АҚШ Жоғарғы Сотының Сантерия дініне қатысты ісі және конституциялық құқықтар
Church of the Lukumi Babalu Aye v. City of Hialeah
АҚШ Жоғарғы Сотының Santería дініне қатысты шешімі: Флоридадағы құрбандық шалуға тыйым конституцияға қайшы деп танылды. Діни бостандық, құрбандық, Santería.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Church of the Lukumi Babalu Aye, Inc. v. Hialeah, 508 U. S. 520 (1993), АҚШ Жоғарғы Сотының Флорида штатының Хиалеа қаласында "тамақ үшін негізгі мақсат емес, қоғамдық немесе жеке ритуалдар мен рәсімдерде" "қажетсіз" жануарды өлтіруді тыйым салатын қаулының конституцияға қайшы екенін шешкен ісі.
Church of the Lukumi Babalu Aye, Inc. v. Hialeah, 508 U. S. 520 (1993), was a case in which the Supreme Court of the United States held that an ordinance passed in Hialeah, Florida, forbidding the "unnecessar[y]" killing of "an animal in a public or private ritual or ceremony not for the primary purpose of food consumption", was unconstitutional.
Өмірбаян
Сантерия – Атлантикалық құл саудасы арқылы Йоруба халқының Йоруба елінен Кубаға құл ретінде әкелінуі нәтижесінде пайда болған, римдік католицизм мен йоруба дінінің синкретизміне негіделген афрокубалық дін. Жақтастары оришалар деп аталатын жандардың көмегімен өз тағдырларын орындай алады, ал оришалар жануар құрбандығынан алынған қанмен күш алады. Рәсімдер кезінде, әдетте тауықтар сойылып, оның еті тойлаушылар тарапынан пісіріліп желінеді, бірақ өлім мен емдеу рәсімдерінде құрбандыққа шалынған жануарға ауру энергияның өткеніне сенеді. Сантерия Кубада кеңінен қуғынға ұшырағандықтан, дәстүрлі түрде жасырын түрде, қасиетті символиканы қолдана отырып өмір сүріледі. Сантерия құдайының литургиясында лукуми тілі қолданылады, ал Бабалу Айе – қаһар мен аурудың рухы. 1987 жылдың сәуір айында шіркеу Флорида штатының Майами-Дейд округіндегі 173 W. 5th Street, Hialeah мекенжайындағы мүлікті жалға алып, осы жерде дінді ашық түрде ұстануға ниетті екенін жариялады. 1987 жылдың 9 маусымында Хиалеа қалалық кеңесі төтенше қоғамдық мәжіліс өткізді. Мәжілісте кеңес мүшесі Сильвио Кардосо бұл діннің «елдің барлық құндылықтарына қайшы келетінін» айтты; кеңес мүшесі Андрес Мехидес Киелі кітаптың осы типтегі жануар құрбандығына рұқсат бермейтінін атап өтті; ал кеңес мүшесі Хулио Мартинес Кубада «адамдар осы дінді ұстанатыны үшін түрмеге қамалғанын» мәлімдеді (көрермендер ықыласпен қол соқты). Хиалеаның полиция капелланы шіркеу «шайтандарға» табынатынын куәландырды, ал қалалық прокурор «бұл қауым өзінің азаматтарына ұнатпайтын діни амалдарға төзбейді» деп куәландырды. Пичардоның қысқаша куәлігі көрермендердің ұшқынға ұшырады. 1987 жылдың қыркүйегінде қалалық кеңес «жануардың еті немесе қаны желіне ме, желінбесе де, кез келген рәсім үшін жануарларды құрбандыққа шалуды» қылмыстық қылық деп жариялаған үш жаңа жарлықты бірауыздан қабылдады. Қалалық кеңес кошерлік қасапханаларды, қалыпты қасапханаларды, аң аулауды, балық аулауды, зиянкестерді жоюды, жолсыз жануарларды эвтаназиялауды және шұңқырларға тірі қояндарды тамақтандыруды осы жарлықтан алып тастады. Шіркеу Флориданың оңтүстік округіндегі АҚШ округтік сотына шағым түсірді. 1988 жылдың 10 маусымында АҚШ округтік судьясы Юджин П. Спеллман қалалық кеңес мүшелері мен мэрга абсолютті иммунитет берді. 1989 жылдың 5 қазанында тоғыз күндік сот отырысынан кейін судья Спеллман қаланың пайдасына шешім шығарды. 1991 жылы Америка Құрама Штаттарының Он бірінші апелляциялық соты бір абзастық curiam шешімімен бұл шешімді бекітті, онда судья Спеллман «Employment Division v. Smith (1990) ісінде қолданылғаннан» әлдеқайда қатаң стандартты қолданғанын атап өтті, бұл аралықта американдықтар пейотты ритуалдық мақсаттарда қолданғаны үшін жұмыстан босатылуы мүмкін екені анықталды. Смит ісінде судья Антонин Скалия судья Спеллманның пікірін билік ретінде келтірді, бұл қала өз апелляциялық баяндамасында атап өтті. Висконсин соты Йодер (1972) ісінде амиш ата-аналарына еркін дін тану құқығына сәйкес міндетті мектепке барудан босатуды ұсынды.
Santería is an Afro Cuban religion developed as a syncretism of Roman Catholicism and Yoruba religion by Yoruba people brought as slaves from Yorubaland to Cuba by the Atlantic slave trade. Adherents can fulfill their destiny through the aid of beings known as orishas, who subsist off blood from animal sacrifice. Animals, usually chickens, killed during ritual slaughter are then cooked and eaten by the celebrants, except during death and healing rituals, where sick energy is believed to have passed into the sacrifice. Santeria has been subject to widespread persecution in Cuba, so it is traditionally practiced in secret, employing saint symbolism. The Lucumí language is used in the Santeria liturgy and Babalú Ayé is the spirit of wrath and disease. In April 1987, the Church leased a property at 173 W. 5th Street, Hialeah, in Miami Dade County, Florida and announced its intention to use the site to openly practice the faith. The Hialeah City Council held an emergency public session on June 9, 1987. At the session, Councilman Silvio Cardoso stated that the religion is "in violation of everything this country stands for"; Councilman Andres Mejides observed that the Bible does not allow this particular type of animal sacrifice; and Councilman Julio Martinez noted (to audience applause) that in Cuba "people were put in jail for practicing this religion." Hialeah's police chaplain testified that the Church worshipped "demons" and the city attorney testified that "this community will not tolerate religious practices abhorrent to its citizens." Pichardo's brief testimony was met with taunts from the audience. In September 1987, the city council unanimously passed three new ordinances that criminalized “sacrifices of animals for any type of ritual, regardless of whether or not the flesh or blood of the animal is to be consumed.” The city council exempted kosher slaughterhouses, regular slaughterhouses, hunting, fishing, pest extermination, euthanasia of stray animals, and feeding live rabbits to greyhounds. The Church sued in the United States District Court for the Southern District of Florida. On June 10, 1988, U. S. District Judge Eugene P. Spellman granted absolute immunity to the individual city council members and the mayor. On October 5, 1989, after a nine day bench trial, Judge Spellman granted summary judgment to the city. In 1991, the United States Court of Appeals for the Eleventh Circuit affirmed in an unsigned one paragraph per curiam decision, where it noted that Judge Spellman "employed an arguably stricter standard" than that applied in Employment Division v. Smith (1990), which had in the interim found Native Americans could be fired for their ritual use of peyote. In Smith, Justice Antonin Scalia had even cited Judge Spellman's opinion as authority, which the city highlighted in their appeals brief. The Court in Wisconsin v. Yoder (1972) had explicitly provided Amish parents a religious exemption from mandatory school attendance under the Free Exercise Clause.
Scalia-ның ішінара қатысуы
Скалаия судьясы, бас судья Ренквистпен бірге, Смит шешімін қорғады және заң шығарушылардың ниетін пайдалануды сынады, егер "Хиалеа қалалық кеңесі Сантерия амалдарын тоқтатуға бейілді болса, бірақ оны іске асыра алмаған қаулылар қабылдаса, конституциялық бұзушылық болмайды" деген пікір білдірді.
Justice Scalia joined by Chief Justice Rehnquist, defended the Smith decision and attacked the use of legislative intent, opining that there would be no constitutional violation if “the Hialeah City Council set out resolutely to suppress the practices of Santeria, but ineptly adopted ordinances that failed to do so”.
Соутердің ішінара келісімі
Сот судьясы Саутер он сегіз беттік жеке пікірде "Смит ережесі, менің ойымша, stare decisis принциптеріне сәйкес қайта қарастырылуы мүмкін" деп мәлімдеді.
Justice Souter, writing alone for eighteen pages, noted that “The Smith rule, in my view, may be reexamined consistently with principles of stare decisis.”
Blackmun-тың сот шешімінде қатысуы
Сот судьясы Гарри Блэкман, судья Сандра Дей О'Коннормен бірге, тек қана сот шешімімен келісті. Көпшілік пікірде қолданылған тәсілді мақұлдамай, Блэкман: "Мен Смит дұрыс емес деп санайтынымды жалғастыра беремін" деп жазды. Блэкман "Жануарларды гуманды қарым-қатынасқа қатысты" ұйымының "amicus curiae" брифіне сілтеме жасап, егер бұл іс "жануарларды қатыгездікпен қараудан қорғау мақсатын шын ниетпен көздеген заңды" ұсынғанда, нәтиже басқаша болуы мүмкін еді деп мәлімдеді.
Justice Harry Blackmun, joined by Justice Sandra Day O'Connor, concurred in the judgment only. Refusing to endorse the approach used in the majority opinion, Blackmun wrote, “I continue to believe that Smith was wrongly decided”. Blackmun goes on, citing an amicus curiae brief by People for the Ethical Treatment of Animals, to observe that had this case presented “a law that sincerely pursued the goal of protecting animals from cruel treatment”, the result may have been different.
Кейінгі дамуы
2009 жылы Мерседке қарсы Кассон ісінде жануарларды құрбандыққа шалуға қатысты дін бостандығы мәселесі АҚШ-тың Бесінші апелляциялық округтік сотына әкелінді. Мерсед – Сантерия дінінің священнигі және Templo Yoruba Omo Orisha Texas, Inc. Сантерия діни ұйымының президенті болды. Ол Техас штатының Эулес қаласында төрт аяқты жануарларды союға тыйым салатын қалалық ережелерге наразылық білдірді. Сот шешімінде бұл ережелер "талапкердің дін тану бостандығын шектейді, мемлекеттік маңызды мүдделерді қамтамасыз етпейді және ең аз шектеуші шараларды қолданбайды" делінді. Сондай-ақ, Мерсед Техас штатының Дін бостандығын қалпына келтіру заңына (TRFRA) сәйкес, қаланың оның діни амалдарына, жануарларды пайдалануға қатысты ережелерін орындауына тыйым салатын сот шешіміне құқылы екендігі айтылды. Сот Мерседтің Бірінші және Он төртінші түзетулерге қатысты талаптарын қарастырмады.
Somewhat similarly in 2009, a freedom of religion case related to animal sacrifice was taken to the U. S. Court of Appeals for the Fifth Circuit in the case of Merced v. Kasson. Merced was a Santeria priest and the president of Templo Yoruba Omo Orisha Texas, Inc., a Santeria religious group. He challenged Euless, Texas city ordinances prohibiting the slaughter of four legged animals. The court ruled that the ordinances "substantially burden plaintiff's free exercise of religion without advancing a compelling governmental interest using the least restrictive means" and that Merced was entitled under the Texas Religious Freedom Restoration Act (TRFRA) to an injunction preventing the city from enforcing its ordinances that burdened his religious practices relating to the use of animals. The court did not reach Merced's claims under the First and Fourteenth Amendments.