Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ориананың жеңістері – 1601 жылы Томас Морли жинақтап, басып шығарған ағылшын мадригалдарының кітабы. Бірінші басылымында 23 композитордың 25 шығармасы бар (Томас Морли мен Эллис Гиббонстың екеуінен мадригал бар), 5 және 6 дауысқа арналған. Алғашқы 14 мадригал 5 дауысқа, ал соңғы 11 мадригал 6 дауысқа жазылған. Бұл кітап I Елизавета патшайымды құрметтеу үшін жасалған делінеді. Кітаптағы әр мадригалдың соңында мына шумақ кездеседі: «Содан кейін Диананың шопандары мен нимфалары ән шырқады: әсем Ориана ұзақ өмір сүрсін» («Ориана» сөзі көбінесе I Елизавета патшайымды білдіру үшін қолданылған), бірақ кейбір композиторлар осы қайырманың басқа нұсқаларын жазған. Соңғы кезде «Ориана» есімінің I Елизаветаға тиесілігі күмәнді болып тұр. Дәлелдер көрсетіп тұр, «Ориана» шын мәнінде Данияның Аннасына қатысты болуы мүмкін, ол Шотландияның VI Джеймсімен (кейін Англияның I Джеймсі) бірге Англия патшайымы болды және Англияны католицизмге қайтару мақсатымен I Елизаветаны тақтан түсіруге жасалған сәтсіз әрекеттің бір бөлігі болуы мүмкін. Эдмунд Феллоуз, ХХ ғасырдың басындағы мадригалдарды ең көп редакциялаған сарапшы, өзінің «Ағылшын мадригалшілері» атты кітабында бұл теорияны қолдамады.
The Triumphs of Oriana is a book of English madrigals, compiled and published in 1601 by Thomas Morley, which first edition has 25 pieces by 23 composers (Thomas Morley and Ellis Gibbons have two madrigals) for 5 and 6 voices. The first 14 madrigals are for 5vv, the last 11 for 6vv. It was said to have been made to honour Queen Elizabeth I. Every madrigal in the collection contains the following couplet at the end: “Then sang the shepherds and nymphs of Diana: long live fair Oriana” (the word "Oriana" often being used to refer to Queen Elizabeth) though some of the composers wrote variants of this refrain. Recently, the attribution of "Oriana" to Elizabeth has come into question. Evidence has been presented that "Oriana" actually refers to Anne of Denmark, who would become Queen of England alongside James VI of Scotland (later James I of England) in an apparently failed early attempt to remove Elizabeth in order to restore England to Catholicism. In his book 'The English Madrigalists', Edmund Fellowes, the most prolific of madrigal editors of the earlier 20th century, disapproved of the theory.
Корольдік Викторияның құрметіне арналған хорлық әндер (1899)
1899 жылы корольдік музыка шебері сэр Уолтер Парраттың ықпалымен 13 британдық композитор «Ориананың жеңістері» үлгісіндегі «Ең Көрнекті Виктория патшайым құрметіне хор әндері» атты жинаққа әндер үлестірді, ол Викторияның 80 жылдық туған күніне арналып жарық көрді.
In 1899, at the instigation of Sir Walter Parratt, Master of the Queen's Music, 13 British composers contributed songs to a collection modeled on The Triumphs of Oriana, entitled Choral Songs in Honour of Her Majesty Queen Victoria, published on the occasion of Victoria's 80th birthday.
Королеваға арналған гүлдесте (1953)
Елизавета II патшайымның тәж киюіне орай, осы сияқты жинақталған, он композитордың шығармаларын қамтитын «Патшайымға арналған гүлдесте» атты жинақ жарық көрді.
A Garland for the Queen, a compilation along similar lines, containing pieces by ten composers, was published to mark the coronation of Queen Elizabeth II.