Кіріспе
Діни орден провинциясының басшысы – Провинциялық жоғарғысы, діни институттың (оның ішінде діни ордендердің) өкілі, институттың Бас жоғарғысының басшылығымен әрекет етеді. Провинциялық жоғарғысы орденнің провинция деп аталатын аумақтық бөлінісіндегі институттың барлық мүшелеріне жалпы қадағалауды жүзеге асырады, ол шіркеулік провинцияға ұқсас, бірақ оны одан шатастырмау керек. Керісінше, провинциялық жоғарғысына бағынышты провинция – бұл метрополит епископтың бақылауындағы нақты шіркеулер немесе дін аймақтарынан тұрады. Діни институттың провинцияларға бөлінуі көбінесе географиялық принциптер бойынша жүзеге асырылады және бір немесе бірнеше елден немесе тек елдің бір бөлігінен ғана құралуы мүмкін. Дегенмен, бір провинцияның бір немесе бірнеше үйлері басқа провинцияның физикалық аумағында орналасуы мүмкін, себебі діни қызметкерлерге қатысты сот юрисдикциясы аумақтық емес, жеке тұлғаға қатысты болып табылады. Лауазымның атауы көбінесе «Провинциал» деп қысқартылады. Августин, кармелит және доминикан ордендерінің монахтары мен үшінші орденнің діни әпкелері арасында «'[[Приор (діни) немесе Провинциалдық приоры» атағы жиі қолданылады. Ал, Малый Браттар (Friars Minor) өзара бауырластықпен өмір сүруге баса назар аударғандықтан, «Провинция Министрі» атауын қолданады.
A provincial superior is an officer of a religious institute (including religious orders) acting under the institute's Superior General. A provincial superior exercises general supervision over all the members of that institute in a territorial division of the order called a province, which is similar to, but not to be confused with, an ecclesiastical province. Instead, the province under a provincial superior is one made up of particular churches or dioceses under the supervision of a Metropolitan Bishop. The division of a religious institute into provinces is generally along geographical lines and may consist of one or more countries, or of only a part of a country. There may be, however, one or more houses of one province situated within the physical territory of another since the jurisdiction over the individual religious is personal, rather than territorial. The title of the office is often abbreviated to Provincial. Among the friars and Third Order Religious Sisters of the Augustinian, Carmelite and Dominican orders, the title "'''[[Prior (ecclesiastical) or Prioress Provincial is generally used. The Friars Minor, in contrast, use the title "Minister Provincial", in line with their emphasis on living as brothers to one another.
Тарих
Ескі ордендердің провинциялық басшылары болған жоқ; тіпті монастырлар қауымдар құру үшін біріккен кезде де, әр қауымның архиепатының өкілеттігі тек белгілі бір жағдайларда ғана шектелген, ол митрополит архиепископтың өзіне бағынышты епархияларға қатысты билігіне ұқсас еді. Провинциялық басшылар көбінесе жақында құрылған институттарда кездеседі, олар қайыршы ордендерінен бастау алды. Әйелдер қауымдарын қоса, қарапайым уәделер берген қауымдарды түрлі провинцияларға ресми институт ретінде бөлуге Қасиетті Тақ ұзақ уақыт бойы кедергі келтірді, және кейбір қауымдарда мұндай бөліну жоқ. Провинциялық басшы әдетте провинциялық шаптермен сайланады, бірақ оның бекітілуі белгілі бір топтардың ережелеріне сәйкес Бас басшыға немесе Бас шаптерге жүктеледі (Иисус қоғамында оны Бас Әкесі тікелей тағайындайды). 1901 жылғы 18 маусымдағы «Нормалар» провинциялық басшыны тағайындау құқығын жалпы кеңеске береді. Провинциялық басшы өмір бойына сайланбайды, әдетте үш немесе алты жылға сайланады. Клириктері бар діни ордендерде ол ресми прелат болып табылады және квази-епископтық юрисдикциямен ординарий дәрежесіне ие. Ерлер мен әйелдердің діни институттарында провинциялық басшы тұрақты мойындаушыларды тағайындайды, провинциялық шаптерді шақырады, оның отырыстарын жүргізеді және Бас шаптер мен Бас басшының бұйрықтарының дұрыс орындалуын қадағалайды. Провинциялық басшы шаптердің құрамына лауазымдық өкіл ретінде кіреді. Провинциялық басшының басты міндеті – генералдың атынан провинциядағы үйлерге ресімді түрде барып, орденнің барлық дін қызметкерлері мен мүлкі туралы соңғысына есеп беру болып табылады; түрлі үйлер мен жергілікті басшыларға қатысты билік түрлі ордендерде әртүрлі болады. Көп жағдайда провинциялық басшының маңызды емес лауазымдарға тағайындау құқығы бар. Ерлер институттары үшін, өкілеттік мерзімі аяқталғаннан кейін провинциал, Иннокентий XII-нің «Nuper» конституциясына сәйкес (1697 жылғы 23 желтоқсан), осы жарлықтағы барлық талаптарды орындағанын дәлелдеуге міндетті; олай болмаса, ол Бас шаптерде сайлану және дауыс беру құқығын жоғалтады.
term of office, the provincial is bound, according to the Constitution "Nuper" of Innocent XII (23 December 1697), to prove that he has complied with all the precepts of that decree concerning Masses; if he fails to do so, he loses his right to be elected and to vote in the general chapter.
Саясат
Шығыс Парагвайдағы ерекше жағдай, онда испан отаршылдық билігі иезуит миссионерлеріне католик дінін орнатуға және жергілікті гуарани тайпалары үшін бірегей, адамгершілік режим құруға рұқсат берді, олардың провинциялық басшысын 1667 жылға дейін (иезуит) Мисионс немесе Редукционс деп белгіленген алғашқы тәуелсіз үнді резерватының губернаторы етіп тағайындады. Бұл, гуарани тайпаларының отаршылдық билік тарапынан күшейген зорлық-зомбылыққа қарсы көтерілісінен он жыл өткен соң болды: аймақ өз мәртебесін жойып, Испания (содан кейін Ла-Плата вице-корольдігінің құрамында, бұрын Жоғарғы Перудің бөлігі) және Португалия (Бразилия) арасында бөлініп берді.