Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Маргарет Марланд (15 ақпан 1934 жылы туған) – Онтарио провинциясының бұрынғы саясаткері. Ол 1985 жылдан 2003 жылға дейін Онтарио заңнамалық жиналысының прогрессивті консервативтік депутаты болды және Майк Харрис үкіметінде министр қызметін атқарды.
Canadian politician
Margaret Marland (born February 15, 1934) is a former Canadian politician in Ontario. She was a Progressive Conservative member of the Legislative Assembly of Ontario from 1985 to 2003, and served as a cabinet minister in the government of Mike Harris.
Өмірбаян
Марланд жеке өмірінде банк бухгалтері және тіс дәрігерінің көмекшісі болып жұмыс істеді. Ол саяси мансабын мектеп мүшесі ретінде бастады, 1974 жылдан 1978 жылға дейін Пил білім беру кеңесінде қызмет етті. 1978 жылдан 1985 жылға дейін ол Миссиссага қалалық кеңесінің 2-ауданының кеңесшісі болды. Сонымен қатар, Оквиль-Трафалгар ауруханасының басқару кеңесінің мүшесі және Шеридан колледжінің басқарушысы болып қызмет атқарды.
Marland worked as a bank accountant and dental assistant in private life. She began her political career as a school trustee, serving on the Peel Board of Education from 1974 to 1978. From 1978 to 1985, she served as Mississauga City Councillor for Ward 2. She was also a member of the board of governors for the Oakville Trafalgar Hospital, and served as governor of Sheridan College.
Саясат
Марланд 1985 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы органына сайланды, дәстүрлі консервативті Миссиссауга-Оңтүстік округінде либералды қарсыласын шамамен 1500 дауыспен жеңді. Торилер бұл сайлауда азшылық үкімет құрды, бірақ көп ұзамай парламентте жеңіліске ұшырады; Марланд оппозицияда бірнеше сыншылық қызметтер атқарды. Марланд 1985 жылдың соңында партия басшылығына Ларри Гроссманды қолдады (Toronto Star, 6 қараша 1985). 1987 жылғы провинциялық сайлауда ол либералды кандидат Клодетт Маккей Лассонды 599 дауыс айырмасымен жеңіп, өзінің мандатын сақтап қалды. Бұл сайлауда торилердің өкілдігі 130 орынның ішінде тек 17-іне дейін азайды. 1990 жылдың басында Марланд партиясының парламенттік фракция жетекшісінің орынбасары болып тағайындалды. 1990 жылғы сайлауда Марланд үлкен көпшілік дауыспен қайта сайланды, нәтижесінде торилердің өкілдігі 20 орынға дейін өсті. Ол оппозицияда тағы да бірнеше сыншылық рөлдерді атқарды. 1995 жылғы провинциялық сайлауда торилер көпшілік үкіметке ие болды, ал Марланд Миссиссага-Оңтүстікте үлкен артықшылықпен қайта сайланды. Ол Майк Харрис кабинетіне бірден тағайындалмады және заң шығарушы орган спикері лауазымына үміткерлік кезінде Аль Маклиннен жеңіліске ұшырады. Кейіннен ол парламенттік тәжірибесін ескере отырып, Прогрессивті консервативті фракция төрағасы болып тағайындалды. 1996 жылы Маклинның наразылық тудырған оқиғаға байланысты отставкаға кетуге мәжбүр болған кезде, Харрис Марландты оның орнына тағайындады; алайда, заң шығарушы орган Крис Стоквеллді бұл лауазымға сайлады. 1997 жылдың 10 қазанында Марланд Харрис үкіметінде балалар мәселелеріне жауапты, портфелі жоқ министр болып тағайындалды. 1999 жылғы провинциялық сайлауда ол оңайлықпен қайта сайланды, бірақ 2001 жылдың 7 ақпанында министрлік қызметтен босатылды. Аймақтық өкіл ретінде танымал болғанымен, Марланд Харрис үкіметінде маңызды рөл атқармады және 2002 жылы Харристің орнына көшбасшы болған Эрни Ивс оны кабинетіне қайтарудан бас тартты. 2003 жылғы провинциялық сайлауда Марланд қайта сайлануға үміткер болды, бірақ Миссиссага аймағында либералды үстемдікке байланысты Либералды Тим Петерсонға бар болғаны 234 дауыспен жеңіліске ұшырады.
Marland was elected to the Ontario legislature in the 1985 provincial election, defeating her Liberal opponent by about 1,500 votes in the traditionally Conservative riding of Mississauga South. The Tories won a minority government in this election, but were defeated in the house shortly thereafter; Marland held a number of critic's positions in opposition. Marland supported Larry Grossman for the party leadership in late 1985 (Toronto Star, 6 November 1985). In the provincial election of 1987, she defeated Liberal candidate Claudette MacKay Lassonde by only 599 votes to retain her seat. The Tories were reduced to only 17 seats out of 130 in this election. In early 1990, Marland was named deputy house leader of her party. Marland was re elected by a significant majority in the election of 1990, in which the Tories increased their standing to 20 seats. She again held a number of critic's roles in opposition. The Tories won a majority government in the provincial election of 1995, and Marland was re elected by a landslide in Mississauga South. She was not immediately appointed to cabinet by Mike Harris, and was defeated by Al McLean in her bid to become Speaker of the legislature. She was subsequently named chair of the Progressive Conservative caucus in recognition of her parliamentary experience. When McLean was forced to resign in disgrace in 1996, Marland was Harris's choice to be his replacement; the legislature, however, elected Chris Stockwell to the position. On October 10, 1997, Marland was named a Minister without Portfolio in Harris's government with responsibility for Children. She was easily re elected in the 1999 provincial election, and was dropped from cabinet on February 7, 2001. Although known as a strong regional representative, Marland was not a major player in the Harris government, and was not brought back into cabinet by Ernie Eves when he replaced Harris as leader in 2002. Marland was favoured to be re elected in the provincial election of 2003, but lost to Liberal Tim Peterson by only 234 votes in a Liberal sweep of the Mississauga area.
Саясатта
Жеңіліске ұшырағаннан бері ол көп көрінбеді, бірақ Тим Питерсонның партиядан шығып, PC кандидаттығына автоматты түрде тағайындалуына сын айтып, "осы мәселенің шешілу жолы ұятты" деді.
Since her defeat, she has kept largely a low profile, but made a statement critical of Tim Peterson's automatic installation as PC candidate after he crossed the floor, saying that it was "despicable the way this has been dealt with."