Иоганн Эрнст Эберлин: Барокко мен классицизм арасындағы неміс композиторы және органды орындаушысы
Johann Ernst Eberlin
Йохан Эрнст Эберлин – неміс композиторы және органды орындаушы (1702-1762). Барокко мен классицизм дәуірлерінің арасындағы шығармалары, шіркеу музыкасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс композиторы және органшысы Иоганн Эрнст Эберлин (27 наурыз 1702 – 19 маусым 1762) – барокко мен классикалық дәуірлердің арасын байланыстыратын неміс композиторы және органшысы. Ол шіркеу органдары мен хор музыкасын жазған. Марпург Эберлиннің Александро Скарлатти мен Георг Филипп Телеман сияқты көп және жылдам шығарма жазғанын айтады, бұл пікірді Леопольд Моцарт та қолдайды, алайда Эберлин осы екі композитор сияқты ұзақ өмір сүрмеген.
German composer and organist
Johann Ernst Eberlin (27 March 1702 – 19 June 1762) was a German composer and organist whose works bridge the baroque and classical eras. He was a composer of church organ and choral music. Marpurg claims he wrote as much and as rapidly as Alessandro Scarlatti and Georg Philipp Telemann, a claim also repeated by Leopold Mozart though Eberlin did not live nearly as long as either of those two composers.
Өмірбаян
Эберлиннің алғашқы музыкалық білімі 1712 жылы Аугсбургтегі иезуиттердің Санкт-Сальватор гимназиясында басталды. Ол жердегі ұстаздары Георг Эггер мен Балтазар Сиберер болды, олар оған орган ойнатуды үйретті. Ол 1721 жылы Зальцбургтегі Бенедиктин университетінде құқық білімін бастады, бірақ 1723 жылдан бастап музыкаға көшті. Оның алғашқы табысы 1727 жылы граф Леопольд фон Фирмианның (кейін Зальцбург архиепискобы) органшысы болған кезде болды. Ол мансабының шыңына архиепископ Андреас Якоб фон Дитрихштейннің органшысы болып жұмыс істегенде жетті. 1749 жылға қарай ол Hof und Domkapellmeister (Сарбаздық және собор капельмейстері) лауазымдарын бірдей атқарды, бұл жетістік оның ізбасарлары Майкл Хайдн, Леопольд Моцарт және Моцарттың өзіне бұйрылмады. Леопольд Моцарт Эберлинге жоғары баға бергенімен, және оның ұлына Эберлиннің ең белгілі шығармаларын, оның клавиштік шығармаларын жібергеніне қарамастан, жас Моцарт кейін олардан жалықты, 1782 жылдың 20 сәуіріндегі хатында Эберлиннің шығармалары "Гендель мен Бахтың қасында орын алуға лайық емес" деп жазды. Эберлин тыңғылықты шығармалар жазып, шіркеу концерттерінде орындады. Бірақ, ол қайтыс болғаннан кейін, стиль антикодағы оның қатаң хорлық шығармалары танымалдылығын жоғалтты және тек оның клавиштік шығармалары ғана (шешілі шектеулі) есінде қалды. Оның замандастарының бірі Антон Каетан Адльгассер болды.
Eberlin's first musical training began in 1712 at the Jesuit Gymnasium of St. Salvator in Augsburg. His teachers there were Georg Egger and Balthasar Siberer, who taught him how to play the organ. He began his university education in 1721 at the Benedictine University in Salzburg where he studied law, but from 1723 turned to music. His first breakthrough was in 1727 when he became the organist for Count Leopold von Firmian (then Archbishop of Salzburg). He reached the peak of his career when he was the organist for Archbishop Andreas Jakob von Dietrichstein. By 1749 he held the posts of Hof und Domkapellmeister (Court and Cathedral chapel master) simultaneously, an achievement which his successors Michael Haydn, Leopold Mozart, and Mozart himself were not to match. Despite Leopold Mozart's great opinion of Eberlin, and having sent his son some of Eberlin's best known works, his keyboard pieces, the young Mozart later tired of them, writing in a letter of 20 April 1782 that Eberlin's works were "far too trivial to deserve a place beside Handel and Bach." Eberlin composed industriously and played at church concerts. After his death, though, his strict choral pieces in the stile antico faded from popularity and only his keyboard works were (to a limited extent) remembered. His contemporaries included Anton Cajetan Adlgasser.