерлерімен жақын қарым-қатынас орнатуының нәтижесінде 20-шы дивизия шаттық пен сенімге толы бөлімше ретінде танылды. Маршал Слим олар туралы былай деді:

Индокитай

1945 жылдың қыркүйегінде Грейси 20-шы үнді дивизиясының 20 мың салдатын Сайгонды басып алуға жетектеді. Питер Данн мен Тимоти Смит сияқты басқа авторлар мүлдем басқа, көбірек түсініктікпен қарастырады – оның бұйрықтарының мақсаты көбінесе маңызды қызметтерді сақтап, бейбіт тұрғындардың қырғынын болдырмау болған. Марстон Грейсидің әскери тұрғыдан қандай жағдайда болғанын талдайды. Француз генералы Леклерк 1945 жылдың қазан айында Сайгонға билікті қабылдау үшін келді, бірақ 1946 жылдың бірінші жартысына дейін жеткілікті француз әскері келмегендіктен Грейси 1946 жылдың наурызында әскерінің көп бөлігімен Үндістанға қайта алмады, онда 20-шы үнді дивизиясы таратылды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін

1946 жылдың мамыр айында генерал-лейтенант шеніне көтерілген Грейси, Үндістанда Солтүстік командалық және Үндістан I корпусын бірден-бірге басқарды. Сондай-ақ, 1946 жылдың наурызынан 1948 жылдың қазанына дейін Үндістанның байланыс корпусының құрметті полковнигі-командирі қызметін атқарды.

Пәкістан

1947 жылы Британдық Үндістан бөлінген кезде Грейси жаңадан құрылған Пәкістан Бас штабының бастығы болды, ал 1948 жылы Франк Мессервиден кейін Пәкістан армиясының Бас қолбасшысы болды. Грейси 1951 жылдың сәуір айында толық генерал шеніне жеткен соң зейнеткерлікке шықты. Дегенмен, оның британдық армиядағы тұрақты шені генерал-майордан аспағандықтан, зейнеткерлікке шыққаннан кейін оған генерал шені құрметті түрде берілді. Сонымен қатар, 1951 жылдың қаңтарында Пәкістан үкіметінің өтініші бойынша ол Бат орденінің серігі (KCB) атанды.

Соңғы жылдар

Зейнетақыға шыққаннан кейін Грейси Суррейде қоныстанды. Ол крикет спортын ұнататын және Мэрилебон крикет клубының (MCC) мүшесі болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол Путнидегі Корольдік аурухана мен жазылмайтын науқастар үйінің төрағасы қызметін атқарды және 1964 жылдың 5 маусымында 69 жасында қайтыс болды.