Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1750 жылы Испания мен Португалия арасындағы келісім
1750 treaty between Spain and Portugal
Мадрид келісімі (Жеңістер шекаралары туралы келісім деп те аталады) – 1750 жылдың 13 қаңтарында Испания мен Португалия арасында жасалған келісім. Қазіргі Уругвай аймағындағы ондаған жылдық қақтығыстарды аяқтау мақсатында, келісім Португалияның Бразилиясы мен оңтүстік және батыстағы испан колониялық территориялары арасында егжей-тегжейлі аумақтық шекараларды белгіледі. Португалия Испанияның Филиппинге деген құқығын мойындады, ал Испания Бразилияның батысқа қарай кеңеюіне келісім берді. Келісімде егер екі мемлекеттің Америкадағы колонияларына үшінші тараптан шабуыл жасалса, бір-біріне қолдау көрсетуге кепілдік берілді. Келісімге қол қойылғаннан кейін екі демаркация комиссиясы құрылды. Солтүстік комиссияны Гран-Пара және Мараньяо штаттарының губернаторы, ал оңтүстік комиссияны португалдық тараптан Рио-де-Жанейро губернаторы басқарды.
The Treaty of Madrid (also known as the Treaty of Limits of the Conquests) was an agreement concluded between Spain and Portugal on 13 January 1750. In an effort to end decades of conflict in the region of present day Uruguay, the treaty established detailed territorial boundaries between Portuguese Brazil and the Spanish colonial territories to the south and west. Portugal also recognized Spain's claim to the Philippines while Spain acceded to the westward expansion of Brazil. The treaty included a mutual guarantee of support in case either state's American colonies were attacked by a third power. Soon after signing it, two commissions for demarcation were created. The Northern, chaired by the State Governor of Grão Pará and Maranhão, in the South headed on the Portuguese side by the Governor of Rio de Janeiro.
Салдары
Мадрид келісімі маңызды болды, себебі ол Бразилияның қазіргі шекараларын айқын анықтады. Дегенмен, иезуиттердің өздерінің миссияларын беруден бас тартуы және гуаранилердің күштеп көшірілуге қарсы тұруы салдарынан, екі ел 1761 жылы қол қойған Ел Пардо келісімімен бұл келісімнің күші жойылды. Гуаранилердің қарсылығы 1756 жылғы Гуарани соғысына алып келді. 1750 жылғы келісімнен кейін Банда-Ориентал аймағында жиі ұсақ шайқастар болды. Мадрид келісімінің шарттары, кейбір ерекшеліктерді қоспағанда, 1777 жылы Сан-Ильдефонсоның бірінші келісімінде қайта бекітілді, бірақ бұл келісім 1801 жылы тағы да күшін жойды.
The Treaty of Madrid was significant because it substantially defined the modern boundaries of Brazil. However, the resistance of the Jesuits to surrendering their missions and the refusal of the Guaraní to be forcibly relocated led to the nullification of the treaty by the subsequent Treaty of El Pardo, signed by both countries in 1761. The opposition by the Guaraní led to the Guaraní War of 1756. There were frequent skirmishes in the Banda Oriental after the 1750 treaty. The terms of the Treaty of Madrid, with a few exceptions, were re established in the First Treaty of San Ildefonso in 1777, and that treaty was again negated in 1801.