Польперро, Англия: шағын балықшы ауылы, табиғаты әдемі, тарихи жер. Корнуолл жағалауындағы туристік орын, 1554 халқы бар. Porthpyra - Pyran құрметіне аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Полперро (Пира шығанағы) – Ұлыбританияның Англиясындағы Корнуоллдың оңтүстігіндегі Полперро мұра жағалауында орналасқан ірі ауыл, азаматтық округ және балық аулау порты. Халық саны шамамен 1554 адамды құрайды. Пол өзені арқылы өтетін Полперро, Фууиден шығысқа қарай 7 миль (11 км), көршілес Лоу қаласынан батысқа қарай 4 миль (6 км) және ірі қала және Плимут теңіз портынан батысқа қарай 25 миль (40 км) қашықтықта жатыр. Әсіресе жаз айларында, өзінің табиғи сұлулығымен, тығыз орналасқан, бірақ көне балықшылар үйлері сақталған, әдемі портымен және тартымды жағалауымен танымал туристік орын.
Polperro (, meaning Pyra's cove) is a large village, civil parish, and fishing harbour within the Polperro Heritage Coastline in south Cornwall, England, United Kingdom. Its population is around 1,554. Polperro, through which runs the River Pol, is 7 miles (11 km) east of Fowey and 4 miles (6 km) west of the neighbouring town of Looe and 25 mile (40 km) west of the major city and naval port of Plymouth. It is a noted tourist destination, particularly in the summer months, for its idyllic appearance with tightly packed ancient fishermen's houses which survive almost untouched, its quaint harbour and attractive coastline.
Топонимика
Полперро атауы корн тіліндегі Портпирадан шыққан, яғни Пиранның есімімен аталған бейіт. Алайда Эквалл «Пира» немесе «Пира» жеке есім болмауы мүмкін екенін, ал «Перро» ағынның аты болуы мүмкін екенін ұсынады. Ертедегі жазбалары – Портпира, 1303 жыл, және Порпира, 1379 жыл. 1398 жылы Санкт-Петер де Портпир капелласы туралы айтылған, ал король Генрих VIII билік құрған кезеңнен бастап келесі атаулар тіркелген: Polpyz «балық тобы» деп түсіндірілді (вероятно, Polpyr үшін сөздік қате), Poulpirrhe, Poul Pier және Poulpyrre (Джон Лиландтың мәліметтері бойынша).
The name Polperro derives from the Cornish Porthpyra, meaning harbour named after Pyran. However Ekwall suggests that "Pyra" or "Pira" may not be a personal name and suggests that "Perro" could be a name for the stream. Early forms are Portpira, 1303, and Porpira, 1379. The chapel of St Peter de Porthpyre is mentioned in 1398 and the following forms are recorded from the reign of King Henry VIII: Polpyz explained as "fish pool" (probably a literal error for Polpyr), Poulpirrhe, Poul Pier and Poulpyrre (in John Leland's account).
Ерте тарих
Полперро орта ғасырдан бері екі ежелгі және жекелеген меншіктердің билігінде болды: Лансалос приходындағы Рафаэль меншігі, Пол өзенінің батысында, бұл өзен ауылдың ортасынан ағып өтеді, және Талланд приходындағы шығыстағы Килигарт меншігі, ол "Domesday Book" кітабында көрсетілген. 13 ғасырдың басында Полперро мойындалған балықшылар елді мекені ретінде танылды және оның ең алғашқы жазбасы 1303 жылғы Корольдік бұйрықта кездеседі.
Polperro, since medieval times, fell under the jurisdiction of two ancient and separate manors, those of Raphael in the parish of Lansallos, west of the River Pol which runs through the middle of the village, and Killigarth to the east in the parish of Talland, mentioned in the Domesday Book. As early as the 13th century Polperro was a recognised fishing settlement and its first known record is in a Royal Ordinance of 1303.
Кейінгі тарих
Полперроның ескі кемежайының салыну күні белгісіз, бірақ Джонатан Коуч (19 ғасырдың ортасында жазған) оны Джон Лиланд есімді адам айтқан немесе соның орнында салынған деп санайды. Бұл кемежай, мүмкін, портты және оның құқықтарын иеленген Рафаэль иелігінің қолдауымен салынған. Полперроның жаңа кемежайының да көнелігі белгісіз, ол теңізге қарай шығыс-батыс бағытында сәл алыс орналасқан. Ол 1774 жылға дейін салынған, сол кезде дауылдан көп зақым көрген, содан кейін Пенеалдан келген Томас Лонг, Рафаэль және Лансалос иеліктерінің иесі, оның жөндеу шығындарын төлеген. 1817 жылғы 19 және 20 қаңтардағы дауылдан кейін порттың бір бөлігі қайта салынды. Осы оқиғада отыз үлкен қайық, екі сейнер және көптеген кішкентай қайықтар жойылды, сондай-ақ ауылдың көп бөлігі, оның ішінде Green және Peak Rock теңіз суларының астында қалды, ал көптеген үйлер ағысымен кетіп қалды. Зардаптың мөлшері 2000 фунт стерлингке бағаланды, бірақ қаза болғандар жоқ. Бұл дауыл, қатты желдермен бірге, Плимуттен Лэндс-Эндке дейінгі мүліктерге зиян келтірді; Полперродағы балықшылар қайықтары "ортақ қайғыға ортақтасып, бақытсыз адамдарды жылдар бойы еңбек етсе де, олардан құтылу қиын болатын қиындыққа ұшыратты". 1824 жылғы қарашада бұрын-соңды болмаған дауыл болды: үш үй қирады, бір айлақтың жартысы және екіншісінің жартысы ағысымен кетіп, порттағы 50-ге жуық қайық сыныпты. Аман қалған алты қайықтың тек біреуі ғана болды. Полперроның жаңа айлағы болашақта жақсырақ қорғау үшін жобаланды. 1708 жылғы 9 желтоқсанда шығыс үнділік «Альбемарл» кемесі Полперроның жанында алмаз, кофе, бұрыш, жібек және индигодан тұратын құнды жүгімен жағаға шығып кетті (кеменің нақты орны әлі анықталған жоқ). Джонатан Коуч көп жылдар бойы ауылдың дәрігері болды және ауылдың тарихын, сондай-ақ табиғат тарихына қатысты әртүрлі еңбектерді (әсіресе ихтиология саласында) жазды. «Полперро тарихы», 1871 жылы оның өлімінен кейін оның ұлы Томас Куиллер Коуч көптеген қысқартулармен жариялады. Коуч «Ескертулер мен сұрақтар» журналына екі мақалалар сериясын жазды – «Корнуолл ауылының фольклоры» (1855 және 1857 жылдар), олар «Полперро тарихына» енгізілді, сондай-ақ ол әкесінің өміріне қатысты эссе жазды. Балықшылардың әл-ауқаты мен балық шаруашылығының гүлденуі оның медициналық және ғылыми жұмысымен бірге оның қамқорлығында болды. Полперроның сұлулығы суретшілерді көптен бері қызықтырып келеді. Белгілі австриялық суретші Оскар Кокошка Полперроны ашқаннан кейін 1939 және 1940 жылдар аралығында ауылда бір жыл өткізді. Сондай-ақ, ол «Doc Martin» және «Beyond Paradise» телесериалдарын түсіру орны ретінде танымал.
The date of the building of Polperro's older quay is uncertain but Jonathan Couch (writing in the mid 19th century) considered that it is either the one mentioned by John Leland or one built upon the same site. It was probably built under the patronage of the lord of the manor of Raphael who owned the harbour and its rights. Polperro's newer quay, also of unknown antiquity, is sited almost on an east west alignment a little further out to sea. It was built before 1774 when it suffered much damage in a storm, following which Thomas Long, of Penheale and lord of the manors of Raphael and Lansallos, paid for its repair. Parts of the harbour were rebuilt after destruction by a violent storm on 19 and 20 January 1817, when thirty large boats, two seiners and many smaller boats were destroyed with many parts of the village including the Green and Peak Rock were consumed by the sea waters and a number of houses were swept away. The damage was estimated at £2,000 but there were no deaths. This storm, with hurricane force winds, caused damage to property from Plymouth to Land's End; the fishing boats at Polperro ″shared in the common calamity and exposed the unhappy sufferers to distress from which the industry of years can scarcely be expected to relieve them″. In November 1824 the worst ever storm occurred: three houses were destroyed, the whole of one pier and half the other were swept away and nearly 50 boats in the harbour were dashed to pieces. Of the six boats that survived, only one of which was a Gaffer. Polperro's new pier was designed to afford better protection for the future. The East Indiaman Albemarle was blown ashore with a valuable cargo of diamonds, coffee, pepper, silk and indigo on 9 December 1708 near Polperro (the precise location of the wreck is yet to be discovered). Jonathan Couch was the village doctor for many years, and wrote the history of the village as well as various works of natural history (particularly on ichthyology). The History of Polperro, 1871, was published after his death by his son, Thomas Quiller Couch, with many abridgements since. Couch contributed two series of articles to the periodical Notes and Queries – The Folklore of a Cornish Village 1855 and 1857, and these were incorporated in the History of Polperro, to which he also contributed a sketch of his father's life. The welfare of the fishermen and the prosperity of the fisheries were in his care together with his medical and scientific work. Polperro's beauty has long been a magnet for artists. The celebrated Austrian painter Oskar Kokoschka, upon discovering Polperro, spent a year in the village between 1939 and 1940. It also features as a location for filming the TV drama series, Doc Martin and Beyond Paradise.
Контрабанда
Полиперро 12 ғасырда порт ретінде дамығаннан бері контрабанда гүлденген деп есептеледі. Ол 18 ғасырдың соңында өзінің ең жоғары деңгейіне жетті, Британияның Америка және Франциямен соғыстары көптеген импортталған тауарларға жоғары салық салуға себеп болды, бұл жергілікті балықшыларға спирттік ішімдіктер, темекі және басқа да тауарларды Гернси және басқа жерлерден жасырын әкелу арқылы табыстарын арттыруға мүмкіндік берді. 18 ғасырдың соңында Полперро арқылы контрабанда саудасының көп бөлігін жергілікті саудагер Зефания Йоб (1749–1822) басқарды, ол «Контрабандистер банкірі» деп танылды. 19 ғасырда ұйымдастырылған жағалау күзеті қызметі енгізілді, сонымен қатар қатаң жазалар қолданылды, нәтижесінде контрабанда көлемі азайды. Оңтүстік-Батыс жағалау жолының бір бөлігі бастапқыда салық инспекторлары контрабандистерді іздеу үшін жағалауды патрульдеу кезінде пайдаланған. Оңтүстік-Батыс жағалау жолы Ұлттық Траст тарапынан күтілсе, жағалау Корнуолл Герцогтығына тиесілі.
Smuggling is understood to have prospered since Polperro developed as a port in the 12th century. It reached its zenith in the late 18th century when Britain's wars with America and France precipitated the high taxation of many imported goods, making it worthwhile for the local fishermen to boost their income by the covert importation of spirits, tobacco and other goods from Guernsey and elsewhere. By the late 18th century, much of the success of the smuggling trade through Polperro was controlled by Zephaniah Job (1749–1822), a local merchant who became known as the 'Smugglers' Banker'. A more organised Coast Guard service was introduced in the 19th century together with the deterrent of stiff penalties, leading to much less smuggling. Part of the South West Coast Path was originally used by Revenue Officers as they patrolled the coast in search of smugglers. Whilst the South West Coast Path is maintained by the National Trust, the foreshore belongs to the Duchy of Cornwall.
Роберт Джеффри
1807 жылы командир Уорвик Лейктің сапарында Полперролық Роберт Джеффри мичманның сырасын ұрлағандығы анықталды. Лейк ашуға беріліп, оны Ангилья аралының жанындағы Сомбреро аралына тастап кетуге бұйырды. Джеффри Фуэйде дүниеге келді, бірақ сауда флотына қатысудан бұрын Полперроға көшіп келді, содан кейін оны Корольдік теңіз күштеріне күштеп алды. Бірнеше ай өткен соң Лейктің жоғары офицері Александр Кокрейн осы оқиғаны естіп, Джеффиді дереу қайтаруға бұйырды. "Рекрут" кемесі Сомбрероға келгенде Джеффриді таба алмады. Көп ұзағаннан кейін оқиға жария болды және Лейк әскери сот шешімімен Корольдік теңіз күштерінен босатылды. Кейін Джеффриді американдық кеме құтқарып, үш жылдан кейін Массачусетс штатында темірші болып жұмыс істеп жүргені белгілі болды; ол Британияға қайтарылды және өтемақы алды.
In 1807, on Commander Warwick Lake's , Robert Jeffery, a Polperroite, was found to have stolen his midshipman's beer, and Lake, in a fit of pique, ordered him to be marooned on the island of Sombrero off Anguilla. Jeffery was born in Fowey but moved to Polperro before joining the merchant navy and then being press ganged into the Royal Navy. Some months later, Lake's commanding officer Sir Alexander Cochrane learned of what had happened and immediately ordered Lake to retrieve Jeffery. When Recruit arrived at Sombrero, Jeffery could not be found. Eventually the story got out and Lake was discharged from the Royal Navy by court martial for his actions. As it turned out, Jeffery had been rescued by an American ship and was discovered in Massachusetts three years later, working as a blacksmith; he was repatriated to Britain and awarded compensation.
Туризм
Туризм 20-шы ғасырда Полперроның басты индустриясына айналды. Ауылға Плимут немесе Ньюквей арқылы әуемен, Луэ теміржол станциясы арқылы пойызбен, автомобильмен және қайықпен жетуге болады. 1970 жылдары жаз айларында ауылға күніне шамамен 25 000 келуші келгені бағаланды. Қазір келушілерге ауылға көлікпен кіруге рұқсат жоқ, олардың көліктерін ауылдың солтүстігіндегі Крамплхорндағы негізгі тұраққа қалдырып, ауылдың жарты мильге созылған жолымен портына дейін жаяу бару керек. Ауылдың әдемі, бірақ тар көшелері көлік жүргізуді қиындатады. Жүруді ұнатпайтындар үшін атпен жүретін арбалар мен трамвайға ұқсас сүт тасымалдау машиналары бар. Полперроның танымал орындарына Оңтүстік-Батыс жағалау жолы кіреді, ол 630 миль (1014 км) ұзындықты және Дорсеттен Сомерсетке дейінгі белгілі жол, ол ауылдан өтеді және жергілікті көркем жағалау бойымен, әсіресе жақын орналасқан Талланд шығанағына дейін бір күндік саяхаттар ұсынады. Батысқа қарай, жол Фуэйге бара жатқанда үш үлкен жағажайдан өтеді: Лансалос жағажайы, Лантивит шығанағы және Лантик шығанағы. Ауылдың ішінде балық аулау және контрабанда тарихына арналған Полперро мұражайы орналасқан, ол портың жанындағы ескі балық өңдеу қоймасында орналасқан және ауыл тарихына қатысты қызықты фотосуреттер мен басқа да танымал көрмелерді ұсынады. Ауылда экскурсиялар ұйымдастырылады, сонымен қатар порттан дельфиндер мен етесінді көруге мүмкіндік беретін жағалауды аралау үшін қайық саяхаттарына қатысуға болады. Ауылда бірнеше мейрамхана және жеті паб бар. Демалыс және тұрақ алаңы ауылдың солтүстік-шығысындағы Кери паркінде орналасқан.
Tourism became Polperro's main industry during the 20th century. The village is accessible by air via Plymouth or Newquay, by train via Looe railway station, by road and by boat. It was estimated that the village received about 25,000 visitors a day during summer in the 1970s. Visitors are no longer permitted to drive cars into the village, having to leave them in the main car park at Crumplehorn to the north of the village and walk through the half mile length of the village to its harbour. The village's quaint but narrow streets make driving difficult. There are horse and cart rides and milk floats disguised as trams for those who prefer not to walk. Attractions of Polperro include the South West Coast Path, the 630 mile (1014 km) long and established walk from Dorset to Somerset which passes through the village, and offers day walks along the local scenic coastline, in particular to nearby Talland Bay on the coast path heading East. Westwards, the path passes three large beaches en route to Fowey: Lansallos Beach, Lantivit Bay and Lantic Bay. Within the village is the Polperro Heritage Museum of Fishing and Smuggling, situated on the harbourside in an old fish processing warehouse, which houses interesting photographs of the village's history among other popular displays. Guided walks are available in the village, and boat trips can be taken from the harbour to view the coastline which can offer sightings of dolphins and seals. The village has several restaurants as well as seven pubs. A holiday and caravan park is situated outside the village to the northeast at Carey Park.
Балық аулау
Балық аулау – Польперро отбасыларының дәстүрлі негізгі кәсібі болған. Ғасырлар бойы бұл ауыл сардина балық аулау және өңдеу порты болып табылды. Жаздың аясында Оңтүстік Корнуолл жағалауында балықтар жем іздеп келеді, бұл жергілікті балықшыларға мол уақытты қамтамасыз етеді. Құрлыққа жеткен соң, балық тұздалып, пресстелді, ал май түйіндеме ретінде жиналып, жылыту және жарықтандыру үшін қолданылды. Польперро сардиналары бүкіл Еуропаға экспортталды. 20-шы ғасырда осы балықтардың саны азайды және 1960 жылдары сардина балық аулау Польперроның негізгі көзі ретінде тоқтатылды. Дегенмен, қазіргі таңдағы он екі шамасындағы коммерциялық балық аулау кемелері порттан жұмыс істейді, олар тік балық, исіркек, қабылдақ, монах балығы, шағалақ, полок, бас және треска аулайды. Жаңа балық пен теңіз өнімдерін кейде кемежайдан сатып алуға болады.
Fishing was traditionally the principal occupation of Polperro families. For centuries the village has been a pilchard fishing and processing port. Fish are drawn for feeding off the South Cornwall coast in late summer bringing rich pickings for local fishermen. Once ashore, the fish were salted and pressed and the oil was collected as a by product and used for heating and lighting. Polperro pilchards were exported throughout Europe. Shoals of these fish diminished in the 20th century and pilchard fishing died out as Polperro's mainstay in the 1960s, however approximately twelve commercial fishing vessels still operate from the harbour catching flatfish, scallops, crabs, monkfish, ray, pollock, bass and cod. Fresh fish and seafood are available for purchase at the quayside from time to time.
Фестивальдар
Салт-дәстүрлі мерекелерден өзге, Полперро фестивалі 1996 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келеді. Бұл маусымның үшінші сенбісінен басталатын, волонтерлер ұйымдастыратын, қауымдық фестиваль, ол ауылдың бизнесін дамытуға көмектеседі. Фестиваль өнер мен қолөнер фестивалі ретінде басталды, содан кейін түрлі жанрдағы тікелей музыка, би, көшедегі ойын-сауықтар, театр, балаларға арналған шаралар мен жергілікті тағамдар енгізілді. Көңіл көтеру шараларының көп бөлігі ауыл алаңындағы Биг Гринде және соңғы бірнеше жылдан бері жабық шатыр астында өтеді. Кешкі сағат 9-дан кейін, шу деңгейі ескеріле отырып, Биг Гриндегі мерекелік шаралар басқа жерлерге таралады.
Other than traditional festival days, The Polperro Festival has been held annually since 1996, being a community festival run by volunteers beginning on the 3rd Saturday in June which helps to promote business for the village. It started as an Arts and crafts Festival, and has developed to include live music of many genres, dance, street entertainment, theatre and children's entertainment and local food. Most of the entertainment centres on Big Green, the village square, and for the last few years under a covered marquee. After 9 pm, for noise considerations, the festivities at Big Green disperse elsewhere.
Қала әкімдері
Полперро мерекелерінің бір бөлігі ретінде Лорд-мэр құпия түрде таңдалып, бірінші сенбіде басты сахнада жарияланады. Оның кім екені ашылуға дейін құпия сақталады, және ол өзін ең жақсы көрсететін, сондай-ақ ауылда танымал болған нәрсесін бейнелейтін киіммен шығарылады. Лорд-мэр "қуанышпен жүретін достарымен" бірге ауылды аралап, әрбір паб пен қонақүйге барып, сыраның дәмін татып, ол алдағы жылға ауылға лайықты екеніне көз жеткізеді. Барлық пабтар мен қонақүйлерді аралағаннан кейін, оны жағаға алып келіп, "толқынмен кездестіреді". Бұл фестивальдің басталуын білдіреді және дәстүрлі түрде ауылдың маскүнемдері немесе ақымақтары үшін жасалған, оларды айықтыру үшін портына тастап жіберетін.
As part of the Polperro festivities, a Lord Mayor is chosen in secret and revealed on the main stage on the first Saturday. Their identity is kept secret until the reveal and they are brought out wearing an outfit that best represents them and what they are recognised for within the village. The Lord Mayor is then paraded through the village accompanied by their "Merry Men" where they go to every pub and inn to taste the ale, to make sure it is suitable for the village for the upcoming year. Once they have visited all the pubs and inns, they are then brought down the beach where they "meet the tide". This marks the opening of the festival and traditionally was meant for the village drunk or local idiot where they would throw them in the harbour in an attempt to sober them up.
Лорд-мэролік тарихы
Эшли Кортс Полперроның тұңғыш Лорд-мэрі және тұңғыш ер Лорд-мэрі болды. Бренда Томас – тұңғыш әйел Лорд-мэр. Мартин "Бейвер" Томас – бір отбасының екінші Лорд-мэрі (Томас '98). Брайан мен Рита Морган Лорд-мэр қызметін бірлесіп атқарған алғашқы жұп болды. Майк Джелли – бір мерзімнен аса Лорд-мэр атағын сақтап қалған алғашқы адам. Фил Томас – отбасынан үшінші Лорд-мэр (Томас '98 және '03).
Ashley Courts was the first Lord Mayor of Polperro and first male Lord Mayor. Brenda Thomas was the first female Lord Mayor. Martin "Beaver" Thomas was the second member of the same family to be Lord Mayor (Thomas '98). Brian & Rita Morgan were the first duo to serve jointly as Lord Mayor. Mike Jelly was the first Lord Mayor to hold onto the title for more than one term. Phil Thomas was the third member of the same family to be Lord Mayor (Thomas '98 & '03).
Қала әкімінің ақшасы, суреті және қала әкімінің биі
Оның салтанатты шапаны мен бас киіміне қоса, Лорд-мэрінің суреті бар естелік ақша басылады. Бұл ақша заңды төлем құралы емес, ол тек естелік мақсаттар үшін ғана арналған және қазір ауылда құны жоқ. Оларға сондай-ақ жергілікті суретші салған портрет сыйға тартылады, ол олардың Лорд-мэрлік қызметінің келесі жылы ілінеді. Әр Лорд-мэр бір жыл ғана қызмет етеді (COVID-19 пандемиясы салдарынан Майк Джелли осы ереженің шегінен тыс қалды), олардың міндеті – жыл бойына жаңа кәсіпорындар ашу, сондай-ақ өкілеттік мерзімінде ауылда өтетін кез келген шаралар мен мерекелерге қатысу. Осының нәтижесінде, олардың құрметіне әдетте сәуір айында мерекелік кеш ұйымдастырылады, ол көңіл көтеруге және қуанышқа толы кеш болып табылады. Қазіргі Лорд-мэр кешке қандай музыка тобы шақырылатынын өзі шешеді және соңғы жылдары келушілердің киіну үшін тақырыпты таңдайды. Осы кештен түскен барлық қаржы келесі жылғы фестивальге және келесі Лорд-мэрге дайын Полперро фестивалі қорына аударылады.
In addition to his ceremonial robe and hat, commemorative money is printed featuring the Lord Mayor's face. This money is not legal tender being strictly for commemorative purposes and has no real value within the village anymore. They are also presented with a portrait painted by a local artist which is displayed the following year of their term as Lord Mayor, each Lord Mayor serves only for one year (with the exception of Mike Jelly due to the COVID 19 pandemic) and it is their job to open new businesses throughout the year and also be present at any other activities or festivities happening within the village during their term of office. As a result, a Lord Mayor's Ball is held in their honour, usually around April time, which is a night held for festivities and merriment. The current Lord Mayor can choose what band is to be played and in recent years will choose a theme for patrons to dress up. All money raised on this night is then donated back in the Polperro Festival Fund ready for the next year's festival and incoming Lord Mayor.
Белгілі ғимараттар
Лансалос көшесіндегі Коуч үйі табиғатты зерттеуші және дәрігер Джонатан Коучтың, ал одан бұрын Квилер отбасының көптеген буындарының үйі болды. Олар контрабанда және қарақшылықтан түскен табыс арқасында өркендеді. Полперроның соғыс ескерткіші ауылдан шалқары, Талландқа қарай жағалау жолында орналасқан. Сонымен қатар, ауылдың қиялы көшелерінде ("Уорренде") бүкілдей қабықшалармен қапталған үй жасырынып жатыр, ол халық арасында "Қабықша үйі" деп белгілі.
Couch's House in Lansallos Street was home to naturalist and physician, Jonathan Couch and before him of many generations of the Quiller family who became prosperous through the proceeds of smuggling and buccaneering. Polperro's War Memorial is some distance outside the village on the coast path towards Talland. Also, tucked away in the village's winding streets (on "The Warren"), is a house clad entirely in shells, known colloquially as "The Shell House".
Шіркеулер
Трюро Англикан епархиясында орналасқан Полперро, шағын ауыл болғанымен, екі Англия шіркеуінің приходтарымен қамтамасыз етілген: батысында Лансалос және шығысында Талланд. Ауылда 19 ғасырғы Англикан шіркеуі – Талланд приход шіркеуіне қарасты жеңілдетілген шіркеу (chapel of ease) орналасқан, бірақ қазір құлшылық қызметтері өткізілмейді. Джон Уэсли 1762 және 1768 жылдары осы ауылда уағыз айтқан, ал 1792 жылға қарай 250 адамға арналған үлкен шіркеу салуға мүмкіндік туды және 1800 жылдары Полперрода методизм гүлденді. Скледер аббаттығы – Рим-католик монастыры, ауылдан тыс, Луеге қарайтын жолдың жанында орналасқан.
Situated in the Anglican diocese of Truro Polperro, although a small village, is served by two Church of England parishes divided by the River Pol: Lansallos to the west and Talland to the east. The 19th century Anglican Chapel of St John, a chapel of ease to Talland Parish Church, stands in the village but no longer conducts services. John Wesley preached in the village in 1762 and 1768: by 1792 it was possible to build a large chapel accommodating 250 people and Methodism flourished in Polperro during the 1800s. Sclerder Abbey, a Roman Catholic monastery, is located off the road to Looe, just outside the village.
Ғылым
XIX ғасырдың соңында сэр Фрэнсис Гальтон Полперро ауылында саусақ іздерін зерттеді. Ол бұл ауылды тұрғындары арасындағы некелік байланыстардың көптігіне байланысты таңдады, себебі сол кезде ол теңізден немесе жағалау жолымен ғана қолжетімді болатын. Оның нәтижелері криминология және социология ғылымдарын дамытуға септігін тигізді, сондай-ақ Лондон қару колледжінде сақталып тұратын жергілікті отбасылардың толық шежірелерін қамтиды.
In the late 19th century, Sir Francis Galton conducted a study of fingerprints at Polperro. He chose the village because of the prevalence of intermarriage amongst its inhabitants, being only accessible from the sea or by coastal path at that time. His findings helped to advance criminology and sociology and include extensive genealogies of local families which are held at the College of Arms in London.
Кеңес
Полиперро қауымдастық кеңесі – бұл ауылдық округтің ең төменгі билік деңгейі.
Polperro Community Council is the lowest level of government for the parish.