Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Дональд Гриффин (29 маусым 1929 – 25 мамыр 2008) – американдық саясаткер, 1967–1977 жылдары Нью-Йорк штатының сенатында (56 округ) қызмет еткен, ал кейін 1978–1993 жылдары 16 жыл бойы Нью-Йорк штатының Буффало қаласының мэрі болған. Ол кейіннен қоғамдық қызметке оралып, Буффало қалалық кеңесінің мүшесі болып жұмыс істеді.
American politician (1929–2008)
James Donald Griffin (June 29, 1929 – May 25, 2008) was an American politician who served in the New York State Senate (56th District, 1967–77) and then for 16 years as the Mayor of Buffalo, New York (1978–93). He later returned to public life serving as a member of the Buffalo Common Council.
Ерте өмір
Гриффин – ирланд-американдық, Оңтүстік Буффалодан шыққан, Хелен (О'Брайен) мен Томас Гриффиннің ұлы. Ол Корея соғысы кезінде АҚШ армиясында қызмет етті. Гриффин саяси мансабында тіркелген демократ болды. Дегенмен, ол партиялық платформаға қарағанда, әсіресе әлеуметтік мәселелерде консервативті көзқараста болды. Ол консерваторлар мен республикашылдар партияларынан жиі қолдау алды. 1960-жылдары Буффало қалалық кеңесінің мүшесі болды. 1967 жылдан 1977 жылға дейін Нью-Йорк штатының сенатында қызмет етті, 177-ші, 178-ші, 179-шы, 180-шы, 181-ші және 182-ші Нью-Йорк штаты заң шығарушы жиналыстарында отырды.
Griffin, an Irish American, hailed from South Buffalo, the son of Helen (O'Brien) and Thomas Griffin. He served in the United States Army during the Korean War. Griffin was a registered Democrat during his political career. However, he was very conservative compared to the party platform, especially on social issues. He was frequently cross endorsed by the Conservative and Republican parties. He was a Buffalo city councilman in the 1960s. He was a member of the New York State Senate from 1967 to 1977, sitting in the 177th, 178th, 179th, 180th, 181st, and 182nd New York State Legislatures.
Буффало қаласының әкімі
Гриффин 1977 жылғы қарашада Буффало қаласының мэрі болып сайланды және 1978 жылғы 1 қаңтарда қызметке кірісті. Ол бұрынғы Мемлекеттік Ассамблея вице-спикері Артур Ивке қарсы демократтардың ішкі сайлауында жеңіліске ұшырады. Бас сайлауда ол Консервативтік партияның үміткері болды және Ивті жеңіп, мэр болып сайланды. Ол 1981, 1985 және 1989 жылдары қайта сайланды. Мэр ретінде Гриффин кейде өзінің тілділігімен танымал болды. 1985 жылғы қаңтардағы қар бураны кезінде ол Буффало тұрғындарына "үйге қайтыңыз, алты бөтелке сыра сатып алыңыз және жақсы футбол матчын тамашалаңыз" деп кеңес берді. Осыдан кейін ол "Жими Сикс Пак" деген лақап атын алды. Мэр қызметін атқару кезінде ол 1991 жылы Эри округының басшысы лауазымына республикашылдардың сәтсіз үміткері болды, бұл кезде ол қолданыстағы Деннис Горскиден жеңілді. 1996 жылы Гриффин Нью-Гэмпшир штатындағы алғашқы сайлауда президенттікке демократтардың үміткерлігіне түсті, бірақ Билл Клинтоннан өте алыс сегізінші орынды иеленді. 1992 жылғы сәуір айында өткен "Өмір көктемі" демонстрациясында Гриффин "Operation Rescue" сияқты өмірді қорғаушы топтарды Буффалода наразылық білдіруге шақырғаннан кейін, ол бесінші мерзімге қайта сайланудан бас тарды және оның орнына демократ Энтони Масиелло келді.
Griffin was elected mayor of Buffalo in November 1977, and was sworn in on January 1, 1978. He had lost the Democratic primary for mayor to then Deputy State Assembly Speaker Arthur Eve. In the general election, he was the nominee of the Conservative Party and defeated Eve to be elected mayor. He was reelected in 1981, 1985, and 1989. As mayor, Griffin was sometimes known for his outspoken personality. During a January 1985 blizzard, he recommended to Buffalo residents "go home, buy a six pack of beer, and watch a good football game." This earned him the nickname "Jimmy Six Pack". While mayor, he was the unsuccessful Republican nominee for Erie County executive in 1991, losing to incumbent Dennis Gorski. In 1996, Griffin sought the Democratic nomination for president in the New Hampshire primary, finishing a very distant eighth to Bill Clinton. After the "Spring of Life" demonstration in April 1992 where Griffin encouraged pro life groups such as Operation Rescue to protest in Buffalo, he declined to seek a fifth term as mayor and was succeeded by Democrat Anthony Masiello.
Мэрлік мансабынан кейінгі мансап
Гриффин бұрынғы мэр ретінде, қала әкімшілігіндегі кезіндегідей, әрқашан ашық және даулы болды. Ол Баффало қаласындағы қоғамдық саясат мәселелеріне жиі пікір білдірді. 1997 жылғы сайлауда ол қайтадан қала әкімі лауазымына үміткер болды, «Өмірге құқық» партиясының тізімінен өтіп, Масиеллодан жеңілді. Содан кейін ол Нью-Йорк штатының Ассамблеясына болашақ конгрессмен Брайан Хиггинске қарсы орын алуға тырысты (Гриффин өзінің сайлаушылық карьерасында Оңтүстік Буффалодағы негізгі округінде бірінші және жалғыз рет жеңілді) және 2001 жылы бос орын қалған Эри округінің заң шығарушы органына қызығушылық танытты, бірақ соңында қатыспады. 2002 жылы ол Масиеллоны қызметтен шақыру науқанын жетекшілік етті. Алайда, петициялардағы қателіктер мен Нью-Йорк штатында қайта шақыру сайлауының заңдылығына қатысты даулардың салдарынан бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 1996 жылы Гриффин Нью-Гэмпшир штатындағы Демократиялық партияның президенттік праймериздеріне қатысып, биліктегі Билл Клинтоннан көп қалып қойды, тіпті тұрақты кандидат және сатирик Пэт Полсеннен де аз дауыс жинады. 2003 жылы Гриффин Буффало қалалық кеңесіне Оңтүстік округтен екі жылдық мерзімге сайланды. 2004 жылы қызметке кіріскен Гриффин Талаптар комитетінің төрағасы болып тағайындалды және Буффало қаласындағы қаржылық дағдарысқа байланысты салықтық мәселелерді шеше бастады. Ол сондай-ақ Масиеллоның қалалық қаржыны басқаруын сынады. Гриффин көп уақытын өз округіндегі мәселелерге арнады. 2005 жылдың көктемінде Гриффин кеңестен кетіп, мерзімі аяқталуға бірнеше ай қалған болатын. Ол кеңесші ретінде атқаруға тиіс міндеттерін орындағанын және қоғамдық өмірден зейнетке шығатынын мәлімдеді. 2007 жылдың 28 қаңтарында Буффало қалалық WBEN радиостанциясының «Hardline with Hardwick» бағдарламасында сұхбат беру кезінде Гриффин Эри округінің басшысы лауазымына демократ ретінде қайта үміткер болатынын айтты. Сол кездегі округ әкімі Джоэл Джанмбра қайта сайлауға түспейтінін жариялаған еді. 2007 жылдың 15 сәуірінде WWKB радиостанциясының «Wayne Mackпен қоғамдық пікірлер» бағдарламасында ол әйелімен қайтадан үміткер болуды талқылап, енді мемлекеттік қызметке орналаспайтынына шешім келгенін мәлімдеді. Алайда, 2007 жылдың 17 шілдесінде Гриффин Эри округінің басшысы лауазымына үміткер болып, осы округтен де болатын және Демократиялық партияның қолдауына ие Джим Кинге қарсы жарысатынын жариялады. Гриффин әлсіз үміткер деп есептелді және сайлауалды науқанын жүргізуге көп ақшасы болған жоқ. 2007 жылдың 18 қыркүйегіндегі алғашқы сайлаудан кейін дауыстар саналғанда, Гриффин үш үміткердің арасында 23 пайыз дауыспен үшінші орынды иеленді. Ол қарсыластарының науқанына жұмсаған миллиондаған долларға қарағанда, тек 11 000 доллармен науқанын жүргізді. Гриффин бұл оның соңғы сайлау жарысы болғанын және өзін саяси жарыстан зейнеткер деп есептейтінін мәлімдеді. Кейін Гриффин республикалық үміткерді қолдады және оның еріктілер тобының көмегімен Кристофер К. Коллинс Эри округінің басшысы болып сайланды. Гриффин 2008 жылдың 25 мамырында Орчард Парктегі Әке Бейкер үйінде Крейцфельдт-Якоб ауруынан қайтыс болды. Оның әйелі Маргарет «Марджи» Гриффин (туған тегі МакМахон) 2011 жылдың шілдесінде дүниеден өтті. Олардың үш баласы болды.
Griffin remained as outspoken and controversial as a former mayor as he was during his career in City Hall. He frequently commented on public policy issues in Buffalo. He ran again for Mayor in the 1997 election, running on the Right to Life line and losing to Masiello. He then unsuccessfully sought a seat in the New York State Assembly against future Congressman Brian Higgins (where Griffin was defeated in his home base of South Buffalo for the only time in his elector career) and was rumored to have an interest in a seat in the Erie County Legislature that was vacated in 2001, although in the end he did not run. In 2002, he led an effort to recall Masiello from office. This effort fell through because of petition discrepancies and disputes over whether a recall election was legal in New York State. In 1996, Griffin entered the New Hampshire Democratic Presidential Primary election, finishing well behind incumbent Bill Clinton, and even garnering fewer votes than perennial candidate and satirist Pat Paulsen. In 2003, Griffin was elected to a two year term in the Buffalo Common Council, representing the South District. Taking office in 2004, Griffin was named Chairman of the Claims Committee and started working on fiscal issues relating to the Buffalo fiscal crisis. He also criticized Masiello's handling of city finances. Griffin focused much of his time on issues in his district. In the spring of 2005, Griffin resigned from the council with several months left in his term. He said he had completed what he sought to accomplish as a councilman and was retiring from public life. On January 28, 2007, during an interview on the Hardline with Hardwick radio program on Buffalo radio station WBEN, Griffin said he might once again run for Erie County Executive as a Democrat. The County Executive at that time, Joel Giambra, had announced he would not be seeking re election. Then on April 15, 2007, he announced on WWKB's "Public Opinions with Wayne Mack" that he had discussed running again with his wife, and decided he did not wish to seek public office anymore. However, on July 17, 2007, Griffin announced that he was joining the race for the Erie County Executive seat, against fellow South Buffalonian and endorsed Democratic Party candidate Jim Keane. Griffin was correctly considered an underdog and did not have much—if any—money with which to run a campaign. When the votes were counted after the primary on September 18, 2007, Griffin ran 3rd in a three way race with about 23% of the vote. He ran his campaign with only $11,000.00 against the millions his opponents spent on their campaigns. Griffin then said he had run his last electoral race and considered himself retired from political competition. Griffin later endorsed the candidacy of Republican candidate and with the assistance of his group of campaign volunteers, helped Christopher C. Collins win the election for Erie County Executive. Griffin died on May 25, 2008, at the Father Baker Manor in Orchard Park, from Creutzfeldt–Jakob disease. His wife, Margaret "Margie" Griffin (née McMahon), died in July 2011. The couple had three children.
Мұра
Гриффиннің Морин, Меган және Том есімді 3 баласы болды. Оның қайтыс болғаннан кейін Буффало қалалық кеңесі Сахлен Филд стадионының мекенжайын оның құрметіне Джеймс Д. Гриффин алаңы деп өзгертуге дауыс берді. Суретші Уильям Кох жасаған, "Бірінші тастау" деп аталған Гриффиннің қола мүсіні 2012 жылы Сахлен Филд стадионының сыртында орнатылды, бұл Гриффиннің стадионды және кәсіби бейсболды Буффалоға әкелудегі еңбегін құрметтеу мақсатында жасалды. Байрон Браун 2021 жылы оппонентын жеңіп, бес мерзімге рекордтық түрде сайланғанға дейін Гриффин Буффало қаласының ең ұзақ қызмет еткен мэрі болды. 2021 жылдың 3 қаңтарынан 31 желтоқсанына дейін ол осы құрметті Браунмен бөлісті, бірақ 1 қаңтардағы түнгі сағат 00:00-де бұл теңдік бұзылды.
Griffin had 3 children named Maureen, Megan, and Tom. Following his death, the Buffalo Common Council voted to rename the address of Sahlen Field to One James D. Griffin Plaza in his honor. A bronze sculpture of Griffin titled The First Pitch by artist William Koch was erected outside Sahlen Field in 2012 to honor Griffin's contributions in bringing the ballpark and professional baseball to Buffalo. Until Byron Brown swept his opponent to win a record 5th term in 2021, Griffin was the longest serving mayor of Buffalo, and from January 3, 2021 until December 31, 2021, he shared this title with Brown, but at midnight on January 1, the tie was broken.