Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық дін қызметкері, 1138 жылы антипапа, бұрынғы кардинал Грегорио Конти, 1138 жылы антипапа Виктор IV (1139 жылдың сәуірінен кейін қайтыс болды) 1138 жылдың наурыз айынан 29 мамырға дейін қысқа мерзімге антипапа болды.
Italian priest, antipope in 1138
the former Cardinal Gregorio Conti, antipope in AD 1138
Victor IV (died after April 1139) was an antipope for a short time, from March to 29 May 1138.
Өмірбаян
Мүмкін, ол Секкано қаласында Грегорио деи Конти ди Секкано болып туған. Папа Паскаль II оны ең кеш дегенде 1102 жылы С.С. XII Апостолдар шіркеуінің кардинал-священнигі етіп тағайындады. 1107 жылдың 18 ақпанында ол папамен бірге Безде болды.
Possibly he was born in Ceccano, as Gregorio dei Conti di Ceccano. Pope Paschal II created him cardinal priest of SS. XII Apostoli, at the latest in 1102. He was with the pope at Bèze on 18 February 1107.
Инвестиция даулары
1111 жылдың ақпан айында Генрих V патша императорлық тәж кию үшін Римге келді. 12 ақпанда Санкт-Петер базиликасында салтанат өтті, ал есікте күтіп алу кезінде папа жарлық оқыды, онда ол діни жетекшілерді жер иелігімен қамтамасыз етуді мойынламады және барлық епископтарға императорға өздерінің императорлық иеліктерін дереу және толығымен қайтаруға бұйрық берді. Патша мен наразы епископтар осы ойға келмейтін талапты талқылау үшін шегінді, ал кешкі уақытта папа тәж кию рәсімінен бас тартты. Құдайға сыйынғаннан кейін, ол және кардиналдар Генрихтің қарулы әскерлерімен тұтқынға алынды, ал 16 ақпанда Боргода римдіктермен болған шайқастан кейін Генрих және оның тұтқынға алынған дінбасылары қаладан кетіп қалды. Папа мен он алты кардинал, соның ішінде Григорий XII Апостолдарынан, алпыс бір күнге дейін тұтқында ұсталды, ал Генрих папаны инвеститура дауына оның шешіміне келісуге мәжбүрледі. 18 сәуірде Анио өзенінің жанындағы Понте Маммолода Григорий Генрих жасаған келісімді сақтауға берген паптық уәдеге қол қоюға мәжбүр болған кардиналдардың бірі болды. 1111 жылы Папа Паскаль кардинал Григорийді Веролиде синод өткізуге жіберді, ол Папа сарайында басталған, архиепископ Гримальдидің қылмыстарына қатысты мәселені аяқтау үшін шақырылған болатын. Паскаль императормен кездескеннен кейін, оған сын күшейді, әсіресе Грегориандықтар арасында, олар "Privilegium"ді шіркеуді мемлекеттен босату үшін жасаған барлық істеріне сатқындық деп қарады. Паскаль қорлау мен жеккөруден Террачинаға қашып кетті, онда 5 шілдеде оны Тускулумдық Джованни мен Остиялық Лео бастаған кардиналдар қарсы алды. Паскаль өзінің қатесін түзетуге уәде берді, бірақ оның орнына одан да алыс, Понза аралына қайтты. Папаға қысым күшейді, осылайша ол "Privilegium" мәселесін қарау үшін синод шақыруға көндірілді. Синод 1112 жылдың 18-23 наурызында 100-ден астам епископтың қатысуымен өтті. Латеран синодына құжаттық дәлелдерді ұсынған қозғалыстың жетекшілері: Аквитаниядағы паптық легаты, Ангулем архиепископы Жерард; Остия епископы Лео және Сент-Пол-де-Леон епископы Гало; кардиналдар Роберт С. Эвсебий және Григорий XII Апостолдарынан. Олар осы "Privilegium illud" деген соңғы мәлімдемені жазған деген болжам бар. Кеңес Папа Паскаль берген "privilegium"ді қатты айыптады. 1112 жылы Паскаль оны лауазымынан шеттетуге мәжбүр болды, өйткені ол Паскальдің император Генрих V-ке қатысты саясатын қатты сынады (кардинал Роберт Сант-Эвсебиомен бірге, ол да кейіннен лауазымынан алынды).
In February 1111, King Henry V came to Rome to demand his imperial coronation. On 12 February the ceremony took place at St. Peter's Basilica, and during the welcome at the door, the pope read out a decree, in which he repudiated lay investiture, and ordered all bishops to surrender their imperial fiefs to the emperor immediately and permanently. The king and the indignant bishops retired to discuss the shocking demand, and, as evening approached, the pope refused the coronation. After Mass, he and the cardinals were taken into custody by Henry's armed troops, and on 16 February, after a battle with the Romans in the Borgo, Henry and his captive prelates departed the city. The pope and sixteen cardinals, including Gregory of SS. XII Apostoli, were held captive for sixty one days, while Henry pressed the pope to agree to his solution to the investiture controversy. On 18 April, at Ponte Mammolo on the Anio River, Gregory was one of the cardinals who were compelled to sign the papal promise to observe the agreement which Henry had drawn up. In 1111, Pope Paschal delegated Cardinal Gregory to hold a synod in Veroli, to complete business which had begun in the papal court, concerning the crimes of the Archdeacon Grimaldi. After Paschal's meeting with the emperor, criticism of him grew louder and louder, particularly from among the Gregorians, who saw the "Privilegium" as a betrayal of everything they had been doing to free the Church from the State. Paschal retreated from the scorn and the disdain to Terracina, where he was confronted on 5 July by the cardinals, led by Giovanni of Tusculum and Leo of Ostia. Pascal promised he would fix his error, but instead retreated farther, to the island of Ponza. Pressure mounted on the pope until he was prevailed upon to summon a synod to deal with the "Privilege". The synod met on 18—23 March 1112, with more than 100 bishops in attendance. The leaders in the movement, who presented the documentary evidence to the Lateran synod, were: the papal legate in Aquitaine, Archbishop Gerard of Angoulême; the bishops Leo of Ostia and Galo of St. Pol de Leon; and the cardinals Robert of S. Eusebio and Gregory of SS. XII Apostolorum. It is said that they were responsible for drawing up the final statement, "Privilegium illud." The council emphatically condemned the "privilege" granted by Pope Paschal. In 1112 Paschal deposed him from his title because he had severely criticised (together with cardinal Robert of Sant'Eusebio, also subsequently deposed) Paschal's policy towards the emperor Henry V.
Кардинальдық қайта қалпына келтірілді
1119 жылдың ақпан айында Римде Каликст II сайлануы жарияланғаннан кейін көп ұзамай, ол және кардинал Роберт, сондай-ақ көптеген басқа да схизматиктер жаңа папаға хат жазып, оның сайлануының симонияға немесе "амбицияның ісігіне" байланысты болмағанын құттықтады және оның кешірімін және күнәсінен тазалауын сұрады. Григорий мен Роберт екеуі де 1112 жылғы наурызда Рим синодына қатысқан Виеннің архиепископы Гай де Бургундияны білген. Олар 1112 жылғы қазан айында өткен архиепископ Гайдың синоды туралы да білген болуы мүмкін, онда кеңес Папа Паскальді "сенімсіз" деп атады (quod rex extorsit a vestra simplicitate) және Генрих V-ті анафемаға ұшыратты. Калист Григорийді кардиналдығына қайта орналастырды, бірақ оның папалық құжатқа алғашқы қолы 1123 жылдың 6 сәуірінде қойылған; екінші орындағы қолы оның үлкендігін жоғалтпай қайта қалпына келтірілгенін көрсетеді. Ол 1124 жылдың 13 желтоқсанында Папа Калист қайтыс болғанға дейін, жазға дейін папалық құжаттарға қол қоюын жалғастырды. Кардинал Григорий сондай-ақ жаңа папа Хонорий II (кардинал Ламберто, Остия епископы) үшін құжаттарға үнемі қол қойды. Ол 1125, 1126, 1127, 1128 және 1129 жылдары Латеранда болды. 1126 жылдың 11 сәуірінде бір жылдық тартыстан кейін Папа Хонорий II Монтекассино аббаты Одеризио II (1123—1126) және оның тобындағы барлық монахтарды шіркеуден шығарды. Екінші топ оның орнын басушыны сайлауға тырысқанда, олар өздерінің канондық құқығы бар деп мәлімдегендіктен, Одеризионың жақтастары мен аббат Николаның жақтастары арасында Монтекассино қауымында азаматтық соғыс басталды (1126—1127). Дағдарыс кезінде, тым тәуелсіз болған монастырға папалық бақылауды орнатуды көздеген Папа Гонорий СС XII Апостолдарының кардиналы Григорийді Монтекассиноға жіберді, оған жағдайды реттеуге және папаның үміткері, Капуадағы монастырьдың провизоры Сеньереттоны сайлауға бұйрық берді. Бұл Одеризионы әскер жалдап, аббат Николаның жақтастары бақылап тұрған Рокка ди Бантраны қиратуға итермеледі. Кардинал Грегорио сайлауды сәтті өткізе алмады, ал 1127 жылы Гонорий С. Пуденциананың кардиналы Конрадты Сеньереттоны аббат етіп тағайындады, содан кейін Альбано епископы кардинал Маттео тағайындалды. Одеризио папаға бағынып, Никола шіркеу қазынасын тоздырғаны үшін қуылғаннан кейін, 1127 жылдың шілдесінде папаның араласуымен дұрыс канондық сайлау өтті.
In February 1119, shortly after the election of Calixtus II was announced in Rome, he and Cardinal Robert, along with numerous other schismatics, wrote to the new pope, congratulating that his election was neither simoniac nor motivated by "the tumour of ambition", and begging his pardon and absolution. Gregory and Robert both knew Archbishop Guy de Bourgogne of Vienne, when he attended the Roman synod of March 1112. They may also have known of Archbishop Guy's synod, held in October 1112, in which the council called Pope Paschal a simpleton (quod rex extorsit a vestra simplicitate) and excommunicated Henry V. Calixtus restored Gregory to his cardinalate, though his earliest subscription of a papal document is dated 6 April 1123; his signature in second place seems to indicate that he was restored without loss of seniority. He continued to subscribe to papal documents until the summer before the death of Pope Calixtus on 13 December 1124. Cardinal Gregory also regularly subscribed documents for the new pope, Honorius II (Cardinal Lamberto, Bishop of Ostia). He was at the Lateran in 1125, 1126, 1127, 1128, and 1129. On 11 April 1126, after a year long contest of wills, Pope Honorius II excommunicated the abbot of Montecassino, Oderisio II (1123—1126), and all the monks in his faction. When the other faction attempted to conduct an election for his successor, as they claimed was their canonical right, civil war broke out in the Montecassino community between the supporters of Oderisio and the supporters of abbot Nicola (1126—1127). In the crisis, intending to exert papal control over a monastery which was far too independent, Pope Honorius sent Cardinal Gregory of SS. XII Apostolorum to Montecassino, with orders to sort out the situation and have elected the pope's candidate, Senioretto, the Provost of the monastery at Capua. This merely fired up Oderisius to hire troops and destroy the Rocca di Bantra, which was held by supporters of abbot Nicola. The election was not successfully managed by Cardinal Gregorio, and, in 1127, Honorius appointed Cardinal Conrad of S. Pudenziana to get Senioretto elected abbot, and then Cardinal Matteo, Bishop of Albano. After the surrender of Oderisio to the pope and the expulsion of Nicola for depleting the church treasury, a proper canonical election, achieved by papal intrusion, finally took place in July 1127.
Скизма
1130 жылғы 14 ақпандағы папа сайлауында ол Анаклетий II-нің (1130–1138) қолдауына қосылды. 1130 жылғы ақпанда Григорий, 1130 жылғы папа сайлауына байланысты оқиғаларды түсіндіріп, Рим патшасы Лотарьға хат жазған жиырма сегіз кардиналдың бірі болды және кардинал Эймерикті төңкеріс жасауға тырысқаны үшін айыптады. 1130 жылғы 27 наурызда кардинал Григорий, тағы он үш кардиналмен бірге, Папа Анаклетийдің Римдегі қабырғалар сыртындағы С. Пауль монастырының құқықтары мен мүлігін бекіткен бұйрыққа қол қойды. 1138 жылғы 25 қаңтарда Папа Анаклетий қайтыс болғаннан кейін, оның кардиналдары қалай әрекет ету керектігіне қатысты күмәнді жағдайда қалды. Сондықтан олар алдымен Рим аристократиясының ең маңызды қолдаушылары – Пьерлеони әулетімен, содан кейін Италиядағы ең маңызды саяси одақтасы – Сицилия королі Рожер II-мен кеңесті. Роберт сайлау өткізуге кеңес берді. Ол үшін Иннокентий мен Лотарьқа қарсы тұратын тағы бір папаның болуы тиімді болды. Сондықтан кардиналдар сайлауға жиналды. 1138 жылғы наурыз айының ортасында кардинал Григорий Анаклетийдің ізбасары болып сайланды және Виктор IV деген атқа ие болды. Алайда, Бернард Клервоның келіссөз дағдысы арқасында сегіз апта ішінде ол 1138 жылғы 29 мамырда Папа Иннокентий II-ге бағынды. Иннокентий Пьерлеони ағайындарын да сатып алып, олардың жағын өзгертуге мәжбүрледі. Бастапқыда Иннокентий оны СС кардиналы қылып қайта тағайындады, бірақ 1139 жылғы сәуірде өткен Екінші Латеран кеңесінде Иннокентий берген нақты уәделеріне қарамастан, Анаклетий II-нің барлық бұрынғы жақтастары айыпталып, қызметтен алынды. Содан кейін Григорий Фонтанелладағы С. Евсевий приорісіне кетіп қалды. Оның қайтыс болған күні белгісіз. СС атағының мұрагері, Хильдебранд, 1157 жылғы 4 қаңтарда алғаш рет танылды.
In the papal election of 14 February 1130, he joined the obedience of Anacletus II (1130–1138). In February 1130, Gregory was one of the twenty eight cardinals who wrote to Lothair, King of the Romans, explaining the events surrounding the papal election of 1130, and blaming Cardinal Aimeric for having attempted to carry out a coup d'état. On 27 March 1130, Cardinal Gregory, along with thirteen other cardinals, subscribed a bull of Pope Anacletus confirming the privileges and property of the monastery of S. Paul outside the walls in Rome. After the death of Pope Anacletus on 25 January 1138, his cardinals were in some uncertainty as to how to proceed. They, therefore, took counsel, first with the family of the Pierleoni, their most important supporters among the Roman aristocracy, and then with King Roger II of Sicily, their most important political ally in Italy. Robert advised them to hold the election. It was to his advantage to have another pope to oppose Innocent and Lothair. The cardinals, therefore, assembled for the election. Cardinal Gregory was chosen as Anacletus' successor in mid March 1138, taking the name Victor IV. However, through the negotiation skills of Bernard of Clairvaux, over a period of eight weeks, he was induced to make his submission to Pope Innocent II on 29 May 1138. Innocent had also bribed the brothers Pierleoni to change sides. Innocent initially restored him as cardinal of SS. Apostoli, but in the Second Lateran Council in April 1139 all the former adherents of Anacletus II were condemned and deposed, despite explicit promises given by Innocent. Then Gregory retired to the priorate of S. Eusebio in Fontanella. The date of his death is not recorded. A successor in the title of SS. Apostoli, Hildebrand, appears for the first time on January 4, 1157.