Рэй Кроуфорд: Батыр ұшқыш, жарыс шебері және кәсіпкер

Кіріспе

Америкалық ұшқыш, жарыс машинасының жүргізушісі және бизнесмен
жарыс машинасының жүргізушісі

Рэй Кроуфорд (26 қазан 1915 – 1 ақпан 1996) – американдық жауынгер ұшқышы, сынақшы ұшқыш, жарыс машинасының жүргізушісі және бизнесмен болған.

Өмірбаян

Розуэлл қаласында, Нью-Мексико штатында дүниеге келген Кроуфорд АҚШ Әскери Әуе корпусының истребитель ұшқышы болды және 1943 жылы Солтүстік Африкадағы шайқаста P-38 Lightning ұшағымен қатысты. Ол 97-ші истребитель эскадрильясының үздік ұшқышы деп есептелді, бес жау ұшағын жойғаны және біреуін жойғаны күдікті деп саналды. Отанға оралғаннан кейін ол реактивтік ұшқыштардың алғашқыларының бірі болды. Соғыс аяқталған кезде Кроуфорд Калифорния штатының Бербанк қаласында Lockheed P-80 Shooting Star ұшағын сынап көрді және Ричард Бонг ақырында қаза тапқан ұшақты ұшыруға тиіс болған. 1946 жылдың ақпанында капитан шеніндегі қызметтен босатылар алдында ол Ерекше Ұшқыш кресімен және он төрт жапырақшасы бар Әуе медалімен марапатталды. Кроуфорд 1953 жылдың сәуір айына дейін Әуе күштерінің резервінде қызмет етті. Кроуфордты жарысқа бұрынғы оқушысы Сэм Хэнкс таныстырды және ол шексіз гидропландармен және автомобильдермен көзге түсті. Ол AAA және USAC Чемпионат серияларында жарысты, 1954-59 жылдары 9 рет старт алып, оның ішінде 1955, 1956 және 1959 жылдары Индианаполис 500 жарысына қатысты. 1954 жылы ол "Линкольн" көлігімен "Каррера Панамерикана" (Мексика арқылы өтетін тоғыз кезеңді, бес күндік жарыс) жарысында жеңіске жетті. Сонымен қатар, 1957 және 1958 жылдары Италияның Монца автодромында өткен "Екі әлемнің жарысы" жарысында 7-ші және 4-ші орындарды иеленді. 1955 жылы Кроуфорд Себрингтегі 12 сағаттық жарыста "Линкольн Куртис" спорттық көлігін айдап, ешбір серіксіз жарыстың барлық кезеңін аяқтағаннан кейін 13-ші орынды алды. Бүгінгі күнге дейін ол жарысты ешқандай көмексіз аяқтаған жалғыз жүргізуші. Кроуфордтың отбасы Калифорния штатының Эль-Монте қаласындағы сәтті супермаркеттер желісіне ие болды, осыдан оның "Ұшқыш бакалейші" деген лақап аты шықты. Кроуфорд соғыстан кейінгі кезеңде Индианаполис моторлы трассасындағы алғашқы жеке жүргізушілердің бірі болды және мансабының барлық кезеңінде жеке қаржыландырылған көліктермен жарысты. Бір ғана ерекшелік 1956 жылы болды, ол кезде Кроуфорд Chevrolet Corvette командасының құрамында Себрингтегі 12 сағаттық жарысқа қатысты. Сондай-ақ ол желтоқсан айында Багам аралдарында өткен Speedweeks іс-шарасында Corvette-тің SR 2 эксперименталды машинасының жүргізушісі болды. Кроуфордқа тиесілі көліктер 1953, 1954 және 1962 жылдары басқа жүргізушілермен бірге Индианаполис 500 жарысына қатысуға іліккен. 1959 жылғы Индианаполис 500 жарысындағы апат салдарынан алған ауыр жарақаттары Кроуфордтың жүргізушілік мансабын тоқтатты. Жылдамдық туралы аңыз Микки Томпсон өзінің "Challenger" автобиографиясында Кроуфордты ертедегі ықпал етуші деп атады. Кроуфорд Томпсонға оның алғашқы Индианаполис 500 жарысын pit crew мүшесі ретінде көрсетті. Кроуфорд 1996 жылдың 1 ақпанында Альцгеймер ауруымен күрескеннен кейін Лос-Анджелесте қайтыс болды және ол Калифорния штатының Риверсайд қаласындағы Ұлттық зиратқа жерленді. Оның өмірі туралы 2015 жылы Эндрю Лейтонның "Ray Crawford – Speed Merchant" атты өмірбаяны жарық көрді. Автожарыстар суретшісі және баспагер Дик Уоллен де кітапқа үлес қосты.

Born in Roswell, New Mexico, Crawford served as a U. S. Army Air Corps fighter pilot and flew the P 38 Lightning in combat over North Africa in 1943. He was tied as the top ranking fighter ace of the 97th Fighter Squadron with six enemy aircraft confirmed destroyed and one probably destroyed. Rotated home, he eventually became an early jet pilot. At war's end Crawford was evaluating the Lockheed P 80 Shooting Star at Burbank, California and was to have flown the very aircraft that fighter ace Richard Bong was eventually killed in. He was awarded the Distinguished Flying Cross and the Air Medal with fourteen Oak Leaf Clusters before separating from active duty as a Captain in February, 1946. Crawford remained in the Air Force Reserves until April 1953. Crawford was introduced to racing by Sam Hanks, a former high school classmate, and competed notably with unlimited hydroplanes and automobiles. He drove in the AAA and USAC Championship Car series, racing in the 1954 59 seasons with 9 starts, including the Indianapolis 500 races in 1955 56, and 1959. In 1954, he won the stock car class of the Carrera Panamericana (a nine stage, five day race across Mexico) in a Lincoln. He also finished 7th and 4th in the invitational "Race of Two Worlds" events held at Monza Autodrome, Italy in 1957 and 1958, respectively. In 1955, Crawford drove a Lincoln Kurtis sports car at the 12 Hours of Sebring and finished the race in thirteenth position after running the entire length without a co driver. To date, he is the only driver to have completed the race without relief of any kind. Crawford's family owned a successful supermarket chain based in El Monte, California which led to his nickname, "The Flying Grocer." Crawford was one of the first owner drivers of the post war era at the Indianapolis Motor Speedway and raced his own privately funded cars throughout his career. The only exception came in 1956, when Crawford raced the 12 Hours of Sebring for Chevrolet's inaugural Corvette team. He was also the driver of Corvette's experimental SR 2 at the Bahamas Speedweeks event that December. Cars owned by Crawford also qualified for the Indianapolis 500 with other drivers in 1953, 1954 and 1962. Serious injuries received during a crash at the 1959 Indianapolis 500 curtailed Crawford's driving career. Speed legend Mickey Thompson cites Crawford as an early influence in his autobiography, Challenger. Crawford provided Thompson with his first exposure to the Indianapolis 500 as a member of his pit crew. Crawford died in Los Angeles, California on February 1, 1996 after battling Alzheimer's disease and is buried at Riverside National Cemetery, Riverside California. He is the subject of a 2015 biography by Andrew Layton titled Ray Crawford Speed Merchant. Dick Wallen, a noted auto racing photographer and publisher, also contributed to the book.

Екінші дүниежүзілік соғыста әуедегі жеңістер

МерзіміҚұнжырларЖері/Түсініктеме1943 жылдың 1 наурызы2 Messerschmitt Bf 109; Бомбалаушыларға сүйемелдеуде1943 жылдың 22 наурызы1 Messerschmitt Bf 109 (Бәлкім, құйрылған)1943 жылдың 5 сәуірі1 Messerschmitt Bf 1091943 жылдың 11 сәуірі2 Junkers Ju 52 көліктері; Ас шебері мәртебесі1943 жылдың 15 маусымы1 Macchi C.202