Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Карл Михаэль Зихер (кейде Карл Михаэль Зихер деп те жазылады) (2 мамыр 1843 – 14 қараша 1922) – австриялық композитор. Өмірі бойы ол Штраусс отбасының, әсіресе Иоганн Штраусс II және Эдуард Штраустың ең белсенді қарсыласы болды.
Austrian composer
Carl Michael Ziehrer (more rarely spelled Karl Michael Ziehrer) (2 May 1843 – 14 November 1922) was an Austrian composer. In his lifetime, he was one of the fiercest rivals of the Strauss family; most notably Johann Strauss II and Eduard Strauss.
Өмірбаян
Венада туған Зихрерді танымал веналық музыка теоретигі және педагог Саймон Сехтер мен Иоганн Эммануэль Хазель музыкадан оқытты. Көп ұзамай оны музыка баспашысы Карл Хаслингер табады. Жас дирижер Венадағы Дианабад залында Штраус әулетін құлатуға бағытталған, жаңа құрылған оркестрдің басшысы ретінде көзге түседі. Ұзақ өтпей ол Венаның әскери оркестрінің бірінде қызметке орналасады. Сол кездегі үрдіс бойынша, 1873 жылы ол үлкен азаматтық оркестрдің капельмейстері болады. Ол шамамен сол кезде "Deutsche Musikzeitung" журналын шығарады және 1870-ші жылдардың соңында музыканы зерттеудің маңызды көздерінің бірі ретінде танылады. Музыкалық журналды іске қосқаннан кейін көп ұзамай ол баспасын Доблингерге ауыстырып, көп жыл бойы Шығыс Еуропа мен Германияда гастрольдік сапарлармен болады, қатаң, бірақ тиімді дирижер ретінде жақсы беделге ие болады. 1881 жылы Берлинде ол болашақ әйелі, танымал оперетта әншісі Марианна Эдельманнмен танысады. 1885 және 1893 жылдар аралығында Зихрер кеңінен гастрольдік сапарлармен айналысады және әскери оркестрдің жетекшісі болып, "Militärmusik des Infanterieregiments Hoch und Deutschmeister" оркестрін басқарады. Содан кейін, оқиғалардың тізімі бойынша, ол 41 неміс қаласын аралап, ақыры Венаға оралады, онда би музыкасын орындауға маманданған, одан да үлкен және табысты оркестр құрады. Осы кезде оның шығармалары музыканы жақсы көретін вендіктер арасында кеңінен тарай бастайды, мысалы, Op. 388, сондай-ақ әйгілі "Wiener Bürger", Op. 419, шығармалары жоғары бағаланады, соңғысы тіпті 1890 жылы алғаш рет жарияланған кезде Штраустың шығармаларын уақытша басып кетеді. Штраусс музыкасының әулетіне күшті қарсыласы болғанына қарамастан, ол оларды жеңе алмайды және олардың ықпалында қалады, оның ішінде оның жеке келбеті де; ол "Schnurrbart" (мұстах) және осыған ұқсас шашты ұстайды. Ғасырдың басында Зихрер өзінің уақытын және назарын композицияға арнау қажеттігін сезінеді, ал оның әскери оркестрге қатысуы 1899 жылы Иоганн Штраус II қайтыс болғанға дейін азаяды, содан кейін ол соңғы лауазымынан бас тартады. Зихрер оперетта жазу саласында сәттілікке жетеді, мысалы, "Die Landstreicher" сияқты сахналық туындыларымен. Соғысқа дейінгі кезеңде ол Франц Лехар, Оскар Штраус және Лео Фалл сияқты композиторлармен жақсы қарым-қатынаста болады және олардың концерттерінде көптеген реттерде қонақ дирижер болады. Соғыс басталғанда оның композиторлық мансабы тоқтап, мүлкінің көп бөлігі жойылды. Ол 1922 жылдың 14 қарашасында Венада, мүмкін, инсульттан қайтыс болады. Ол Центральфрейдхофтың құрметті қабірінде жерленеді. Оның қасында әйелі де жерленген. Оның бай музыкалық мұрасы бір ғасырдан астам уақыт бойы билік еткен Штраустармен салыстыруға келмейді, бірақ ол олардан гөрі өнімді болды, 600-дан астам вальстер, полькалар мен марштарды жазды, олар бүгінге дейін орындалуда. Оның кейбір шығармалары Штраустардың шығармаларына қарағанда көбірек вендік сипатқа ие. Оның шығармалары күшті және қуатты, тіпті Габсбургтер әулетінің соңы жақындаған кезде де жазылған көңілді әуендермен толы. Зихрер 1945 жылы түсірілген "Вена қыздары" атты тамыр тарихтық фильмінің кейіпкері болды, оны фильмнің режиссері Вилли Форст сомдады.
Born in Vienna, Ziehrer was taught music by Simon Sechter, a famous Viennese music theorist and pedagogue, and Johann Emanuel Hasel. He was soon discovered by music publisher Carl Haslinger, the young conductor appeared as the head of a newly formed orchestra aimed at toppling the Strauss dynasty at the Dianabad Saal in Vienna. Not long after that, he secured a place at one of the Viennese military bands. As was the current trend, he took over as Kapellmeister of a large civilian orchestra in 1873. He also published the journal "Deutsche Musikzeitung" around the same time, and was credited as being one of the important sources of music study in the late 1870s. Not long after founding the music journal, he changed his publisher to Döblinger, and toured Eastern Europe and Germany for many years, earning a good reputation as a strict yet efficient conductor. It was in 1881 that he met his future wife, Marianne Edelmann, a famous operetta singer, in Berlin. Throughout the period between 1885 and 1893, Ziehrer toured extensively and was a military bandmaster, having assumed the direction of the "Militärmusik des Infanterieregiments Hoch und Deutschmeister", After that, in a flurry of events, he toured 41 German cities and finally returned to Vienna, where he formed an even larger and successful orchestra that specialized in playing dance music. At this point, his works began to gain a wider circulation among the music loving Viennese and work such as "Weaner Mad’ln", Op. 388, as well as the more famous "Wiener Bürger", Op. 419, were received with greater appreciation, the latter even temporarily triumphing over Strauss compositions when first published in 1890. Despite being a strong challenger of the Strauss music dynasty, he was unable to triumph over them and remained under their influence, which numbered among them his personal appearance; he maintained a "Schnurrbart" (moustache) as well as a similar hair style. By the turn of the century, Ziehrer felt that he needed to devote his time and attention towards composing, and his military band participation waned until he relinquished his last position in 1899, the year Johann Strauss II died. Ziehrer enjoyed success in the operetta writing business, with stage works such as Die Landstreicher During the time before the war, he worked well with composers Franz Lehár, Oscar Straus, and Leo Fall, and was guest conductor at their concerts on many occasions. The outbreak of the war sealed his career as a composer, and most of his property was destroyed. He died a poor and forgotten man on 14 November 1922 in Vienna probably of a stroke. He was buried in the Zentralfriedhof in the graves of honour. His wife was buried beside him. His rich musical heritage may not be comparable to the Strausses, who dominated for well over a century, but he was more prolific, having composed over 600 waltzes, polkas and marches, which are still performed today. Some of his works are even more Viennese in nature than that of the Strausses. His works are vigorous and forceful, with cheerful melodies written even near the end of the Habsburg dynasty. Ziehrer was the subject of 1945 biopic Viennese Girls and was played by Willi Forst who also directed the film.