Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрттар туысы Baylisascaris – елудан астам жануар түрін қоздыратын домалақ құрттар туысы.
Genus of worms
Baylisascaris is a genus of roundworms that infect more than fifty animal species.
Өмірлік цикл
Baylisascaris жұмыртқалары нәжіспен шығарылады және бір ай ішінде белсенді болады. Олар қоршаған ортада жылдар бойы тірі қалуға қабілетті, ыстық пен суыққа төтеп береді. Жануарлар жұмыртқаны жұту арқылы немесе Baylisascaris жұқтырған басқа жануарды жеу арқылы зарап алады. Ларвицидтік әсері болмаса да, альбендазол (20–40 мг/кг/күн, 1–4 апта бойы) көптеген жағдайларды емдеу үшін қолданылған.
Baylisascaris eggs are passed in feces and become active within a month. They can remain viable in the environment for years, withstanding heat and cold. Animals become infested either by swallowing the eggs or eating another animal infested with Baylisascaris. Despite lack of larvicidal effects, albendazole (20–40 mg/kg/d for 1–4 weeks) has been used to treat many cases.
Baylisascaris procyonis (балисаскарис прокионис)
Baylisascaris procyonis Солтүстік Америкада, Жапонияда және Германияда еншіқұстардың ішегінде кездеседі. Үй қояндары қоғамының мәліметінше, кейбір еншіқұс популяцияларының 68-82% осы паразитке шалдыққан. Мичиганның табиғи ресурстар департаменті мәліметінше, АҚШ-тың орталық-батысындағы еншіқұстардың шамамен 100 пайызы жұқтырған. Бұл паразит адамдар үшін өте зиянды, тіпті өлімге әкелуі мүмкін. Сканктардың қанша пайызы шалдыққандығы белгісіз. Құрттар көбінесе дамудың ерте сатысында болады, сондықтан фекалия зерттеуі паразитті анықтай алмайды, сондықтан үй жануарларын алдын ала құрттарға қарсы препараттармен емдеу қажет. Baylisascaris жұмыртқалары тығыз қабығы мен жабысқақ бетінің арқасында дезинфекциялау процедураларына өте төзімді. Олар ыстық немесе суық ауа райында, сондай-ақ кейбір химиялық заттардың әсеріне төтеп бере алады және бірнеше жыл бойы тірі қалуы мүмкін. Ағартқыш жұмыртқаның жабысуына кедергі келтіреді, бірақ оларды жоюды қамтамасыз етпейді. Олимпиадалық ветеринариялық аурухананың "Жануарлардың серіктестік паразитизмі" еңбегінде айтылғандай, қол жуу – жұғудың алдын алу үшін маңызды шара, ал басқа беттерді тазарту үшін пропандық шаммен күйдіру немесе сілекі сумен өңдеу қажет. Қайнаған су немесе бу сияқты жоғары температура да сондай нәтиже береді. Балалар ересектерге қарағанда жұғуға көбірек бейім, себебі олар пикаға, әсіресе геофагияға бейім. Адамдармен тығыз байланыста тұратын көптеген еншіқұстарға қарамастан, 2012 жылға дейін Baylisascaris жұқтырған адамдардың 30-дан аз ауыр жағдайы тіркелген; бірақ кейбір жағдайлар басқа инфекциялар ретінде қате диагноз қойылып, немесе анықталмай қалуы мүмкін деп есептеледі.
Baylisascaris procyonis is found in the intestines of raccoons in North America, Japan and Germany. It infests 68 to 82% of some raccoon populations, according to the House Rabbit Society. According to the Michigan Department of Natural Resources, nearly 100 percent of raccoons in the Midwestern US are infected. This parasite can be extremely harmful or deadly to humans. The exact proportion of skunks that are infested is unknown. Since the worms are often at too early a stage in development to begin shedding eggs into the feces, a fecal test may not detect the parasite, and the pet should be pre emptively treated with dewormers antiparasitacides. Baylisascaris eggs are highly resistant to decontamination procedures because of their dense shell and sticky surface. They can survive hot or freezing weather and certain chemicals, remaining viable for several years. Bleach can prevent the eggs from sticking, but will not ensure destruction. According to Parasitism in Companion Animals by Olympic Veterinary Hospital, hand washing is an important countermeasure against ingestion, and decontamination of other surfaces is accomplished by thoroughly flaming with a propane torch or treating with lye. Other forms of high heat such as boiling water or steam will accomplish the same result. Children are more likely to be infected than adults because of their tendency towards pica, particularly geophagy. In spite of the numerous raccoons living in close contact with humans, less than 30 serious infections of humans by Baylisascaris had been reported by 2012; but it is thought that some cases are misdiagnosed as other infections or are never identified.