Уильям Алмон Уилер: АҚШ вице-президенті (1877-1881)
William A. Wheeler
Уильям А. Уилер – АҚШ-тың 19-шы вице-президенті (1877-1881). Саяхатшы, адвокат, Нью-Йорк штатынан конгрессмен болған. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ вице-президенті 1877-1881 жылдары
Vice president of the United States from 1877 to 1881
Уильям Алмон Уилер (30 маусым 1819 – 4 маусым 1887) – американдық саясаткер және адвокат. Ол 1861 жылдан 1863 жылға дейін және 1869 жылдан 1877 жылға дейін Нью-Йорктан АҚШ өкілі, ал 1877 жылдан 1881 жылға дейін АҚШ-тың 19-шы вице-президенті болды. Нью-Йорк штатының Малоне қаласында туған Уилер Вермонт университетін бітіргеннен кейін заңгерлік мансабын бастады. Әртүрлі жергілікті лауазымдарда қызмет еткеннен кейін ол Нью-Йорк штатының заң шығарушы жиналысына сайланды. 1861 жылдан 1863 жылға дейін және 1869 жылдан 1877 жылға дейін Конгресте қызмет етті. Ол адалдығымен кеңінен құрметтелді және Конгресс қабылдаған 1873 жылғы жалақыны көтеруге қарсы болғандықтан, жалақыны көтеруден бас тартты. 1876 жылғы Республикалық Ұлттық конвент жеті дауыс беруден кейін партияның президенттік үміткері ретінде Рутерфорд Б. Хейзге тоқталғаннан кейін, делегаттар Уилерді вице-президенттік лауазымға ұсынды. Конгрессмен Люк П. Польша ұсынған Уилер Фредерик Т. Фрелингхуйзен, Маршалл Жюэлл және Стюарт Л. Вудфордтан басымдық алып, бірінші дауыс беруде ұсынылған кандидатураны жеңіп алды. Уилер әріптестері арасында танымал болғандықтан және Конгресте жау жасамау үшін тырысқандықтан тағайындалды. Сонымен қатар, ол Нью-Йорк штатының шығысында тұратын болғандықтан, билеттің географиялық тепе-теңдігін қамтамасыз етті, өйткені Хейс Огайо штатының халық көп тұратын орталық бөлігінен шыққан. Республикалық билет 1876 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жетті, бірақ халық дауысы бойынша жеңіліске ұшырады. Конвентке дейін бір-бірін танымаса да, Уилер мен Хейс қызмет істеген кезеңде жақсы қарым-қатынаста болды. Олар екінші мерзімге түсуден бас тартты және Уилер мерзімі аяқталғаннан кейін Нью-Йорк штатының Малоне қаласына оралды. Ол 1887 жылы қайтыс болды және Малондағы Морнингсайд зиратында жерленді. Уилер вице-президент болған кезде Хейс әкімшілігі Азамат соғысынан кейінгі қайта құрудан бас тарды және Солтүстік республикашылары мен Оңтүстік вигтері арасында одақ құруға тырысты. Хейс Оңтүстіктегі бизнес пен саудагерлік топтарды құрайтын бұрынғы вигтер саясат пен үкіметте үстемдік еткен демократиялық плантация иелерін ығыстырады деп үміттенді. Алайда, бұл сценарий іске аспады және бұрынғы құлдардың азаматтық құқықтары мен әлеуметтік теңдігін қамтамасыз етуге бағытталған республикалық күш-жігердің тоқтауы Оңтүстіктегі афроамерикандықтарды ақ үстемдікшілдердің қысымына ұшыратты, олар ондаған жылдар бойы сақталған Джим Кроу заңдарын қабылдады.
William Almon Wheeler (June 30, 1819June 4, 1887) was an American politician and attorney. He served as a United States representative from New York from 1861 to 1863 and 1869 to 1877, and the 19th vice president of the United States from 1877 to 1881. Born in Malone, New York, Wheeler pursued a legal career after attending the University of Vermont. After serving in various local positions, he won election to the New York State Legislature. He served in Congress from 1861 to 1863 and from 1869 to 1877. He was widely respected for his integrity and refused a salary increase after Congress passed an 1873 pay raise that he opposed. After the 1876 Republican National Convention settled on Rutherford B. Hayes as the party's presidential nominee after seven ballots, the delegates nominated Wheeler for vice president. Nominated by Congressman Luke P. Poland, Wheeler surged into an early lead over Frederick T. Frelinghuysen, Marshall Jewell, and Stewart L. Woodford to clinch the nomination on the first ballot. Wheeler was nominated because he was popular among his colleagues and had worked to avoid making enemies in Congress. In addition, as a resident of the populous Eastern state of New York, he provided geographical balance to the ticket, since Hayes was from the populous Midwest state of Ohio. The Republican ticket prevailed in the contentious 1876 presidential election, though they lost the popular vote. Though they had not known each other before the convention, Wheeler and Hayes got along amicably while in office. They chose not to seek second terms, and Wheeler returned to Malone, New York, after the end of his term. He died in 1887 and was buried at Morningside Cemetery in Malone. During Wheeler's vice presidency, the Hayes administration abandoned post Civil War Reconstruction and pursued an alliance between Northern Republicans and Old Southern Whigs. Hayes hoped former Whigs who made up the South's business and merchant classes would supplant the Democratic plantation owners who dominated politics and government. This scenario did not materialize, and the end of Republican efforts to ensure civil rights and social equality for former slaves doomed Southern blacks to oppression by white supremacists, who enacted Jim Crow laws that lasted for decades.
Ерте өмір және мансап
Уильям Алмон Уилер Нью-Йорк штатының Малоун қаласында дүниеге келді және Франклин академиясы мен Вермонт университетінде оқыды, бірақ қаржылық қиындықтар оны бітірмей оқуды тастауға мәжбүр етті. Уилер 1865 жылы Дартмут колледжінен Магистрлік ғылымдарының құрметті дәрежесін, ал Вермонт университетінен (1867) және Юнион колледжінен (1877) құқық докторы (LL.D.) дәрежесін алды. 1876 жылы ол Вермонт университетінен «оқу барысында» бакалавр дәрежесін алды, ол 1842 жылғы түлектер қатарында саналды. 1845 жылы Мэри Кингке (1828–1876) үйленді. Ол Малондағы заңгер және саясаткер Аса Хаскаллдан заң білімін алды, ол қалалық басшы, бейбіт судья, округ прокуроры және Нью-Йорк штатының Ассамблеясының мүшесі болған. Уилер 1845 жылы адвокаттық практикамен айналыса бастады. 1846 жылдан 1849 жылға дейін Франклин округінің округ прокуроры болды. 1850 және 1851 жылдары Ассамблеяның (Франклин округі) мүшесі, ал 1858 және 1859 жылдары Нью-Йорк штатының Сенатының (17-ші округ) мүшесі болды. Ол 37-ші АҚШ Конгресіне республикашыл өкіл болып сайланды және 1861 жылдың 4 наурызынан 1863 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. Содан кейін 41-ші, 42-ші, 43-ші және 44-ші АҚШ Конгрестеріне сайланды, ол 1869 жылдың 4 наурызынан 1877 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. Палатадағы қызметі кезінде Уилер Тынық мұхиты темір жолдары комитетінің (42-ші Конгресс) және Сауда комитетінің (43-ші Конгресс) төрағасы болды. Уилердің адалдығын Аллан Невинс Джон Ф. Кеннедидің «Батылдық профильдері» кітабына жазған кіріспесінде жоғары бағалады. Сенатор және Нью-Йорк штатының саяси көшбасшысы Роско Конклинг бірде: «Уилер, егер сіз бізбен бірге жұмыс істесеңіз, Нью-Йорк штатының мүмкіндіктерінен сіздің талпынысыңызға кедерес келтіретін ештеңе болмайды» деді. Уилер: «Конклинг мырза, Нью-Йорк штатының мүмкіндіктері менің өзімді сыйлауымды жоғалтқандығым үшін өтемақы төлей алмайды» деп жауап берді. Уилер Нью-Йорктің Солтүстік темір жолының президенті болды. Ол сондай-ақ 1867 жылдың маусымынан 1868 жылдың ақпанына дейін өткен Нью-Йорк штатының Конституциялық конвенциясының президенті болды. Ол лауазымды қабылдаған сөзінде нәсілдік теңдік үшін мызғыма сөздер айтты:
William Almon Wheeler was born in Malone, New York, and attended Franklin Academy and the University of Vermont, although monetary concerns forced him to drop out without graduating. Wheeler received the honorary degrees of Master of Arts from Dartmouth College in 1865 and LL. D. from the University of Vermont (1867) and Union College (1877). In 1876, he received his Bachelor of Arts degree from the University of Vermont "as in course", making him a graduate of the class of 1842. In 1845, he married Mary King (1828–1876). He studied law with Asa Hascall, a Malone attorney and politician who served as town supervisor, justice of the peace, district attorney, and member of the New York State Assembly. Wheeler was admitted to the bar in 1845, and practiced in Malone. He was District Attorney of Franklin County from 1846 to 1849. He was a member of the Assembly (Franklin County) in 1850 and 1851; and of the New York State Senate (17th D.) in 1858 and 1859. He was elected as a Republican to the 37th United States Congress, holding office from March 4, 1861, to March 3, 1863. He was elected to the 41st, 42nd, 43rd and 44th United States Congresses, holding office from March 4, 1869, to March 3, 1877. During his House tenure, Wheeler served as chairman of the Committee on Pacific Railroads (42nd Congress) and the Committee on Commerce (43rd Congress). Wheeler's reputation for honesty was celebrated by Allan Nevins in his introduction to John F. Kennedy's Profiles in Courage. Roscoe Conkling, a Senator and New York State political boss, once offered, "Wheeler, if you will act with us, there is nothing in the gift of the State of New York to which you may not reasonably aspire." Wheeler declined with "Mr. Conkling, there is nothing in the gift of the State of New York which will compensate me for the forfeiture of my self respect." Wheeler served as president of New York's Northern Railroad. He was also president of the New York State Constitutional Convention which met from June 1867 to February 1868. In his speech accepting the position, he made a strong case for racial equality:
«[Б]із осыны жалпы азаматтық бостандыққа, ескі әлемнің күресіп жатқан либерализміне қарыздымыз, [Нью-Йорк] ішіндегі әрбір адам, оның нәсілі мен түсіне қарамастан, қаншалықты кедей, дәрменсіз немесе қарапайым болса да, оның адамдығы арқасында ең жоғары азаматтыққа жататын барлық құқықты толық пайдалануға лайық». Конгресс 1873 жылы жалақыны көтеруге дауыс бергенде және оны бес жылға кері күшімен қолдануға шешім қабылдағанда (жалақыны ұрлау актісі), Уилер жалақыны көтеруге қарсы дауыс беріп қана қоймай, сонымен қатар жалақының арттырылған бөлігін Қаржы министрлігіне қайтарды. Бұл федералды әскерлердің шығарылуына және Қайта құрудың аяқталуына әкелді.
"[W]e owe it to the cause of universal civil liberty, we owe it to the struggling liberalism of the old world, that every man within [New York], of whatever race or color, or however poor, helpless, or lowly he may be, in virtue of his manhood, is entitled to the full employment of every right appertaining to the most exalted citizenship." When Congress voted for a pay raise in 1873 and made it retroactive for five years (the Salary Grab Act), Wheeler not only voted against the raise but also returned his salary increase to the Treasury Department. but eventually led to the withdrawal of federal troops and the end of Reconstruction.
1876 жылғы сайлау
Уилер 1876 жылғы республикалық ұлттық конвенциясына делегат болды, онда жетінші дауыс беру кезінде Рутерфорд Б. Хейз президенттікке кандидат болып ұсынылды. Уилер саяси мансабында көптеген жаулары болмағандықтан вице-президенттікке кандидат ретінде «қауіпсіз» таңдау саналды, бірақ Роско Конклинг бұрынғы конгрессмен, Нью-Йорк штатынан Стюарт Л. Вудфордты қолдады. Конвенция вице-президенттікке кандидатты ұсынуға келгенде, Вермонт штатынан конгрессмен Люк П. Польша Уилерді ұсынды, ол дереу Вудфорд пен басқа бірнеше үміткерлерден озып кетті. Дауыс беру Нью-Йорк штатына жеткен кезде, нәтиже анық болды және Вудфорд қанатын бүгіп, Нью-Йорк штатының барлық дауыстарын Уилерге беруіне мүмкіндік берді. Уилер өзінің ең жақын бәсекелесі Фредерик Т. Фрелингхуйзенге қарағанда 366 дауысқа 89 дауыспен жеңіп алды, ол кейіннен Хейс пен Уилердің пайдасына 1876 жылғы сайлауды шешкен сайлау комиссиясында қызмет етті. Губернатор Хейс Уилердің тағайындалғанын естігенде, әйелі Люсиге: «Мен ұяламын, «Уилер кім?» деп айтудан» деп жазды. Хейс пен Уилер бір уақытта Өкілдер палатасында қызмет етпегендіктен, Хейс өзінің сайлау серігін танымады. Республикалық ұлттық конвенцияда Фредерик Дуглас, GOP азаматтық құқықтарды қолдау тұжырымдамасына адал бола ма деп сұрады. Солтүстік республикашылдардың бір тобының арасында Хейс пен Уилер қайта құру шараларынан бас тартып, оның орнына Оңтүстік виггерлеріне келісімдік шақырулар жасады.
Wheeler was a delegate to the 1876 Republican National Convention, which had nominated Rutherford B. Hayes for president on the seventh ballot. Wheeler was considered a "safe" choice for the vice presidential nomination, as he had not made many enemies over the course of his political career, though Roscoe Conkling himself supported the former congressman from New York, Stewart L. Woodford. When the time came for the convention to nominate a vice presidential candidate, congressman Luke P. Poland of Vermont nominated Wheeler, who immediately surged to the lead over Woodford and several other candidates. By the time the roll call reached New York, the result was apparent, and Woodford withdrew, enabling New York to cast all its votes for Wheeler. Wheeler won the nomination with 366 votes to the 89 for his nearest rival Frederick T. Frelinghuysen, who later served on the Electoral Commission which decided the 1876 election in favor of Hayes and Wheeler. Governor Hayes, when he heard of Wheeler's nomination, wrote to his wife Lucy: "I am ashamed to say: Who is Wheeler?" Hayes and Wheeler had not served in the House of Representatives at the same time, so Hayes was unfamiliar with his running mate. At the Republican National Convention, Frederick Douglass asked if the GOP would adhere to its pro civil rights roots. The advocacy of Hayes and Wheeler, among a faction of Northern Republicans, was to abandon Reconstruction efforts and instead make conciliatory appeals to Southern Whiggery.
Вице-президенттікке дейінгі (1881-1887)
1881 жылдың қаңтар айында Уилер демократ Фрэнсис Кернанның АҚШ Сенатының мандатын иеленгендігі кезінде Нью-Йорк штаты заң шығарушы жиналысының республикалық фракциясында кандидатты анықтау үшін 10 дауыс алды. Республикалық партияның үміті 54 дауыс жинаған Томас С. Платқа бұйырды. 1881 жылдың мамыр айында Плат және Роско Конклинг Нью-Йорктегі қамқорлықты бақылау мәселесінде Президент Джеймс А. Гарфилдпен туған даудың нәтижесінде АҚШ Сенатының мандаттарынан бас тартты, бұл екі қосымша сайлауды тудырды. Платтың мандатына кандидатты сайлау үшін алты апта бойы дауыс беру жүргізілді. Ол 1887 жылдың 4 маусымында, сенбі күні сағат 10:10-да өз үйінде дүниеден өтті. Қоштасу рәсімі Малондағы конгрегациялық шіркеуде өтті. Ол 1887 жылдың 7 маусымында Малоун қаласының Морнингсайд зиратында әйелінің қасына жерленді.
In January 1881, Wheeler received 10 votes in the New York State Legislature's Republican caucus to determine a nominee for the U. S. Senate seat held by Democrat Francis Kernan. The Republican nomination went to Thomas C. Platt, who received 54 caucus votes. In May 1881, Platt and Roscoe Conkling resigned their U. S. Senate seats in a dispute with President James A. Garfield over control of patronage in New York, triggering two special elections. In the legislative election for Platt's seat, it took six weeks of balloting to elect a candidate. He died at his home at 10:10 a. m. on Saturday, June 4, 1887. The funeral was held at the Congregational church in Malone. He was interred next to his wife in Malone's Morningside Cemetery on June 7, 1887.