Life – 1990 жылы Формула-1 құрастырушысы. Эрнесто Витаның инновациялық W12 қозғалтқышы, Гэри Брабамның қатысуы және техникалық қиындықтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Спорттық ұйым
Sports organization
Life – Италияның Модена қаласынан шыққан Formula One командасы. Компания негізін қалаушысы Эрнесто Витаның атымен аталып, "Vita" итальян тілінде "Өмір" деген мағынаны білдіреді. Life алғаш рет 1990 жылы Formula One әлеміне қадам басып, өзінің ерекше W12 3,5 литрлік қозғалтқышын таныстыруға тырысты.
Life was a Formula One constructor from Modena, Italy. The company was named for its founder, Ernesto Vita ("Vita" is Italian for "Life"). Life first emerged on the Formula One scene in 1990, trying to market their unconventional W12 3.5 litre engine.
W12 оқиғасы
Life компаниясының W12 немесе "кең жебе" қозғалтқышы бұрынғы Ferrari инженері Франко Рокчи жасаған. Ақырында сэр Джек Брабхамның ұлы Гари Брабхам жарысқа қатысу үшін шарт жасады. Франко Скапини тест жүргізушісі, ал Серджио Барбазио команда менеджері болып тағайындалды. Брабхам екі рет алдын ала іріктеуден өтпеген соң, команданы тастап кетті, себебі машина 400 метрден кейін аккумуляторының істен шығуынан тоқтады. Кейін Брабхам машинаның алдын ала іріктеу сессияларының ешқайсысында тахометрінің жұмыс істемегенін және командада шина қысымын өлшеуге арналған құрал болмағанын, оны EuroBrun командасынан қарызға алғанын айтты. Команданың бұрынғы механиктері бұл мәлімдемеге қарсы шықты. Ол команданы Judd CV V8 қозғалтқышына ауыстыруға көндіруге тырысты, бірақ сәтті болмады. Брабхам кеткеннен кейін Вита австралиялықтың орнына Bernd Schneider-ді тағайындауға тырысты, ол маусымның бірінші жарысында Arrows командасы үшін жарысқан еді, бірақ неміс жүргізушісі бас тартты. "Мен олар үшін міндетті түрде жарысқым келмейді", - деді ол. Тест жүргізушісі Скапини де Брабхамның орнына үміткер болды, бірақ итальяндыққа FIA Супер Лицензиясы берілмеді. Команда байланысқа шыққан тағы бір жүргізуші – жаңа зеландиялық Роб Уилсон, ол Life үшін жарысуға қызығушылық танытты, әсіресе егер команда екі машинаға дейін кеңейсе. Командамен келісімшарт жасасқан Бруно Джакомелли, 1983 жылы соңғы рет Формула 1-де жарысқан итальяндық ардагер еді. Джакомелли Формула 1 машиналарын сынап көрген тәжірибесінің арқасында және Judd Формула 1 қозғалтқыштарын жасаған Engine Developments компаниясымен жақсы байланысы болғандықтан, команда үшін тартымды болды. Алдын ала іріктеу кезінде машина Сильверстоунда жиырма екі айналым жасады. 1990 жылғы Сан-Марино Гран-присінде Джакомелли машинасының өте баяу болғандықтан, оны артынан соғып кетеді деп қорқынышпен болды. Жарыстың алдын ала іріктеу кезеңінде Джакомелли екінші соңғы уақыттан шамамен алты минутқа қалып қойды, себебі машинасы пит-лейн шығар жолында бұзылып қалды, ал машинаның транспондері қосылып қалғандықтан, оны сүйреп әкеткен кезде де уақыты тіркелді. Португалия Гран-приі үшін команда бастапқы W12 қозғалтқышын дәстүрлі Judd CV V8 қозғалтқышымен ауыстырды, бұл шағын және қаржыландыруы жеткіліксіз компания үшін үш аптадан кем уақытта аяқталған үлкен жұмыс болды. Автомобиль алдын ала іріктеу кезеңін сәтті бастады, бірақ Эсторилдегі алғашқы айналымда қозғалтқыш қақпағы босап, ұшып кетті. Машина соңғы рет Испания Гран-приі үшін Херес қаласында пайда болды. Содан кейін команда соңғы екі Гран-приге қатысудан бас тартты. Жарыс командасы әдетте тоғыз адамнан тұратын: жарыс жүргізушісі; Серджио Барбазио (команда менеджері); Франко Скапини (тест жүргізушісі); Франческа Папа (Эрнесто Витаның әйелі); Маурицио Феррари (инженер); Эмилио Габриелли (көлік жүргізушісі және механик); және үш механик: бас механик Оливер Пьяцци, Хайнц Вилли Мюллер және Лука Кассони.
Life's W12, or "broad arrow", engine had been designed by the former Ferrari engineer Franco Rocchi, Ultimately Sir Jack Brabham's son Gary Brabham was signed to drive with Franco Scapini hired as test driver and Sergio Barbasio as team manager. When Brabham failed to pre qualify twice he left the team for good, as the car had coasted to a halt after 400 yards with a malfunctioning battery. Brabham later stated that the car did not have a functioning tachometer in either of the pre qualifying sessions, and that the team did not possess a tyre pressure gauge, having to borrow one from the EuroBrun team. This claim is disputed by the team's former mechanics. He also made efforts to persuade the team to switch to a Judd CV V8 engine, but was unsuccessful. After Brabham left, Vita tried to replace the Australian with Bernd Schneider, who had stood in at Arrows at the first race of the season, but the German driver refused. "I definitely don't want to drive for them", he said. Test driver Scapini was also a candidate to replace Brabham, but the Italian was not granted an FIA Super Licence. Another driver contacted by the team was New Zealander Rob Wilson, who said he would be interested in driving for Life, especially if the team expanded to two cars. Bruno Giacomelli, an Italian veteran who had last raced in Formula One in 1983, was then signed by the team. Giacomelli was an attractive proposition as he had recent experience of Formula 1 cars in his role as test driver for Leyton House Racing and good contacts with Engine Developments, who designed and manufactured the Judd Formula 1 engines. The most laps made by the car during pre qualifying was twenty two in Silverstone. At the 1990 San Marino Grand Prix Giacomelli said that he was scared he might be struck from behind as his car was so slow. In the pre qualifying sessions for that race, Giacomelli apparently finished his run with an almost six minute gap to the second slowest time, as his car broke down at the end of the pit lane on the out lap, and the car's transponder was left switched on, resulting in it being timed while being towed. For the Portuguese Grand Prix, the team replaced its original W12 engine with the more conventional Judd CV V8, an enormous undertaking completed in under three weeks by a minuscule and chronically underfunded company. The car successfully began the pre qualifying round, however, on its first lap at Estoril, the engine cover came loose and flew off. The last appearance of the car was at Jerez for the Spanish GP. Subsequently, the team opted to withdraw before the final two Grands Prix. The race team usually consisted of only nine people: the racing driver; Sergio Barbasio (team manager); Franco Scapini (test driver); Francesca Papa (Ernesto Vita's wife); Maurizio Ferrari (engineer); Emilio Gabrielli (truckie and mechanic); and the three mechanics: chief mechanic Oliver Piazzi, Heinz Willi Mueller and Luca Cassoni.