Кіріспе
Дәстүрлі жапондық кестелеу техникасы – мата мен киімді әсемдеу және/немесе нығайту үшін қолданылатын дәстүрлі жапондық кестелеу немесе тігіс түрі. Тарихи Жапонияда салыстырмалы түрде арзан ақ мақта жіп пен көптеп таралған, индигомен боялған көк матаның болуына байланысты, көк матада ақ кестемен ерекшеленеді, бірақ кейбір әсемдік бұйымдарда қызыл жіптер де қолданылуы мүмкін.
is a type of traditional Japanese embroidery or stitching used for the decorative and/or functional reinforcement of cloth and clothing. Owing to the relatively cheap nature of white cotton thread and the abundant nature of cheap, indigo dyed blue cloth in historical Japan, has a distinctive appearance of white on blue embroidery, though some decorative pieces may also use red thread.
Тарих
Эдо дәуірінде (1603–1867) пайда болған кестелеуді бастапқыда киімге қолданған, және ол ежелгі замандағы үй тоқыма киімдерін нығайту қажеттілігінен туындаған. Тозығы жеткен киімдерді қарапайым тігістермен біріктіріп, жаңа киімдер жасаған. Осы берік кестелеу киімдердің мықтылығын арттырған. Мейдзи дәуірінде (1868–1912) кестелеу солтүстік шаруа қожалықтарында қысқы жұмысқа айналды, себебі сыртта жұмыс істеуге тым суық болатын. Ол көбінесе тозу жиі болатын жерлерде жөнделген киімдерді нығайту үшін қолданылатын, сондай-ақ киімге жамаларды тігу үшін де пайдаланылатын, нәтижесінде мата мықтырақ болатын. Жылуды сақтау үшін жұқа маталарды қабаттауға, ал кейбір киімдерде, мысалы, өрт сөндірушілердің пальтоларында, өрт сөндірушілік міндеттерді орындау алдында суға малындырылатын қалың және сіңіретін материал жасауға қолданылған. Көптеген кестелеулерде тек қарапайым тігіс техникасы қолданылса да, олар көбінесе әдемі және қайталама кесте үлгілерін жасау үшін пайдаланылады, және шүберектер мен кесте үлгілері сияқты, тек әдемілік үшін де қолданылуы мүмкін.
Үлгілер мен үлгілер
негізінен геометриялық өрнектерді пайдаланады, олар екі негізгі стильге бөлінеді; , онда өрнектер ұзын тігістермен жасалады; және hitomezashi, онда өрнек тордағы жеке тігістердің үйлесімділігінен пайда болады. Көбінесе қолданылатын мотивтер: толқындар, таулар, бамбук, жебе қауырсындары, пампа шөбі және біріккен геометриялық пішіндер, сондай-ақ тағы да басқалар; кестелеу дәстүрлі түрде арнайы инелер мен жіптерді қолдану арқылы жасалады, бірақ қазіргі заманғы кестешілер заманауи кестелеу жіптері мен инелерін де пайдаланады. Көптеген өрнектер қытайлық үлгілерден алынған, бірақ олардың көпшілігі жапон кестешілерінің өзі жасаған; мысалы, көлденең қатарлардағы ромб пішіндес өрнектерден тұратын , Аомори префектурасында дамыған ерекше кестелеу түрі. Кестелеудегі басқа да жаңалықтар жапон суретшілерінің, мысалы Кацусика Хокусайдың (1760–1849) еңбектерінен туындады, оның 1824 жылғы «Дизайн үшін жаңа формалар» атты жұмысы көптеген өрнектерге ықпал етті. Өрнектер көбінесе табиғаттан шабыт алады, ал кейбіреулері, әсіресе балықшылардың киімдерінде кездесетіндей, символикалық мағынаға ие деп саналады.