"Энсин" Формула-1 командасының тарихы

Кіріспе

Ensign автожарыс командасы – Ұлыбританиядан шыққан Формула-1 құрастырушысы. Олар 133 Гран-приге қатысып, барлығы 155 автомобильмен жарысқа түсті. Ensign 19 чемпионат ұпайы жинады, бірақ подиумға бір де бір рет көтеріле алмады. Ең жақсы нәтиже – 1981 жылғы Бразилия Гран-присінде Марк Сюрердің 4-орын алғаны, сонымен қатар ол жарыстың ең жылдам айналымын да көрсетті. Ensign командасын Моррис Нанн құрды, ол команданың алғашқы екі маусымында дизайн жұмыстарын да жүзеге асырды. Кейін Нанн америкалық Champ Car сериясында жетекші инженер болып жұмыс істеді, 1990 жылдардың соңында Алекс Занарди және Хуан Пабло Монтойямен бірге чемпионаттарды жеңіп алды.

Формула бірінші

Энсинг 1973 жылы Формула-1 маусымында Рикки фон Опельдің қолдауымен қатысты. Фон Опель 1972 жылы Формула-3 командасы үшін жүргізіп, сол жылы Ломбард Норт-Централ, Британ Формула-3 чемпионатында жеңіске жеткен. Осы жетістігіне сүйене отырып, фон Опель Формула-1 шассисін тапсырыс берді. Команданың сол маусымдағы ең жақсы нәтижесі 1973 жылғы Британ Гран-присінде 13-орынды иеленгені болды. Кейіннен ол Майк Уайлдспен алмастырылды. Уайлдс Америкада ғана біліктілік алды; жарысты отын құю үшін тоқтағаннан кейін аяқтады, бірақ тоғыз айналым қалып қойып, нәтижесі жарияланбады. 1975 жылы HB Bewaking (голландиялық компания) Ensign-ге демеушілік етті, осы арқылы голландиялық жүргізушілерді шақыруға мүмкіндік туды. Роэлоф Вундеринк пен Гис ван Леннеп. Вундеринк көп жетістікке жете алмады, үш жарысқа қатысып, біреуін аяқтады. Гийс ван Леннеп барлық жарысына қатысып, Германияда алтыншы орынды алып, Ensign үшін Формула-1-дегі алғашқы ұпайларын қамтамасыз етті. Крис Амон команда үшін Австрия мен Италияда жарысып, екі рет 12-орынды иеленді. 1976 жылы Амон Ensign-ге қосылып, біліктілік бойынша жақсы нәтижелер көрсетті. Швецияда үшінші, Ұлыбританияда алтыншы орын алды, бірақ Испанияда бесінші орынға ғана қол жеткізді. Патрик Нев Францияда Амонды, ал Ханс Биндер Австрияда Амонды алмастырды. Джеки Икс маусымның қалған бөлігінде Ensign үшін жарысқа қатысты. 1977 жылы Клей Регаццони Ensign үшін жарысып, бес ұпай жинады, Италия мен Америкада бесінші орынды иеленді. 1978 жылы команда Дэнни Онгаис пен Ламберто Леони үшін машиналар дайындады, бірақ Онгаис екі жарыстан кейін, Леони төрт жарыстан кейін команданы тастап кетті. Джеки Икс келесі төрт жарысқа қатысты, ал Дерек Дейли маусымның қалған бөлігінде Канадада бір ұпай жинады. Сондай-ақ 1978 жылы Нельсон Пике Формула-1-дегі дебютін Германия Гран-присінде Хоккенхаймрингте Ensign машинасымен жасады. 1979 жылы Дейли Ensign-мен бірге қалды, бірақ Монако Гран-присінен кейін кетіп, оның орнына Патрик Гейлард келді. Гейлард бес жарыстың екеуіне ғана біліктілік алды және маусымның соңғы үш жарысында оның орнына Марк Сюрер жарыс жасады. 1980 жылы Клей Регаццони қайтадан Ensign-ге қосылды, бірақ Лонг-Бичте Регаццонидің тежегіш педалы сынды, ол тікелей Королеваның шаштық бұрылысына барып, Рикардо Зуниноның тұрақтап тұрған машинасына соқтығысып, оны параличке ұшыратты. Тифф Ниделл Бельгияда жарысқа қатысты, бірақ Монако Гран-присіне қатыса алмады. Ян Ламмерс маусымның қалған бөлігінде жарыс жасады. Марк Сюрер 1981 жылы Ensign командасы үшін жарысып, Бразилияда төртінші орынды иеленді және жарыстың ең жылдам айналымын жасады. Сюрер Монакода да алтыншы орын алды. Элизео Салазар Испаниядан бастап Сюрерді алмастырды. Салазар Голландияда алтыншы орын алды. 1982 жылы Роберто Герреро Ensign үшін жарысты. Ол тек екі жарысты ғана аяқтады. Сонымен қатар, команда Британдық F1 чемпионатының соңғы жылына қатысып, ескі MN180B машиналарымен және Джим Кроуфордпен жеңіске жетті. 1982 жылғы F1 маусымынан кейін Ensign Теодор командасына біріктірілді, олармен бұрын қаржыгер Тедди Ип арқылы байланыста болған және сол команданың атын алды. Көптеген маусымдар бойы Ensign мен Теодор арасындағы байланыс соншалықты жақсы болды, кей жылдары олар Red Bull Racing-тің екінші, бірақ бөлек командасы Toro Rosso сияқты, бір машинаны қолданды. Ensign жүргізушісі Роберто Герреро жаңадан біріктірілген командамен 1983 жылғы F1 маусымында жалғастырды, сондай-ақ команданың бас машина дизайнері де солай істеді. Теодор F1 командасы 1983 жылғы маусымды аяқтамады және жыл соңында жабылды.

Ensign entered Formula One in F1 season of 1973, with backing from pay driver, Rikky von Opel. Von Opel had driven for the team in Formula Three in 1972 and won the Lombard North Central, British Formula Three Championship that year. Based upon that success, von Opel commissioned a Formula One chassis. and the team's best result that season was 13th at the 1973 British Grand Prix. and was later himself replaced by Mike Wilds. Wilds only qualified in America; he finished the race after a pit stop for fuel but was not classified, nine laps behind. For 1975 Ensign was sponsored by HB Bewaking (a Dutch company) leading them to sign Dutch drivers. Roelof Wunderink and Gijs van Lennep. Wunderink did not have much success, qualifying for three races and finishing one. Gijs van Lennep qualified for all his races and took sixth place in Germany, securing the first points for Ensign in Formula One. Chris Amon also raced for the team in Austria and Italy finishing 12th both times. In 1976 Amon stayed with Ensign having great qualifying results. He qualified third in Sweden and sixth in Britain but only took points in Spain where he finished in fifth place. Patrick Nève replaced Amon in France and Hans Binder replaced Amon in Austria. Jacky Ickx would race the rest of the season for Ensign. In 1977 Clay Regazzoni raced for Ensign, scoring five points with best finishes of fifth in Italy and America. In 1978 the team entered cars for Danny Ongais and Lamberto Leoni, but Ongais left after two races and Leoni after four races. Jacky Ickx contested the next four races and Derek Daly raced the rest of the season scoring a point in Canada. Also in 1978 Nelson Piquet made his debut in Formula 1 at the German Grand Prix at the Hockenheimring driving an Ensign. In 1979 Daly stayed with Ensign but he left after the Monaco Grand Prix and was replaced by Patrick Gaillard. Gaillard only qualified at two out of five races and was replaced by Marc Surer for the final three races of the season. In 1980 Clay Regazzoni again joined Ensign but at Long Beach Regazzoni's brake pedal broke causing him to go straight on at the Queen's Hairpin crashing into the parked car of Ricardo Zunino leaving him paralyzed. Tiff Needell raced in Belgium, but failed to qualify for the Monaco Grand Prix. Jan Lammers raced the rest of the season. Marc Surer raced for Ensign in 1981 and finished in fourth place in Brazil where he also took fastest lap of the race. Surer also finished sixth in Monaco. Eliseo Salazar replaced Surer from Spain onwards. Salazar finished sixth in the Netherlands. In 1982 Roberto Guerrero raced for Ensign. He only finished in two races. Meanwhile, the team was also involved in the last year of British F1 Championship, winning the championship with the old MN180B cars and Jim Crawford as driver. After the F1 season of 1982 season, Ensign was merged into the Theodore team, which it had previous ties to via financier Teddy Yip and took that team's name. During many seasons, the connection between Ensign and Theodore was so great that in some years they used almost the same car, much as Red Bull Racing has a second but separate team, Toro Rosso, in more recent times. Ensign driver Roberto Guerrero continued on with the newly merged team for F1 season of 1983, as did the team's main car designer. The Theodore F1 team did not last the 1983 season, though, and shut down late in the year.