Кіріспе

Бауырымен жорғалаушылардың түрі

Жалпы мойынды кескел (Crotaphytus collaris), сондай-ақ, көбінесе шығыс мойынды кескел, Оклахома мойынды кескел, сары басты мойынды кескел және мойынды кескел деп аталады, – Солтүстік Америкада Crotaphytidae тұқымдасына жататын кескел түрі. "Мойынды кескел" деген жалпы атау кескелдің ерекше түсіне байланысты келген, оның мойны мен иықтарында қабықша тәрізді қара жолақтары бар. Еркектердің денесі көк-жасыл, құйрығы мен арқасы сары жолақты, ал тамағы сары-қызыл түсті болуы мүмкін. Бес танылған түршесі бар.

Этимология

Бейли деген қосалқы түрдің атауы американдық сүтқоректерді зерттеуші Вернон Орландо Бейлидің құрметіне берілген.

Кіші түрлер

Бес түрге, оның ішінде номинотипік түрге жарамды деп есептеледі. Олар – жыныстық дихроматизмге ие кесірткелердің бір түрі, ересек еркектерінің түсі аналықтарына қарағанда әлдеқайда жарқын әрі әртүрлі. Еркектердің арқасының және басының түсі сәйкесінше жасылдан қоңырға дейін, ал сарыдан қызғылт сарыға дейін өзгереді, ал аналықтарының дене пігментациясы жалпы алғанда күңгірт болып, қоңырдан сұрға дейін ауытқып жатады. Дегенмен, көбелек маусымында репродуктивті белсенділік кезінде аналықтардың түсі күрт өзгереді, олардың басындағы әлсіз қызғылт дақтар жарқындап, айқын болады; бұл қызғылт дақтар жұмыртқа пісіп жетілгенде ең жоғары шарына жетеді, бірақ аналық жұмыртқалағаннан кейін, жұмыртқа жолынан шыққан соң қайтадан бірте-бірте солғын тартады. Еркек және аналық екеуінің де мойнында екі қара жолақ болады, осы жолақтар олардың «жағалы кесіртке» деген атауына себепкер. Ересек аналықтар сияқты, жас кесірткелер де ересек еркектерге қарағанда дене түсінің солғын болуын көрсетеді, бірақ ерекшелік – жас кесірткелерде өсіп, жетілген сайын ақырындап жоғалатын қара қоңыр іздердің айқындығы. Осының салдарынан, жас жағалы кесірткелердегі бұл қабырғалы өрнек жоғалады, ал олардың сыртқы түрі ересек еркек немесе аналықтарға ұқсас болу үшін күрт өзгереді. Басқа көптеген кесірткелер сияқты, мысалы, жағалы және базилиск кесірткелері, жағалы кесіртке де артқы аяқтарымен жүгіре алады және салыстырмалы түрде жылдам. Рекордтық жылдамдық шамамен 20 км/сағ, бұл Коста-Риканың тікенді құйрықты игуанасы Ctenosaura similis-тің көрсеткен әлемдік рекордтан әлдеқайда төмен.

Географиялық таралу аймағы мен тіршілік ету ортасы

C. collaris негізінен Мексиканың құрғақ, ашық аймақтарында және АҚШ-тың оңтүстік-орталық бөлігінде, Аризона, Арканзас, Колорадо, Канзас, Миссури, Нью-Мексико, Оклахома және Техас штаттарында кездеседі. АҚШ-тағы оның табиғи ареалы Озарк тауларынан Батыс Аризонаға дейін созылады. C. collaris Оңтүстік-Батыс АҚШ-та кеңінен тараған және Солтүстік Мексикаға дейін жетеді. Жекелеген дарақтар тасты шөлдерден шөлейт далаларға дейінгі әртүрлі ортада тіршілік етеді, бірақ олар көбінесе жылуды дұрыс реттеу үшін жоғары температуралы таулы аймақтарды ұнатады. Бұған қоса, төбелі жер бедері осы епті және өте сезімтал кесірткелерге жарқын түсіне қарамастан, тастардың арасында жасырынуға және биік жерлерден мүмкін болатын жыртқыштарды немесе аумаққа енгісіп келгендерді байқауға мүмкіндік береді.

Диета

Олар міндетті түрде ет жейтін жануарлар, сондықтан жәндіктер мен ұсақ омыртқалы жануарларды негізгі тамағы ретінде тұтынады. Олардың асқазаны гүлдер, бұталар, шөптер сияқтыларды қабылдауға тым кішкентай, себебі тұрақты дене салмағын сақтау үшін олардан көп мөлшерде қажет болар еді. Екінші жағынан, ересек еркектер мен әйелдердің дене мөлшері мен жеген тамақтың мөлшері жағынан ұқсастығы бар, бірақ жейтін тағам түрлерінде айқын айырмашылықтар байқалады. Олар күндіз белсенді және уақытының көп бөлігін биік тау-тастар мен жартастардың үстінде күнге күйіну арқылы өткізеді. Өте аумақтық түр болғандықтан, олар жоғары сезімталдықпен айналысады, жыртқыштарға немесе бөгет жасаушыларға қарайып, қажет болған жағдайда жүгіруге немесе күресуге дайын тұрады. Әдетте, еркектер әйелдерге қарағанда белсендірек болады, себебі олар көбірек қуалау, күресу, демонстрациялық және ұсыну мінез-құлқына ие, ал әйелдер күнге күйіну және азық іздеумен айналысады. Жабайы табиғаттағы мойынды кескіштер жыныстық таңдау туралы көптеген зерттеулердің нысаны болды; тұтқында екі еркекті бір қосқа орналастырса, олар өлімге дейін күреседі. Әйелдер, керісінше, еркектерге қарағанда жиі агрессивті мінез-құлық танытпайды және басқа әйелдермен түр ішіндегі бәсекелестікке аз ұшырайды. Бұл аумақтар мол ресурстармен қамтамасыз етеді және еркектердің иеленген және қорғалған әйелдерінің тобын қорғайды. Дегенмен, еркектер арасындағы бәсекелестік зорлыққа ұласқанда, екі кескіш те көп энергия жұмсауға және ауыр жарақат алу қаупіне тап болады. Сондықтан, еркектер басқа еркектерді аумақтан белсенді түрде қуғанмен, олар физикалық және тиімсіз қақтығыстарға бармайды. Олар өздерінің басымдығын көрсету үшін бәсекелестерінен қашықта немесе жақын жерде әлеуметтік демонстрациялар жасайды. Күтпегендей, еркектердің денелерін иіп, көтеріп, мойын терісін кеңейтетін әлеуметтік кездесулерінің екі түрі де бар. Осылайша, аумақтық шекараға жақын тұрғындар иесіне көрінгенде, иесі оны таниды және тек қана қауіп сезген жағдайда агрессивті мінез-құлыққа, әдетте қымбатқа түсетін күреске барады. Бас өлшемінің өзгеруі еркектерде жақ күшінің және тістеу күшінің әртүрлі болуына әкеледі, нәтижесінде кішкентай бас еркектерге қарсы түр ішіндегі таңдау жасалады. Ұсыну рәсімдері кезінде еркек немесе әйел кескіш қарсы жынысқа бір дене ұзындығына жақындап, содан кейін мүшелерін, денесін немесе құйрығын серіктесінің үстіне қою, басқа кескіштің арқасына отыру, еркектердің әйелдерді мұрынмен итеруі немесе жақтарымен ұстауы, және өзара демонстрациялар сияқты әртүрлі мінез-құлық үлгілерін көрсетеді. Бұл өзара демонстрациялар әр жынысқа тән қимылдар мен мінез-құлықтардың күрделі жиынтығын қамтиды. Еркектер қолдарын жоғары және төмен иіп, мойын терісін кеңейтеді, ал әйелдер де мойын терісін кеңейтіп, құйрықтарының түбін көтереді. Соңында, осы ұсыну процесінің соңында екі жыныс та бір-бірінен бір дене ұзындығы аралығында шеңберлеп жүреді.