Генри Харди: Академик, жазушы және редактор өмірі мен еңбектері
Henry Hardy
Генри Роберт Дагдейл Харди – британдық ғалым, философ, психолог және редактор. Өмірі, білімі, еңбектері мен Исая Берлинмен қарым-қатынасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ғалым, жазушы және редактор (1949 жылы туған)
British academic, author and editor (born 1949)
Генри Роберт Дагдейл Харди (1949 жылдың 15 наурызында туған) - британдық ғалым, жазушы және редактор.
Henry Robert Dugdale Hardy (born 15 March 1949) is a British academic, author and editor.
Мансап
Харди 1949 жылы Лондонда дүниеге келді және Лансинг колледжінде білім алды, оның құрбылары Кристофер Хэмптон мен Тим Райс болды. Ол классикалық пәндерді, содан кейін философия мен психологияны Оксфордтың Корпус-Кристи колледжінде, ал философияны Оксфордтың Вольфсон колледжінде оқыды. Онда ол «Субъективті тәжірибелер» деген тақырыпта ақыл философиясы бойынша BPhil диссертациясын жазды, кейін оны докторлық диссертацияға дейін кеңейтті. Вольфсонда Харди сол кездегі президенті Исайя Берлинмен танысты. Хардидің алғашқы редакцияланған жинағы – ол жеті жыл бойы бірге тұрған эксцентрикалық Оксфорд дін қызметкері Арнольд Маллинсонның жазбаларынан құралған жинақ. Ол бұл еңбегін өзінің жеке таңбасымен (Роберт Дагдейл) жариялады. Оқушы кезінде Харди көптеген музыкалық шығармалар жазды, оларды көп жылдар өткен соң «Тюндер: Жиналған музыкалық жас туындылары» (2003) деген атпен жариялады. 1974 жылдан 2005 жылға дейін Роберт Дагдейл псевдонімімен жарияланумен қатар, Харди он үш жыл (1977–1990) Оксфорд университетінің баспасында редактор болып жұмыс істеді, бастапқыда Жалпы кітаптар бөлімінде редакциялау және тапсырыс берумен айналысты, содан кейін Саяси және әлеуметтік зерттеулер аға редакторы ретінде академиялық кітаптарды тапсырыс берді. 1980 жылы ОУП-де, Исайя Берлиннің идеялар тарихындағы жеке ойшылдардың маңызды рөлі туралы талабынан шабыттандырылып, ол «Өткен шеберлер» сериясын құрды (қазір «Өте қысқа кіріспелер» сериясына біріктірілген). Оның Эндрю Малкольмның «Аттарды жасау» атты танымал философиялық еңбегін жариялау ниеті OUP-тан қолдау таппады. Бұл Малькольмның OUP-қа қарсы келісімшартты бұзғаны үшін салған тарихи сот процесіне себеп болды. Харди осы оқиға туралы есептемесін Малкольмның осы іс туралы кітабына жазған рецензиясында баяндады. Харди 1990 жылдан бері Вольфсон колледжінің мүшесі (2015 жылдан бастап құрметті мүшесі). Вольфсонда ол Брайан Магимен танысып, жақсы қарым-қатынас орнатып, оның мұрагері болды. 2019 жылы Маги қайтыс болғанда, ол Оксфордтың Кебл колледжінде (Маги студент болып оқыған жерде) оның өмірін тойлау рәсімін ұйымдастырды, ол фильмге түсірілді. Фильмнің қысқартылған нұсқасын онлайн көруге болады.
Hardy was born in London in 1949 and educated at Lancing College, where his contemporaries included Christopher Hampton and Tim Rice. He went on to study classics, and then philosophy and psychology, at Corpus Christi College, Oxford, and philosophy at Wolfson College, Oxford, where he wrote a BPhil thesis in the philosophy of mind entitled 'Subjective Experiences', later expanded into a doctoral thesis. It was at Wolfson that Hardy met Wolfson's then President, Isaiah Berlin. Hardy's first edited volume was a collection of writings by Arnold Mallinson, an eccentric Oxford clergyman with whom he lodged for seven years. He published this work under his own imprint (Robert Dugdale). While still a student, Hardy also composed a number of musical pieces, which he published many years later as Tunes: Collected Musical Juvenilia (2003). In addition to publishing under the pseudonym Robert Dugdale from 1974 to 2005, Hardy worked for thirteen years (1977–90) as an editor at Oxford University Press, first editing and commissioning in the General Books Department, then commissioning academic books as Senior Editor, Political and Social Studies. At OUP in 1980, inspired by Isaiah Berlin's insistence on the crucial role of individual thinkers in the history of ideas, he founded the Past Masters series (now absorbed into the Very Short Introductions series). His wish to publish a work of popular philosophy, Making Names, by Andrew Malcolm, was not endorsed by OUP. This was the subject of Malcolm's landmark legal action against OUP for breach of contract. Hardy's account of this episode is told in his review of Malcolm's book about the case. Hardy has been a Fellow of Wolfson College since 1990 (an Honorary Fellow since 2015). At Wolfson he met Bryan Magee, came to know him well, and became his executor. When Magee died in 2019, he organised a celebration of his life at Keble College, Oxford (where Magee was an undergraduate), which was recorded on film. A shortened version of the film may be viewed online.
Исайя Берлин
Исайя Берлин қайтыс болған кезде зор интеллектуалды тұлға болғанымен, бір кезде ол көп шығарма жариялаған деп есептелмеген. Хардидің зерттеулері 1970-ші жылдардың соңына қарай Берлиннің 150-ден астам еңбегі жарияланғанын көрсетті. 2023 жылға қарай Хардидің Берлиннің басылымдарының онлайн тізімі 500-ге жуық туындыға дейін өсті. Хардидің Берлиннің мақалаларын редакциялауы оның ең маңызды жұмыстарын кеңінен қолжетімді етті. Джон Банвилл Guardian газетінде "2018 жылғы үздік кітаптар" туралы рецензия жазып, былай деді: "Генри Харди өзінің кәсіби өмірінің көп бөлігін Исайя Берлиннің еңбектерін редакциялау, насихаттау және оны дәріптеуге арнады. 'Исайя Берлиннің іздеуінде: әдеби саяхат' (I. B. Tauris) кітабы ол ұзақ жылдар бойы жасаған сүйіспеншілік еңбегін жылылықпен, кемел әзілмен және Берлиннің мұрасын басқаруға сеніп тапсырылғандарға ақталған шағын наразылықпен еске алады. Екінші бөлімі Хардидің Берлиннің көптілік, діни сенім және біздің ортақ адамдық табиғатымыз сияқты мәселелердегі теорияларына жазған философиялық жауабынан тұрады. Тамаша тақырыптағы тамаша кітап." 2015 жылдың маусым айында Харди Ригада 7-ші Исайя Берлиннің естелік лекциясын оқыды. Ашылу сөзін Ашық қоғам қорының кеңесінің төрағасы Иварс Иджабс жасады.
Isaiah Berlin, though a towering intellectual figure at the time of his death, was at one stage not regarded as having published very extensively. Hardy's research revealed that Berlin had published well over 150 pieces by the late 1970s. By 2023 Hardy's online list of Berlin's publications had grown to almost 500 items. Hardy's editing of Berlin's essays made Berlin's most important work widely available. Reviewing the book for 'Best Books of 2018' in the Guardian, John Banville wrote: 'Henry Hardy has self effacingly devoted the larger part of his professional career to the editing, promoting and celebrating of the work of Isaiah Berlin. In Search of Isaiah Berlin: A Literary Adventure (I. B. Tauris) looks back over his long labours of love with fondness, a fine dry wit and a light salting of justified irritation at those entrusted with Berlin’s posthumous affairs. The second part consists of Hardy’s own philosophical response to Berlin’s theories on matters such as plurality, religious belief and our shared human nature. A wonderful book on a wonderful subject.' In June 2015 Hardy delivered the 7th Isaiah Berlin Memorial Lecture in Riga. Opening remarks were made by Ivars Ijabs, chair of the Board of the Foundation for an Open Society.
Морис Боура
Морис Боура – ағылшын классигі, 1938 жылдан 1970 жылға дейін Оксфордтың Уадхэм колледжінің басшысы болған. Ол өткір әзілімен танымал болды, сонымен қатар "All Souls" тобындағы досы Джон Спарроу "жариялауға келмейтін" деп сипаттаған, замандастары туралы әйгілі, тікенді сатиралық өлеңдерімен де белгілі болды. "Олар көбінесе жарық көрмеді, бірақ Боура кейде кешкі ас кезінде таңдалған достарына оқып беретін". Бұл өлеңдер Берлин тарапынан Джон Спарроу бастаған, өлеңдердегі көптеген сілтемелерді түсіндіруге арналған жоба үшін сақталған. (Бетджеман Боураның өлеңдерінде сатиралық сипаттағы замандастарының бірі болды.) Харди 2005 жылы Боураның барлық өлеңдерін жариялай алмады: екеуі 1950 жылы жазылған. Олардың тақырыбы – саяхатшы Патрик Лей Фермор, ол өте талапкер болды. Харди Джеймс Морвудтың (Уадхэмнің құрметті профессоры және Wadham Gazette редакторы) "Боурамен достығы туралы сұрау үшін Грекиядағы үйіне барғанын" айтады (Боураның биографы Лесли Митчелл атынан). Ол өлеңдерді оқығаннан кейін қалған реніштің әлі де жарасымсыз екенін сезді.
Maurice Bowra was an English Classicist who was Warden of Wadham College, Oxford from 1938 to 1970. Known for his wit, he was also known for his 'notoriously scabrous satirical poems on his contemporaries', described as 'unprintable' by John Sparrow, his friend from All Souls. 'And unprinted [they have] largely remained, though Bowra did give occasional after dinner readings to carefully chosen friends.' These had been saved by Berlin for a project started with John Sparrow to explain the many allusions the poems contain. (Betjeman was one of the contemporaries satirised by Bowra in his poems.) Hardy was unable to include all of Bowra’s poems in 2005: two, written in 1950, The subject in question was the travel writer Patrick Leigh Fermor, and he remained adamant. Hardy relates how James Morwood (Emeritus Fellow of Wadham, and editor of the Wadham Gazette) 'visited him later in his Greek home to ask about his friendship with Bowra (on behalf of Leslie Mitchell, Bowra’s biographer), he found that the hurt of reading the poems was still smarting.'
Отбасылық және жеке өмірі
1979 жылы Харди медицина тарихшысы Энн Уилкинсонға үйленді. Олар 2004 жылы айырылысып, 2012 жылы ресми ажырасты. Олардың екі баласы бар, Еллен (1983 жылы туған) және Майкл (1985 жылы туған). Харди 2013 жылы Мэри Мерриге үйленді және қазір онымен Уирралда тұрады. 2021 жылдың 16 наурызында Харди жүрек тоқтауынан зардап шекті, егер ол бірнеше рет есінен танып, дереу ауруханаға жатқызылмағанда, бұл оның өміріне қауіпті болар еді.
In 1979 Hardy married the historian of medicine Anne Wilkinson. They separated in 2004, and divorced in 2012. They have two children, Ellen (b. 1983) and Michael (b. 1985). Hardy married Mary Merry in 2013, and now lives with her in Wirral. On 16 March 2021, Hardy suffered a cardiac arrest, which would probably have killed him had he not been taken to hospital shortly beforehand after a series of blackouts.