«Қаралау» фильмі (1929) — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1929 жылы Альфред Хичкок түсірген фильм.

British International Pictures үнсіз фильм ретінде өндіріс басталғаннан кейін, «Шантаж» фильмін жеке дыбысты фильмге ауыстыруға шешім қабылдады. Ол Еуропадағы алғашқы табысты дыбысты фильм болды; дыбыс жабдығы жоқ кинотеатрлар үшін үнсіз нұсқасы (6740 фут) шығарылды, ал дыбысты нұсқасы (7136 фут) сол уақытта жарық көрді. Екі нұсқасы да Ұлыбритания кино институтының қорында сақтаулы. «Шантаж» жиі алғашқы британдық дыбысты көркем фильм деп аталады.

Сюжет

1929 жылы 26 сәуірде Скотленд-Ярд детективы Фрэнк Уэббер (Джон Лонгден) өзінің қыз жолдасы Элис Уайтты (Энни Ондра) шай үйіне ертіп барады. Олар айтысып, Франк қашып кетеді. Өз әрекетін қайта қарастыра отырып, ол Элистің бұрын кездесуге келіскен суретші мистер Крюмен (Сирил Ричард) бірге кетіп бара жатқанын көреді. Крю күмәнданатын Элисті студиясына келуіне көндіреді. Ол күліп тұрған клоунның суретіне таңғалады және оның палитрасы мен щеткаларын жүзіне карикатуралық сурет салу үшін қолданады; ол жалаңаш әйелдің кейіпкерін бірнеше штрихпен қосады және оның қолын жетелеп, суретті оның атымен қол қояды. Ол оған би киімін береді, ал Крю "Miss Up to Date" әнін жырлап, фортепианода ойнайды. Крю Алистің ренжігеніне қарай, бір құшақ ұрлайды, бірақ ол киімін ауыстырып, кетуге дайындалып жатқанда, ол киім ауыстыратын жерден оның киіміне ие болады. Ол оны зорлауға тырысады; оның көмекке шақырған дауыстары төменгі көшеде естілмейді. Асыраудан құтылып, Алиса жақын маңдағы нан пышағын алып, оны өлтіреді. Ол ашуланып клоунның суретіне тесік салады, содан кейін пәтерде болған кез-келген дәлелді алып тастауға тырысқаннан кейін кетеді, бірақ кездейсоқ қолғаптарын қалдырады. Ол түнде Лондон көшелерінде жүреді. Дене табылған кезде Фрэнк істі қарауға тағайындалады және Алистің қолғаптарының бірін табады. Ол да өлген адамды таниды, бірақ бұл туралы өзінің басшысынан жасырады. Қолғапты алып, ол Әлиске әкесінің темекі дүкенінде барады, бірақ ол сөйлесуге тым алаңдаулы. Олар дүкеннің телефон будкасында жеке сөйлесіп жатқанда, Трейси (Дональд Калтроп) келеді. Ол Алистің Крюдің пәтеріне барғанын көрді, ал екінші қолғап оның қолында. Фрэнкті екіншісімен бірге көрген соң, оларды шантажға тырысады. Алғашқы талаптары қарапайым, олар оған келіседі. Фрэнк Трейсиді тергеуге іздестіруде екенін телефон арқылы біледі: ол оқиға орнының жанында көрінді және қылмыстық тіркелімі бар. Фрэнк полиция қызметкерлерін шақырып, Трейсиге өлтіргені үшін ақы төлейтінін айтады. Әлиса қорқып тұр, бірақ әлі де үн қатпайды. Кернеулілік артады. Полиция келген кезде Трейсидің батылы түсіп, қашады. Оқиға Британ мұражайына апарады, онда ол оқу бөлмесінің күмбезді шатырына шығып, құлап түседі, шатырдың шырағын сындырып, оның ішінде өледі. Полиция оны кісі өлтіруші деп санайды. Бұл туралы білмей, Элис өзін ұстап беруге мәжбүр болып, Нью-Скотланд-Ярдтың бас инспекторына барады. Ол оған мойындау алдында инспекторға телефон соғылып, Фрэнктен Алиске қатысты іс-әрекетті шешуін сұрайды. Ақыры ол Франкке шындығын айтады, ол өзіне шабуыл жасалғанын, ол туралы сөйлесуге шыдай алмайтынын айтады, олар бірге кетеді. Олар осылай істеп жатқанда, полиция қызметкері күліп тұрған клоунның бүлінген суреті мен Алиса өз атын сырлаған мультфильмнің кенепін алып өтіп кетеді.

On 26 April 1929, Scotland Yard Detective Frank Webber (John Longden) escorts his girlfriend Alice White (Anny Ondra) to a tea house. They have an argument and Frank storms out. While reconsidering his action, he sees Alice leave with Mr. Crewe (Cyril Ritchard), an artist she had earlier agreed to meet. Crewe persuades a reluctant Alice into coming up to see his studio. She admires a painting of a laughing clown, and uses his palette and brushes to paint a cartoonish drawing of a face; he adds a few strokes of a naked feminine figure, and guiding her hand, they sign the picture with her name. He gives her a dancer's outfit and Crewe sings and plays "Miss Up to Date" on the piano. Crewe steals a kiss, to Alice's disgust, but as she is changing and preparing to leave, he takes her dress from the changing area. He attempts to rape her; her cries for help are not heard on the street below. In desperation, Alice grabs a nearby bread knife and kills him. She angrily tears a hole in the painting of the clown, then leaves after attempting to remove any evidence of her presence in the flat, but accidentally leaves her gloves behind. She walks the streets of London all night in a daze. When the body is found, Frank is assigned to the case and finds one of Alice's gloves. He also recognizes the dead man, but conceals this from his superior. Taking the glove, he goes to see Alice at her father's tobacco shop, but she is too distraught to speak. As they speak privately in the shop's telephone booth, Tracy (Donald Calthrop), arrives. He had seen Alice go up to Crewe's flat, and he has the other glove. When he sees Frank with the other one, he attempts to blackmail them. His first demands are petty ones, and they accede. Frank learns by phone that Tracy is wanted for questioning: he was seen near the scene and has a criminal record. Frank sends for policemen and tells Tracy he will pay for the murder. Alice is apprehensive, but still does not speak up. The tension mounts. When the police arrive, Tracy's nerve finally breaks and he flees. The chase leads to the British Museum, where he clambers onto the domed roof of the Reading Room and slips, crashing through a skylight and falling to his death inside. The police assume he was the murderer. Unaware of this, Alice feels compelled to give herself up and goes to see the Chief Inspector at New Scotland Yard. Before she can confess to him, the inspector receives a telephone call and asks Frank to deal with Alice. She finally tells Frank the truth—that it was self defense against an attack she cannot bear to speak of—and they leave together. As they do, a policeman walks past, carrying the damaged painting of the laughing clown and the cartoon canvas where Alice painted over her name.

Өндіріс

Фильмнің түсірілімі үнсіз фильм ретінде басталды. «Тақырыпты фильмдердің» жаңа танымалдылығын пайдаланып, фильмнің продюсері Джон Максвелл (British International Pictures) Хичкокқа фильмнің бір бөлігін дыбыспен түсіруге рұқсат берді. Көптеген дереккөздер Хичкок бұл идеяны абсурдты деп ойлаған және жасырын түрде фильмнің дерлік барлық бөлігін дыбыспен түсіргенін айтады, бірақ шындығында, көп бөлігі аяқталған үнсіз нұсқа актерлердің беттері көрінбейтін кейбір сахналарда синхронды емес дыбыс пен диалогпен шеберлікпен қолданылды. Дыбыстық нұсқаның алғашқы 6,5 минуты үнсіз, тек музыкалық сүйемелдемемен, кейін де көптеген қысқа сахналар да солай болды. Ал соңғы қуғын-сүргін эпизоды үнсіз нұсқадан алынған, онда Дональд Калтроптың Британ музейінің оқу залының күмбезінен айтқан соңғы сөздері сияқты, кейде синхронды емес дауыстық тіркемелер естіледі. Осылайша, BIP-тің жарнамасына қарамастан, «Шантаж» дыбыстық нұсқасын «жартылай сөйлейтін» фильм деп санауға болады. Морис Элви режиссерлік еткен Gaumont British-тің «Жоғарғы сатқындығы» да түсірілім барысында дыбыстық фильмге айналды. «Шантажға» ұқсас, «Жоғарғы сатқындықтағы» үнсіз кадрлардың көп бөлігі сақталды және дыбыстық нұсқаға дубляж жасалды, тіпті Эльвидің өзі кейбір екінші дәрежелі кейіпкерлерге дауыс берді. Британияның ең алғашқы «толық сөйлейтін» көркем фильмдерінің бірі ретінде таныстырылған «Шантаж» RCA Photophone дыбыспен фильмге түсірілді. (АҚШ-тың алғашқы толық сөйлейтін фильмі «Нью-Йорк жарықтары» 1928 жылдың шілде айында Warner Brothers компаниясының Vitaphone дискідегі дыбыс процесімен шығарылды.) Фильм Борехамвудтағы British and Dominions Imperial Studios дыбыс студиясында түсірілді, ол Еуропадағы алғашқы мақсатты түрде салынған дыбыс студиясы еді. Басты рөлдегі актриса Анни Ондра Прагада өскен және фильмге сәйкес келмейтін айқын чех акцентіне ие болды. Сол кезде дыбыс технологиясы жаңа болғандықтан, оның даусын кейіннен дубляждау мүмкін болмады. Оны алмастырудың және сахналарын қайта түсірудің орнына, актриса Джоан Барри камерадан тыс диалогты оқу үшін шақырылды, ал Ондра оның ерін қозғалысына сәйкес ойнады. Бұл Ондраның ойнаған рөлін сәл өзгеше етеді. Халықтың пікір сауалында «Шантаж» 1929 жылдың ең жақсы британдық фильмі деп танылды, бұл негізінен жоғарыда айтылғандай, көбірек таралған үнсіз нұсқаға байланысты болды. Сол ұлттық сауалнамада сол жылдардағы ең жақсы фильмдер «Тұрақты нимфа» (1928), «Күкірейлі бұрыш» (1930), «Ортаңғы сағат» (1931) және «Күн шашыраған Сюзи» (1932) болып танылды.

The film began production as a silent film. To cash in on the new popularity of talkies, the film's producer, John Maxwell of British International Pictures, gave Hitchcock the go ahead to film a portion of the movie in sound. Most sources state that Hitchcock thought the idea absurd and surreptitiously filmed almost the entire feature in sound, but in reality the silent version which was largely completed was cleverly used for several sequences with non synchronous sound and dialogue where the actors faces were not visible. The opening 61/2 minutes of the sound version are silent, with musical accompaniment, as are numerous shorter scenes later, and the entire final chase sequence is from the silent version with occasional non synchronized vocal interjections, including Donald Calthrop's last words on the dome of the British Museum's reading room. Thus it can be argued that the sound version of Blackmail, despite BIP's publicity, is a "part talkie". Gaumont British's High Treason, directed by Maurice Elvey was also turned into a sound film mid way during production. Much like Blackmail, much of the silent footage in High Treason was maintained and dubbed over for the sound version, with Elvey himself voicing some of the minor characters. Blackmail, marketed as one of Britain's earliest "all talkie" feature films, was recorded in the RCA Photophone sound on film process. (The first U. S. all talking film, Lights of New York, was released in July 1928 by Warner Brothers in their Vitaphone sound on disc process.) The film was shot at British and Dominions Imperial Studios soundstage in Borehamwood, the first purpose built sound studio in Europe. Lead actress Anny Ondra was raised in Prague and had a pronounced Czech accent that was felt unsuitable for the film. Sound was in its infancy at the time and it was not possible to post dub her voice. Rather than replace her and reshoot her scenes, actress Joan Barry was hired to speak the dialogue off camera while Ondra lip synched her lines. This makes Ondra's performance seem slightly awkward. In a public poll, Blackmail was voted the best British film of 1929, largely on the basis of the silent version, which, as mentioned above, was more widely seen. In the same national UK poll, the best films of their respective years were The Constant Nymph (1928), Rookery Nook (1930), The Middle Watch (1931), and Sunshine Susie (1932).

Мұра

Blackmail кинотарихшылары үшін маңызды фильм ретінде жиі айтылады және ол алғашқы толыққанды британдық "тек сөйлейтін" көркем фильмі саналады. Бұл туындыда болашақ екі режиссер жұмыс істеді: Рональд Ним клаппер операторы болды, ал Майкл Пауэлл түсірілім алаңындағы жарнамалық суреттерді түсірді. 1929 жылдың наурыз айында «Жаңа тігін» және «Қызыл шеңбер» фильмдері Лондондағы кино көрсетушілерге бір көрсетілімде ұсынылды. Рональд Нимнің немересі Гарет Ним продюсерлік еткен «Даунтон Абби: Жаңа дәуір» (2022) фильмінің сюжеті шантажға негізделген.