Жаңа Зеландиядағы таратылған социалистік партия

Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы таратылған саяси партия

Социалистік бірлік партиясы Жаңа Зеландиядағы ең белгілі коммунистік партиялардың бірі болды. Ол кәсіби одақ қозғалысына белгілі бір деңгейде әсер етті, бірақ ешқашан Парламентте орын жеңіп алмады. Социалистік бірлік партиясы 1966 жылы Коммунистік партиядан бөлініп шыққан топ ретінде құрылды. Коммунистік партия Никита Хрущев басшылығымен КСРО мен Мао Цзэдун басшылығымен Қытай арасындағы тартысқа байланысты қатты бөлінді. Партия соңында Қытай тарапын таңдауға шешім қабылдады. Одан кейін, Кен Дуглас, Джордж Джексон және Билл Андерсен сияқты КСРО позициясын қолдаған бірнеше көрнекті жақтастары Социалистік бірлік партиясын құрды. Социалистік бірлік партиясы өмір сүрген кезеңінің көп бөлігінде КСРО-мен идеологиялық және саяси байланыстарын сақтап келді. Социалистік бірлік партиясының КСРО үкіметімен байланысы басты саясаткерлерден көп сынға ұшырады. 1980 жылы Жаңа Зеландиядағы КСРО елшісі Всеволод Софинский Социалистік бірлік партиясының мүшесіне 10 000 доллар бергені үшін елден қуылды. 1987 жылы тағы бір кеңестік дипломат Сергей Будник партиямен байланысы болды деген айыппен премьер-министр Дэвид Ланге бұйрығымен елден кетуге мәжбүр болды. Сонымен қатар, Социалистік бірлік партиясы басқа коммунистік топтар тарапынан қатты айыпталып, «нағыз» коммунизмді ұстанбағаны және капиталистермен ынтымақтасқандығы айтылды. Социалистік бірлік партиясының ең танымал көшбасшысы Кен Дуглас кәсіби одақ қозғалысындағы салыстырмалы түрде умеренный ұстанымы үшін консерваторлар тарапынан да сынға ілікті. Социалистік бірлік партиясы, кейбір радикалды топтардан өзгеше, Жаңа Зеландия сайлауларына қатысты және басты партияларға толығымен қарсы болған жоқ – мысалы, кейде «екі жаманның кішісі» ретінде Еңбек партиясын қолдауға дайын болды. Партия төрт сайлауда кандидаттарды ұсынды; әдетте төрт негізгі қаладағы Еңбек партиясының сенімді орындарында; бірақ Билл Андерсен Роб Мулдунға қарсы төрт рет сайланды. Социалистік бірлік партиясы қазір таратылды, бірақ 1990 жылы Социалистік бірлік партиясынан бөлініп шыққан Аотеароаның социалистік партиясы (қазір де таратылған) 2010 жылдардың басына дейін бірнеше жыл бойы қызметін жалғастырды.

The Socialist Unity Party was one of the better known communist parties in New Zealand. It had a certain amount of influence in the trade union movement, but never won seats in Parliament. The Socialist Unity Party was founded in 1966 as a splinter group of the Communist Party. The Communist Party had been bitterly divided by the Sino Soviet Split, a dispute between the Soviet Union under Nikita Khrushchev and China under Mao Zedong. The party eventually decided to take China's side. Shortly afterwards, a number of the more prominent supporters of the Soviet position, such as Ken Douglas, George Jackson and Bill Andersen, established the Socialist Unity Party. The Socialist Unity Party retained ideological and political links to the Soviet Union for most of its existence. The Socialist Unity Party's association with the Soviet government drew considerable criticism from mainstream politicians. In 1980, the Soviet ambassador to New Zealand, Vsevolod Sofinsky, was expelled after allegedly giving $10,000 to a member of the Socialist Unity Party. In 1987, another Soviet diplomat, Sergei Budnik, was ordered to leave the country by Prime Minister David Lange for his alleged involvement with the party. At the same time, the Socialist Unity Party was strongly condemned by other communist groups, which accused it of not following "true" communism and of collaborating with capitalists. The Socialist Unity Party's most well known leader, Ken Douglas, was also criticised by hardliners for the comparatively moderate position he took within the trade union movement. The Socialist Unity Party, unlike some of the more radical groups, participated in New Zealand elections, and was not wholly antagonistic to mainstream parties — it was prepared, for example, to occasionally support the Labour Party as "the lesser of two evils". The party put forward candidates in four elections; generally in safe Labour seats in the four main centres; except for and in the and in the However Bill Andersen stood against Rob Muldoon in four times. The Socialist Unity Party has now dissolved, although the Socialist Party of Aotearoa (now also defunct), which split from the Socialist Unity Party in 1990, continued for a number of years afterwards into the early 2010s.

Сайлау нәтижесі (1972-1981)

Сайлауда үміткерлер жеңген орындар алған дауыс саны, пайыздық көрсеткіші 5 0 444 0,03 15 0 408 0,03 4 0 179 0,01 5 0 447 0,02