Кіріспе
Шыршалы пішеннің түрлері. *Pinus cembroides*, сондай-ақ пиньон пішені, мексикалық пиньон деп те аталады. Ол жауын-шашыны аз аймақтарда өседі, ол жыл ішінде ауытқып, аралығында болады. *orizabensis* (Pinus orizabensis) асты түрі одан әрі оңтүстікке қарай Веракрус штатында кездеседі. Сонымен қатар, Оңтүстік Баха-Калифорния-Сурдың Сьерра-де-ла-Лагуна тауларында да шашыраңқы популяциясы бар. Ол көбінесе - аралығындағы орташа биіктікте өседі.
Pinus cembroides, also known as pinyon pine, Mexican pinyon, It lives in areas with little rainfall, which fluctuates between to , the subspecies orizabensis (Pinus orizabensis) is found farther south in the state of Veracruz. There is also a disjunct population in the Sierra de la Laguna of southern Baja California Sur. It occurs at moderate altitudes, mostly from to .
Сипаттама
Pinus cembroides - кіші және орташа мөлшердегі ағаш, биіктігіне дейін жетеді және діңінің диаметрі 700 мм дейін болады. Қабығы қара қоңыр, қалың және діңнің түбінде терең жарылысқан. Жапырақтары ("түйіншелер") аралас жұптар мен үштік болып орналасқан, жіңішке, 4-7 см ұзындықта, күңгірт сарғыш-жасыл түсті, ішкі және сыртқы беттерінде саңылаулар бар. Шишалар шар тәрізді, жабық күйде 5-7 см ұзын және енді, бастапқыда жасыл, 18-20 айлық болғанда сары қоңыр түске дейін піседі, тек аз ғана қалың қабықтары бар, әдетте 5-12 құнарлы қабықтары болады. Пісіп жетілгенде шишалар 6-10 см еніне дейін ашылады, ашылғаннан кейін тұқымдарды қабықтарында сақтайды. Тұқымдар 2-3 см ұзындықта, қалың қабықшалы, қызғылт эндоспермді және кішкене қанатшасы бар; оларды мексикалық қарға таратады, ол ашық шишалардан тұқымдарды тартады. Тұқымдарды негізгі тамақ көзі ретінде пайдаланатын қарға көптеген тұқымдарды кейінірек пайдалану үшін сақтайды, ал сақталған тұқымдардың кейбіреулері пайдаланылмай, жаңа ағаштарға айналуы мүмкін. Аберт ақырғысы да пихтаның тұқымынан гөрі осы тұқымдармен қоректенеді.
Тарих
Мексикалық пинион – 1832 жылы Зуккарини атын қойған алғашқы пинион қарағайы. Көптеген басқа пинион қарағайлары бұрын оның түршесі немесе қосымша түрі ретінде қарастырылған, бірақ соңғы 10-50 жылғы зерттеулер олардың көпшілігі ерекше түрлер екенін көрсетті. Кейбір ботаниктер Йоханн пинионы мен Орисаба пинионын әлі де Мексикалық пинионға жатқызады; біріншісі Оңтүстік Аризона және Нью-Мексикодағы «Мексикалық пинион» деген жазбалармен байланысты. Мексикалық пинион – салыстырмалы түрде тұрақты түр, бүкіл ареал бойынша морфологиясы өзгермейді, Баха Калифорния-Сурдың Сьерра-де-ла-Лагуна қарағай-эмен ормандарындағы оқшауланған популяциядан басқа; бұл әдетте Pinus cembroides subsp. lagunae түршесі ретінде қарастырылады, дегенмен кейбір ботаниктер оны жеке түр – P. lagunae ретінде қарастырады. Бұл түрше түпкі түрінен сәл ұзын жапырақтарымен (аралығында) және ұзын, тар конустарымен (шамаға дейін ұзын) ерекшеленеді. Тұқымдары Мексикада кеңінен жиналады және аймақтағы негізгі жеуге жарамды қарағай жаңғағы болып табылады. Шикі жағдайда дәмді болғанымен, қуырылғанда оның дәмі жақсарады деп есептеледі.