Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедерациялық армияның генералы
Confederate Army general
Уильям Дорси Пендер (6 ақпан 1834 – 18 шілде 1863) – Америка Азамат соғысында Конфедерация армиясында генерал, бригада және дивизия командирі болған. Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис жеке басқарып, Жеті Пайнс шайқасында бригадир шеніне көтерді. Ол Жеті күндік шайқаста, сондай-ақ Екінші Манассас, Фредериксбург және Чанселлерсвилл шайқастарында шайқасты, осы шайқастардың әрқайсысында жарақаттанды. Ли оны өзінің ең жақсы қолбасшыларының бірі деп санады және жиырма тоғыз жасында генерал-майор шеніне көтерді. Пендер Геттисбург шайқасының екінші күні қаза тапты.
William Dorsey Pender (February 6, 1834 – July 18, 1863) was a general in the Confederacy in the American Civil War serving as a brigade and divisional commander. Promoted to brigadier on the battlefield at Seven Pines by Confederate President Jefferson Davis in person, he fought in the Seven Days Battles and at Second Manassas, Fredericksburg, and Chancellorsville, being wounded in each of these engagements. Lee rated him as one of the most promising of his commanders, promoting him to major general at twenty nine. Pender was mortally wounded on the second day at Gettysburg.
Ерте өмір
Достарымен таныс Дорси Пендер 1834 жылдың 6 ақпанында Солтүстік Каролина штатының Эджкомб округіндегі Пендер қиылысында Джеймс пен Салли Рут Пендер отбасында дүниеге келді. Ол төрт баланың ең кішісі, екі бауыры мен бір қарындасы болған. Әкесі Тарборо маңында 500 акр жер мен 21 құлды иеленген плантатор болған, соның арқасында отбасы жергілікті элитаның құрамына кірді. Вирджиниядан шыққан болса да, Пендердің ата-анасы Эджкомб округінде ұзақ жылдар тұрған. Ол жастық шағын фермада аң аулау, балық аулау және атпен серуендеумен өткізді, кейін ағасы Роберттің Тарборо дүкенінде клерк болып жұмыс істеді. 1854 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірді, сыныпта 46 студенттің арасында 19-шы орынды иеленді және 2-ші АҚШ артиллериясының екінші лейтенанты болып тағайындалды. Кейін 1-ші драгун полкінде (ауыр кавалерия) қызмет етті, онда Вашингтон аймағындағы Үнді соғыстарында жеке батылдығын көрсетті.
Dorsey Pender, as he was known to his friends, was born on February 6, 1834, at Pender's Crossroads, Edgecombe County, North Carolina, to James and Sally Routh Pender, the youngest of four children, with two brothers and a sister. His father was a planter who owned more than 500 acres and 21 slaves in the vicinity of Tarboro, making the family a member of the local elite. Though descended from Virginians, Pender's parents were longtime residents of Edgecombe County. He spent his youth on the farm, hunting, fishing, and riding, before becoming a teenaged clerk in the Tarboro store owned by his older brother Robert. He graduated from the United States Military Academy in 1854, 19th out of 46 in his class, and was commissioned a second lieutenant in the 2nd U. S. Artillery. He served later in the 1st Dragoons (heavy cavalry), where he demonstrated personal bravery in Washington Territory, fighting in the Indian Wars.
Азаматтық соғыс
1861 жылы 21 наурызда Пендер АҚШ армиясынан отставкаға келіп, Конфедерация армиясында артиллерия капитаны болып тағайындалды. Мамыр айында ол 3-ші Солтүстік Каролина жұмыскерлік полкінің (сонымен қатар 13-ші Солтүстік Каролина) және одан кейін 6-шы Солтүстік Каролина полкінің командирі болды. 1862 жылдың маусым айында Жеті сосна шайқасында сәтті қатысып, ол бригадир-генерал болып тағайындалды және Солтүстік Каролина бригадасына қолбасшылық етті, бұл бригада генерал-майор А. П. Хиллдің Жеңіл дивизиясының құрамында болды. Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис Пендерді Жеті сосна шайқасы алаңында жеке өзі жоғарылатты. Жеті күндік шайқастар кезінде Пендер белсенді бригада командирі болды. Глендейл шайқасында қолына жарақат алған, бірақ жарасын жазып, бригадасына қайта оралып, Седар тауында, Екінші Манассаста (онда жарылған снарядтан басына жеңіл жарақат алған), Харперс-Ферриде және Шарпсбург шайқасында шайқасты. Шарпсбургте Пендер А. П. Хиллмен бірге 17 мильдік сапардан кейін Солтүстік Вирджиния армиясын оң фланкідегі ауыр жеңілістен құтқару үшін келді. Фредериксбургте ол сол қолына тағы жарақат алды, бірақ сүйек сынбағандықтан, қан кетуіне қарамастан, қолбасшылық міндетін жалғастырды. 1863 жылдың 2 мамырында Канцельорсвиллде А. П. Хилл Томас "Стоунволл" Джексонның әйгілі науқаны мен Одақтың XI корпусының фланкіне шабуылы кезінде жарақат алды; Пендер дивизияның қолбасшылығын өз мойнына алды. Келесі күні Пендер қолына тағы жарақат алды, бұл жолы оның алдында тұрған офицерді өлтірген оқтың тиген жеңіл жарақаты болды. Джексонның қазасынан кейін генерал Роберт Ли армиясын қайта ұйымдастырып, А. П. Хиллді жаңадан құрылған Үшінші корпусқа қолбасшылық етуге тағайындады. 29 жастағы Пендер генерал-майор болып тағайындалды және дивизияға қолбасшылық етуге ие болды. Ол жоғары лауазымдағы офицерлердің құрметіне бөенді. Ли Джефферсон Дэвиске: "Пендер - өте жақсы офицер, ұқыпты, еңбекқор және батыл; ол әр шайқаста көзге түсті және, менің ойымша, олардың көп бөлігінде жарақат алды" деп жазды.
On March 21, 1861, Pender resigned from the U. S. Army and was appointed a captain of artillery in the Confederate States Army. By May he was a colonel in command of the 3rd North Carolina Infantry (also designated the 13th North Carolina) and then the 6th North Carolina. Tried in combat successfully in the Battle of Seven Pines in June 1862, he was promoted to brigadier general and command of a brigade of North Carolinians in Maj. Gen. A. P. Hill's Light Division. Confederate President Jefferson Davis personally promoted Pender on the Seven Pines battlefield. During the Seven Days Battles, Pender was an aggressive brigade commander. He was wounded in the arm at the Battle of Glendale, but recovered quickly enough to rejoin his brigade and fight at Cedar Mountain, Second Manassas (where he received a minor head wound from an exploding shell), Harpers Ferry, and the Battle of Sharpsburg. At Sharpsburg, Pender arrived in the nick of time with A. P. Hill after a 17 mile march to save the Army of Northern Virginia from serious defeat on its right flank. At Fredericksburg, he was wounded again, in his left arm, but the bone was unbroken, so he continued in command, despite the spectacle of him riding around bleeding. At Chancellorsville, on May 2, 1863, A. P. Hill was wounded in Thomas "Stonewall" Jackson's famous march and attack on the flank of the Union XI Corps; Pender assumed command of the division. On the following day, Pender was wounded in the arm yet again, this time a minor injury from a spent bullet that had killed an officer who stood in front of him. Following the death of Jackson, Gen. Robert E. Lee reorganized his army and promoted A. P. Hill to command the newly formed Third Corps. Pender, at the young age of 29, was promoted to major general and division command. He was well regarded by his superiors. Lee wrote to Jefferson Davis, "Pender is an excellent officer, attentive, industrious and brave; has been conspicuous in every battle, and, I believe, wounded in almost all of them."
Мұра
Ол Солтүстік Каролина штатының Тарборо қаласындағы Кальвари епископ шіркеуінің зиратында жерленген. Ол 1875 жылы құрылған Солтүстік Каролина штатының Пендер округінің атымен мәңгі есте қалды. Ол 1965 жылы жарық көрген «Генерал әйеліне: Уильям Дорси Пендердің Фанни Пендерге азамат соғысы кезінде жазған хаттары» кітабының авторы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері құлаған генералдың құрметіне SS William D. Pender атты бостандық кемесін пайдалануға берді.
He is buried in the graveyard at Calvary Episcopal Church, Tarboro, North Carolina. He is memorialized in the name of Pender County, North Carolina, founded in 1875. He is the posthumous author of The General to his Lady: The Civil War letters of William Dorsey Pender to Fanny Pender, published in 1965. During World War II, the United States Navy commissioned a Liberty Ship, the SS William D. Pender, in honor of the fallen general.