Кіріспе
Катарлардың құрметті құдайы (католик қарсыластары оны еретік деп атаған) – катарлардың ерекше құдайы. Катарлар түпкі күнәға сенді және гностиктер сияқты, уақытша ләззатты күнәлі немесе ақылға сыймас деп санады. Осылай өмір сүру процесі сөзсіз "өкініш" тудырады, одан құтылу үшін және Құдайға жақындау немесе жұмаққа жотасу үшін "жайылым" қажет еді. Бұл өмір бойы екі рет ғана орын алатын: сенімде бекітілген кезде және өлім алдында. Бұл құдайға адал ерлер мен әйелдерге қол жетімді болды. Рәсімнен кейін жайылған адам "Катар кемелдігі" немесе "Кәміл" атанды. Альбигендер мен басқа катарлар консоляментті Киелі Рухқа батыру (немесе шомылдыру) деп есептеді. Ол барлық рухани сыйларды қамтиды, соның ішінде күнәдан кешірім, рухани жаңару, уағыздау күші және кемелділіктің жоғары деңгейіне көтерілу.
Consolamentum (called heretication by its Catholic opponents) was the unique sacrament of the Cathars. Cathars believed in original sin, and – like Gnostics – believed temporal pleasure to be sinful or unwise. The process of living thus inevitably incurred "regret" that required "consolation" to move nearer to God or to approach heaven. It occurred only twice in a lifetime: upon confirmation in the faith and upon impending death. It was available to both men and women who made a commitment to the faith. Following the ceremony the consoled individual became a "Cathar Perfect" or "Parfait". According to the Albigenses and other Cathars, the consolamentum was an immersion (or baptism) in the Holy Spirit. It implied reception of all spiritual gifts including absolution from sin, spiritual regeneration, the power to preach, and elevation to a higher plane of perfection.
Салт-дәстүр
Албигендер мен катарлардың діні Құдайдың табиғаты туралы модальдық немесе (шығыста) қабылдаушылық ілімді жақтағандықтан, үштік туралы сілтеме жүйелі түрде Мәсіхтің атымен алмастырылды. Бұл рәсім әртүрлі формада өтті; кейбіреулер Жаңа Өсиеттің толық мәтінін пайдаланды, ал басқалары жұбаныш беру кезінде Жохан Жақсы хабары сияқты үзінділерге сүйенді. Шамалы деректерде жұбаныш суын тазалау үшін қолданған, оны қабылдаушының басына толықтай суланып кеткенше (шашырату емес) көп мөлшерде құйған. Католик шіркеуінің рәсімдерінен өзгеше, көптеген катарлар қолданған форма тек жұбаныш алатын адамға ауызша баталар мен мәтіндерді қажет етті, сондай-ақ киелі нан немесе шарап сияқты нышандарды қамтымады, себебі олар дене арқылы өтіп, ластанады. Өлім төсегінде жатқан адамдар мәңгілікке өтетін кезде денелерінің мүмкіндігінше таза болуы үшін тамақтан бас тартты. Катаризмнің соңғы жылдарындағы белгілі бір жағдайларда, өлім аузындағылар ерікті түрде толық ораза ұстады, ол "эндура" деп аталды. Бұл тек өлімнің сөзсіз болғаны анық болғанда ғана жасалды. Бұл жаманмен биленген материалдық әлемнен тазару мен бөлінудің бір түрі еді. Олар осы соңғы құрбандық олардың Жақсы Құдаймен қайта қосылуын қамтамасыз етеді деп сенді. Рәсімнің бір бөлігі ретінде қол қою әрқашан болды. Кейбір тарихшылар консолямент кезіндегі экстаздық сөздер глоссолалия немесе "тілдерде сөйлеу" болғанын айтады, бұл рәсімді одан да құпия сақтауды талап етті, өйткені Католик шіркеуінен тыс жерде орын алған бұл амал сиқыршылық деп есептелді және өлім жазасымен қудаланды.
Әдет-ғұрыптан кейін
Жұбаныш алғаннан кейін, Перфейттерден балық жеуге рұқсат етілді, жыныстық қатынастан бас тарту және өмірін саяхаттауға және катарлық ілімдерді таратуға арнау талап етілді. Бұл Перфейттер катар қауымдастықтарының көшбасшылары болды. Сенушілердің көп бөлігі өлім алдында ғана құтқарылу рәсімінен өтті. Рәсімнен өткен соң, оларға да сол ережелер қабылдатылды, бірақ өлім төсегінде саяхаттау немесе уағыз айту талап етілмеді. Бұл көптеген катарларға шамалы дағдылы өмір сүруге және қайтыс болмас бұрын құтқарылу рәсімін алуға мүмкіндік берді.