Хильда Родерик Эллис Дэвидсон: Ағылшын фольклорисінің өмірі мен еңбектері
Hilda Ellis Davidson
Хильда Родерик Эллис Дэвидсон (1914-2006) – ағылшын фольклорисі, кельт және герман мифологиясын зерттеген ғалым. Зерттеулері халықтық әдебиеттің дамуына үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын фольклоршысы (1914–2006)
English folklorist (1914–2006)
Хилда Родерик Эллис Дэвидсон (туған Хилда Родерик Эллис; 1 қазан 1914 – 12 қаңтар 2006) – ағылшын фольклоршысы. Ол Кембридж университеті мен Фольклор қоғамында ғалым болды және кельт және герман діндері мен фольклорын зерттеуге маманданған. Кембридж университетінің Ньюнхэм колледжін бітірген Дэвидсон мансабының көп бөлігінде Кембридж университетінің Люси Кавендиш колледжіндегі қызметкер болды. Ол кельт, англосаксон және көне норвегиялық діндер мен фольклорды көп салалы тұрғыдан зерттеді, осы тақырыпта көптеген әсерлі еңбектердің авторы атанды. Дэвидсон Фольклор қоғамының белгілі мүшесі болды және фольклор зерттеулерінің ғылыми дисциплина ретінде дамуына белсенді үлес қосты. Мансабы бойында Дэвидсон көптеген жас ғалымдарға білім берді, әсіресе талантты әйелдерді ғылыми карьера жасауға ынталандырды.
Hilda Roderick Ellis Davidson (born Hilda Roderick Ellis; 1 October 1914 – 12 January 2006) was an English folklorist. She was a scholar at the University of Cambridge and The Folklore Society, and specialized in the study of Celtic and Germanic religion and folklore. A graduate of Newnham College, Cambridge, Davidson was a Fellow at Lucy Cavendish College, Cambridge, throughout much of her career. She specialized in the interdisciplinary study of Celtic, Anglo Saxon and Old Norse religion and folklore, on which she was the author of numerous influential works. Davidson was a prominent member of The Folklore Society, and played an active role in the growth of folklore studies as a scientific discipline. Throughout her career, Davidson tutored a significant number of aspiring scholars in her fields of study, and was particularly interested in encouraging gifted women to pursue scholarly careers.
Ерте өмір
Хильда Эллис Дэвидсон 1914 жылдың 1 қазанында Англияның Чешир графтығындағы Бебингтон қаласында Генри Родерик (станционер) мен Милли Чисман Эллистің қызы ретінде дүниеге келді. Дэвидсон Кембридждегі Ньюнхэм колледжінен ағылшын тілі, археология және антропология мамандықтары бойынша Бірінші сыныптық құрмет дипломын алды. Ол 1939 жылы магистр (M. A.) және 1940 жылы докторлық диссертациясын (PhD) Ньюнхэмде қорғады. Оның докторлық диссертациясы Көне норвег дініне арналған еді. Дэвидсон көптеген тілдерді, оның ішінде Көне норвег, норвег, швед, дания, исланд, орыс, латын және неміс тілдерін жетік меңгерді.
Hilda Ellis Davidson was born in Bebington, Cheshire, England, on 1 October 1914, the daughter of Henry Roderick (a stationer) and Millie Cheesman Ellis. Davidson received a First Class Honours degree in English, archaeology and anthropology from Newnham College, Cambridge. She gained both her M. A. (1939) and PhD (1940) at Newnham. Her PhD thesis was on Old Norse religion. Davidson would eventually become proficient in many languages, including Old Norse, Norwegian, Swedish, Danish, Icelandic, Russian, Latin and German.
Ерте мансап
Дэвидсон өзінің академиялық мансабын Лондон университетінің Роял Холлоуэй колледжінде (1939–1944) ағылшын тілінен ассистент-оқытушы болып бастады. Оның тұңғыш кітабы "Хелге жол: Ескі норвегия әдебиетіндегі өлім туралы түсініктерді зерттеу" (1943), Хилда Эллис қыздық атымен жарияланған, норвегиялық язычестводағы өлімді зерттеу үшін археологиялық деректерді пайдаланды. Бұл – жаңашыл әдіс болды, себебі сол кездегі британдық академияда Ескі ағылшын және Ескі норвегия тілдерін зерттеу әдеби және тіл білімі салаларымен ғана шектелді. Дэвидсонның Ескі скандинавия дінін зерттеудегі пәнаралық көзқарасы оның зерттеулерінің айрықша ерекшелігіне айналды. 1945 жылдан 1955 жылға дейін ол Лондон университетінің Біркбек колледжінің сыртқы оқу бөлімінде лекция оқыды. Ескі скандинавия және кең германдық дінді зерттеу үшін археологиялық және филологиялық деректерді біріктіру әрекетіне қарсылық көрсетілгенімен, Дэвидсон зерттеулерін жалғастырды. Келесі жылдары ол көптеген ықпалды еңбектер жариялады, оның ішінде "Англосаксон Англиясындағы қылыш" (1962), "Солтүстік Еуропаның құдайлары мен мифтері" (1964), "Язычническая Скандинавия" (1967) және "Скандинавия мифологиясы" (1969). Питер Геллингпен бірлесіп "Күннің арбасы" (1969) кітабын жариялады. Осы кезеңде Дэвидсон ғылыми журналдарға көптеген мақалалар жариялады, онда ол археологиялық жаңалықтарды түсіндіру үшін мифтер, аңыздар және фольклор туралы білімін жиі қолданды. 1964 жылы ол Кеңес Одағындағы жұмысы үшін Леверхулм қорынан зерттеу гранты алды.
Davidson began her academic career as an assistant lecturer in English at Royal Holloway, University of London (1939–1944). Her first book The Road to Hel: A Study of the Conception of the Dead in Old Norse Literature (1943), published under her maiden name Hilda Ellis, utilized archaeological evidence for the examination of death in Norse paganism. This was a pioneering approach, as the study of Old English and Old Norse in British academia at the time was strictly concerned with literary and linguistic concerns. Davidson's utilization of an interdisciplinary approach to the study of Old Norse religion was to become a strong characteristic of her research. From 1945 to 1955 she was a lecturer in the extramural department at Birkbeck, University of London. Although encountering a significant amount of opposition to her attempt at combining archaeological and philological evidence for the study of Old Norse and wider Germanic religion, Davidson continued with her research. In subsequent years, she published a number of influential works, including The Sword in Anglo Saxon England (1962), Gods and Myths of Northern Europe (1964), Pagan Scandinavia (1967), and Scandinavian Mythology (1969). With Peter Gelling, she published The Chariot of the Sun (1969). During this time, Davidson contributed many papers to scholarly journals, where she often drew on her knowledge of myth, legend and folklore to interpret archaeological finds. She received a research award from the Leverhulme Trust in 1964 for her work in the Soviet Union.
Кембриджге оралу
1968 жылдан 1971 жылға дейін Дэвидсон Люси Кавендиш колледжінде Калуст Гулбенкианның ғылыми шәкірті болды. 1971 жылдан кейін ол Люси Кавендиште ағылшын-саксон, скандинавия және кельт тілдерінен лекция оқыды, ал 1974 жылдан кейін аға ғылыми қызметкер болды. Ол 1975 жылдан 1980 жылға дейін Люси Кавендиштің вице-президенті қызметін атқарды. Ол Люси Кавендиштің кеңейтілуі мен жаңартылуына белсенді қатысты. Осы кезеңде ол «Византияға викингтер жолы» (1976) және «Дания тарихы: Саксо Грамматикус» (1979–1980) сияқты бірнеше маңызды еңбектер жариялады. Кембриджде Дэвидсон Кембридж фольклор тобын басқарды және белсенді әрі көңілді спикер ретінде танылды.
From 1968 to 1971, Davidson was a Calouste Gulbenkian Research Fellow at Lucy Cavendish College, Cambridge. After 1971 she was Lecturer, and after 1974 Fellow, in Anglo Saxon, Norse and Celtic at Lucy Cavendish. She was vice president at Lucy Cavendish from 1975 to 1980. She was deeply involved in the expansion and modernization of Lucy Cavendish. During this time she also published several influential works, including The Viking Road to Byzantium (1976) and The History of the Danes: Saxo Grammaticus (1979–1980). At Cambridge Davidson ran the Cambridge Folklore Group, and was known as an active and lively speaker.
Фольклорлық қоғамның жұмысы
Дэвидсон 1949 жылы Фольклорлық қоғамға қосылды және 1956 жылдан 1986 жылға дейін оның кеңесінің (кейін Комитет) мүшесі болды, содан кейін құрметті мүше атанды. Қоғамның жетекші мүшесі ретінде ол фольклорлық зерттеулерді ғылыми сала ретінде қайта жандандыруда белсенді рөл атқарды. Дэвидсон қоғамның жаңғыруы мен демократиялануына белсенді үлес қосты. Осы бағыттағы жұмыста оның танымал достары Катарина Бриггс және Стюарт Сандерсон болды. Бұл күш-жігер 1967 жылы Катарина Бриггстің қоғам президенті, ал Венеция Ньюоллдың хатшы болып сайлануымен аяқталды. Келесі жылдары Дэвидсон қоғамның баспа жұмысын басқарды, жаңа құрылған Mistletoe Books сериясын қадағалады, конференциялар ұйымдастырды және нәтижесінде жарық көрген материалдарды редакциялады немесе бірлесіп редакциялады. Дэвидсон 1974 жылдан 1976 жылға дейін қоғам президенті болды, осы кезеңде қоғам гүлденді. Оның конституциясы жаңадан жазылды, ал «Folklore» журналының көлемі мен сапасы едәуір артты. Дэвидсонның қоғамды жаңғыртуға жасаған тырыстары оның «Фольклорлық қоғамдағы өзгерістер, 1949–1986» (1987) еңбегінде сақталған, бұл еңбек алғаш рет «Folklore» журналында жарияланған. Фольклорлық қоғамға мүше болудан басқа, Дэвидсон Лондонның Антиквариаттар қоғамының да мүшесі болды.
Davidson had joined The Folklore Society in 1949, and was a member of its council (later Committee) from 1956 to 1986, subsequently becoming an honorary member. As a leading member of the Society, she played an active role in restoring the field of folklore studies as a scientific discipline. Davidson was actively involved in encouraging the modernization and democratization of the Society. Notable friends whom she worked with in this regard include Katharine Briggs and Stewart Sanderson. These efforts culminated in the election of Katharine Briggs as president and Venetia Newall as Secretary of the Society in 1967. In the subsequent years, Davidson was publications officer of the society, supervised the newly formed Mistletoe Books series, organized conferences, and edited or co edited the papers that were produced as a result. Davidson was herself President of the Society from 1974 to 1976, during which the Society prospered. Its constitution was rewritten, and the output of its journal, Folklore, significantly expanded in both volume and quality. Davidson's efforts to modernize the Society are memorized in her Changes in the Folklore Society, 1949–1986 (1987), which were published originally in Folklore. Apart from her membership in The Folklore Society, Davidson was also a Fellow of the Society of Antiquaries of London.
Кейінгі мансап
Кейінгі мансабында Дэвидсон ерте кельт және герман мәдениеттерінде ортақ тақырыптар мен сенімдерді зерттеуге ерекше қызығушылық танытты. Осының нәтижесінде жарық көрген кітаптары: «Пган Еуропасындағы мифтер мен символдар» (1988), «Солтүстік Еуропаның жоғалған нанымдары» (1993) және «Солтүстік құдайлардың рөлдері» (1998). 1984 жылы ол фольклор зерттеулері саласындағы Кут-Лейк медалін алды. Дэвидсон 1982 жылы Катарина Бриггс атындағы фольклор сыйлығын іске қосуға көмектесті және өзі 1988 жылы «Мифтер мен символдар» еңбегі үшін осы сыйлыққа ие болды. Дэвидсон сонымен қатар фольклортану ғылымының тарихын зерттеуге белсенділік танытты. Осы ретте Кармен Блэкермен бірлесіп «Әйелдер мен дәстүр: Назардан тыс қалған фольклортанушылар тобы» (2000) кітабын шығарды. 1987 жылы Дэвидсон Катарина Бриггс атындағы клубты құруға мұрын қойды. Ол көптеген конференцияларын ұйымдастырып, олардың нәтижесінде дайындалған материалдарды редакциялады, көбінесе Блэкер мен Анна Чодримен бірлесіп. 1988 жылы ол досы Катарина Бриггстің өмірбаянын жариялады. Оның соңғы редакциялық жобасы – «Ертегілер жинағы» (2003) – Чадримен бірлесіп жасалды.
In her later career, Davidson was particularly interested in exploring themes and beliefs common in both early Celtic and Germanic culture. Books produced as a result include Myths and Symbols in Pagan Europe (1988), Lost Beliefs of Northern Europe (1993), and Roles of the Northern Goddesses (1998). She received the Coote Lake Medal for Folklore Research in 1984. Davidson helped endow the Katharine Briggs Folklore Award in 1982, which she herself received in 1988 for her Myths and Symbols in Pagan Europe (1988). Davidson also dedicated herself to examining the history of folklore studies itself. In this connection, together with Carmen Blacker, she edited Women and Tradition: A Neglected Group of Folklorists (2000). In 1987, Davidson helped found the Katharine Briggs Dining Club. She organized many of its conferences, and edited the papers that were produced as a result, often in cooperation with Blacker and Anna Chaudhri. In 1988 she published a biography of her friend Katharine Briggs. The last of her editorial projects, A Companion to the Fairy Tale (2003), was conducted in cooperation with Chaudhri.
Жеке өмір
1943 жылдың 27 желтоқсанында Дэвидсон ғылыми зерттеуші Ричард Робертсон Дэвидсонға тұрмысқа шықты, олардың екі баласы болды. Дэвидсон Либералдық партияның және Англия шіркеуінің мүшесі еді. Ол шіркеу өміріне шіркеу сақшысы және қоңыраушы ретінде белсенді қатысты.
On 27 December 1943, Davidson married Richard Robertson Davidson, a research scientist, with whom she had two children. Davidson was a member of the Liberal Party and the Church of England. She was actively involved in church life as a churchwarden and bell ringer.
Өлім және мұра
Дэвидсон 2006 жылдың 12 қаңтарында дүние салды. Оның қосылу рәсімі 2006 жылдың 21 қаңтарында Кембридждегі Сент-Бенетт шіркеуінде өтті. Оның балалары, немерелері және шөберелері марқұмның артында қалды. Ол қайтыс болған кезде Дэвидсон көптеген жылдар бойы ежелгі скандинавиялық дін және мифология саласындағы аса көрнекті ғалым болды. Ол скандинавиялық, германдық және кельт мифологиясы салаларына халықтың және ғалымдардың қызығушылығын арттыруға көмектесті. Ол соғыстан кейінгі фольклор зерттеулерінің жаңаруында және британдық фольклорды ғылыми дисциплина ретінде қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Оның бірнеше еңбегі швед, норвег, дат, голланд және жапон тілдері сияқты көптеген тілдерге аударылды. Оның археология, әдебиет, фольклор және тарихты үйлестіретін пәнаралық зерттеулерді қолдауға жасаған тырысы өте маңызды болды. Ол мифология және фольклор саласындағы көптеген ғалымдарға ұстаздық етті, әсіресе талантты әйелдердің ғылыми карьерасын дамытуға ерекше көңіл бөлді.
Davidson died on 12 January 2006. Her funeral was held in St Bene't's Church in Cambridge on 21 January 2006. She was survived by her children, grandchildren and great grandchildren. At the time of her death, Davidson had for many decades been a highly distinguished scholar in Old Norse religion and mythology. She helped extend both popular and scholarly interest in the fields of Norse, Germanic and Celtic mythology. She played an important role in the post war revival of folklore studies, and in establishing the study of British folklore as a scientific discipline. Several of her works were translated into multiple languages, including Swedish, Norwegian, Danish, Dutch and Japanese. Her efforts to encourage interdisciplinary research combining archaeology, literature, folklore and history was highly important. She was a tutor of a large number of scholars in mythology and folklore, and was particularly devoted to encouraging the scholarly careers of gifted women.