Хэ Лун: Қытай Халық Республикасының маршалы

Кіріспе

Қытай Халық Республикасының Маршалы (1896–1969)

Хе Лонг (22 наурыз 1896 – 9 маусым 1969) – қытай коммунистік революционері және Қытай Халық Республикасының Маршалы. Ол Хунань провинциясындағы кедей шаруа отбасында дүниеге келген, отбасы оған формальды білім беру мүмкіндігіне ие болмады. Ол өзінің революциялық жолын туысының өлімінен кек алғаннан кейін бастады, заңнан тыс жағдайға қашып, өзінің төңірегіне шағын жеке армия жинады. Кейін оның күштері Гоминьданға қосылып, Солтүстік экспедициясына қатысты. Чжан Кайшы коммунистерді қатыгездікпен басуды бастағаннан кейін ол Гоминьданға қарсы бүлік көтерді, Нанчан көтерілісін жоспарлап, басқарды. Қашып құтылғаннан кейін Хунань (кейіннен Гуйчжоу) ауылдық аймағында кеңес ұйымдастырды, бірақ Чжанның қоршау науқандарының қысымына ұшыраған соң базаларын тастап кетуге мәжбүр болды. 1935 жылы Мао Цзэдун мен Чжу Дэ күштері мәжбүрленіп Ұзақ жорысқа шыққаннан бір жылдан астам уақыт өткен соң ол оған қосылды. Ол Чжан Гуотао басқаратын күштермен кездесті, бірақ Қызыл Армия стратегиясы бойынша Чжанмен келіспеді және өз күштерін Маоға қосылып, оны қолдауға бастады. Шэньсиде орналасқаннан және штаб-пәтер құрғаннан кейін Хе Солтүстік-Батыс Қытайдағы партизандық күштерді Қытай Азамат соғысында да, Екінші Қытай-Жапон соғысында да басқарды және коммунистік бақылау аймақтарын кеңейтуде сәттілікке жетті. 1945 жылдың соңына қарай оның әскері 170 мың сарбазды құрады, содан кейін оның әскері Пэн Дэхуайдың басқаруына берілді, ал Хе Пэннің оң қолға шебіне айналды. 1940 жылдардың соңында ол Оңтүстік-Батыс Қытайды басқаруға тағайындалды және 1950 жылдардың көп бөлігін Оңтүстік-Батыста азаматтық және әскери лауазымдарда аймақты басқарумен өткізді. 1949 жылы Қытай Халық Республикасы құрылғаннан кейін ол бірқатар азаматтық және әскери қызметтер атқарды. 1955 жылы Қытай Коммунистік партиясының жеңісіне қосқан үлесі мойындалып, ол Он Маршалдың бірі болып тағайындалды және Қытайдың вице-премьері болып қызмет етті. Ол 1959 жылы Мао Цзэдунның Пэн Дэхуайды тазалау әрекеттерін қолдамады және Пэннің жағдайын жақсартуға тырысты. 1966 жылы Мәдени революция жарияланғаннан кейін ол ҚХА басшыларының алғашқыларының бірі болып тазаланды. 1969 жылы түрмедегілер берген глюкоза инъекциясы оның емделмеген диабетін уақытша асқындырып, қайтыс болды.

He Long (; March 22, 1896 – June 9, 1969) was a Chinese Communist revolutionary and a Marshal of the People's Republic of China. He was from a poor rural family in Hunan, and his family was not able to provide him with any formal education. He began his revolutionary career after avenging the death of his uncle, when he fled to become an outlaw and attracted a small personal army around him. Later his forces joined the Kuomintang, and he participated in the Northern Expedition. He rebelled against the Kuomintang after Chiang Kai shek began violently suppressing Communists, when he planned and led the unsuccessful Nanchang Uprising. After escaping, he organized a soviet in rural Hunan (and later Guizhou), but was forced to abandon his bases when pressured by Chiang's Encirclement Campaigns. He joined the Long March in 1935, over a year after forces associated with Mao Zedong and Zhu De were forced to do so. He met with forces led by Zhang Guotao, but he disagreed with Zhang about the strategy of the Red Army and led his forces to join and support Mao. After settling and establishing a headquarters in Shaanxi, He led guerrilla forces in Northwest China in both the Chinese Civil War and the Second Sino Japanese War, and was generally successful in expanding areas of Communist control. He commanded a force of 170,000 troops forces by the end of 1945, when his force was placed under the command of Peng Dehuai and He became Peng's second in command. He was placed in control of Southwest China in the late 1940s, and spent most of the 1950s in the Southwest administering the region in both civilian and military roles. He held a number of civilian and military positions after the founding of the People's Republic of China in 1949. In 1955, his contributions to the victory of the Chinese Communist Party were recognized when he was named one of the Ten Marshals, and he served as China's vice premier. He did not support Mao Zedong's attempts to purge Peng Dehuai in 1959 and attempted to rehabilitate Peng. After the Cultural Revolution was declared in 1966, he was one of the first leaders of the PLA to be purged. He died in 1969 when a glucose injection provided by his jailers complicated his untreated diabetes.

Ерте өмір

Хэ Лонг туджия этносының өкілі еді. Хунань провинциясының Санчжи қаласында туған ол және оның бауырлары, соның ішінде Хэ Ин, әкесі шағын Цин әскери шенеунігі болғанына қарамастан, кедей шаруа отбасында өсті. Оның әкесі Цинь династиясының басында құрылған құпия қоғамның мүшесі болған. Жастық шағында мал өріп жүрген ол формальды білім алмаған. 20 жасында ол жергілікті биліктегі салық жинаушыны, салық төлемегені үшін оның ағасын өлтіргені үшін өлтірді. Содан кейін ол қашып, заңнан тыс өмір сүрді, осылайша революциялық жолын тек екі асүй пышағымен бастағаны туралы аңыз пайда болды. 1923 жылы ол Ұлттық жиырмасыншы армияның қолбасшысы болып тағайындалды. 1925 жылы Гоминьдан әскерлерін даярлайтын мектеп ашты. Осы мектепте оқыған кезінде ол Қытай Коммунистік партиясының (ҚКП) мүшелері болған бірнеше студенттерімен жақын қарым-қатынас жасады. Ол Солтүстік жорық кезінде Чжан Факуидің басшылығында қызмет етті. Әскері жеңілгеннен кейін Гуандун провинциясының Луфенг қаласына қашып кетті. Біраз уақыт Гонконгта болды, бірақ кейіннен ҚКП оны Шанхайға, содан кейін Уханға жіберді. 1934 жылы Рен Биши басқа бір қоршау науқанында кеңесін тастауға мәжбүр болғаннан кейін, Гүйчжоу провинциясындағы өзінің аман қалған күштерімен Хэге қосылды. Рен мен Хэ күштерін біріктірді, Хэ әскери қолбасшы, ал Рен комиссар болды. 1935 жылдың қараша айында ол Ұзақ жорылға қатысты, бұл Цзю Дэ мен Мао Цзэдун басқарған күштер Цзянсидегі кеңесін эвакуациялауға мәжбүр болғаннан кейін бір жылдан астам уақыт өткен соң болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде коммунистік базалық аймақтарды кеңейтуде сәттілікке жетті. Хэнің сәттілігінің бір бөлігі Жапонияның Қытайдағы операцияларына байланысты туындаған әлеуметтік жағдайдың шатастығына байланысты болды. Ол жергілікті, тәуелсіз партизандық күштермен одақтасып, жапондықтарға қарсы күресіп, коммунистік операциялар аймақтарын кеңейте алды. Гоминьданмен және жапондықтармен күрескен тәжірибесі оны Маоның идеологиялық партизандық соғысқа берілген, конвенционалды тактика мен әскери ұйымды ескермейтін басымдығына күмәнде болуға итерді. 1945 жылдың қазан айында, жапондықтар капитуляциялағаннан кейін бір ай өткен соң, Хэ әскерлерінің басқаруы Пэн Дэхуайға берілді, ол "Солтүстік-Батыс майдан армиясы" ретінде жұмыс істеді. Ол Пэннің оң қол ассистенті болды, бірақ Қытай Азамат соғысының қалған бөлігін Яньань маңындағы ҚКП орталық штабында өткізді. Ол ҚКП элитасының ең көп саяхат жасаған мүшелерінің бірі болды және көптеген делегацияларды шетелге жетектеп, Азияның басқа елдерінің, Кеңес Одағының және Шығыс Германияның басшыларымен кездесті. Пэн 1965 жылы ішінара оңалтылды, бірақ 1966 жылғы Мәдени революцияның басында қайтадан қуғынға ұшырады. Цзян Цин 1966 жылдың желтоқсанында Хэні "оңшыл" және ҚКП ішіндегі фракцияшылдыққа қатысқан деп айыптады. Цзянның айыптауларынан кейін ол және оның жақтастары ҚКП-ға қарсы элементтер деп танылды және тез арада қуғынға ұшырады. Оның жазалаушылары оны "ең үлкен қарақшы" деп атады. Ол 1969 жылы үй қамауында болған кезде пайда болған қатты тамақтанудың салдарынан ауруханаға жатқызылды. Ауруханаға түскеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды, себебі глюкоза инъекциясы оның созылмалы диабетін уақытша күшейтті. Ол 1974 жылы Мао тарапынан ішінара оңалтылды, содан кейін 1970-жылдардың соңында Дэн Сяопин билікке келгеннен кейін толық оңалтылды. 1987 жылы Чанша қаласындағы стадионға оның есімі берілді.

He Long was a member of the Tujia ethnic group. Born in the Sangzhi, Hunan, he and his siblings, including He Ying, grew up in a poor peasant household, despite his father being a minor Qing military officer. His father was a member of the Gelaohui (Elder Brother Society), a secret society dating back to the early Qing dynasty. A cowherd during his youth, he received no formal education. When He was 20 he killed a local government tax assessor who had killed his uncle for defaulting on his taxes. He then fled and became an outlaw, giving rise to the legend that he began his revolutionary career with just two kitchen knives. In 1923 He was promoted to command the Nationalist Twentieth Army. In 1925 He ran a school for training Kuomintang soldiers. While running this school, He became close with some of his students who were also Chinese Communist Party (CCP) members. He served under Zhang Fakui during the Northern Expedition. After his forces were defeated, He fled to Lufeng, Guangdong. He spent some time in Hong Kong, but was later sent by the CCP to Shanghai, then to Wuhan. In 1934 Ren Bishi joined He in Guizhou with his own surviving forces after also being forced to abandon his soviet in another Encirclement Campaign. Ren and He merged forces, with He becoming the military commander and Ren becoming the commissar. He joined the Long March in November 1935, over a year after forces led by Zhu De and Mao Zedong were forced to evacuate their own soviet in Jiangxi. He was successful in expanding Communist base areas throughout the period of World War II. Part of He's success was due to the social confusion caused by Japan's Ichi Go offensive in the areas of China that Japanese operations effected. He was frequently able to expand Communist areas of operation by allying with local, independent guerrilla forces who were also fighting the Japanese. He's experience fighting the Kuomintang and the Japanese led him to question Mao's unconditional emphasis on the importance of ideological guerrilla warfare at the expense of conventional tactics and military organization. In October 1945, one month after the Japanese surrender, the command of He's forces was transferred to Peng Dehuai, which operated as the "Northwest Field Army". He became Peng's second in command, but spent most of the rest of the Chinese Civil War in central CCP headquarters, in and around Yan'an. He was one of the most well traveled members of the CCP elite, and led numerous delegations abroad, meeting with leaders of other Asian countries, the Soviet Union, and East Germany. Peng was partially rehabilitated in 1965, but then purged again at the beginning of the Cultural Revolution 1966. Jiang Qing denounced He in December 1966 of being a "rightist" and of intra CCP factionalism. Following Jiang's accusations He and his supporters were branded an anti CCP element and quickly purged. He's persecutors singled him out by labeling him the "biggest bandit". He died in 1969 after being hospitalized for the severe malnutrition that he developed while under house arrest. He died soon after being admitted to hospital, after a glucose injection complicated his chronic diabetes. He was posthumously partially rehabilitated by Mao in 1974, then fully rehabilitated after Deng Xiaoping came to power in the late 1970s. A stadium in Changsha was named after him in 1987.