Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Людовик I (шамамен 1304 – 26 тамыз 1346, 1322–1346 жылдары билеген) – Фландрия, Невер және Ретель графы.
Louis I (c. 1304 – 26 August 1346, ruled 1322–1346) was Count of Flanders, Nevers and Rethel.
Өмір
Ол Невер графы Людовик I мен Ретль графы Жаннаның ұлы, Фландрия графы Роберт III-нің немересі болды. 1322 жылы ол әкесінен Невер графы, ал бабасынан Фландрия графы лауазымын мұраға алды. 1320 жылдың шілде айында Людовик Франция королі Филипп V және Бургундия графы Жанна II-нің екінші қызы Маргаретқа үйленді, ол 1361 жылы анасынан Бургундия және Артуа графтықтарын мұраға алатын болды. Осы некелік одақ оны бабасы Роберт III және арғы атасы Гай I-нің Францияға қарсы саясатынан бас тартты.
He was the son of Louis I, Count of Nevers, and Joan, Countess of Rethel, and grandson of Robert III of Flanders. He succeeded his father as count of Nevers and his grandfather as count of Flanders in 1322. In July 1320 Louis married Margaret, second daughter of King Philip V of France and Joan II, Countess of Burgundy, who would later inherit her mother's counties of Burgundy and Artois in 1361. This marriage alliance made him break with the anti French policy of his grandfather Robert III and great grandfather Guy I.
Фландрия графы
Людовиктің француздық саясаты мен шамадан тыс салық салуы 1323 жылы көтеріліске әкеп соқты. Шаруалардың ауылдық тәртіпсіздіктер сериясы ретінде басталган көтерілісі, 1328 жылға дейін Фландриядағы қоғамдық өмірді дерлік бес жылға билеген толыққанды көтеріліске ұласты. Николаас Заннекин басқарған көтерілісшілер Ньюпорт, Вёрн, Ипр және Кортрейк қалаларын басып алды. Кортрейкте Заннекин Луидің өзін тұтқындауға қол жеткізді. 1325 жылдың 30 қарашасында Әулие Василий шіркеуінде Людовик көтерілісшілерге кешірім жасады, Иоанн Намурдың регент ретіндегі әрекеттерін тергеуге және регент Роберт Кассельдің барлық іс-әрекеттерін бекітуге уәде берді. Келесі күні Людовик босатылып, Парижге қашып кетті. 1326 жылдың 26 сәуірінде Франция королі Карл IV араласып, Арк шартын бекітті. Бұл шартта Франция королі зардап шеккен тарап ретінде көрсетілді, ал Людовик жай ғана куәгер болып қалды. Фландриядағы көтерілісші аудандар қолдау көрсетпеген шарт ұзаққа соқпады, көп ұзамай қайтадан қақтығыстар басталды. Франция королі Филипп VI Людовикке көмектесуге мәжбүр болды, ал Заннекин мен оның жақтастары Кассель шайқасында француз патша әскерінен жеңіліске ұшырады. Фландрияның бақылауы Людовикке қайтарылды, бірақ Филипп ескертіп, егер Людовик қайтадан құтқарылуға мұқтаж болса, Фландрия Франция патшалығының құрамына қосылатынын айтты. Жүз жылдық соғыс басталғанда, Людовик француздық саясатын қатаң сақтады, тіпті графтық Англияға экономикалық жағынан тәуелді болған күйінде де. Оның әрекеттері Англия королі Эдуард III-нің жүн саудасына бойкот жариялауына себеп болды, бұл өз кезегінде 1337 жылы Якоб ван Артевельде бастаған жаңа көтеріліске алып келді. 1339 жылы граф өзінің жерлерін тастап қашуға мәжбүр болды және ешқашан қайтып оралмады. Людовик 1346 жылы Креси шайқасында қаза тапты.
Louis's pro French policies and excessive taxations caused an uprising in 1323. Beginning as a series of scattered rural riots, the peasant insurrection escalated into a full scale rebellion that dominated public affairs in Flanders for nearly five years until 1328. The rebels, led by Nicolaas Zannekin, captured the towns of Nieuwpoort, Veurne, Ypres and Kortrijk. In Kortrijk, Zannekin was able to capture Louis himself. On 30 November 1325 in the church of St. Basil, Louis swore amnesty to the rebels, investigation of John of Namur's actions as regent, and approval of all actions take by regent Robert of Cassel. The following day, Louis was released and fled to Paris. On 26 April 1326, the King Charles IV of France, intervened and the Peace of Arques was sealed. This treaty presented the King of France as the aggrieved party, leaving Louis as a bystander. The treaty, not supported by rebel districts in Flanders, did not last long, and soon hostilities erupted again. Philip VI of France was forced to come to Louis's aid while Zannekin and his adherents were decisively defeated by the French royal army in the Battle of Cassel. Control of Flanders was returned to Louis, with a warning from Philip that if Louis needed to be rescued again, Flanders would be incorporated into the kingdom of France. When the Hundred Years War started, Louis remained steadfast in his French policy, even with the county being economically dependent on England. His actions resulted in a boycott of the wool trade imposed by King Edward III of England, which in turn sparked a new insurrection in 1337 under Jacob van Artevelde. In 1339 the count had to flee his lands, never being able to return. Louis was killed at the Battle of Crécy in 1346.