Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тарихшы (1921–2018)
American historian (1921–2018)
Уолтер Зеев Лакур (26 мамыр 1921 – 30 қыркүйек 2018) – Германияда туған американдық тарихшы, журналист және саяси комментатор. Ол терроризм және саяси зорлық-зомбылық тақырыптары бойынша белгілі ғалым болды.
Walter Ze'ev Laqueur (26 May 1921 – 30 September 2018) was a German born American historian, journalist and political commentator. He was an influential scholar on the subjects of terrorism and political violence.
Өмірбаян
Уолтер Лакюр Германияның Бреслау қаласында (қазіргі Вроцлав, Польша) еврей отбасында дүниеге келген. 1938 жылдың қараша айында ол Германиядан Британдық Палестинаға көшіп кетті. Одан елден шыға алмаған ата-анасы Холокост кезінде қаза тапты. Иерусалимдегі Еврей университетінде бір жылдай оқығаннан кейін, ол ауыл шаруашылығы жұмысына және күзетші болып жұмыс істеуге кетті. 1942 жылы ол Хазореа кибуцының мүшесі болды. Лакюр Наоми Кохқа үйленген, олардың екі қызы болған. Оның екінші әйелі – Криста Сузи Гензен. Лакюр 2018 жылдың 30 қыркүйегінде Вашингтон қаласындағы үйінде қайтыс болды.
Walter Laqueur was born in Breslau, Lower Silesia, Germany (today Wrocław, Poland), into a Jewish family. In November 1938 he left Germany, immigrating to the British Mandate of Palestine. His parents, who were unable to leave, were murdered in the Holocaust. After less than a year at the Hebrew University of Jerusalem, he left to work as an agricultural laborer and guard. In 1942 he became a member of kibbutz HaZore'a. Laqueur was married to Naomi Koch, with whom he had two daughters. His second wife was Christa Susi Genzen. Laqueur died at his home in Washington, D. C., on September 30, 2018.
Журналистика және академиялық мансап
1944 жылдан бастап Иерусалимге көшіп келгеннен кейін 1955 жылы кетіп қалғанға дейін «Хашомер Хацзаир» газетінің «Мишмар» (кейіннен «Әл ХаМишмар») және «Палестина Посты» (кейіннен «Иерусалим Посты») газеттерінде журналист болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол АҚШ-тағы журналдарда Таяу Шығыс айманы бойынша тілші, ал Израиль радиосында әлемдік саясатқа қатысты сарапшы болды. Лондонға көшіп келгеннен кейін Лакер Совет және Шығыс Еуропа мәдениетіне арналған «Советтік зерттеу» журналын құрып, оның редакторы болды. «Survey» журналы – КСРО қаржылаған Мәдени бостандық конгресінің Батыста кеңестік коммунистік мәдени пропагандаға қарсы тұру мақсатымен шығарған көптеген басылымдарының бірі еді. Лакер 1965 жылдан 1994 жылға дейін Лондондағы Қазіргі заманғы тарих институты мен Винер кітапханасының директоры қызметін атқарды. Джордж Мосспен бірлесіп, «Қазіргі заманғы тарих» журналын құрып, оны редакциялады. 1969 жылдан бастап ол Вашингтондағы Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығының Халықаралық зерттеулер кеңесінің мүшесі болды, кейін 2000 жылға дейін төрағалық етті. Ол «Вашингтон паперлері» басылымының негізін қалаушы редакторы еді. 1968-1972 жылдары Брандейс университетінде, ал 1976-1988 жылдары Джорджтаун университетінде Идеялар тарихы кафедрасының профессоры болды. Сонымен қатар, Гарвард, Чикаго университеті, Тель-Авив университеті және Джонс Хопкинс университетінде тарих және үкімет пәнінен қонақ профессор болып жұмыс істеді. Лакер Таяу Шығыс, араб-израиль қақтығысы, неміс жастар қозғалысы, сионизм, Веймар республикасының мәдени тарихы, коммунизм және Кеңес Одағы, Холокост, суық соғыс, фашизм, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Еуропа және Еуропаның құлдырауы, антисемитизм тақырыбында кеңінен жазды. Ол партизандық соғыс және терроризмді зерттеуде алғашқы қадамдар жасады. Кеңес Одағының ыдырауынан кейін Ресей демократиялық елге айналмастан, ұлттық популизмге негізделген авторитарлық жүйеге ұласады деп болжады. Оның көптеген американдық және еуропалық газеттерде, журналдарда жарияланған кітаптары мен мақалалары бірнеше тілге аударылды. Лакердің «Еуропаның соңғы күндері» кітабы «Еурабия әдебиетінің» бір бөлігі ретінде жиі сілтеме жасалады, бірақ «Құлдыраудан кейін» атты еңбегінде Ориана Фаллачи тарапынан кеңінен танымал болған Еурабияның «сақындыратын» тұжырымын жоққа шығарады.
From 1944, when he moved to Jerusalem, until his departure in 1955 he worked as a journalist for the Hashomer Hatzair newspaper, Mishmar (later, Al HaMishmar), and for The Palestine Post (later, The Jerusalem Post). In addition, he was the Middle East correspondent for journals in the United States and a commentator on world politics for Israel radio. After moving to London, Laqueur founded and edited Soviet Survey, a journal focusing on Soviet and East European culture. Survey was one of the numerous publications of the CIA funded Congress for Cultural Freedom to counter Soviet Communist cultural propaganda in the West. Laqueur was Director of the Institute of Contemporary History and the Wiener Library in London from 1965 to 1994. Together with George Mosse, he founded and edited Journal of Contemporary History. From 1969 he was a member, and later Chairman (until 2000), of the International Research Council of the Center for Strategic and International Studies, Washington. He was the founding editor of The Washington Papers. He was Professor of the History of Ideas at Brandeis University from 1968 to 1972, and at Georgetown University from 1976 to 1988. He was also a visiting professor of history and government at Harvard, the University of Chicago, Tel Aviv University and Johns Hopkins University. Laqueur wrote extensively about the Middle East, the Arab Israeli conflict, the German Youth Movement, Zionism, the cultural history of the Weimar Republic, Communism and the Soviet Union, the Holocaust, the Cold War, fascism, post World War II Europe and the decline of Europe, antisemitism both ancient and new. He pioneered the study of guerrilla warfare and terrorism. After the fall of the Soviet Union, he predicted that Russia would not become a democracy but an authoritarian system based on nationalist populism. His books and articles, which were published in many American and Europeans newspapers and periodicals, have been translated into several languages. Laqueur's book The Last Days of Europe is often cited as a segment of "Eurabia literature", although in After the Fall he dismisses the "alarmist" notion of Eurabia as popularized by Oriana Fallaci.