Кіріспе
Екінші Македония соғысының шайқасы, онда римдіктер мен Этолия лигасы Македонияны жеңіске жетеді. Алдыңғы шайқаста 21 600 жаяу әскер, 1300 атты әскер, 3 000 теңізші, 20 соғыс пилі болды. | күші 2 = 25 500 16 000 фалангит, 2 000 жеңіл жаяу әскер, 5 500 жалдамалы және одақтас әскер, 2 000 атты әскер. Филипптің Фракиядағы қала-мемлекеттерге, Дарданелл аймағына, содан кейін Родосқа және Пергам патшалығына жасаған әрекеттері екі мемлекетті қатты алаңдатты. Родос пен Пергам патшалығы кейінірек Хиос шайқасында оның флотын ойсырата жеңіп, Филиппке қарсы күресте үстемдікке ие болғанымен, Македонияға қатысты Римге елшілер жіберіп, оларды соғысқа қосылуға көндіруге тырысты. Рим өз кезегінде Грекияға Македонияға қарсы коалиция құру үшін елшілер жіберді, Филипп бұлды Римнің әлсіздігінің белгісі деп қабылдады, себебі Екінші Пуникалық соғыс жаңа ғана аяқталған еді. Филип аймақтағы жаңа жеңістерге қол жеткізуден бас тартқаннан кейін Рим Сенаты мен Ассамблеясы соғыс жариялап, Екінші Македония соғысын бастады. Б.з.д. 198 жылдың 15 наурызында жаңа консулдар қызметке кірісті, Македониядағы басқару құқығы Тит Квинтий Фламининусқа берілді. Грекияға келгеннен кейін Фламининус Филипппен кездесіп, бейбітшілік шарттарын талқылады, Македония әскерлерінің Македонияның өз жерінен басқа Грекияның барлық аймағынан толықтай шығуына талап қойды. Филип кездесуден ашуланып кетіп, Фламининус жорығын бастады. Сол жылдың көктемінде Фламининус әскерін Фессалияға жеткізді, ал Филипп онымен кездесу үшін әскерін оңтүстікке қарай аттанды. Бастапқыда екеуі Ферай қаласының жанында орналасып, шағын шайқастар жүргізді. Алайда, Филипп әскеріне азық-түлік пен фалангасын жаю үшін тегіс жер қажет болды (Ферайдағы жер бұл үшін қолайсыз болды), сондықтан ол әскерін батысқа қарай, астық қоймалары бар кішкентай Scotussa қаласына қарай жылжытты. Олар төбелердің солтүстік беткейімен жүріп, римдіктер оңтүстік беткеймен еріп келді, бұл төбелер Киноскефала төбелері еді.
the earlier battle
21,600 infantry1,300 cavalry3,000 marines20 war elephants
| strength2 = 25,500
16,000 phalangites2,000 light infantry5,500 mercenaries and allies2,000 cavalry
In 202 BC, the Fifth Syrian War would break out, with the Macedonians allying with the Seleucids in a pact to carve up Asia Minor. Philip's moves towards the city states in Thrace, around the Dardanelles and later actions towards Rhodes and the Kingdom of Pergamum greatly disconcerted the two states. Although Rhodes and the Kingdom of Pergamum would later gain the upper hand against Philip, with a crushing defeat of his navy at the Battle of Chios, they were still concerned enough about Macedon to send envoys to Rome to try and convince them to join the war. Rome in turn sent envoys to Greece to form an anti Macedonian coalition, which Philip took as a sign of weakness from Rome due to the fact the Second Punic War had only just ended. When Philip failed to give up on further conquests in the region, the Roman Senate and Assembly declared war, beginning the Second Macedonian War. On 15 March 198 BC, new consuls took office, with command in Macedonia being handed to Titus Quinctius Flamininus. After arriving in Greece, Flamininus went to have a meeting with Philip to discuss the terms of peace, demanding nothing less than the complete withdrawal of Macedonian forces from all of Greece outside of the Macedonian homeland. Philip stormed out of the meeting, after which Flamininus began his campaign. In the spring of that year, Flamininus brought his army to Thessaly, with Philip marching his army south to meet him. The two initially camped nearby the city of Pherae, holding skirmishes there. However, Philip's army was in need of food and level ground in order to deploy his phalanx (something the terrain was unsuitable for at Pherae), so he began marching his army westward towards the small town of Scotussa for its grain stores. They marched on the northern side of the slopes while the Romans followed on the southern side, these slopes being the Cynoscephalae Hills.
Римдіктер
Фламининнің шамамен 26 000 әскері болды, оның құрамында екі толық легион, сондай-ақ 6 000 жаяу әскер және Этолдық одақтан 400 атты әскер, ал Атаманиялық Аминандордың басқаруындағы қосымша 1 200 әскер болды. Италиядан келген күштер Фламининге тағы 6 000 жаяу әскер, 300 атты әскер және 3 000 теңізші әскерін жеткізді.
Македониялықтар
Филиптің шамамен 25 500 әскері болды, оның 16 000-ы патшалықтың түкпір-түкпірінен жиналған фалангиттер еді, олардың жасы жас балалардан бастап қарт ардагерлерге дейін әртүрлі болды, бұл негізінен үздіксіз соғыстардың адам күшінің жетіспеуіне әкелді. Бұған қоса, 2000 пельтаст (жеңіл жаяу әскер), 4000 тракийлік және траллийлік әскер, 1500 жалдамалы сарбаз және 2000 атты әскер болды. Тессалиялық атты әскерді Гиртондық Гераклид, ал македониялық атты әскерді Леон басқарды. Тракийлерден басқа жалдамалы әскерге македондық Афинагор, ал екінші жаяу әскер корпусына Никанор Филе басшылық етті.