Кіріспе

Джозеф Пирс (1961 жылдың 12 ақпанында туған) – ағылшын туған американдық жазушы, және 2014 жылдан бастап Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Аквинас колледжінің Иман және мәдениет орталығының директоры. Бұрын ол Нью-Гэмпшир штатының Мерримак қаласындағы Томас Мор либералды өнер колледжінде, Мичиган штатының Ипсиланти қаласындағы Аве Мария колледжінде және Флорида штатының Аве Мария университетінде қызмет атқарған. Ол "St. Austin Review" журналының редакторларының бірі. Пирс христиан дінін ұстанған, соның ішінде Уильям Шекспир, Дж. Р. Р. Толкин, Оскар Уайльд, К. С. Льюис, Г. К. Честертон, Александр Солженицын және Хилаир Беллок сияқты әдеби тұлғалардың өмірбаянын жазды.

Ерте өмір

Джозеф Пирс Лондонның Баркинг қаласында дүниеге келді және Саффолк графтығындағы Хаверхиллде өсті. Оның әкесі, Альберт Артур Пирс, көп ішетін, ирландтар мен басқа ұлт өкілдерімен төбелес жасауға бейім, ағылшын поэзиясы және британдық әскери тарихы туралы толық білімге ие болған, сонымен қатар жойылған Британ империясын қатты сағынған адам еді. 1973 жылы Пирс отбасы балалары кокни акцентімен өсуі үшін Лондонның Шығыс бөлігіндегі Баркингке қайта көшті. Пирс Хаверхиллдегі мектепте жақсы оқушы болған, бірақ Баркингтегі Истбери жалпы білім беретін мектебінде жас пакистандық британдық математика пәнінің мұғалімі берген сабақтарды нәсілшілдік көзқараспен бұзды.

Саяси қызметі

15 жасында Пирс Ұлттық фронттың жастар қанатына қосылды, ол барлық заңды иммигранттарды және британдық ақ емес тұрғындарды міндетті түрде елге қайтаруды жақтаған антисемиттік және ақ нәсілді жоғары қоюшы саяси партия. Ол 1977 жылы Ұлттық фронттың ашық түрде нәсілшіл газеті болған "Булдогты" құрғандығы үшін танымал болды. Пирс 1976 жылғы Расалық қатынастар туралы заң бойынша жазғандары үшін екі рет сотталып, 1981 және 1985 жылдары түрмеге қамалды. Бір кезде ол Джон Тиндаллға Британдық Ұлттық партиясымен коалиция құру туралы келіссөздер жүргізуді ұсынды, бірақ Тиндалл бұл жоспарды қабылдамады. Пирс Ник Гриффинмен жақын байланыста болды және оған Ұлттық фронттың басшысы Мартин Вебстерді қызметтен шеттетуге көмектесті. Ұлттық фронттың ішіндегі Страссершіл саяси әскер фракциясының өкілі ретінде Пирс ақ нәсілдік үстемдікті жақтады және 1984 жылы "Азаттық үшін күрес!" атты памфлет жариялады. Сонымен қатар, Пирс 1984 жылы Лондондағы Иран елшілігімен байланысқа түсіп, Иран Ислам Республикасы үкіметінен қаржы алуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Пирс Flag Group деп аталатын жаңа Ұлттық фронт саяси фракциясының жетекші мүшесі болды, оның басылымдарына материалдар жазды және оның идеологиясын дамытуға үлес қосты. Пирс, әсіресе, Г.К. Честертон мен Хилар Беллоктың еңбектеріне сүйене отырып, 1987 жылы партиялық журнал "Авангардта" жарияланған мақаласында марксизм мен еркін нарық капитализміне балама ретінде дистрибутивизмді жақтады.

Қайта құру

[[Файл:G. K. Chesterton жұмыс істеп тұр.jpg|thumb|Пирстің католиктік дінге өтуіне жазушы Г. К. Честертонның әсері тиді. Ол 1989 жылғы 19 наурызда, Әулие Иосиф күні Англияның Норвич қаласындағы "Құдай анасы - Біздің ханым" шіркеуінде мисса кезінде Католик шіркеуіне қабылданды. Миссадан кейін, шіркеудің әйелдері Пирс үшін күтпеген той ұйымдастырып, үстіне "Қош келдің, Джо" деп жазылған торт дайындады. Пирс өзінің дінге өтуін католик авторлары Г. К. Честертонның кітаптарын оқумен байланыстырады.

Католиктік тақырыптар

Католик автор ретінде Пирс негізінен ағылшын католик жазушыларының өмірі мен шығармашылығына ден қойды, мысалы Дж.Р.Р. Толкин, Г.К. Честертон және Хилар Беллок. The Guardian басылымы «Ескі нұр: Хилар Беллок өмірі» еңбегінде Беллоктың антисемитизмін «оның өнерінің орталық, бұзып көрсететін факторы» деп бағалады. Ол «Роберт Уильямсон» псевдонимін «Ескі қызыл флейта» атты Ольстер лоялистерінің балладасындағы кейіпкерінің құрметіне алды. Бұл кейіпкер, Пирс сияқты, Қызыл Орденнің мүшесі болып, кейін Рим католигіне айналады. Пирс Г.К. Честертонның өмірбаянын, «Даналық және тазалық: Г.К. Честертон өмірі» кітабын 1996 жылы Роберт Уильямсон псевдонимімен Hodder and Stoughton баспасынан шығарды. Джей П. Коррин The Catholic Historical Review журналында бұл кітапқа шолу жазып, оны «махаббат пен жоғары бағалаудың нәтижесі» деп атады, бірақ бұл еңбек қазіргі өмірбаяндарға көп қосымша ақпарат бермейді. Корриннің сөзіне қарағанда, кітаптың ең маңызды жағы – Честертонның діни көзқарастары мен жеке қарым-қатынастарын баяндауы, оның достық стильін жанжалға бейім Беллокпен салыстыруы. Пирс 2000 жылы жариялаған «Оскар Уайльдты ашып көрсету» өмірбаянында Оскар Уайльдтың гомосексуализмі мен өмір бойы Рим-католик шіркеуіне деген құштарлығы арасындағы қайшылықты және оның Париж қаласындағы өлім төсегінде шіркеуге қабылдануымен қалай шешілгенін зерттеді. Майкл Сини The Wildean журналында бұл өмірбаянды «жаман жазылған және шатасқан», «өте нашар түсіндірілген» және «көптеген сұрақтар тудыратын ерекше дереккөздерді» пайдаланған деп сипаттады. Сини бұл кітаптың «ешнәрсені ашып көрсетпейтінін», бірақ «жұмыстық өмірбаян» болу үшін тым көп «психологиялық шатақтар» мен «гиперболалық клишелер» енгізілгенін жазды. «Толкин: Адам және миф» (1998), «Толкин, той» (1999) және «Билбоның саяхаты: «Хоббиттегі» жасырын мағынаны ашу» (2012). Пирс Толкин тақырыбындағы барлық кітаптарында оның өмірі мен шығармаларын католик көзқарасынан қарастырады. Брэдли Дж. Бирцер The J. R. R. Tolkien Encyclopedia еңбегінде ғалымдар Пирс «Толкин: Адам және миф» кітабына дейін Толкиннің католиктігін көп талқыламағанын, ал кітапты «керемет» деп сипаттап, «Сақиналардың иесі» романын «теологиялық триллер» деп бағалап, «христиандық тұжырымдамалардың жаңа толқынына жол ашқан» деп жазды. Пирс бұрын жарық көрген Толкин зерттеулері мен Питер Джексонның «Сақиналардың иесі» фильміне байланысты туған «Толкинге деген құштарлық толқыны» оның 2001 жылы Англиядан АҚШ-қа көшкеннен кейін танымал зиялыға айналуына себеп болды деп есептейді.

АҚШ-қа көшіп бару

Пирс 2001 жылдың сәуір айында Огайо штатының Стеубенвилл қаласындағы Санкт-Петер католик шіркеуінде Тайрон округіне қарасты Дунганноннан шыққан отбасылық тамыры бар ирланд-американдық әйел Сусанна Браунға үйленді. Сондай-ақ, 2001 жылдың қыркүйегінде Пирс Роберт Ашпен бірге редакторлық қызмет атқарып жүрген католик әдеби журналы St. Austin Review-ның алғашқы саны жарық көрді. Пирс 2009 жылы EWTN телеарнасының «Шекспирді іздеу» сериалының жүргізушісі болды. Оның осы аттас кітабына негізделген шоуда Пирс Шекспирдің католик болғанына сенгендігі туралы айтылады. 2014 жылы Пирс өзінің америка азаматы болғанын жариялады. 2017 жылғы «Соғыс ақындарына өлім келеді» атты сахналық пьесасында, Catholic Arts Today мәліметінше, Пирс Зигфрид Сассон мен Уилфред Оуэннің әскери және рухани саяхаттары туралы «өлеңдерден құрылған кесте» тоқып шығарады. 2022 жылы Пирспен сұхбаттасқан «Магна Полония» әдеби журналының поляк журналисі Анна Сзида, қазіргі американдық поэзияның нигилизмі үшінші поляк республикасында кеңінен байқалып, «қазіргі өркениеттің американдық жанға тигізетін зиянды әсерін» көрсетеді деп түсіндірді. Жауап ретінде Пирс марқұм Ричард Уилбурдың шабыландырған «жаңа формалистік қайта жандануды» және оның ол және Роберт Аш «Сент-Остин» журналында жариялаған католик ақындарының соңғы өлеңдерінде қалай көрініс тапқанын сипаттады. Пирс жас католик ақындарының католиктік сенімдері мен оптимизмі болашаққа үміт беретінін айтты. 2022 жылдың шілдесінде Пирс Висконсин штатының Милуоки қаласында өткен Америка Честертон қоғамының 41-ші жылдық конференциясында баяндама жасады. Пирс «Честертон мені антисемитизмнен қалай құтқарды» деп атады.