Кіріспе
Джеймс Эрнест Хуртубис (5 желтоқсан 1932 – 6 қаңтар 1989) – Чемпиондық, спринт және сток автомобильдерінде жарысқан американдық автокөлік жүргізушісі. Хуртубис спринт машиналарын, шаңды жол машиналарын және сток машиналарын жүргізуде көп жетістіктерге жеткен, ол 1966 жылғы Атланта 500 жарысының жеңімпазы атанды; алайда, ол Индианаполис 500 жарысында жаңадан қатысқанда көрсеткен үмітін толыққанды іске асыра алмады, өйткені ол поул-ситтер Эдди Саксты үш миль сағатына артығымен оқтап өтті, шамамен 150 миль сағатына жуық жылдамдық белгісін бұзды. "Херк" өзінің көңілді мінезі мен қарқынды жүргізу стилінің арқасында мансабының көп бөлігінде жанкүйерлердің сүйіктісі болды. 1964 жылы Милуоки Майлдағы Рекс Мейс Классигі кезінде апатқа ұшырап, ауыр күйік шағып алғаннан кейін дәрігерлер Хуртубистен қолын қалай қалыпқа келтіргісі келетінін сұрады. Хуртубис оларға "егер ол сыра банкасын ұстай алса, рульді де ұстай алатынын" айтты, себебі оның қолын сыра банкасын ұстауға ыңғайлы етіп бекітсе, рульді де ұстай алатынын білді. Кейін Хуртубис жарақаттарынан айығып, жарысқа оралғаны үшін Ральф ДеПальма сыйлығымен марапатталды. Хуртубис 1960 жылдан 1974 жылға дейін Индианаполис 500 жарысына қатысып, 10 рет жарысқа түсті. Оның ең жақсы нәтижесі 1962 жылы 13-орынды иеленгені болды. Хуртубис 1960 жылы Индианаполис 500 жарысының "Жылдың жаңашылы" атанды. 1965 жылы ол Novi қозғалтқышымен біліктілікке қатысты, бұл қозғалтқыш жарыста соңғы рет қолданылды, себебі бірнеше жыл бұрын ол ескірген деп есептелді. Бірінші айналымда қозғалтқыш істен шығып, ол соңғы орынды иеленді. 1966 жылы ол артқы қозғалтқышты машинамен жарысқа қатысты, ол жарыс стандарты ретінде алдыңғы қозғалтқышты роудстерлерді ығыстырды және 17-орынды иеленді. 1967 жылы жарысқа қатыса алмады, ал 1968 жылы ол жарыста алдыңғы қозғалтқышты соңғы машинамен жарысты. Ол ағасы Питпен бірге жаңа роудстерді гаражда жасап, оны "Мэллард" деп атады. Ол бұл машинаның бұрынғы роудстерлерге қарағанда жеңіл екенін және артқы қозғалтқышты машиналармен бәсекелесе алатынын мәлімдеді. 1969 жылдан 1971 жылға дейін ол роудстерді біліктілікке алуға тырысты, бірақ алаңға кіре алмады, себебі қазіргі кезде алаңда тек артқы қозғалтқышты машиналар ғана болды. 1972 жылы ол артқы қозғалтқышты машинамен 13-орынды иеленді. Алайда "бұзу күні" ол Миллер сыра компаниясының демеушілігімен жасалған роудстерді кешкі сағат 6:00-де аяқталу алдында біліктілікті сынауға жіберді. Уақыт оның кезегі келмей тұрып-ақ өтіп кетті. Содан кейін ол қозғалтқыш қақпағын алып тастап, машинада қозғалтқыш жоқ екенін, бірақ демеушісінің өнімінің бес суытылған жәшігін көрсетеді, оны ол басқа пит-топтармен және жарыс шенеушілерімен бөлісті. 1973 жылдан 1975 жылға дейін ол артқы қозғалтқышты машиналарды біліктілікке алуға тырысты, 1973 және 1975 жылдары алаңнан шықпады, 1974 жылы 28-орынды иеленіп, 31-айналымда қозғалтқышы бұзылғаннан кейін 28-орынды аяқтады. Бұл оның жарысқа қатыса алатын соңғы жылы болды. 1976 және 1977 жылғы жарыстарда ол алдыңғы қозғалтқышы бар Mallard роудстерімен оралды, бірақ алаңға шығуға жеткілікті жылдамдықпен жетпеді. 1978 жылы ол қайта оралды, тағы да Mallard-ты біліктілікке алуға тырысты, бірақ бас төреші Том Бинфорд оған біліктілік сынағын өткізуге рұқсат бермеді, себебі машина жаттығу кезінде жарыс жылдамдығына қабілетті екенін көрсетпеді. Содан кейін ол он минут бойы Боб Харкидің машинасына отырып, қозғалмай отырды. Ақыры көліктен шығып, жолға жүгіріп шыққан ол жерде полиция қызметкерлері оны ұстап алды. Келесі жылдары ол "Мэллардты" іске қосуға тырысты, соңғысы 1981 жылы болды. Бұл жарыста алдыңғы қозғалтқышты машинаның соңғы әрекеті болды, бұл типтегі машина жарысқа соңғы рет қатысқаннан кейін 13 жыл, ал соңғы рет жеңгеннен кейін 17 жыл өткен еді.
James Ernest Hurtubise (December 5, 1932 – January 6, 1989) was an American racing driver who competed in Championship Cars, sprint cars and stock cars. Hurtubise enjoyed a lot of success in sprint cars, champ dirt cars, and stock cars, he was the winner of the 1966 Atlanta 500; however, he never achieved the success at the Indianapolis 500 which his rookie qualifying run promised, when he out qualified pole sitter Eddie Sachs by three mph, nearly breaking the 150 mph mark. "Herk" was a fan favorite throughout much of his career because of his fun loving attitude and his hard driving style. In 1964, after suffering serious burns in an accident during the Rex Mays Classic at the Milwaukee Mile, doctors asked Hurtubise how he wanted his hands shaped permanently. Hurtubise told them to pin his hands so he cold hold a beer can, knowing that if he "could hold a beer can, (he) could hold a steering wheel." Hurtubise would later be awarded the Ralph DePalma award for overcoming his injuries to return to racing. Hurtubise ran in ten Indianapolis 500 races between 1960 and 1974. His best finish was a 13th in 1962. Hurtubise was named the 1960 Indianapolis 500 Rookie of the Year. In 1965, he qualified using a Novi engine, the last year that engine would be used in the race, having been considered
obsolete several years before. The engine failed on the first lap, and he finished last. In 1966, he entered a rear engined car, which was taking over from the front engined roadsters as the standard for the race, and finished 17th. After failing to qualify in 1967, in 1968 he ran the last front engined car to date in the race. He and his brother Pete designed and built the new roadster in their garage, naming it the "Mallard". He claimed the car was lighter than previous roadsters, which would allow it to be competitive with the rear engine cars. From 1969 through 1971, he would continued to attempt to qualify the roadster, but failed to make the field, which was now fully rear engined cars. In 1972, he had qualified a rear engine car 13th. However on "bump day", he put the roadster, sponsored by Miller Beer in line to make a qualification attempt shortly before the closing deadline of 6:00 pm. The time expired before it was his turn to qualify. He then removed the engine cover to reveal that the car had no engine, but five chilled cases of his sponsor's product, which he shared with the other pit crews and race officials
From 1973 through 1975, he attempted to qualify rear engine cars, missing the field in 1973 and 1975, while qualifying 28th in 1974, finishing the race 28th after blowing the engine on lap 31. This would be the last year he would successfully qualify for the race. For the 1976 and 1977 races, he was back with his front engine Mallard roadster, but wasn't quick enough to make the field. In 1978, he returned, once again attempting to qualify the Mallard, but Tom Binford, the chief steward, refused to allow him a qualifying attempt, stating the car had not showed it was capable of race speed during practice. He then sat in entrant Bob Harkey’s car for ten minutes refusing to move. After finally leaving the car he ran on the track where he was tackled and apprehended by the police. In subsequent years, he continued to attempt to get the Mallard into the field, with his final attempt in 1981. This was the final attempt for any front engine car in the race, 13 years after the last time a car of that type had qualified for the race, and 17 years since the last time one had won.
Малард үшін соңғы жарыс
1972 жылы Хуртубизе 1972 жылы Мичиган қаласында өткен IndyCar жарысында "Mallard" көлігін айдап, 26-шы (соңғы) орынды жеңіп алды және 23-ші орында аяқтады. Ол осы көлікпен бір жыл бұрын Поконо 500 жарысында 33-ші (соңғы) орынды жеңіп алды, ал 30-шы орында аяқтады. Бұл IndyCar жарысына алдыңғы моторлы көліктің соңғы қатысуы болды.
NASCAR мансабы
1957 жылы Хуртубизе екі жарысқа қатысып NASCAR мансабын бастады. Келесі жиырма жыл ішінде ол 36 жарысқа қатысып, Атланта моторлы трегінде бір жарысты жеңіп, он бір рет үздік ондыққа кірді.
Жеке өмір
Хуртубис Нью-Йорк штатының Буффало қаласы маңындағы Солтүстік Тонаванда туған. Хуртубис 1989 жылдың 6 қаңтарында Техас штатының Порт-Артур қаласында үйіне жақын жерде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 56 жасқа толыпты. Ол Индианаполистегі Краун Хилл зиратына жерленген.
Марапаттар мен құрметтер
1993 жылы Ұлттық спринт машиналарын атақ-даңқы залына енгізілді. Хуртубис 1998 жылы Солтүстік-Шығыс топырақ модификацияланған машиналарын атақ-даңқы залының алғашқы өкілі ретінде таңдалды.
Әлем чемпионатының қысқаша сипаттамасы
Индианаполис 500 жарысы 1950 жылдан 1960 жылға дейін FIA әлем чемпионатының құрамына кірді. Осы жылдары Индиде сынға түскен пилоттар әлем чемпионатының ұпайларын есепке алды және чемпионатқа қатысты. Хуртубизе бір әлем чемпионаты жарысына қатысып, он сегізінші орынды алып, ұпай жинамады.