Кіріспе
Американдық философ Нуэль Динсмор Белнап-младший (туған жылы 1930) – логика философиясы, уақыт логикасы және құрылымдық дәлелдеу теориясы салаларына үлес қосқан американдық логик және философ. Ол 1963 жылдан 2011 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Питтсбург университетінде оқытумен айналысты.
Nuel Dinsmore Belnap Jr. ('/b//ɛ//l//n//æ//p/; born 1930) is an American logician and philosopher who has made contributions to the philosophy of logic, temporal logic, and structural proof theory. He taught at the University of Pittsburgh from 1963 until his retirement in 2011.
Өмірбаян
Белнап бакалаврлық білімін Иллинойс университетінде алған, онда ол А. А. дәрежесін иеленді. Ол Макс Фиштің Уайтхедті оқуға бергенін еске алды. Әскери қызметтен кейін ол Йель университетіне түсіп, метафизикамен айналысты. Оның профессорларының арасында Пол Вайс, Артур Пап, Генри Маргенау, Фредерик Фич және Рулон Уэллс болды. 1958 жылы Фулбрайт стипендиясы бойынша Белнап Лувенге барып, канон Роберт Фейспен бірге оқыды. Белнап әйелі мен 2 жасар баласымен бірге Брюссельде тұрды. Фейс Белнапқа Вильгельм Акерманның «Журнал символдық логика» журналындағы қатаң импликация туралы мақаласын оқуды ұсынды. Алан Росс Андерсон мен Белнап тиісті импликацияны талқылай бастады. 1960 жылы Андерсон Белнапқа маңызды логика бойынша жасаған жұмысын жазуды тапсырды, бұл Белнаптың Йельдегі докторлық диссертациясы болды («The Formalization of Entailment» деген тақырыпта). Диссертация Омар Каям Мур арқылы Әскери-теңіз зерттеулер кеңсесінің Топтық психология бөлімінде жарияланды. Белнап Йель университетінде доцент болып жұмыс істеді. Ол Джон Барвайз бен Джон Уоллесті ғылыми көмекшілер ретінде қабылдағанын еске алды. «Біз бірге жұмыс істеген кезде, бетпе-бет отырып жұмыс істедік. Біз жай ғана отырып, бірге сөйлемдер жаздық». Классикалық логикадағы жарылыс принципі ретінде танылған төрт мәнді логика, екі мәнді логиканың патологиясын болдырмау үшін параконсистентті логиканың негізін құрайды. 1976 жылы Белнап пен Т. Б. Стил кіші «Сұрақтар мен жауаптардың логикасы» атты еңбегін эротика саласына уақтылы үлес ретінде жариялады. Олар, логикалық тұрғыдан алғанда, дамып келе жатқан деректер базасы «жеке тұлғалар туралы іс қағаздарын» (146-бет) құруға мүмкіндік береді, бұл «жазбаларды сақтаудағы жеке өмірге қатысты мәселеге» алып келеді. Кітапта Хьюберт Шлейхерт пен Урс Эгли құрастырған 45 беттік эротиканың библиографиясы бар, ол философия, лингвистика, автоматты сұрақтарға жауап беру және педагогика бойынша бөлінген. Белнап 1977, 1978, 1979 жылдары Джон Майкл Даннмен бірге Калифорния университетінде (Ирвайн) және Индиана университетінде (Блумингтон) қонақ профессор болып жұмыс істеді. 1982 жылы Стэнфордтың Мінез-құлық ғылымдарының озық зерттеулер орталығында, ал 1996 жылы Лейпцигте Хайрих Вансингпен бірге Centrum für Höhere Studien орталығында болды. Ол «Дұрыс философия қоғамының» негізін қалаушы мүшесі болды, ол Марио Бунге сияқты канадалықтармен бірлесіп жұмыс істеді. Белнап көптеген ғылыми мақалаларға рецензия жасады. 2008 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.