Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бэйнбридж класының эсминеці.
Bainbridge class destroyer
Бірінші USS Stewart – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминеці болған. Ол контр-адмирал Чарльз Стюарттың есімімен аталыпты.
The first USS Stewart was a in the United States Navy. She was named for Rear Admiral Charles Stewart.
Құрылыс
Стюарт кемесі 1900 жылдың 24 қаңтарында Нью-Йорк штатындағы Моррис Хайтс қаласында «Газ қозғалтқыштары және қуат компаниясы» құрылысын бастады; 1902 жылдың 10 мамырында суға түсірілді; Контр-адмирал Стюарттың немересі Пол Ли Кокк әйелдінің қолдауымен; және 1902 жылдың 1 желтоқсанында құрамына қабылданды.
Stewart was laid down on 24 January 1900, at Morris Heights, New York, by the Gas Engine and Power Company; launched on 10 May 1902; sponsored by Mrs. Paul Lee Cocke, granddaughter of Rear Admiral Stewart; and commissioned on 1 December 1902.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын
Стьюарт әскери қызметке қабылданғаннан кейін қысқа уақыт бойы Әскери-теңіз академиясында қызмет етті, содан кейін Солтүстік Атлантика флотының жағалау эскадрильясына қосылды. 1906 жылы ол Норфолк, Вирджинияда резервке орналастырылды, бірақ 1907 жылы Атлантика флотына қайтадан тағайындалды және 1908 жылы Тынық мұхит флотына ауыстырылды. АҚШ-та салынған алғашқы эсминстердің бірі болғандықтан, Стьюарт тез ескіре бастады. 1916 жылдың 24 ақпанында Әскери-теңіз департаменті 1-ден 16-ға дейін нөмірленген эсминстердің "флотпен қызмет етуге жарамсыз" екенін шешті. Бұл кемелер енді "жағалау торпедалық кемелері" деп жіктеліп, бірақ бұл Стьюарттың Бірінші дүниежүзілік соғыста белсенді қызмет етуіне кедергі болмады.
After commissioning, Stewart served for a short time at the Naval Academy and then joined the Coast Squadron of the North Atlantic Fleet. In 1906, she was placed in reserve at Norfolk, Virginia but was recommissioned in 1907 in the Atlantic Fleet and transferred in 1908 to the Pacific Fleet. As one of the first group of destroyers built in the United States, Stewart quickly became obsolete; and, on 24 February 1916, the Navy Department decided that destroyers numbered 1 through 16 were "no longer serviceable for duty with the fleet." These ships were henceforth classed as "coast torpedo vessels", but this did not prevent Stewart from having an active career in World War I.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1917 жылғы 6 сәуірде АҚШ Германияға соғыс жариялағаннан кейін, «Стюарт» алдымен Атлант мұхитының Панама каналына кіретін жерін және Колумбия жағалауын, содан кейін 11 мамырдан бастап каналдың Тыныш мұхиты жағындағы кіретін жерін күзетті. 5 шілдеде ол Атлант мұхитына қайтып оралды және 22 шілде мен 11 тамыз аралығында Филадельфия әскери-теңіз базасында алысқа сапар үшін жабдықталды. 13 тамызда «Стюарт» жойғыш кемелер тобымен бірге Бермудадағы британдық империялық бекініс-колониясына аттанды. Бірақ 16 тамызда ол портқа келген кезде, портта және Филадельфиядағы (Пенсильвания штаты) Корольдік теңіз кемежайларында жөндеу жұмыстары қажет болды. 11 қазанда «Стюарт» Йорк өзеніндегі базадан конвойлерді сүйемелдеу және күзету міндетін атқара бастады. Бір рет оқу-жаттығуға тоқталғаннан басқа, бұл міндет 1917 жылдың 31 желтоқсанына дейін жалғасты, содан кейін ол алысқа сапар үшін қайта жабдықталу үшін Филадельфия базасына кірді. 1918 жылдың 15 қаңтарында базадан шығып, «Стюарт» келесі күні «Уорден», «Хопкинс», «Макдонаф» және «Пол Джонс» кемелерімен бірге Еуропаға жол тартты. 29 қаңтардан 4 ақпанға дейін Азор аралдарында тоқтаған «Стюарт» пен «Уорден» 9-ы Францияның Брест портына жетіп, 17-сінде сол порттан конвойлерді сүйемелдеуге кірісті. 17 сәуірде «Стюарт» Киберон шығанағына кіргенде, ұнтақ және болат жүктелген американдық «Флоренс Х» кемесі жарылысқа ұшырады. «Стюарт» тоғыз адамды құтқарып алды, ал оның экипажы құтқару операциясы кезінде көрсеткен батылдығы үшін Әскери-теңіз министрлігінің хатшысымен марапатталды. 23 сәуірде «Стюарт» екі гидросамолеттің бомба тастағанын көрді, бұл су асты қайығына бағытталған сияқты болды; ол дереу сол жерге бет алды. Бір ұшақ эсминецтің үстінен ұшып өтті, ал бақылаушы су асты қайығының орнын көрсетті. «Стюарт» алдымен су асты қайығының іздерін, содан кейін перископын және, ақырында, су астындағы корпусының қараңғы сылуетін көрді. Француздық эскорт кемесі су асты қайығын тарануға тырысқандықтан, ол соңғы сәтте жолдан кетуге мәжбүр болды, бірақ үлкен мөлшерде май шығарған екі тереңдік зарядын тастады. Осы әрекет сол кезде су асты қайығын жойғаны деп бағаланды; бірақ U 108 су асты қайығы бірнеше күннен кейін «Портер» кемесінен зақым алып, соғыс аяғында Харвич портында берілді. Үш күннен кейін, тығыз тұманды күні «Стюарт» белгісіз сауда кемесімен соқтығысып, зақымданып, 28 мамырға дейін жөндеуден өтті. 4 тамызда эсминец тағы бір су асты қайығының іздеріне шабуыл жасады, бірақ сәттілікке жеткенін растайтын ешқандай дәлел таппады.
After the United States declared war on Germany on 6 April 1917, Stewart patrolled first off the Atlantic entrance to the Panama Canal and along the Colombian coast; and then, after 11 May, off the Pacific entrance to the canal. On 5 July, she returned to the Atlantic, and was fitted out at the Philadelphia Navy Yard from 22 July 11 August for distant service. On 13 August, she sailed for the British Imperial fortress colony of Bermuda with a destroyer flotilla; but, on arrival on 16 August, she grounded in the harbor and required repairs at the Royal Naval Dockyard there and at Philadelphia, Pennsylvania which lasted through 10 October. On 11 October, Stewart began dispatch and escort duty from a base in the York River. Except for one interruption for training, this duty continued until 31 December 1917, when she entered the Philadelphia yard to fit out again for distant service. Departing the yard on 15 January 1918, Stewart sailed the next day for Europe in company with Worden, Hopkins, Macdonough, and Paul Jones. Stopping in the Azores from 29 January 4 February, Stewart and Worden arrived at Brest, France, on the 9th and began convoy escort duty off that port on the 17th. On 17 April, as Stewart entered Quiberon Bay, an American steamer, Florence H, with a cargo of powder and steel, exploded in the anchorage. Stewart saved nine survivors, and her crew was cited by the Secretary of the Navy for gallantry during the rescue. On 23 April, Stewart sighted two seaplanes dropping bombs, apparently on a submarine; and she raced to the spot. One aircraft flew over the destroyer, and the observer pointed to the location of the sub. Stewart saw first the sub's wake, then its periscope, and finally the dark form of her hull underwater. She was forced to turn away at the last moment due to the effort of a French escort to ram the sub, but dropped two depth charges which brought up large amounts of oil. The action was evaluated at the time as a kill; but the submarine, U 108, survived to be damaged by Porter several days later and finally to surrender at Harwich at the end of the war. During a dense fog three days later, Stewart was damaged when she collided with an unidentified merchantman, and she remained under repair until 28 May. On 4 August, the destroyer made another attack on an apparent submarine wake, but obtained no evidence of success.
Соғыс аралығы
11 қарашада Бірінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған келісімге қол қойылғаннан кейін, Стюарт конвой күзету қызметін тоқтатты және 26 қарашада жөндеу үшін Брест кеме құрылыс-жөндеу догына кірді. 9 желтоқсанда ол тағы төрт эсминецпен бірге Бресттен шықты; екі күннен кейін президент Вудро Вильсонды Еуропаға алып бара жатқан конвойдан өтіп, содан кейін Азор аралдары мен Бермудада тоқтағаннан кейін, эсминецтер 1919 жылғы 3 қаңтарда Филадельфияға жетті. 9 шілдеде қызметтен босатылған Стюарт 15 қыркүйекте Әскери-теңіз кемелерінің тізімінен шығарылды және 1920 жылғы 3 қаңтарда Филадельфиядағы Генри А. Хитнер ұлдары компаниясына металл тескісі ретінде сатылды.
After the armistice ending World War I was signed on 11 November, Stewart ceased convoy duty; and she entered drydock at Brest on 26 November for repairs. On 9 December, she departed Brest with four other destroyers; and, after passing the convoy carrying President Woodrow Wilson to Europe two days later and subsequently making stops at the Azores and Bermuda, the destroyers arrived at Philadelphia on 3 January 1919. Decommissioned on 9 July, Stewart was struck from the Naval Vessel Register on 15 September, and sold on 3 January 1920 to Henry A. Hitner's Sons Company, Philadelphia, for scrap.