Кіріспе

1979 жылы Марго Адлер жазған "Айдың суреті: Америкадағы сиқыршылар, друидтер, құдайға табынушылар және басқа да жаңа дін өкілдері" атты кітабы – американдық виккан және журналист Марго Адлердің АҚШ-тағы қазіргі заманғы жаңа дін қозғалысын әлеуметтік тұрғыдан зерттеуі. Алғаш рет 1979 жылы Viking Press баспасында жарық көрген, кейіннен 1986 жылы Beacon Press баспасында жаңартылып, кеңейтілген басылымда қайта басылды. 1996 және 2006 жылдары Penguin Books баспасы үшінші және төртінші жаңартылған басылымдарын шығарды. "Нью-Йорк Таймс" газетінің мәліметінше, бұл кітап "жаңа діни күштерді құжаттап қана қоймай, қазіргі кездегі әртүрлі амалдардың пайда болуына да ықпал етті" және "жерге байланысты діндерді танымал етуге көмектесті". Адлер неопаган және "өздігінен танылған сиқыршы" болған.

Кітап АҚШ-тағы неопаганизмді әлеуметтанулық тұрғыдан зерттейді, қозғалыстың тарихы мен түрлерін талқылайды. Онда қарапайым жаңа дін өкілдерімен, сондай-ақ қоғамда белгілі басшылар мен ұйымдастырушылармен жүргізілген көптеген сұхбаттардан үзінділер келтірілген. Кітаптың алғашқы басылымы 30 000 данамен сатылды. Келесі басылымдарға жүз елу беттен астам қосымша мәтін және жаңартылған байланыс ақпараты енгізілді. Бұл кітапты Теодор Розак, Сьюзан Браунмиллер, "Нью-Йорк Таймс" кітап шолуы және Америка діни академиясы журналы жоғары бағалады.

Құрама Штаттардағы пұтқа табынушылық пен викка

Қазіргі заманғы жалған діндер, сонымен қатар неоязықшылық деп аталады, бұл қазіргі заманғы діни қозғалыстардың кең спектрін, әсіресе қазіргі заманға дейінгі Еуропаның түрлі жалған сенімдерінен ықпал алған немесе олардан тараған деп мәлімдейтіндерін білдіретін қолданылатын термин. Жалған сиқыршылық немесе Викка діні – көптеген түрлі жалған діндердің бірі және ол 20-шы ғасырдың бірінші жартысында Англияда дамыды. Викканың алғашқы дамуының басында тұрған ағылшын оккультисі Джеральд Гарднер (1884-1964) болды, ол «Бүгінгі сиқыршылық» (1954) және «Сиқыршылықтың мәні» (1959) кітаптарының авторы және Гарднерлік Викка деп аталатын дәстүрдің негізін қалаушы. Гарднерлік Викка мүйізді құдай мен ана құдайға табыну, Жылдың дөңгелегіндегі сегіз маусымдық мерекелерді тойлау және ковендер деп аталатын топтарда сиқырлы рәсімдерді орындаумен айналысты. Гарднериандық дәстүрді кейіннен 1960 жылдардың басында ағылшын Рэймонд Бакланд (1934-2017) және оның сол кездегі әйелі Розмари АҚШ-қа әкелді. Олар Лонг-Айлендте ковен құрды. АҚШ-та Викканың жаңа түрлері пайда болды, соның ішінде 1970-ші жылдары құрылған Дианика Виккасы, ол екінші толқын феминизмінің күшті ықпалында болды, мүйізді құдайға табынудан бас тартып, әйелдерге арналған ковендерге баса назар аударды. Дианикалық және Гарднериандық дәстүрлердің бірі, Стархок псевдонимін қолданған (1951), кейіннен өзінің Викканы қайтару дәстүрін құрды, сондай-ақ «Спиральді би: Ұлы Құдайдың ежелгі дінінің қайта жаралуы» (1979) атты еңбегін жариялады, оның арқасында Викка АҚШ-та кеңінен тарады.

Адлер және оның зерттеулері

1976 жылы Адлер Viking Press баспасының оған Америкалық жазықшылдықты алғаш рет кең ауқымды зерттеуге мүмкіндік беретін кітапқа келісімшарт ұсынғанын жария етті.

Қысқаша мазмұны

"Айдан нұр сыйру" кітабы АҚШ-тағы жазықшылдық қозғалысына шолу ұсынады.

1986 жылғы қайта қарау

1986 жылы Адлер «Айды суреттеп түсіру» кітабының қайта жаңартылған екінші басылымын жариялады, ол жаңа мәліметтермен едәуір кеңейтілді. 1979 жылдан бері американдық жазықшылдықта пайда болған бірнеше жаңа тенденцияларды анықтаған Адлер, арадағы жеті жылда АҚШ жазықшылары жазықшылдықты қозғалыс ретінде саналы түрде қабылдай бастағанын атап өтті, бұл оның пікірінше, жазықшылдық фестивальдерінің көбеюіне байланысты болды.

2006 жылғы қайта қарау

2006 жылғы басылымда Гринкрафт туралы жаңа бөлім (б. 127–129) енгізілген, ол Александриялық Викка ковенінен пайда болған Викка дәстүрі болып табылады, және оның өзіндік руналық әліпбиі мен неопаган авторы Р. Дж. Стюарттың еңбегіне негізделген, еврей емес формадағы Кабаласы бар; ол Викканың табиғат діні және құпия діні ретіндегі практикасына ерекше мән береді. Сонымен қатар, ол "Бұтпарастық" атауымен біріктірілген Солтүстік Еуропалық неопагандық жаңғыруларды толық және көңіл жағсы тұрғысынан қарастырады, ал оның бірінші басылымнан оны әдейі алып тастағанын мойындайды, себебі бұл форманың консервативті әлеуметтік құндылықтары оған ұнамады. Ол сондай-ақ, сол кезде осы форманы өз қызметтерін жасыру үшін кейбір ашық оңшыл және тіпті неонацистік топтар пайдаланғанын айтады (б. 286–296). Ал ол "Әйелдер, феминизм және қолөнер" тарауын, онда неопаганизмнің феминистік формаларының пайда болуы талқыланады, мұндай топтарға қатысты жеке сезімдерінің қалай өзгергені туралы әңгімелеумен бастайды, бірақ "тарауды көбінесе өзгеріссіз қалдыруға, тек бірнеше шағын түзетулер енгізуге және қазіргі феминистік руханият мәселесін соңында қарастыруға шешім қабылдады".

Басқа тексерулер

Робин Херндоблер The Women's Review of Books журналында жариялаған мақаласында Адлердің "айқын, әдемі тілін" және оның ежелгі сенімдер туралы "қызығушылықпен және мейіріммен" жазғанын жоғары бағалады. Starhawk-тың "Dreaming the Dark" (1982) кітабымен қатар, Адлердің кітабы пұтқа табынушылық пен сиқыршылықтың практикаларын олардың радикалды және феминистік жақтарын көрсету арқылы саясиландырды, соның салдарынан көптеген радикалды феминистерді осы салаға тартты.

Академия

Америкалық жазықшылдық туралы социологиялық зерттемесінде, "Ешқашан қайталанбас уақыттар: жазықшылдыққа қайта қарау" (1995) кітабының авторы Лоретта Орион Адлердің зерттеуінен "көмек алғанын" айтты, оның пікірінше, ол зерттеген адамдар туралы "терең ойлар" қамтиды.

Пікірлер

Биттнер, Эми. Марго Адлердің «Айдың суреті» кітабына шолу.
Дэнглер, Майкл. Адлердің «Айдың суреті» кітабына шолу: Америкадағы сиқыршылар, друидтер, құдайға табынушылар және басқа да жазықшылар.
Дональдсон, Мара Е. «Америкалық дін тану академиясының журналы», 50-том, 2-сан (1982 жылғы маусым), 303–304 беттердегі атаусыз шолу.

Сұхбаттар

"Виккан / Пэган Таймс" газеті. Айды шақыру: TWPT Марго Адлермен әңгімелеседі.