Кіріспе
Жаңа Зеландия Парламентінің 43-ші шақырылысы – Жаңа Зеландия Парламентінің бір кезеңі болды. Оның құрамы 1990 жылғы сайлаулардың нәтижесінде айқындалды және ол 1993 жылғы сайлауларға дейін жұмыс істеді. 43-ші Парламентте төртінші Ұлттық партия үкіметінің басталуына куә болдық, ал Лейборист партия үшінші рет үкіметке сайлана алмады. 43-ші Парламентте Ұлттық партия басымдық танытты, олар орындықтардың шамамен жетпіс пайызын бақылады. 43-ші Парламенттің басында Джим Андертонның «Жаңа лейбористік партиясы» сияқты бір ғана шағын партия болды. Кейіннен «Жаңа лейбористік партиясы» өкілдігі жоқ бірнеше партиямен бірігіп, «Альянс» партиясын құрды, ол екі Ұлттық партия депутатының партиядан шығуынан кейін екі қосымша орынға ие болды. Ұлттық партияның тағы бір депутаты Уинстон Петерс те өз партиясынан бөлініп, тәуелсіз депутат атанды. 43-ші Парламентке барлығы 97 депутат кірді, бұл көрсеткіш алдыңғы Парламенттегіден кем емес. Бұл депутаттардың барлығы географиялық округтер бойынша сайланды, соның ішінде төрт маори округі де бар.
The 43rd New Zealand Parliament was a term of the Parliament of New Zealand. Its composition was determined by the 1990 elections, and it sat until the 1993 elections. The 43rd Parliament saw the beginning of the fourth National Party government, with the Labour Party failing to win a third term in office. The 43rd Parliament was heavily dominated by National, which controlled nearly seventy percent of the seats. Only one minor party, Jim Anderton's NewLabour, was present at the beginning of the 43rd Parliament. Later, NewLabour would join with several unrepresented parties to form the Alliance, which would gain two additional seats when two National MPs defected. Another National MP, Winston Peters, would also break away from his party, becoming an independent. The 43rd Parliament consisted of ninety seven representatives, the same as the previous Parliament. All of these representatives were chosen by single member geographical electorates, including four Māori electorates.
Мерзімділіктегі өзгерістердің жиынтығы
Жаңа лейбористік партияның жалғыз депутаты Джим Андертон 1991 жылы өзінің партиясын бірнеше басқа партиялармен біріктіріп, Альянс партиясын құрды. Осыдан кейін Андертон Жаңа лейбористік партияның депутаты емес, Альянс партиясының депутаты ретінде тіркелді. Роберт Малдун, Тамаки округінен сайланған Ұлттық партияның депутаты және Жаңа Зеландияның бұрынғы премьер-министрі, 1991 жылдың 17 желтоқсанында парламенттен кетті. Оның кеткені келесі жылдың басында Тамаки округінде қосымша сайлау өткізуге себеп болды, оны да Ұлттық партиядан Клем Симич жеңіп алды. 1992 жылы Роскилл және Манавату округтерінен сайланған Ұлттық партияның депутаттары Гилберт Майлз және Хамиш Макинтайр партиядан шықты. Олар кішкентай Либерал партиясын құрды, кейін оны Альянс партиясына қосты. Веллингтон орталық округінен сайланған Еңбек партиясының депутаты Фрэн Уайльд 1992 жылы Веллингтон қаласының мэрі болу үшін парламенттен кетті. Оның кеткенінен кейін желтоқсан айында Веллингтон орталық округінде қосымша сайлау өтті, оны да Еңбек партиясынан Крис Лейдлоу жеңіп алды. Ұлттық партиясының Вангануи округінен сайланған депутаты Кэм Кэмпион 1993 жылдың 3 наурызында партиядан кететінін мәлімдеді. Ол партияның қайта сайлау процесін өзіне қарсы бұрмалауға тырысқанын айыптады. Кэмпион мерзімінің соңына дейін тәуелсіз депутат болып қалды. 1993 жылдың 18 наурызында Тауранга округінен сайланған Ұлттық партиясының депутаты Уинстон Питерс партиясынан да, өзінің мандатынан да бас тартты. Оның кеткенінен кейін Таурангада сәуір айында қосымша сайлау өтті. Питерс тәуелсіз кандидат ретінде қатысып, жеңіске жетті. Кейін ол «Жаңа Зеландия бірінші» партиясын құрды. Майлс Альянс партиясынан шығып, Питерске қосылып «Жаңа Зеландия бірінші» партиясына өтті.