17 ғасырда Англия королі Карл II-нің Америкадағы қоныстарын қайта жаңартуы
Restoration colony
17 ғ. АҚШ-тағы қоныстар: Англия королі Карл II жасаған жер сыйлықтары, Пенсильвания және Каролина провинцияларының құрылуы, колонизацияның жаңа кезеңі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қайта қалпына келтіру колониясы – Англия королі Карл II-нің 17 ғасырдың соңғы жартысында Стюарттардың қайта орналасуы кезінде өзінің қолдаушыларына сыйлық ретінде берген Солтүстік Америкадағы жерлердің бірі. Бұл гранттар 30 жылдық үзілістен кейін Американы ағылшынның қайтадан жайлауының басталуын білдірді. Екі маңызды қайта қалпына келтіру колониясы – Пенсильвания провинциясы және Каролина провинциясы. Каролинаның құрылуы былай сипатталады:
A restoration colony was one of a number of land grants in North America given by King Charles II of England in the later half of the 17th century, ostensibly as a reward to his supporters in the Stuart Restoration. The grants marked the resumption of English colonization of the Americas after a 30 year hiatus. The two major restoration colonies were the Province of Pennsylvania and the Province of Carolina. The founding of the Carolinas is described thus:
1663 жылы, Карл II әкесі тағына қайта отырғаннан кейін үш жыл өткен соң, Англия королі өзінің шет елде болған жылдары қолдау көрсеткендеріне Каролина деген үлкен аумақты сыйлады. Оның шекарасы Вирджиниядан оңтүстікке Флориданың орталық бөлігіне дейін және шығысқа Атлант мұхитына дейін созылған. Осы әлеуетті империя ішінде Барбадостегі қант плантацияларымен айналысқан бірнеше адамды қоса алғанда, Лондонға негізделген сегіз меншік иесі үкіметтік билік пен жерге жартылай феодалдық құқықтарға ие болды. Каролина үшін жоспарланған басқару жүйесі феодалдық және қазіргі заманғы ерекшеліктерді біріктірді. Қоныс аударушыларды қызықтыру үшін меншік иелері діни бостандыққа уәде беріп, жер сұрағандарға тегін жер ұсынды. Бірақ олар осы жомарт ұсынысқа өздері, олардың өкілдері және бірнеше ақсүйектердің саяси билікті монополиялауын көздейтін жартылай ортағасырлық үкімет құру жоспарын қосты. Англиядағы революциялық дүрбелеңге жауап ретінде олар Каролинаны тұқым қуалайтын аристократияның шағын жер иелерін тежеп тұратын әлеуметтік және саяси тұрақтылықтың үлгісі ретінде жоспарлады. Род-Айленд және Провиденс плантациялары мен Коннектикут колонияларына ресми жарғылар берілді, ал Род-Айленд тіпті корольді Король провинциясымен құрметтеді (кейіннен Вашингтон округі, Род-Айленд деп аталды).
In 1663, three years after he was restored to his father's throne, England's Charles II granted a vast territory named Carolina to a group of supporters during his years of exile. Its boundaries extended from Virginia southward to central Florida and eastward to the Atlantic Ocean. Within this potential empire, eight London based proprietors, including several involved in Barbados sugar plantations, gained governmental powers and semifeudal rights to the land. The system of governance planned for Carolina had both feudal and modern features. To lure settlers, the proprietors promised religious freedom and offered land free for the asking. But onto this generous land offer they grafted a scheme for a semimedieval government in which they, their deputies, and a few noblemen would monopolize political power. Reacting to a generation of revolutionary turbulence in England, they designed Carolina as a model of social and political stability in which a hereditary aristocracy would check boisterous small landholders. The Colony of Rhode Island and Providence Plantations and Connecticut Colony were given their formal charters and Rhode Island even honored the King with King's Province (what has since been renamed Washington County, Rhode Island).