Кіріспе
Канадалық жаратылыстанушы, канадалық жаратылыстанушы автор Джордж МакКреди Прайс (1870 жылғы 26 тамыз – 1963 жылғы 24 қаңтар) – канадалық жаратылыстанушы. Ол эволюцияға қарсы және жаратылыстануға қатысты бірнеше еңбек жазды, әсіресе су тасқыны геологиясы тақырыбында. Оның пікірлері жаратылыстанушылар арасында оның қайтысынан кейін ғана, әсіресе 1960 жылдары пайда болған заманауи жаратылыстану ғылымы қозғалысы кезінде кеңінен таралды.
the Canadian creationist author
George McCready Price (26 August 1870 – 24 January 1963) was a Canadian creationist. He produced several anti evolution and creationist works, particularly on the subject of flood geology. His views did not become common among creationists until after his death, particularly with the modern creation science movement starting in the 1960s.
Жеке өмір
Прайс Эрнест Эдвард Прайстың әкесі және актер Джон Шелтонның атасы болды. Джон Шелтон ұлдарының бірін "әлемді теңгерту" үшін Дарвин деп атаған. Ол сондай-ақ Лейк-стрит-Див вокалисі Рейчел Прайстың бес атасы.
Өмірбаян
Прайс Канаданың Нью-Брансуик провинциясындағы Хавелок қаласында дүниеге келген. 1882 жылы әкесі қайтыс болды, ал анасы жетінші күндік адвентистер шіркеуіне қосылды. Прайс 1891-1893 жылдар аралығында Батл-Крик колледжінде (қазіргі Эндрюс университеті) оқыған. 1896 жылы ол Нью-Брансуик провинциялық нормалық мектебінде (қазіргі Нью-Брансуик университеті) бір жылдық мұғалімдерді даярлау курсына оқуға түсті, онда табиғат ғылымдарының, соның ішінде минералогияның негізгі курстарын оқыды. Прайс 1897 жылдан бастап шағын қалалардағы мектептерде сабақ берді, оның ішінде 1899-1902 жылдар аралығында Тракадидегі орта мектепте оқыды. Ол жерде ол Альфред Корбет Смитпен (жергілікті аралас ауруханасының медициналық бөлімінің меңгерушісі) танысты, ол оған ғылыми әдебиеттерді ұсынды. Жердің жас екеніне сенген Прайс геологтар өз деректерін дұрыс түсінбеген деген қорытындыға келді. 1902 жылы Прайс Тракадиден кетіп, Принс-Эдвард аралында адвентист уағызшысы және Нова-Скотиядағы жаңа адвентист интернатының басшысы ретінде қысқа мерзімге қызмет етті, ал бұрын "Қазіргі христиандық пен заманауи ғылымның негіздері" атты қолжазбасын аяқтады. Ол 1904 жылы қысқа уақытқа кітап сатумен айналысты, содан кейін Нью-Йоркке көшіп, журналдар мен газеттерге материалдар жазуға тырысты. Әйелінің өтініші бойынша адвентист шіркеуі Прайсты алдымен Мэриленд штатында құрылысшы ретінде жұмысқа алды. Ол содан кейін Калифорния штатының Окленд қаласындағы шағын адвентист мектебінің директоры болды, кейін Лома-Линдада жаңадан сатып алынған адвентист санаториясында құрылысшы және шебер ретінде жұмыс істеді, онда 1906 жылы "Иллогикалық геология: эволюция теориясының әлсіз тұсы" атты еңбегін жариялады. "Иллогикалық геология" еңбегінде Прайс "мұнда келтірілген фактілерді ескере отырып, бір түрдің қазындығы екіншісінен көне екенін қалай дәлелдей алатынын көрсеткен кез келген адамға" 1000 доллар сыйлық беруге уәде берді. 1907 жылдан 1912 жылға дейін Прайс жетінші күндік адвентистер басқаратын Медициналық евангелистер колледжінде, қазір Лома-Линда университеті деп аталатын оқу орнында сабақ берді, онда оған B.A. дәрежесі берілді, бұл оның авторлық еңбектері мен тәуелсіз зерттеулеріне негізделген. 1912 жылдан 1914 жылға дейін Сан-Фернандо академиясында, 1914 жылдан 1916 жылға дейін Лоди академиясында сабақ берді. 1920 жылдан бастап Прайс Калифорниядағы Ангуиндегі Пасифик Юнион колледжінде сабақ берді, онда оған M.A. дәрежесі берілді (Рональд Л. Нумерс бұл туралы "сыйлық" деп сипаттады). 1924-1928 жылдары Прайс Уотфордтағы Стэнборо миссионерлік колледжінде сабақ берді, 1927-1928 жылдары ол мұнда президент болып қызмет етті. Содан кейін ол 1929-1933 жылдары Мичиган штатының Берриен-Спрингс қаласындағы Эммануэль миссионерлік колледжінде (қазіргі Эндрюс университеті) және 1933-1938 жылдары Вашингтон штатының Уолла-Уалла қаласына жақын жердегі Уолла-Уалла колледжінде сабақ берді. Прайс өзінің кітап сату сапарлары оған баға жетпес "далалық геологияны бірінші қолмен білу" мүмкіндігін бергенін айтса да, оның "сыртқы әлеммен таныстығы" шектеулі болды, тіпті оның студенттері де зейнеткерлікке шыққанға дейін бір сапарда "бір қазындықты екіншісінен ажырата алмағанын" байқады. 1943 жылы ол Калифорния штатының Лома-Линда қаласына көшіп барды, онда 20 жылдан кейін 92 жасында қайтыс болды.
Қабылдау
1906 жылы Стэнфорд университетінің президенті және американдық қазба балықтары бойынша жетекші сарапшы Дэвид Старр Джордан Прайстің «Логикалық емес геология» еңбегіне шолу жазып, Прайс «бірде-бір геологтың [оның еңбегін] қабылдамайтынын» күту керектігін айтты. Бұл келесі жиырма жыл бойы хат алмасуға әкелді, онда Прайс «әлемдегі ең алдыңғы қатарлы ихтиолог» бір қазбаның екіншісінен ескі екенін дәлелдей алса, «жиырма төрт сағат ішінде эволюционист болуға» уәде берді, ал Джордан Прайске оның көзқарасын түсіндіруге тырысты. Джордан сондай-ақ Прайсты «палеонтология және зертханаларда конструктивті жұмыстар жасауға» шақырды. Сандар бойынша, жетінші күндік адвентизмнің негізі – сенбі күнінің доктринасы, яғни әдемі жаратылыс аптасы. Прайс үшін сенбі күнінің доктринасы адвентистерді эволюциядан сақтап қалды. Ол Элен Г. Уайттың жаратылысқа қатысты ұстанымын қабылдап, әлемді Киелі кітап пен ғылымның жаңа жаратылысты талап ететініне көндіруге тырысты. Прайс «геологиялық дәуірлерді» және оларға негізделген қатаң Лайелдің біркелкілігін сынады. Жердің геологиясын түсіндірудің баламалы жолы ретінде ол Күн тоқырау геологиясын қайта ойлап тапты. Ол қазбалардың ретін түсіндірудің жолдарын іздеді. Геологиялық әдебиеттерді кеңінен зерттегеннен кейін Прайс «тастар мен қазбалардың фактілері, теориядан арылып, эволюциялық теорияның негізі болып табылатын қазбалардың өзгермейтін реті туралы эволюциялық теорияны жоққа шығарады» деген қорытындыға келді. Ол жас дәуірге тән қазбаларды ескі дәуірге тән қазбаларға сәйкес келетін қабаттар туралы оқыған. Бұл қабаттарды сипаттаған геолог «егер қазбалар болмаса, бұл бір құрылым деп ойлауға болар еді» деді. Прайс үшін бұл және қабаттар арасында эрозияның белгілерінің болмауы екі тау жынысы қабаты арасында аз уақыт өткенін білдірді. Прайс әдебиеттерде осыған ұқсас қабаттардың мысалдарын да тапты, бірақ кері ретпен, яғни үстінде ескі тау жыныстары, ал төменде жас қабаттар, бұл қазбалардың интерпретациясына сәйкес келеді. «Бірін-бірі сәйкес келіп жатқан» көрінсе де, Канада геологиялық қызметі негізінен қазбалардың құрамына негізделген қабаттасуды қорғады. Прайс бұл дәлелді былай түсіндірді: «геологиялық жазбалар дәуірлердің бірінен соң бірі келуін дәлелдей алмайды, керісінше, су тасқынына дейінгі өмірдің әртүрлі, бірақ бір уақыттағы аймақтарын көрсететін «таксиномиялық» тізбекті көрсетеді». Сондықтан, 1913 жылы жазылған «Геология негіздері» кітабында, «Логикалық геологияның кеңейтілген нұсқасы», ол «Сәйкес стратиграфиялық тізбектер заңы» ұсынды, онда «кәнсіз тау жынысының кез келген түрі кез келген басқа кенсіз тау жынысымен, ескі немесе жас, сәйкес келуі мүмкін» делінген. Прайс үшін бұл заң «қабаттардың пайда болу ретіне қатысты әзірленген ең маңызды заң» болды. Йель геологы Шухерт «The New Geology» журналындағы «Science» журналында Прайс «геологиялық қорқынышқа ұшыраған» деді. Алайда, жаратылысшылар жаңа кітапты қуана қарсы алды. Гарри Риммер бұл кітапты «нағыз ғылымның шедеврі» деп атап, ол «жалған деп аталатын» ғылымның кейбір көне қателіктерін «нақты түрде жоққа шығарды». Бірнеше жылдың ішінде Прайс бірнеше консервативті діни басылымдарда кеңінен танылды. Бір басылымда ол «Фундаменталистердің басты ғылыми авторитеті» деп аталды. Ғылыми әдістемеге қызығушылық танытқан Прайс Уитхед және басқа да философтарды оқып, фактілер әрқашан интерпретацияға жататынын түсінді. Прайс «индуктивті геология» жақын жаратылысты болжайды деп сенсе де, ол креационизм мен натурализм арасындағы пікірталастың ғылымнан тыс, «философия мен теологияның шекарасының арғы жағында» екенін мойындады. Оның айтуынша, натуралистер «Дарвин мен Лайелдің түрлі-түсті көзқарасымен» фактілерге қарайды, ал жаратылысшылар табиғатты түсіндіру үшін Киелі кітапты пайдаланады. Ол жаратылысшылардың шығу тегі туралы есептемесін табиғатты зерттеу арқылы ғана ойлап тапқан жоқ, оны «біздің дініміз ұсынды» деді. «Әлем алдында тұрған екі нұсқаның» арасында таңдау жасау кезінде, яғни табиғи геология мен әлемдік апаттың арасында, бір ғана сұрақ орынды болды: «Олар табиғаттың дәлелін ең ақылға қонымды түрде түсіндіре ала ма?» Прайс жаратылыс ғылымын қорғауы (және эволюцияға шабуылдары) 1925 жылы, оның теориялары мен аргументтері Уильям Дженнингс Брайанның танымал Скоупс ісінде кеңінен қолданылғанда кеңінен танылды. Брайан Прайстен көмек сұраған, бірақ Прайс Англияда оқытумен айналысып, бос болмады. Прайс Брайанды сот барысында мүмкін болса ғылымнан аулақ болуға кеңес берді. Сот барысында қорғау тарапынан келген Кларенс Дэрроу «Сіз Прайсті айттыңыз, өйткені сіз білетін әлемде сізге ұқсас сенетін жалғыз геолог ол» деп аяңдады. «Осы елдегі әр ғалым оның шарлатан және геолог емес екенін біледі». Прайс өзінің мансабының көп бөлігінде Риммерді және оның аралық жаратылысын да осылай кешірді.
Jordan also unsuccessfully urged Price to "undertake some constructive work in Paleontology in the field and in laboratories." Numbers says that Seventh day Adventism is grounded on the Sabbath doctrine of a literal Creation week. To Price, the Sabbath doctrine is what saved Adventists from evolutionism. He adopted Ellen G. White's position on creationism as his own and he sought to persuade the world that a recent creation was required by the Bible and science. Price criticized the 'geologic ages' and strict Lyellian uniformitarianism on which he thought they were based. As an alternative explanation of the geology of the earth, he re invented Flood geology. He pondered ways to reinterpret the apparent order of the fossils that seemingly implied ancient bygone eras. After studying a wide variety of geologic literature, Price deduced that the "facts of the rocks and fossils, stripped of mere theories, splendidly refute this evolutionary theory of the invariable order of the fossils, which is the very backbone of the evolutionary doctrine." He had read of strata containing fossils of a young era lying conformably on strata containing fossils of very old eras. The geologist who described these lithically identical layers said that "one would naturally suppose that a single formation was being dealt with, were it not for fossil evidence." To Price, that, and the lack of any evidence of erosion between the strata, implied that little time could have occurred between the two layers of rock. Price also discovered in the literature examples of similar conformable strata, but in the reverse order, the old rocks on top and the young strata below according to interpretation of the fossils. Although appearing "to succeed one another conformably" the Canadian Geologic Survey contended for over thrusting principally based on the fossil content. Price's interpretation of the evidence was that "the geological record does not prove succession of ages, but rather shows a "taxonomic" series representing different but contemporaneous zones of antediluvian life." So, in Price's 1913 book, The Fundamentals of Geology, an expanded version of Illogical Geology, he presented the "Law of Conformable Stratigraphic Sequences" which states "any kind of fossiliferous rock may occur conformably on any other kind of fossiliferous rock, old or young." To Price this law was "by all odds the most important law ever formulated with reference to the order in which the strata occur." Yale geologist Schuchert's review of The New Geology for the magazine Science stated that Price was "harboring a geological nightmare". However, the creationists welcomed the new book. Harry Rimmer claimed that it was "a masterpiece of REAL science [that] explodes in a convincing manner some of the ancient fallacies of science 'falsely so called'". Within a couple of years, Price appeared prominently in several conservative religious periodicals. A Science editor described him as "the principal scientific authority of the Fundamentalists". Price, concerned about scientific methodology, had read Whithead and other philosophers and understood that facts were always subject to interpretation. While Price was confident that "inductive geology" inferred a recent Creation, he acknowledged that debate between creationism and naturalism lay outside of science, "across the boundary line in the domain of philosophy and theology." He claimed that naturalists regarded facts "through the colored spectacles of Darwin and Lyell" while Creationists used the Bible to interpret the natural world. He said that the Creationist account of origins could never have been developed as a hypothesis from the study of nature alone, rather it was "suggested by our religion." In choosing between "the two alternatives now before the world," naturalistic geology versus world catastrophe, there was but one suitable inquiry: "Will it give the most rational account nature's evidence?" Price's defense of creation science (and attacks on evolution) first achieved wide notability in 1925 when his theories and arguments were utilized heavily by William Jennings Bryan in the famous Scopes Trial. Bryan had appealed to Price for assistance, but Price was busy teaching in England. Price advised Bryan to avoid science during the trial if possible. During the trial, defense counsel Clarence Darrow, sneered "You mentioned Price because he is the only human being in the world so far as you know that signs his name as a geologist that believes like you do . every scientist in this country knows [he] is a mountebank and a pretender and not a geologist at all." Price was equally dismissive of Rimmer, and his gap creationism for most of his career.