Кіріспе

Джуди Ребик (Judy Rebick; 15 тамыз 1945 жыл) – канадтық журналист, белсенді, феминист және жазушы.

Ерте өмір

Невада штатының Рино қаласында туған Ребик 9 жасында отбасымен Торонтоға көшіп келді. Ол 1970-ші жылдары социалистік белсенді болып, Революциялық марксистік топқа қосылды. Кейіннен ол оның ізбасары – Революциялық жұмысшылар лигасының мүшесі болды және 1980 жылдардың басында ұйымнан кеткенге дейін RWL-дің «Socialist Voice» газеті үшін мақалалар жазды.

1980 жылдар

Ребик алғаш рет 1980-ші жылдары абортты қолдайтын топ – Аборт клиникалары үшін Онтарио коалициясының өкілі ретінде танымал болды. 1983 жылы Торонтодағы аборт клиникасының сыртында Генри Моргенталерге бау-бақша қайшысымен шабуыл жасағанда, Ребик шабуылды тоқтатты және Моргенталер ешбір зардапсыз құтылды. Аугусто Дантас шабуыл жасағаны және қоғамдық қауіпсіздікке қауіпті қару ұстағаны үшін айыпталды. Ол 1980-ші жылдардың ортасында Онтарионың Жаңа демократиялық партиясы ішіндегі «Активистік партия үшін науқан» деген топпен белсенді айналысты. CAP көптеген халықтан қолдау алғанымен, партия жетекшісі Боб Рейді қоса алғанда, партия басшылығы оған қарсы болды және науқан сәтсіз аяқталды. Ребик партия президенті болуға үміткерлігінен бас тартып, Гиллиан Сандеманға 818 дауысқа қарсы 361 дауыспен жеңілді. 1987 жылғы провинциялық сайлауда ол Торонто маңындағы Ориоле округінде НДП-нің үміткері болды, онда ол дауыстардың 16,7%-ын алып үшінші орынға ие болды, бірақ либералдық кабинет министрі Элинор Капланға жеңілді. Ребик сондай-ақ 1970-ші және 1980-ші жылдары Канаданың Есту қоғамында арнайы жобалар директоры болып жұмыс істеді.

1990 жылдар

Ребик 1990 жылдан 1993 жылға дейін Әйелдер мәртебесі жөніндегі ұлттық іс-қимыл комитетінің президенті ретінде еліне танымал болды. 1994-1998 жылдары CBC Newsworld телеарнасында "Face Off" аталған, кешкі бағдарламадағы пікірталас шоуының, ал кейін 2000 жылға дейін "Straight From the Hip" әйелдер талқылау шоуының бірлескен жүргізушісі болды. Ол CBC TV-ның "Жексенбілік баяндамасында" және CBC радиосында тұрақты сарапшы ретінде танылды. Сол кезеңде ол "Эльм-стрит", "Лондон еркін баспасөзі" және CBC Online платформаларында колонка жазушысы болды.

2000 жылдар

Джим Стэнфорд, Свенд Робинсон және Либби Дэвиспен бірге ол Жаңа саяси бастаманы басқаруға көмектесті, бұл қозғалыс Жаңа демократиялық партияның ішінде де, сыртында да белсенді партия ретінде қайта бағыттау үшін жұмыс істеді. 2001 жылы Виннипегте өткен НДП съезінде НПИ платформасы қабылданбады. Ол 2003 жылы NPI-ді таратуды бастады, көптеген идеалдары жаңа партия басшысы Джек Лейтон тарапынан қабылданып, қолдау тапқанын мәлімдеді. 2005 жылы ол «Тен мың роза: Феминистік революцияның тууы» атты кітабын жариялады, онда 1960-шы жылдардан 1990-шы жылдарға дейінгі Канададағы феминистік қозғалыстар талданған. Сондай-ақ, ол «Transforming Power: From the Personal to the Political» (2009) кітабын жариялады. 2002 жылдан 2011 жылға дейін ол үш рет қатарынан Риерсон университетінде (қазіргі Торонто метрополиялық университеті) Канадалық автожұмысшылары – Сэм Гиндин Әлеуметтік әділет және демократия кафедрасын басқарды. Еврей Ребик 2009 жылғы Газа секторындағы қақтығыс кезінде Израиль мемлекетінің әскери әрекеттеріне қарсы наразылық акцияларына қатысты.

2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2010 жылы маусымда Торонтода өткен G20 саммиті аяқталғаннан кейін Ребик полицияның қара блокадашылардың (Black Bloc) мүлікке келтірген зиянын тиімді жойламағанын айтты. Ол осы кезде: "Олар қара блокадашыларды үлкен топқа қосылуға мүмкіндік берместен, бастапқыда тұтқындауы керек еді, бірақ олар солай істемеді" деді. Ребик 2011 жылдың 16 қазанында Нью-Йорктегі Зукотти паркінен бастап "Оккупай" лагерьлерін аралауға кірісті. Бұл қозғалыс бір түндік өсіммен дамып, АҚШ және Канаданың қалаларында лагерьтер құрылғаннан кейін болды. Ол "Оккупай" қозғалысын насихаттауға көшті, ал 2012 жылдың наурыз айында Penguin Canada баспасы оның "Осыны оккупай (Occupy This)" кітабын шығарды. Оның "Басымдағы батырлар (Heroes in My Head)" атты естелік кітабы 2018 жылы жарық көрді. Бұл кітап Майк Хулбумның "Джуди капитализмге қарсы (Judy Versus Capitalism)" деректі фильмінің негізгі бөлігі болды, ол 2020 жылы шықты. 2022 жылдың наурыз айында ол Ресейдің Украинаға басып кіргенінен кейін ресейлік феминистер бастаған соғысқа қарсы феминистік қарсылықты қолдау мақсатында жасалған "Соғысқа қарсы феминистік қарсылық: манифест" атты манифестке қол қойған 151 халықаралық феминисттің қатарында болды.