Tecno: Итальяндық карта мен жарыс машиналарын құрастырушысы

Кіріспе

Италиялық карт және жарыс машиналарын жасаушы

Tecno – Болонья қаласында орналасқан итальяндық карт және бұрынғы жарыс машиналарын жасаушы. 1970 жылы Еуропаның Формула-2 чемпионатында жеңіске жетті және Формула-1 жасаушысы ретінде 10 Гран-приге қатысып, бір чемпионат ұпайына ие болды.

Тарих

Tecno компаниясы Болоньяда гидравликалық сорғылар өндіретін инженерлік кәсіпорын ретінде құрылды. 1961 жылы компания иелері, ағайынды Лучано мен Джанфранко Педерзани, карттар жасаушы ретінде мотор спортына қатысуға шешім қабылдады. 1966 жылы компания Formula 3 автокөлік жарыстарына көшті. Швейцариялық жүргізуші Клей Регаццони 1967 жылы Испанияда Tecno үшін алғашқы халықаралық жеңіске жетті, ал жыл соңына дейін Tecno 65 маңызды F3 жарысының 32-сінде жеңіске қол жеткізді. Tecno Parilla компаниясының жаңадан әзірленген ауамен салқындатылатын роторлық қозғалтқыштарының артықшылықтарын пайдалану үшін офсеттік ('қисайған') карт шассиін жасаған алғашқы компания болды. Tecno компаниясының алғашқы шассиі Kaimano деп аталды (италия тіліндегі Camen крокодилі сөзімен ойын және логотиптің бастауы). Kaimano дизайны 1960-шы жылдардың басындағы американдық артқы қозғалтқышты карттарға негізделген. Екінші шасси, Piuma ('Қауырсын'), картинг дизайнында революция жасады және 1964, 1965 және 1966 жылдары Әлем чемпионаттарында жеңіске жеткендіктен, өте табысты болды. 1969 жылы Ронни Петерсон команда үшін 15 жарыста жеңіске жетті. 1970 жылы Tecno Formula 2-де дебют жасады және сол жылы Регаццонимен бірге чемпионатты жеңіп алды. Tecno-ның жасөспірімдер формулаларындағы табысы Конте Теофило Гвискардо Росси ди Монтелераның (Мартини & Россиның танымал өкілі) қызығушылығын оятып, ол Формула 1 машинасы мен қозғалтқышын құру үшін Педерзани ағайындыларының серіктесі және титулдық демеушісі болды. Tecno-ның Формула 1 машинасы алғаш рет 1972 жылы Бельгия Гран-приінде Нанни Галлидің басқаруымен жарысқа қатысты. Команда шасси үшін қызыл түсті таңдады, ішінара итальяндық жарыс командаларының дәстүрлі түсіне құрмет ретінде, ал ішінара титулдық демеушісіне сәйкес ету үшін. Лучано Педерзани, Ренато Армароли және Джузеппе Бокки жасаған қозғалтқыш, қазіргі Ferrari қозғалтқышына ұқсас болғанымен, айтарлықтай аз қуатты болды. Галли 1972 жылы Валлелунгада өткен Италия Республикасы Гран-приінде үшінші орын алды, бірақ маусымның қалған бөлігінде ұпай жинамады. Италия Гран-приінде Tecno Дерек Белл басқаратын екінші машинаны шығарды. Галли Беллден жақсы нәтиже көрсеткенімен, команда менеджері Дэвид Йорк Солтүстік Америкадағы соңғы екі жарыста Беллді сақтап қалды, осылайша Галлидің компаниямен байланысын тоқтатты. 1973 жылы Педерзани ағайындылары мен Росси мен Йорк команданың спорттық және техникалық бағыты бойынша келіспеушіліктер тудырып, екі тараптың толыққанды қайта құруға мүмкіндік бермейтін жарылысқа әкелді. Педерзанилер Клей Регаццониді жұмысқа алуға қызығушылық танытты, ал Росси мен Йорк маусымда March Engineering компаниясымен келісімге келе алмаған тәжірибелі Крис Амонды қалаған. Йорк пен Росси дизайнер Гордон Фоуэллден жаңа шасси тапсырыс берді, ал Педерзанилер жаңа машинаны жобалау үшін Алан МакКоллды жалдады. МакКолл жоба толыққанды дамымай тұрып кетіп, машинаны 1972 жылдың соңында Брабхэмді сатқаннан кейін бос қызметкер ретінде жұмыс істеген Рон Тауранак аяқтады. Маусымның басындағы жарыстарды ішкі дағдарыс салдарынан өткізіп алғаннан кейін, Tecno Бельгия Гран-приінде МакКолл/Тауранак машинасымен дебют жасады, онда Амон алтыншы орын алып, команданың алғашқы және жалғыз ұпайын жеңіп алды. Монакодағы жүргізушілер трассасындағы екінші жарысында машина жақсы перспектива көрсетті, онда Амон 12-ші орынға ие болды, Джеки Икстің Ferrari алдында, және 25 айналым бойы жоғарғы ортаңғы деңгейде жақсы өнер көрсетті. Британ Гран-приінде Tecno өзін екі түрлі машинамен, Фуэллдің "Goral" машинасымен және McCall/Touranac машинасымен гаражда ерекше жағдайда тапты. Амон соңғы орынға ие болды. Ол жарыстың басында Джоди Шектер тудырған көптеген соқтығыстардан құтылуға тырысты, онда тоғызыншы машина қатысты, бірақ алты айналымнан кейін бұзылған жанармай сорғысынан кейін зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болды. Амон Голландия Гран-приіне 23-ші орынға іріктелді, бірақ сол техникалық проблемадан кейін 22 айналымнан кейін қайтадан зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болды. Екі түрлі, жеткіліксіз қаржыландырылған және дамымаған машиналардың аз ресурстармен бәсекелесуі команданың күресін көтере алмайтын жағдайға жеткізді, ал Австрия Гран-приінде Педерзанилер мен Йорк және Росси арасындағы дау Амонның командадан шығып, Тиррелл үшін жүргізуіне әкелді. Келесі жылға сегіз цилиндрлі қозғалтқышты тапсырыс бергеніне қарамастан, Педерзанилер Формула 1 бағдарламасын тоқтатуға шешім қабылдады. Росси 1974 жылы Мартини & Росси демеушілігін Брабхэмге алып, ақырында жарыс бренді Мартини Racing-ті құрды; Лучано мен Джанфранко Педерзани 1973 жылы командадағы уытты атмосфераны басты себеп деп атап, спорттан зейнеткерлікке шықты.

Tecno started out as an engineering business in Bologna manufacturing hydraulic pumps. In 1961, the company's owners, brothers Luciano and Gianfranco Pederzani, decided to enter motor sport as constructors of karts. In 1966 the company moved on up into car racing with Formula 3. Swiss driver Clay Regazzoni scored Tecno's first international win in Spain in 1967 and by the end of the year Tecno had won 32 of the season's 65 major F3 races. Tecno was the first company to build an offset ('sidewinder') kart chassis to take advantage of the newly developed air cooled rotary motors produced by Parilla. Tecno's first chassis was named the Kaimano (a play on the Italian word for the Camen crocodile and the source of the logo). The Kaimano's design was based on the American rear engine karts of the early 1960s. The second chassis, the Piuma ('Feather'), revolutionized karting design, and was so successful that it won the World Championships in 1964, 1965 and 1966. In 1969 Ronnie Peterson drove for the team, winning 15 races. In 1970 Tecno debuted in Formula 2 and won that year's championship with Regazzoni. Tecno's success in junior formulae stirred the interest of Count Teofilo Guiscardo Rossi di Montelera (of Martini & Rossi fame), who became a partner and title sponsor of the Pederzani brothers in an attempt to build a Formula One car and engine. Tecno's Formula One car made its first competitive appearance at the 1972 Belgian Grand Prix in the hands of Nanni Galli. The team chose to adopt the colour red for the chassis, partly to honour the long standing tradition of Italian racing teams competing with that tonality, and partly to better accommodate their title sponsor. The engine, designed by Luciano Pederzani, Renato Armaroli and Giuseppe Bocchi, was a flat twelve engine very similar to the contemporary Ferrari unit, although apparently considerably less powerful. Galli managed to finish third in the non valid for the championship 1972 Italian Republic Grand Prix in Vallelunga, but he wouldn't score points for the rest of the season. For the Italian Grand Prix Tecno fielded a second car driven by Derek Bell. Although Galli outqualified Bell, team manager David Yorke elected to retain Bell for the final two races in North America, terminating Galli's involvement with the company. In 1973, serious disagreements between the Pederzani brothers and Rossi and Yorke over the sporting and technical direction of the team generated a fracture that the two parties were never able to fully recompose. The Pederzanis were interested in hiring Clay Regazzoni, then a relatively new prospect, whereas Rossi and Yorke wanted the expert Chris Amon, who had been unable to agree terms with March Engineering for the season. Yorke and Rossi commissioned a new chassis from designer Gordon Fowell, while the Pederzanis hired Alan McCall to design a new car. McCall left before the project was fully developed, and the car was completed by Ron Tauranac, who was freelancing after selling Brabham at the end of 1972. After missing the early season races due to the internal turmoil, Tecno finally debuted with the McCall/Tauranac car at the Belgian Grand Prix, where Amon finished sixth, achieving the team's first and only point. The car continued to show good promise in its second outing at the drivers circuit of Monaco, where Amon qualified 12th, in front of Jacky Ickx's Ferrari, and ran well in the upper midfield for 25 laps. At the British Grand Prix, Tecno found itself in the peculiar position of having two different cars available, with both the Fowell "Goral" car and the McCall/Touranac car in the garage. Amon qualified last. He managed to escape the multiple collision triggered by Jody Scheckter during the opening stages of the race that took out nine cars but had to retired with a broken fuel pump after six laps. Amon moved up to qualify 23rd for the Dutch Grand Prix but he had to retire again after 22 laps with the same technical problem. Having two different, underfunded and underdeveloped cars competing with scarce resources made the team's struggle untenable, and by the Austrian Grand Prix, the ongoing dispute between the Pederzanis and Yorke and Rossi resulted in a discontented Amon leaving the team to drive for Tyrrell. Despite having commissioned an eight cylinder engine for the following year, the Pederzanis decided to shut down the Formula One program. Rossi took the Martini & Rossi sponsorship to Brabham in 1974, and eventually established the racing brand Martini Racing; Luciano and Gianfranco Pederzani retired from the sport, citing the toxic atmosphere that pervaded the team in 1973 as the main cause of their disillusionment.