Алиса Мэри Смит: Англия композиторының өмірі мен шығармашылығы
Alice Mary Smith
Алиса Мэри Смит (1839-1884) – ағылшын композиторы, симфониялар, хор шығармаларының авторы. Музыкаға ерте бейімділігімен көзге түскен, маңызды музыкант.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын композиторы (1839–1884)
English composer (1839–1884)
Алис Мэри Смит (құйеуінің атымен Алис Мэри Медоуз Уайт; 19 мамыр 1839 – 4 желтоқсан 1884) – ағылшын композиторы. Оның шығармаларына екі симфония және қасиетті де, зайырлы да хорлық шығармалардың көптеген жинағы кіреді.
Alice Mary Smith (married name Alice Mary Meadows White; 19 May 1839 – 4 December 1884) was an English composer. Her compositions included two symphonies and a large collection of choral works, both sacred and secular.
Өмірбаян
Смит Лондон қаласында, өте жақсы жағдайдағы отбасының үшінші баласы болып дүниеге келді. Ол кішкентай кезінен музыкаға қабілетті екенін көрсетті және Уильям Стерндейл Беннетт пен Джордж Александр Макфарреннен жеке сабақтар алды, ал 1857 жылы өзінің алғашқы әнін жариялады. 1867 жылдың қараша айында, заңгер Фредерик Медоус Уайтқа үйленген жылы, ол Корольдік филармониялық қоғамның әйел кәсіби мүшесі болып сайланды. 1884 жылы ол Корольдік музыка академиясының құрметті мүшесі болып сайланды. Сол жылы, денсаулығына кешірімсіз соққаннан кейін, жазылу үшін шетелге кеткен соң, Лондон қаласында тифтен қайтыс болды.
Smith was born in London, the third child of a relatively well to do family. She showed aptitude for music from her early years and took lessons privately from William Sterndale Bennett and George Alexander Macfarren, publishing her first song in 1857. In November 1867, the year of her marriage to a lawyer, Frederick Meadows White, she was elected Female Professional Associate of the Royal Philharmonic Society. In 1884 she was elected an honorary member of the Royal Academy of Music. The same year, after a period of illness in which she went abroad to try to recover, she died of typhoid fever in London.
Шығармалары
Смит – көптеген ансамбльдер үшін шығармалар жазған өнімді композитор. Оның камералық шығармаларының арасында төрт фортепиано квартеті, үш скрипка квартеті және 1870 жылғы кларнет сонатасы бар, бұл, мүмкін, британдық үлгінің алғашқысы, Суиннертон Хип, Праут, Тови және Стэнфордтың сонаталарын күткен. Оның оркестрлік шығармаларына алты концерттік увертюра және екі симфония кіреді. Оның до мажордағы бірінші симфониясы 24 жасында жазылған және 1863 жылы Лондон музыкалық қоғамымен орындалған; екіншісі, ля минорда, 1876 жылғы Александра сарайындағы бәйгеге жазылған, бірақ ешқашан ұсынылмаған. Смит сахна үшін екі ірі шығарма жазды: «Рюдесхаймдық Гизела» атты оперетта, хор, оркестр және солистерге арналған, ол 1865 жылы Кембридждегі Фицвильям музыкалық қоғамында орындалды, және «Пандораның маскасы» (1875), оның оркестрлеуі ешқашан аяқталмаған. Смиттың шығармашылығы әйел композитордың ең ірі қасиетті хор музыкасының жиынтығын қамтиды және алты гимн, үш ән (және төртінші әннің бастауы), сондай-ақ Жан Расиннің «Эстер» трагедиясының эпизодтарына негізделген қысқа қасиетті кантатадан тұрады. Оның «Дүниелік игіліктері бар кім» және «Вавилон сулары арқылы» гимндері 1864 жылдың ақпанында сэр Джозеф Барнбидің Веллс-стриттегі Сент-Эндрюде литургиялық контексте орындалды, бұл Англия шіркеуінің литургиясында әйел композиторының музыкасын қолданудың алғашқы тіркелген мысалы болды. 1880 жылы ол Novello & Co. баспасында жарияланған ірі масштабты кантаталарға назар аударды. Олардың ішінде хор мен оркестр үшін «Солтүстік-шығыс желдеріне ода», оның ең ұзақ жұмысы – «Кейуаналар» (1882), сол жылы Херефордтағы Үш хор фестивалінде орындалды, және өмірінің соңғы екі жылында ерлер дауысына арналған екі кантата бар. Некрологта оның күйеуі Луиза Сара Бевингтонның «Көңілдегі аңғар» поэмасының хор, солистер және оркестр үшін жазылғанын мәлімдеді; алайда, бұл талапты растайтын қолжазба жоқ. Оның қырық әнінің ішінде ең танымал шығармасы – «Екеуміз мамыр айында» вокалдық дуэті. Тағы бір «Қызылшаның сабақтары» (Элизабет Барретт Браунингтің мәтініне жазылған) 1883 жылы «The Girl's Own Paper» журналында жарияланды. 2010 жылдан бері Смиттың қолжазбалары Корольдік музыка академиясының кітапханасында сақталады. Екі симфония және екі увертюра Ян Грэм Джонстың редакциясымен A R Editions баспасында жарық көрді. Ля минордағы симфония, до мажордағы симфония және кларнет пен оркестрге арналған андантино (Кларнет сонатасынан алынған) Говард Шелли мен Лондон Моцарт ойыншылары Чандос үшін жазды. Леонард Сандерман Элис Мэри Смиттың толық қасиетті хор музыкасын редакциялады және бұл репертуарды AHRC Білім алмасу грантымен қолдаған The Eoferwic Consort-пен жазды. 1884 жылғы 13 желтоқсанда «Афина» журналында жарияланған некрологта былай делінген: «Оның музыкасы әдемілік пен инабат, күш пен энергиямен ерекшеленеді. Оның формалары әрқашан анық болды және оның идеялары эксцентрикалық емес; оның симпатиясы романтика мектебіне қарағанда классикалық мектепке жақын болды».
Smith was a prolific composer, writing for a diverse range of ensembles. Among her chamber compositions are four piano quartets, three string quartets and a clarinet sonata (1870), perhaps the first British example, anticipating sonatas by Swinnerton Heap, Prout, Tovey and Stanford. Her orchestral compositions include six concert overtures and two symphonies. Her first symphony, in C minor, was written at the age of 24 and performed by the Musical Society of London in 1863; the second, in A minor, was written for the Alexandra Palace competition of 1876, but was never submitted. Smith composed two large pieces for the stage: an operetta, Gisela of Rüdesheim for chorus, orchestra, and soloists which was performed in 1865 at the Fitzwilliam Music Society, Cambridge, and The Masque of Pandora (1875), for which the orchestration was never completed. Smith's oeuvre includes one of the largest collections of sacred choral music by a woman composer, and comprises six anthems, three canticles (and the beginning to a fourth), as well as a short Sacred Cantata Exile, based on episodes from Jean Racine's Esther. Her anthems Whoso hath this world's goods and By the waters of Babylon were performed in a liturgical context at St Andrew's, Wells Street by Sir Joseph Barnby in February 1864, making them the first recorded instance of music by a woman composer to be used for the liturgies of the Church of England. In 1880 she turned her attention towards writing large scale cantatas, all published by Novello & Co. These included Ode to the North East Wind for chorus and orchestra, Ode to The Passions (1882), her longest work, performed at the Three Choirs Festival in Hereford in that year, and two cantatas for male voices in the last two years of her life. In her obituary, her husband claimed that she was working on a setting of the poem The Valley of Remorse by Louisa Sarah Bevington for chorus, soloists and orchestra; however, there is no manuscript to support this claim. Of her forty songs, her most popular work was the vocal duet O that we two were maying. Another, Lessons of the Gorses (setting Elizabeth Barrett Browning), was published in The Girl's Own Paper in 1883. Since 2010, Smith's manuscripts are housed in the Royal Academy of Music Library. Two symphonies and two overtures are published by A R Editions in editions by Ian Graham Jones. The Symphony in A minor, Symphony in C minor and the Andante for clarinet and orchestra (taken from the Clarinet Sonata) have been recorded by Howard Shelley and the London Mozart Players for Chandos. Leonard Sanderman edited the complete sacred choral music of Alice Mary Smith, and recorded this repertoire with The Eoferwic Consort, supported by an AHRC Knowledge Exchange Grant. According to an obituary in The Athenaeum of 13 December 1884: "Her music is marked by elegance and grace power and energy. Her forms were always clear and her ideas free from eccentricity; her sympathies were evidently with the Classic rather than with the Romantic school."