Қалай адамдарды ашуға болады: Монти Пайтонға дейінгі көріністер
How to Irritate People
«Жандарды қалай ашуға болады» (1968) – британдық комедиялық фильм. Джон Клиз бен «Monty Python» командасының ерте туындысы, Pepperpots кейіпкерлерінің пайда болуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық комедиялық фильм
British comedy film
"How to Irritate People" – АҚШ-тың эскиздік комедиялық телешоуы, 1968 жылдың 14 қарашасында Ұлыбританияда LWT телеарнасында түсірілген. Авторы – Джон Клиз, Грэм Чэпман, Марти Фельдман және Тим Брук Тейлор. Клиз, Чэпман және Брук Тейлор осы шоуда ойнаған, сондай-ақ болашақ "Monty Python" тобының мүшелері Майкл Пэлин мен Конни Бут та қатысқан. Әр түрлі эскиздерде Клиз атаудың мағынасын нақты көрсетеді – адамдарды қалай ызаландыруға болатынын, бірақ бұл "Monty Python" эскиздеріне тән абсурдтықтан гөрі дәстүрлі жолмен жасалған.
How to Irritate People is a US sketch comedy television broadcast recorded in the UK at LWT on 14 November 1968 and written by John Cleese, Graham Chapman, Marty Feldman and Tim Brooke Taylor. Cleese, Chapman, and Brooke Taylor also feature in it, along with future Monty Python collaborators Michael Palin and Connie Booth. In various sketches, Cleese demonstrates exactly what the title suggests—how to irritate people, although this is done in a much more conventional way than the absurdity of similar Monty Python sketches.
Қамыр құмыралары
"Pepperpots" қайталанатын кейіпкерлері – осы скетчтерде театр көрермендерін және викторина жүргізушілерін ашуландыратын британдық үй шаруасындағы ескі әйелдер – "Монти Пайтонның Ұшқыш циркінің" маңызды бөлігіне айналып, шоудың көптеген бөлімдерінде пайда болды.
The recurring characters of the "Pepperpots," old British housewives who annoy theatre goers and quiz show hosts in these sketches, would go on to be a major part of Monty Python's Flying Circus, appearing in the majority of the show's episodes.
Жұмысқа орналасу сұхбаты
"Жұмыс сұхбаты" скетші, онда Клийз Брук Тейлордан бірнеше ерекше сұрақтар сұрайтын сұхбаттасушы рөлінде болды, кейіннен Flying Circus-тің бесінші эпизодында шамамен сол күйінде орындалды, бірақ енді сұхбатталушы рөлін Шапман сомдады.
The "Job Interview" sketch, featuring Cleese as an interviewer who asks several unusual questions of Brooke Taylor, the interviewee, was later performed, almost unchanged, in the fifth episode of Flying Circus, with Chapman instead playing the interviewee.
Сөз бостандығы
"Сөз бостандығы" скетчі Клийзді жүргізуші/сұхбаттасушы, ал Чэпманды сұхбаттасушы доктор Ромбоид Гоаткабин рөлінде көрсетеді. Скетчтің өзінде Ұлыбританиядағы сөз бостандығы туралы талқылау болады, онда Клийздің кейіпкері бастапқы сұрақ ("Осы елде сөз бостандығы бар деп ойлайсыз ба?") дегенді көптеген түрлі жолдармен қайталап, монологқа айналдырып, Чэпманның кейіпкеріне сөйлеуге мүмкіндік бермейді. Бұл жағдай сұхбаттасушыны осы мәселе бойынша өз пікірін білдіру үшін жүргізушіні өлтіруге дейін ашуландырады, бірақ оның рухы оны қайтадан тоқтатады. Бұл скетч Анн Элктің бронтозаврлар туралы теориясына ұқсас және алғаш рет 1948 жылғы "Соңғыда" шоуында Марти Фельдман сұхбаттасушы рөлінде ойнаған.
The "Freedom of speech" sketch, starring Cleese as the host/interviewer and Chapman as interviewee Dr. Rhomboid Goatcabin, features a discussion about freedom of speech in Great Britain, in which Cleese's character repeatedly reformulates the subject's main question ("Do you believe there is freedom of speech in this country?") in so many ways as to start a monologue and not let Chapman's character speak. This increasingly annoys the interviewee to the point where he is forced to murder the host to express his opinion on the matter, only to be interrupted again by his spirit. This sketch bears some resemblance to Anne Elk's Theory on Brontosauruses and was originally performed on At Last the 1948 Show, with Marty Feldman having played the interviewee.
Үндістандық мейрамхана
Бұл скетчте Пэлин үнді ресторанындағы официант рөлінде ойнайды, егер бір нәрсе жаман болса, клиенттерінен шамадан тыс және біршама агрессивті түрде кешірім сұрайды. Бұл «Flying Circus» үшінші эпизодындағы «Лас Шанышқы» скетчіне негіз болған болуы мүмкін. 1980 жылы Python тобы осы скетчтің аудио нұсқасын «Contractual Obligation Album» үшін жазды. Соңғы альбомға кірмегенімен, ол олардың көптеп көшірілген «Hastily Cobbled Together for a Fast Buck» альбомындағы қосымша материалдардың ішінде болды.
This sketch, featuring Palin as a waiter in an Indian restaurant who is excessively – and somewhat violently – apologetic to his customers whenever anything goes wrong, may very well have laid the groundwork for the "Dirty Fork" sketch from the third Flying Circus episode. In 1980, the Python team recorded an audio version for their Contractual Obligation Album. Although cut from the final album, it featured among the outtakes on their widely bootlegged Hastily Cobbled Together for a Fast Buck album.
Көлік сатушысы
"Car Salesman" эскизі, онда Пэлин клиент Чэпменнің сатқан машинасының кемшілігі бар деген шағымын қабылдаудан бас тартады, кейіннен Python-ның "Dead Parrot" эскизіне әсер етті, онда бұзылған машинаның орнына өлген попугай қойылды.
The "Car Salesman" sketch, in which Palin refuses to accept customer Chapman's claim that a car he sold is faulty, later inspired Python's "Dead Parrot" sketch, in which the malfunctioning car is replaced by an expired parrot.
Тестілеу
"Квиз шоу" скетшісінде Брук Тейлор Пепперпот рөлінде, телешоудағы қатысушы болып көрінгенде, викторина жүргізушісі Клийзді ашуландырады. Бұл скетч кейіннен екінші "Flying Circus" сериясындағы "Таңдау жасаңыз" (немесе кейінірек "Ми жасушасын тап") деген Монти Пайтон скетшісіне бейімделді, онда Терри Джонс "басқа соққы" жүлдесін жеңуге тырысатын қатысушыны сомдайды.
The "Quiz Show" sketch, where Brooke Taylor, as a Pepperpot, annoys Cleese, a quiz show host, while appearing as a contestant on a show, was later adapted into another Monty Python sketch, "Take Your Pick" (or "Spot the Brain Cell," as it would be later called) in the second Flying Circus series, where Terry Jones plays the contestant attempting to win the prize of a "blow on the head."
Әуе қатынасы ұшқыштары
"Авиакомпаниялық ұшқыштар" эскизі коммерциялық авиалайнердің пилот кабинасында өтеді, онда Клийз (капитан рөлінде) және Чэпмен (қосалқы ұшқыш) болады. Авиалайнер автопилот режимінде ұшып барады. Ешқандай іспен айналысуға шаралары келмей, олар жолаушыларға ештеңе алаңдатарлық жоқ екенін айта бастайды – сол сәтте, әрине, жолаушылар алаңдап қана қоймай, қорқып кетеді – бұған бортсерік (Пэлин) де көмектеседі. Бұл хабарламалар одан әрі түсініксіз немесе бір-біріне қайшы болып барады, соңында жолаушылардың барлығы ұшақтан секіріп шығады. Монти Пайтонның "Ұшақтағы бомба" эпизодының 35-ші бөлімінде осы эскизге қысқаша сілтеме жасалды, онда ұшқыш Майкл Пэлин жолаушыларға: "Біздің мақсатымыз Глазго қаласы; ешқандай үрейленуге қажеті жоқ" деді.
The "Airline Pilots" sketch is set in the cockpit of a commercial airliner, with Cleese (as captain) and Chapman (as copilot). The airliner is on autopilot. Bored, they start making reassuring intercom messages to the passengers telling them there is nothing to worry about – at which point, of course, the passengers get worried – aided by the flight attendant (Palin). These messages get continually more incomprehensible or mutually contradictory until eventually, all the passengers bail out. The Monty Python sketch "Bomb on Plane" in episode 35 alluded briefly to this sketch when pilot Michael Palin told passengers, "Our destination is Glasgow; there is no need to panic."
Шығару
Бағдарламаның режиссері Иан Фордайс болды, ол сонымен қатар 1948 жылғы "Соңғыда" шоу-программасын да режиссерлік еткен. Ол британдық юмордың жаңа стилін американдық көрермендерге таныстыру мақсатымен Ұлыбританияда АҚШ нарығы үшін жасалған. Осы себепті, жазба NTSC түстік стандартына сәйкес түсірілген. Шоу идеясы Дэвид Фростқа тиесілі. Шоу Ұлыбританияда көрсетілмеген, бірақ 1969 жылдың 21 қаңтарында KYW телеарнасында "Дэвид Фрост ұсынады" аясында АҚШ-та көрсетілді. Заманауи сын-ескертпелерде 60 минуттық эфир уақыты айтылады, оның ішінде жарнамалар бар. Бұл көрсетілген нұсқаның ұзақтығын 50-55 минутқа дейін қысқартады, яғни қазіргі видео шығарылымынан кем дегенде 10 минутқа қысқа. Сонымен қатар, сын-ескертпелерде Дэвид Фрост шоуда болғаны айтылса, ол видео нұсқасында жоқ. Аудио жолы ол шоуды бастапқыда таныстырғанын растайды. 1990 жылғы Ұлыбританиядағы видео шығарылысын Майкл Пэлин бақылады. Ол былай деді: "Менің ойымша, оның күшті және әлсіз жақтары болды, сондықтан біз оны бірнеше жерде қысқартып, шығардық". Кейіннен шоу DVD форматында жарық көрді.
The programme was directed by Ian Fordyce who also directed At Last the 1948 Show, and was made in the UK for the American market in an attempt to introduce them to the new style of British humor. For this reason, the recording is made to the NTSC color standard. The idea for the show came from David Frost. The show never aired in the UK but was broadcast in the United States on 21 January 1969 as part of David Frost Presents on KYW TV. Contemporary reviews suggest a broadcast slot of 60 minutes, including commercials, which would make the version broadcast between 50 and 55 minutes, at least 10 minutes shorter than the current video release. In addition, reviews refer to David Frost as appearing in the show, whereas he is absent from the video version. An audio track confirms that he originally introduced the show. The 1990 UK video release was overseen by Michael Palin, who explained: "I thought it had a few strengths and weaknesses, so we made a few cuts here and there and we put it out". The show has since appeared on DVD.