Сэмюэл Грег (1758-1834): британдық кәсіпкер, фабрика жүйесінің негізін қалаушы. Quarry Bank Mill-ді салды, бала еңбекшілерге көмектесті, бірақ құл егесі де болды.
British factory pioneer (1758–1834)
the British entrepreneur
Сэмюэл Грег (26 наурыз 1758 – 4 маусым 1834) – Ирландияда туған өнеркәсіпші және алғашқы өнеркәсіптік революцияның кәсіпкері, зауыт жүйесінің іргесін қалаушы. Ол "Кварри Банк" зауытын салды, ол зейнетке шыққан кезде елдегі ең ірі тоқыма зауыты болды. Ол және оның әйелі Ханна Грег өз қызметкерлерінің, олардың көп бөлігі балалар болғандықтан, әл-ауқатын қамтамасыз ету жауапкершілігін өз мойнына алды және зауыттың қасында үлгілі ауыл салды. Сонымен қатар, Грег Батыс Үндістандағы құл плантацияларын мұраға алып, басқарды, онда ол құлдарды ұрып азаптады. Сэмюэл Грег сегіз жасында Англияның орталығында, Манчестердегі Ардвик-холлға анасының інісі Роберт Хайдпен бірге тұруға жіберілді. Оның інілері Роберт пен Натаниел зығыр саудагерлері болды, ал Лондонның жанындағы Харроу мектебінде білімін аяқтағаннан кейін Сэмюэл 1778 жылы олардың бизнесіне қосылды.
Samuel Greg (26 March 1758 – 4 June 1834) was an Irish born industrialist and entrepreneur of the early Industrial Revolution and a pioneer of the factory system. He built Quarry Bank Mill, which at his retirement was the largest textile mill in the country. He and his wife Hannah Greg assumed welfare responsibilities for their employees, many of whom were children, building a model village alongside the factory. At the same time, Greg inherited and operated a slave plantation in the West Indies where he tortured slaves by whipping them. At the age of eight, Samuel Greg was sent to live with his maternal uncle, Robert Hyde, at Ardwick Hall, Manchester, in the heart of England. His uncles, Robert and Nathaniel, were linen merchants and, after completing his education at Harrow School, near London, Samuel joined their business in 1778.
Ханна Лайтбодимен неке
1789 жылы Грег Ливерпульдің бай саудагерінің қызы Ханна Лайтбодиге (1766–1828) үйленді. Крос-стрит шіркеуінде Ханна Сэмюелді (пресвитериандық дінде тәрбиеленген) унитариандыққа, «рационалдық қарсылықты» қабылдайтын, кең көзқарасты дінге таныстырды. Жаңа шіркеу – Манчестер мен Ливерпульдің сауда және банк ісімен айналысатын ықпалды отбасыларымен қарым-қатынас орнатуға мүмкіндік берді. Грег Манчестер әдеби және философиялық қоғамының белсенді мүшесі болды. Ханна білімін Лондоннан тыс, Стоук-Ньюингтондағы унитариандық академиясында аяқтады, онда ол өзінің туысы Томас Роджерспен бірге тұрды, ол Ричард Прайстің жақын досы және тікелей көршісі болды. Ричард Прайс – «үлкен беделге ие, дәстүрлі емес дін қызметкері» болды, оны Эдмунд Берк «Франция төңкерілісі туралы ойлар» (1790) еңбегінде француз революциялық доктринасын наивтікпен және бүлікшілдікпен қабылдаған «әдеби ақсақалдар мен қызықты философтар» тобының басшысы ретінде сынады. Осы топта Сэмюелдің үлкен әпкесі Джейн Грег, Лондондық хат алмасу қоғамының мүшесі Джон Хорн Тукпен (1794 жылы мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен қамауға алынды, бірақ ақталды) және ирланд радикалы Роджер О’Коннормен байланыс жасады. Оның қызметінің көлемі нақты белгілі болмаса да, 1798 жылы Біріккен ирландтар қоғамы көтеріліске дайындалып жатқанда, британдық қолбасшы генерал Лейк Джейн Грегті «мүмкін болатын ең қатыгез адам» деп сипаттап, туған Белфаста «үлкен [саяси] зиян келтірген» адам деп атады. Ханнаның діни және әлеуметтік көзқарастары Сэмюелдің жұмысшылардың әл-ауқатын жақсартуға деген көзқарасына әсер еткені айтылады. Quarry Bank Mill зауытының бұрынғы директоры және Ханна Грег туралы кітаптың авторы оның философиясы мен жұмысының қысқаша сипаттамасын берді. Ол табиғатынан либералды және мейірімді болды, ал оның барлық достары құл саудасын тоқтату және Батыс Индия мен Америкадағы құлдарды азат ету үшін белсенді күресті. Бірақ шындығында Ханна Грег бұл туралы ашық айтқан жоқ, себебі Сэмюел Грег құл плантацияларын мұра еткен еді. Ол жұрт алдында екі жүзділік танытуға бармады, сондықтан үнсіздік сақтады.
In 1789 Greg married Hannah Lightbody (1766–1828), the daughter of a wealthy Liverpool merchant. At Cross Street Chapel, Hannah introduced Samuel (raised Presbyterian) to Unitarianism, a latitudinarian faith indulgent of "rational dissent". The new church was also his introduction to an influential network of Manchester and Liverpool trading and banking families. Greg was active as a member of the Manchester Literary and Philosophical Society. Hannah had completed her education at a Unitarian academy at Stoke Newington outside London, where she lived with her cousin Thomas Rogers, a close friend and an immediate neighbour to Richard Price. Richard Price was the "non conforming minister of eminence" that Edmund Burke pilloried in his Reflections on the Revolution in France (1790) as the leading light of a circle of "literary caballers and intriguing philosophers" naïve and seditious in their embrace of the French revolutionary doctrine. It was in this same circle that Samuel's older sister Jane Greg moved, associating with John Horne Tooke of the London Corresponding Society (arrested, but acquitted, in 1794 of high treason) and Irish radical Roger O'Connor. Although the extent of her activities are unclear, in suppressing the Society of United Irishmen in advance of their rising in 1798, the British commander, General Lake, described Jane Greg as "the most violent creature possible" and as someone who had caused "very great [political] mischief" in her native Belfast. Hannah's religious and social views are credited with influencing Samuel's approach to the workers' welfare. A former director of the Quarry Bank Mill, and author of a book about Hannah Greg, provided this summary of her philosophy and work. She was liberal and compassionate by nature, and all her friends were active campaigners to stop the slave trade and to move forward the emancipation of the slaves in the West Indies and America In reality, Hannah Greg did not say anything publicly about this because, apart from anything else, Samuel Greg inherited slave plantations. She couldn’t be a public hypocrite so she kept quiet.
Патерналистік жұмыс беруші
1782 жылы Роберт Хайд қайтыс болғаннан кейін Грег Манчестердегі нағасының мүдделерін өз мойнына алды. Механикаландырылған тоқыма өндірісінің болашағына және су мен бу күшінің соңғы жетістіктеріне көз жеткізген Грег, әйелінің 10 000 фунт стерлингтік құдалық ақшасын Чеширдегі Боллин өзенінің жағасындағы Стайлдегі Карьерлік банк фабрикасын салуға жұмсады. Ауылдық жерде еңбек күшін табу қиындық тудырды. Ханна Грегтің ықпалы, әдетте қатал болып көрінетін, бірақ ерекше шешімде көрінді – жаңа және қатаң тәртіптегі фабрика жұмысын тартымды ету үшін жағдайды жақсартуға инвестиция салу. Стайлде Грег «үлгілі ауыл» деп аталған елді мекенді құрды. Әрбір отбасы (әр отбасында орташа есеппен сегіз адам) қонақ бөлмесі, ас үй, екі жатын бөлмесі, су ыдысы, аула және кең көкөніс бақшасы бар үйге ие болды. Бұл жеткіліксіз болды: 1790 жылдан бастап жұмыстың жартысы балалардың еңбегіне негізделді. Грег сияқты фабрика иелері, жұмыс істеген әрбір жұмысхана баласы үшін 2-4 фунт төленді. Балалар үй-жайда тұрып, тамақтандырылып, аптасына екі пенс алды. Кішкентай балалар қоқыс жинаумен және тоқу процесінде жұмыс істеді, бірақ Стайлде бірнеше жылдан кейін олар иіру және кардтауға қатысуға рұқсат алды. Кейбір үлкен ұлдар шебер механиктер болды. 1835 жылы Эндрю Уре «фабрикадан сәл алыс, күнге толы жартаста, екі қабатты әдемі үй тұр, ол әйелдерге арналған үйрену орны. Олар жақсы тамақтанады, киінеді және білім алады. Оқушылар таңғы асқа сүт қосылған қамыр, түскі асқа картоп пен бекон, ал жексенбі күндері ет жейді» деп баяндады. Карьерлік банк фабрикасының бұрынғы директоры және Ханна Грег туралы кітаптың авторы фабрикадағы бала еңбегі туралы кең зерттеулерге негізделген қорытынды ұсынды. 1816 жылы Карьерлік банкте 252 адам жұмыс істеді және 342 578 фунт мақта матасын өндірді. Он жылдан кейін фабрикада 380 адам жұмыс істеді, ал өнім 699 223 фунтқа жетті. Ішкі нарықтың үлкен бөлігін алып қана қоймай, Сэмюэл Грег Италия, Франция, Солтүстік Америка, Ресей, Германия және Оңтүстік Америкаға мата сатты. Карьерлік банк фабрикасының табысы Грегті Caton (150 жұмысшы), Lancaster (560 жұмысшы), Bury (544 жұмысшы), Bollington (450 жұмысшы) фабрикаларын ашуға ынталандырды.
With the death of Robert Hyde in 1782, Greg took over his uncle's interests in Manchester. Convinced of the prospects for mechanised textile production and the latest developments in water and steam power, Greg invested his wife's £10,000 dowry in building the Quarry Bank Mill in Styal on the bank of the River Bollin in Cheshire. The difficulty, in the rural setting, was labour. Hannah Greg's influence has been seen in what might otherwise be seen as a hard headed, if unusual, decision to invest in improved conditions so as to make the new and regimented mill work attractive. In Styal Greg developed what came to be considered a "model village". Each family (average of eight people per family) had a cottage built offering a parlour, a kitchen, two bedrooms, a cistern, a backyard and a good sized vegetable garden. This alone was not sufficient: from 1790 operations were relying upon children—half the workforce. Factory owners, like Greg, were paid between £2 and £4 for each workhouse child they employed. The children, housed in an Apprentice House, received their board and lodging, and two pence a week. The younger children worked as scavengers and piecers, but after a couple of years at Styal they were allowed to become involved in spinning and carding. Some of the more older boys became skilled mechanics. The arrangement was still operating in 1835 when Andrew Ure observed "at a little distance from the factory, on a sunny bank, stands a handsome house, two stories high, built for the accommodation of the female apprentices. They are well fed, clothed and educated. The apprentices have milk porridge for breakfast, potatoes and bacon for dinner, and meat on Sundays". A former director of the Quarry Bank Mill, and author of a book about Hannah Greg, provided this summary of child labour at the mill, based on extensive research. By 1816 Quarry Bank employed 252 people and was producing 342,578 pounds of cotton cloth. Ten years later, the mill was employing 380 and output had reached 699,223 pounds. As well as taking a large share of the home market, Samuel Greg was also selling cloth to Italy, France, North America, Russia, Germany and South America. The success of Quarry Bank Mill encouraged Greg to open mills at Caton (150 workers), Lancaster (560 workers), Bury (544 workers), Bollington (450 workers).
Құл иелері
Styal қауымдастығы Грегтің барлық операциялары үшін үлгі болған жоқ, және оның жұмыс беруші ретінде салыстырмалы игілігіне шектеулер бар екені анық. 1795 жылы ағасы Томаспен бірге Сэмюэл Грег әкесінің ағасы Джон Грегтен Доминика аралындағы құл плантациясы – Хиллсборо елімін мұра етіп, оны жалғастырып басқарды. Грегтер Quarry Bank Mill-де жасалған киімдер мен жамылғылармен Хиллсборо еліміндегі құл африкалықтарды қамтамасыз етті. 1814 жылдың қаңтарында Хиллсборо елімінде 71 ер адам және 68 әйел құл болды, олардың жиырмасы қашып кетті. Олар қайта ұсталды және еркектерге 100, әйелдерге 50 соққы салынды. 2020 жылдың қыркүйегінде Ұлттық қор (Quarry Bank Mill және Styal Estate-тің иесі) отбасының құл саудасына қатысы туралы былай деп қысқаша қорытынды жасады: диірмен "құлдықпен байланысты отбасылық байлықты пайдалана отырып салынған". "Самуэль Грег, оның әкесі Томас және ағасы Джон Доминика мен Сент-Винсенттегі төрт елімді иеленді, ал Самуэль мен оның ағасы Томас Доминикадағы Хиллсборо плантациясын және басқа да елімдерді мұра етті". 2020 жылы Ұлттық қор Америкадағы отаршылдық және құлдыққа алғашқы иелерінің байланысы туралы көрмелерді қосу жоспарын әзірлеуде болды.
The Styal community was not the model for all Greg's operations, and its clear that there were limits to his relative beneficence as an employer. In 1795, with his brother Thomas, Samuel Greg had inherited, and continued to operate as a slave plantation, the Hillsborough Estate on the West Indian island of Dominica, from his paternal uncle John Greg. The Gregs supplied the enslaved Africans on the estate with clothing and blankets made at Quarry Bank Mill. There were of 71 male slaves and 68 female slaves on the Hillsborough Estate when, in January 1814, twenty absconded. They were recaptured and punished with 100 lashes for the males and 50 lashes for the females. In September 2020, the National Trust, (owner of Quarry Bank Mill and Styal Estate), provided this concise summary of the family's involvement with the slave trade: the mill "was built using family wealth related to slavery". "Samuel Greg his father Thomas and uncle John had interests in four estates in Dominica and St Vincent, while Samuel and his brother Thomas inherited the Hillsborough plantation in Dominica and other estates". In 2020, the National Trust was working on a plan to include displays about the original owners' links to colonialism and slavery in the Americas.
Мұрагерлер
1832 жылы Кварри-Бэнк-Миллдің аумағында Грегке бұғы шабуыл жасады. Бұл жарақат оның зейнеткерлікке шығуына себеп болды. Сол кезде ол Ұлыбританиядағы ең ірі иіру және тоқу кәсіпорнына айналған еді. Грег шабуылдан кейін ешқашан толыққанды жазылған жоқ және екі жылдан соң қайтыс болды. Ханна мен Сэмюэлдің он үш баласының ішінде Роберт Хайд Грег тоқыма бизнесін жалғастырып, 1839 жылы Манчестердің Парламент депутаты болды, ол франшизаны кеңейтуге және фабрикаларға қатысты заңнамаға қарсы болды. Сэмюэл Ратбон Грегке бизнеске қызығушылық болмады және ол жазушы және сыншы ретінде мансап жасады, 1840 жылы «Африка құл саудасын жоюға жасалған бұрынғы және қазіргі күш-жігерлер» деген еңбегін жариялады, онда мақта, қант және кофе еркін еңбекпен арзандатылуы мүмкін екенін айтты. Элизабет Грег (Уильям Ратбон V-ке үйленген) 1832 жылғы холера эпидемиясынан кейін Ұлыбританиядағы алғашқы қоғамдық кір жуу орындарын құрды, содан кейін 1870 жылғы Білім беру заңын жасауға Уильям Форстерге көмектесті. Эллен Мария Джордж Меллиге тұрмысқа шықты, ол және олардың қызы Флоренс Мелли білім беруді жақсартуға мүдделі болды. Иелік және диірмен ақырында Роберт Хайд Грегке, содан кейін Александр Карлтон Грегке өтті, ол 1939 жылы осы жерді Ұлттық сенім қорына сыйға тартты.
In 1832, Greg was attacked by a stag in the grounds of Quarry Bank Mill. The injury led to his retirement. By this time, it had become the largest spinning and weaving business in the United Kingdom. Greg never recovered from the attack and died two years later. Of Hannah and Samuel's thirteen children Robert Hyde Greg continued in the textile business and became an Member of Parliament for Manchester in 1839 opposed to extension of the franchise and to factory legislation; Samuel Rathbone Greg had little inclination for business and developed a career as a writer and critic publishing in 1840 Past and Present Efforts for the Extinction of the African Slave Trade in which he argued that cotton, sugar and coffee could be grown more cheaply by free labour; Elizabeth Greg (married to William Rathbone V) founded the first public wash houses in the United Kingdom in the wake of the 1832 cholera epidemic, and later helped William Forster in formulating the 1870 Education Act. Ellen Maria married George Melly and he and their daughter Florence Melly took an interest in improving education. The estate and mill were eventually inherited by Robert Hyde Greg and then by Alexander Carlton Greg, who donated the site in 1939 to the National Trust.