Кіріспе

Джеймс МакКаллах (1809 – 24 қазан 1847) – ирланд математигі.

Ерте өмір

МакКаллах Ирландияның Тайрон графтығындағы Пламбриджге жақын Ландахауссиде дүниеге келді, бірақ отбасы Джеймс шамамен 10 жасқа толғанда Стребейннің Керли Хилл қаласына көшіп барды. Ол он екі баланың үлкені болған және ерте жасында математикалық қабілетін көрсеткен. 1824 жылы Дублин Тринити колледжіне студент болып түсіп, 1827 жылы стипендия алып, 1829 жылы бітірді. 1833 жылы Корольдік Ирланд академиясының мүшесі болды. Ол шабыттандыратын ұстаз болды және Сэмюэл Хоугтон, Эндрю Сэрл Харт, Джон Келлс Инграм және Джордж Салмон сияқты көрнекті ғалымдарды тәрбиеледі. Ол негізінен оптика саласында жұмыс істегенімен, геометриядағы еңбектерімен де есте қалады. Оның оптикадағы ең маңызды жұмысы 1830-шы жылдардың ортасы мен соңында жарияланды, ал геометриядағы ең маңызды еңбегі – «Екінші реттік беттер туралы» (On surfaces of the second order) 1843 жылы жарық көрді. Ол 1838 жылы «Кристалликалық шағылысу және сыну заңдары туралы» мақаласы үшін Корольдік Ирланд академиясының Каннингэм медалімен марапатталды. Уильям Томсон, 1-ші барон Келвин, МакКаллахтың айналмалы түрде серпімді, бірақ аудармаға сезімтал емес эфирінің физикалық тұрғыда іске асырылатын моделін жасауға қол жеткізді, ол телескоптық құбырлардың тірегіне орнатылған гиростаттардан тұрады, бұл туралы оның «Эфирдің гиростаттық адинамикалық құрылымы туралы» (On a Gyrostatic Adynamic Constitution for Ether) (1890) мақаласында сипатталған.

Өлім және мұра

МакКаллах сол кездегі идеалистік ұлтшыл еді. 2009 жылдың мамыр айында Үстіңгі Бадонидегі Сент-Патрик шіркеуіндегі отбасылық қабірінде Ольстер тарихы шеңберінің тақтасы ашылды. Бұл тақташа Гленли тарихи қоғамы оның өмірін тойлау үшін ұйымдастырған шаралардың бір бөлігі болды. Менің кедей МакКаллахпен болған қарым-қатынасым, ол үнемі адамдар оның дүкендерін тонап жатыр деп ойлап, шын мәнінде олар тонауға лайық еді. Бұл, әрине, оның қайғылы соңына әкелген ақылсыздықтың алғашқы белгісі болды. Ол сүйікті болуға қабілетті еді, бірақ онымен бірге өмір сүру қиын болды; мен өзімді бақытты санаймын, өйткені мен ұрыс-керістен аман қалдым, себебі мен колледжде де, Дублинде де тұрмаймын. Бұл сөздерім сізге біршама бейшара болып көрінуі мүмкін, бірақ сіз мені түсінесіз деп үміттенемін. Мен МакКаллахпен жақсы қарым-қатынаста болдым; оның 1832 жылғы алғашқы жұмыстары туралы Оксфордта алғашқы рет бас қосқан Британдық қауымдастығында айттым; 1838 жылы оған алтын медаль табыс еткен кезде оның жарық туралы бір жұмысының артықшылықтарын көрсетуге тырыстым; оның қаназасын колледжден Дублин көшелері арқылы жаяу ілесіп шықтым; оның қарындастарына зейнетақы алуға көмектестім және МакКаллахқа арналған құрмет көрсетуге жазылдым. |Уильям Роуэн Гамильтон|де Морганға 1852 жылғы хат|дерегі=Грейвс, Р.П., Сэр Уильям Роуэн Гамильтонның өмірі, 3 том, Дублин, 1882–89. ІІІ том, 331-бет.