Spirit Racing – 1981 ж. құрылған британдық автожарыс командасы. Formula 2, Formula 1 (1983-1985) және F3000 жарыстарында өнер көрсетті. Тарихы, жетістіктері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Автожарыс командасы
Auto racing team
Spirit Racing – Ұлыбританиядағы жарыс машиналарын жасаушы және жарыс командасы. 1981 жылы құрылған бұл команда 1982 жылғы Формула-2 Еуропа чемпионатына қатысты, 1983 жылғы F1 маусымында Формула-1-ге көшті (F1 1985 жылғы маусым соңына дейін қатысты), содан кейін 1988 жылғы F3000 маусымында бақ сынасып, сол жылдың соңында таратылды. 26 F1 жарысында (соның ішінде 1983 жылғы Чемпиондар жарысы) көрсеткен ең жақсы нәтижесі – 1983 жылғы Голландия Гран-присінде жетінші орын.
Spirit Racing was a racing car constructor and racing team from the United Kingdom. Founded in 1981, it participated in the 1982 European Formula Two Championship, moved to Formula One in F1 season of 1983 (staying to the end of the F1 season of 1985 season), then competing in the 1988 F3000 season before finally folding at the end of that year. In 26 F1 races (including the non championship 1983 Race of Champions), its best finish was seventh at the 1983 Dutch Grand Prix.
Екінші формула
Spirit Racing компаниясы 1981 жылдың тамызында бұрынғы March қызметкерлері Гордон Коппак және Джон Уикхэм, Bridgestone және Honda компанияларының қолдауымен құрылды. Олар Формула 1-ге қозғалтқыш жеткізуші ретінде қайта оралуға ниеттенді. Бастапқы жоспар 1982 жылғы Еуропа Формула 2 чемпионатында қатысу болды, сондықтан McLaren-нің бұрынғы дизайнері Джон Болдуин Коппакпен бірге Spirit 201 шассиін жасау үшін шақырылды, оған табиғи аспирацияланған 2 литрлік Honda V6 қозғалтқышы орнатылды. Marlboro компаниясының демеушілігімен және Стефан Йоханссон мен Тьерри Бутсен сияқты тәжірибелі жүргізушілермен автомобиль бірден сәттілікке жетті, чемпионаттың 13 кезеңінің сегізінде поул-позицияны жеңіп алды, ал Бутсен үш рет жеңіске жетіп, чемпионатта жеңіске үміткер болды, бірақ соңғы кезеңде Корадо Фабидің March командасынан оқсып қалды.
Spirit Racing was founded in August 1981 by ex March employees Gordon Coppuck and John Wickham with backing from Bridgestone and Honda, who were keen to re enter Formula One as an engine supplier. The initial plan was to participate in the 1982 European Formula Two Championship, and so ex McLaren designer John Baldwin was hired to produce the Spirit 201 chassis with Coppuck, to be powered by a naturally aspirated 2 litre Honda V6 engine. With sponsorship from Marlboro and capable drivers in Stefan Johansson and Thierry Boutsen, the car was an immediate success, taking pole position in eight of the 13 rounds of the championship, while Boutsen won three times and challenged for the title before losing out in the final round to the March of Corrado Fabi.
Формула бірінші
F2 чемпионаты аяқталар алдында Honda турбокомпрессорлы Формула 1 қозғалтқышының прототиптерін жасады. Spirit-ке демонстрациялық үлгі жіберілгеннен кейін, команда 201 шассидің бірін F1 регламентіне сәйкес өзгертті және 1982 жылдың қараша айында Сильверстоунда жаңа қозғалтқышпен сынақ бағдарламасын бастады, 1983 жылғы маусымның ортасында F1 әлем чемпионатына қосылу ниетімен. Honda, екі онжылдық бұрын F1-ге алғаш кірген кездегідей, жасырын болуға тырысты. Сондықтан команда басқа F1 командаларымен бір уақытта сынақтан қашып, бағдарламасын Калифорниядағы Уиллоу Спрингс және Риверсайдқа жеткізді. Содан кейін, әлем чемпионатына бір машинаны енгізу туралы шешім қабылданғанда, Йоханссон пилот ретінде таңдалды – ол 1980 жылы Shadow үшін жасаған көңіл көншітпейтін F1 дебютінен кейін құлдыраған талант деп есептелді, ал Бутсен болашақтың жұлдызы деп саналды. Жакарепагуада тағы бір сынақтан кейін, команда 1983 жылдың сәуір айында Брэндс-Хатчта өткен Чемпиондар жарысында F1-дегі бәсекеге қабілетті дебютін жасады. 13 машинадан тұратын қатарда Йоханссон еркін жаттығуларда екінші ең жылдам уақытты көрсетті, бірақ іліккенде қозғалтқыш проблемаларына тап болды және 12-ші орыннан старт алды. Ол Роберто Геррероның Theodore машинасымен соқтығысқаннан кейін радиаторы зақымданып ерте зейнеткерлікке кетті. Осыдан кейін команда сынақ бағдарламасын жалғастырды, Сильверстоун, Брэндс-Хатч және Донингтон Паркте сессиялар өткізіп, шілдеде Сильверстоундағы Ұлыбритания Гран-присінде әлем чемпионатына тұңғыш рет қатысты. F2 машинасының 201C жаңартылған нұсқасын басқарған Йоханссон, қозғалтқыш проблемаларына қарамастан 29 машинаның ішінде 14-ші орынға іліккен, бірақ жарыс барысында жанармай сорғысы бұзылып зейнеткерлікке кетті. Команда маусымның соңғы жарысына дейін, Брэндс-Хатчта өткен Еуропа Гран-присіне дейін чемпионатта қатысты. Йоханссон көбінесе табиғи сору қозғалтқыштары бар машиналардың алдында біліктілікке өтті және Зандвортта жетінші орын алды, бірақ машинаны механикалық проблемалар мазалады. Осы уақыт аралығында команда өзінің алғашқы арнайы F1 машинасы, 101-ді құрастырып жатты, бірақ сонымен бірге Honda үлкен прогресске жетпегеніне алаңдады және жетістіктерге толы тарихы бар Williams компаниясынан ұсыныстар алды. Spirit-тің Монцадағы сәтсіз демалысынан кейін, онда 101 көрсетілді, бірақ сынақтан өтпеді және Йоханссон тағы да ерте зейнеткерлікке кетті, жапон компаниясы қозғалтқыштарын тек Williams-ке жеткізуге шешім қабылдады, ал Spirit Kyalami-де маусымның соңғы жарысынан қалысты. Spirit 1984 жылы Hart турбокомпрессорлы қозғалтқыштарымен жалғастыруды шешті. Бастапқыда екі мәрте әлем чемпионы Эмерсон Фиттипальди және бай итальяндық Fulvio Ballabio пилоттар болып тағайындалды. Алайда Фиттипальди машинаның бәсекеге қабілетсіз екенін анықтағаннан кейін IndyCar жарысына қатысу үшін кетті, ал Баллабиоға Супер Лицензия берілген жоқ. Оның орнына Мауро Балди қаражат тауып, команданың жалғыз пилоты болып тағайындалды, Йоханссон жалғастыру үшін қаражат таба алмағандықтан босатылды. 101 машинасы жақсы жасалған, бірақ жеткіліксіз қуатты болды және Балди желінің соңынан жылжуға күресті. Жан Луи Шлезер үшінші жарыстан бастап Балдидің орнын басуды жоспарлаған, бірақ француздың ақшасы бойынша RAM-нің сот талабы (француз әлі де ақша бере алмады) Ротенгаттердің орнына келуіне себеп болды. Голландиялықтың ақшасы біткенде Балди маусымды аяқтау үшін жеткілікті қаражат тапты. Команданың ең жақсы нәтижесі - Балди үш рет және Ротенгаттер бір рет жеңіске жеткен 8-орын болды. 1984 жыл бойы біртіндеп жаңартылған 101 шассиі 1985 жылға жаңадан жаңартылды және Балди жүргізуді жалғастырды. Аллен Берг маусымның соңында орынды иеленуге келісім жасасты. Алайда ақша одан да тар болды, және үш кезеңнен кейін Уикхэм Toleman компаниясынан команданың дөңгелек келісімшартын сатып алу туралы ұсынысты қабылдап, F1 командасын жапты. Викхэм бастапқыда 1986 жылы жаңа машинамен қайтып келуге уәде берді, бірақ бұл ешқашан орындалмады.
Before the F2 championship was over, Honda had built prototypes for a turbocharged Formula One engine. After a dummy unit was sent to Spirit, the team modified one of its 201 chassis to meet F1 regulations, and began a testing programme with the new engine in November 1982 at Silverstone, with plans to join the F1 World Championship midway through the 1983 season. Honda were anxious to keep a low profile – much as they had been when they had first entered F1 two decades earlier – and so the team avoided testing at the same time as other F1 teams, while also taking its programme to Willow Springs and Riverside in California. Then, when the decision was made to enter one car into the World Championship, Johansson was chosen as the driver – he was seen as a faded talent having made a disappointing F1 debut for Shadow in 1980, whereas Boutsen was seen as a star of the future. After a further test at Jacarepaguá, the team made its competitive F1 debut in April 1983, at the non championship Race of Champions at Brands Hatch. In a field of 13 cars, Johansson set the second fastest time in free practice, but suffered engine problems in qualifying and started 12th. He then retired early with a punctured radiator following a collision with the Theodore of Roberto Guerrero. Following this, the team resumed its testing programme, with sessions at Silverstone, Brands Hatch and Donington Park, before making its World Championship debut in July at the British Grand Prix at Silverstone. Driving a further revision of the F2 car, the 201C, Johansson qualified 14th out of 29 cars despite continued engine problems, and ran strongly in the early stages before retiring with a broken fuel pump. The team then continued in the championship until the penultimate race of the season, the European Grand Prix at Brands Hatch. Johansson tended to qualify ahead of most of the naturally aspirated cars, and finished seventh at Zandvoort, but mechanical problems continued to blight the car. In the meantime, the team was building its first purpose designed F1 car, the 101, but at the same time, Honda were showing concern at the lack of progress and were being courted by Williams, who offered a record of success. Following a disastrous weekend for Spirit at Monza, where the 101 was presented but not driven and Johansson suffered another early retirement, the Japanese company decided to supply its engines to Williams only, and Spirit thus missed the final race of the season at Kyalami. Spirit decided to continue in 1984 with Hart turbocharged engines. Initially twice world champion Emerson Fittipaldi and moneyed Italian Fulvio Ballabio were slated to drive. However Fittipaldi left to find a drive in Indy car racing after finding the machine uncompetitive and Ballabio was refused a Super Licence. Instead Mauro Baldi found funds and was nominated as the team's sole driver, Johansson being released as he could not find the funding to continue. The 101 was a neat but underpowered car and Baldi struggled to move away from the rear of the grid. Jean Louis Schlesser had planned to take over from the third race before the threat of litigation from RAM (still owed money by the Frenchman) saw Baldi stay until Huub Rothengatter took over. When the Dutchman's money ran out Baldi found enough funds to complete the season. The team's best result was 8th place, scored by Baldi on three occasions and Rothengatter once. The 101 chassis (having been progressively upgraded throughout 1984) was updated again for 1985 and Baldi continued to drive. Allen Berg had arranged a deal to take over the seat later in the season. Money was even tighter, however, and after three rounds Wickham decided to take up an offer from Toleman to buy out the team's tyre contract and folded the F1 outfit. Wickham initially promised to be back with a new car in 1986 but that never happened.
Формула 3000
Spirit 1988 жылы Формула 3000-де қайта көзге түсті, Бертран Гашо, Стив Кемптон және Паоло Барилламен біршама сәтті өнер көрсетті, бірақ негізін қалаушы Уикхэм маусым ортасында командадан кетіп, жыл соңында команда таратылды.
Spirit briefly resurfaced in Formula 3000 in 1988, running Bertrand Gachot, Steve Kempton and Paolo Barilla with some success, but co founder Wickham left the outfit midway through the season and the team folded at the end of the year.