Кіріспе
Құс түрі Мадагаскарлық қаз (Aythya innotata;) – Айтия туысына жататын, өте сирек кездесетін суға батып жем іздейтін қаз. 1990 жылдардың соңында жойылып кеткен деп есептелген, бірақ 2006 жылы Мадагаскардағы Беманевиканың жанындағы Матсаборимена көлінде қайта табылды. 2017 жылға қарай, шаруашылықта өсіру бағдарламасы шамамен 90 жеке құстан тұратын популяцияны құрды. Құстар 2018 жылдың желтоқсан айында табиғи ортаға қайта жіберілді. Мадагаскарлық қаз, осы туыстағы басқа суға батып жем іздейтін қаздардан өзгеше, негізінен су жәндіктерімен қоректенеді. Балапандар 14 күнге толғаннан кейін қысқа мерзімге суға батып, жем іздеуді бастайды, ал оған дейін су бетінде тамақтанады.
The Madagascar pochard or Madagascan pochard (Aythya innotata; ) is an extremely rare diving duck of the genus Aythya. Thought to be extinct in the late 1990s, specimens of the species were rediscovered at Lake Matsaborimena near Bemanevika in Madagascar in 2006. By 2017, a captive breeding program had produced a population of around 90 individuals. The birds were reintroduced to the wild in December 2018. The Madagascar pochard feeds mainly on aquatic insects, unlike other diving ducks in the same genus, Aythya. Ducklings begin making short dives at around 14 days old, before which they feed on the surface.
Таксономия
Мадагаскарлық пошардты ғалымдар 19 ғасырда көп назарға алмады, себебі оны көргендер оның орнына қызылбас қаздарды көріп отыр деп ойлады. Тіпті 1894 жылы сипатталғаннан кейін де түрге көп көңіл бөлінбеді, ал түрдің ертегі есептерінен оның санын анықтау қиын. 1920-1930 жылдардағы Вебб пен Делакурдың жазбаларына сүйенсек, Алоатра көлінде бұл құс әлі де салыстырмалы түрде көп кездесетін секілді. Мадагаскарлық пошард, әдетте, Қаттыбас қаз, Баер пошарты және қызылбас қазбен жақын туыс деп саналады. Ол монотипті, яғни сипатталған немесе белгілі бір түршелері жоқ.
Сипаттама
Пошар – 42-56 сантиметрлік орташа мөлшердегі қаз. Жастардың көзі қоңыр түсті, ал денесі ақшыл қоңыр немесе каштаны түсті болып келеді, құрсағы қараңғырақ. Ересектердің түсі қараңғырақ, бірақ еркек қаздың алғашқы қысында көзі ақ түске айналады. Жұптасу кезінде еркектердің басы, жағы, кеудесі, мойны қоңыр каштан түсті, ал денесінің үсті қара қоңыр болады. Қанаттары қара қоңыр, ақ жолағы бар. Денесінің асты, құрсақтан құйрыққа дейін ақ түске дейін ағарады, сондай-ақ қанаттарының асты да ақ болады. Мұрын және аяқтары қара сұр түсті, тырнақтары қара. Дауысталуында "[жұптасу кезінде] еркек мысыққа ұқсас "мяу" және домалақ "ррр" дыбыстарын шығарады, ал аналықтары қатаң дауыспен "қақ" етеді." Қазіргі уақытта олардың жалғыз жабайы популяциясы София және Матсаборимена көлдерінде кездеседі. 1970 жылы Антананаривоның сыртында бір қазды көргендігі туралы өте күмәнді хабарлама бар.