Екінші дүниежүзілік соғыстағы «Жүзу машинасы» Volkswagen Schwimmwagen
Volkswagen Schwimmwagen
Екінші дүниежүзілік соғысында кеңінен қолданылған Volkswagen Schwimmwagen – тарихтағы ең көп салынған амфибиялық автомобиль. Техникалық деректер мен тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Volkswagen Schwimmwagen (сөзбе-сөз "суға жүзу машинасы") – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс құрлық әскерлері кеңінен пайдаланған жеңіл, төрт дөңгелекті амфибиялық автомобиль. 15 000-нан астам данасы жасалған Schwimmwagen – тарихтағы ең көп өндірілген амфибиялық көлік. 128 типті прототип ретінде жасалған, ол 1941 жылы Вермахт – нацистік Германияның әскері үшін 166 типті толық көлемде өндіріске енді.
The Volkswagen Schwimmwagen (literally "swimming car") is a light four wheel drive amphibious car, used extensively by German ground forces during the Second World War. With over 15,000 units built, the Schwimmwagen is the most produced amphibious car in history. Prototyped as the Type 128, it entered full scale production as the Type 166 in 1941 for the Wehrmacht – Nazi Germany's military.
Даму
Porsche / Volkswagen Schwimmwagen, VW 86 типті төрт дөңгелекті Kübelwagen прототипінің қозғалтқышы мен механизмдерін, сондай-ақ 87 типті төрт дөңгелекті "Kübel / KDF" командалық машинасы (Kommandeurswagen) үшін де пайдаланды, олар өз кезегінде азаматтық KDF Wagen-ге негізделген еді. Фердинанд Поршенің алғашқы автомобиль кузов конструкторы Эрвин Коменда, қазіргі VW көліктерінің жалпақ еденді шассиі су арқылы тегіс қозғалуға жарамсыз болғандықтан, жаңадан бір бөлік құрастырылған кузов құрылымын жасауға мәжбүр болды. Коменда жүзу машинасына қатысты өзінің идеяларын неміс патент бюросында патенттеді. Бастапқы Schwimmwagen, 128 типті прототип, 128 үлгісінің толық ұзындығындағы Kübelwagen дөңгелек аралығы негізінде жасалған, арнайы дәнекерленген кузовтармен жабдықталған, бұл конструкцияның жолдан тыс пайдалану үшін тым нашар екенін көрсетті. Оның бұралу беріктігі жеткіліксіз болды және алдыңғы көлденең мүшеде, сондай-ақ дөңгелектердің ішкі бөлігінде оңай жарылысқа ұшырады. Бұл амфибиялық көлік үшін қабылдауға болмайтын жағдай еді. Көптеп өндірілетін үлгілердің (Type 166) дөңгелек аралығы кішірейтілді, бұл мәселелерді шешті. Schwimmwagen көліктері Volkswagen зауытында Fallersleben / Stadt des KdF Wagens және Porsche зауытында Штутгартта өндірілді; ал кузовтар (немесе дөңгелекті бөліктер) Берлиндегі Ambi Budd компаниясында жасалды. 1941 жылдан 1944 жылға дейін 15 584 Type 166 Schwimmwagen өндірілді; оның 14 276-сы Fallersleben-де, ал 1 308-і Porsche-та жасалды; VW 166 – тарихтағы ең көп өндірілген амфибиялық автомобиль. Schwimmwagen тіркелімі мәліметінше, бүгінде 189 данасы ғана сақталған, ал оның ішінде 13 данасы қалпына келтіру жұмыстарызсыз сақталған.
The Porsche / Volkswagen Schwimmwagen used the engine and mechanicals of the VW Type 86 four wheel drive prototype of the Kübelwagen, also used for the Type 87 four wheel drive 'Kübel/KDF' Command Car (Kommandeurswagen), which in turn were based on those of the civilian KDF Wagen. Erwin Komenda, Ferdinand Porsche's first car body designer, was forced to develop an all new unitized bodytub structure, since the flat floorpan chassis of the existing VW vehicles was unsuited to smooth movement through water. Komenda patented his ideas for the swimming car at the German Patent office. The initial Schwimmwagen, Type 128 prototype, was based on the full length Kübelwagen wheelbase of Pre production units of the 128, fitted with custom welded bodytubs, demonstrated that this construction was too weak for off road use. It had insufficient torsional rigidity, and easily suffered hull ruptures at the front cross member, as well as in the wheel wells. This was unacceptable for an amphibious vehicle. The large scale production models (Type 166) had a reduced wheelbase of which resolved these issues. Schwimmwagens were produced by the Volkswagen factory at Fallersleben /Stadt des KdF Wagens and Porsche's facilities in Stuttgart; with the bodies (or rather hulls) produced by Ambi Budd in Berlin. 15,584 Type 166 Schwimmwagen were produced from 1941 through 1944; 14,276 at Fallersleben and 1,308 by Porsche; the VW 166 is the most produced amphibious car in history. Only 189 are known by the Schwimmwagen Registry to remain today, and only 13 have survived without restoration work.
Технология
Барлық Schwimmwagens тек бірінші беріліс (және кейбір модельдерде кері беріліс) төрт дөңгелекті қозғалтқышпен жабдықталған және алдыңғы және артқы осьтерде ZF өзін-өзі бұғаттайтын дифференциалдары болды. Kübelwagen сияқты, Schwimmwagen-нің артқы порталды осьтері болды, бұл жерден жоғары көтерілуді қамтамасыз етті, сонымен бірге дөңгелектердегі беріліс қатынасын төмендету арқылы күш берілісіндегі жүктемені азайтты. Schwimmwagen құрлықта сағатына 80 км/сағ жылдамдыққа дейін жете алатын. Суды кесіп өтетін кезде, бұрандалы винтті артқы палубадан/қозғалтқыш қақпағынан төмен түсіруге болады. Орнатылғаннан кейін, қарапайым байлау қозғалтқыш коленвалының ұзартуынан тікелей қуат беруді қамтамасыз етеді. Бұл бұрандалы жетегінің әрқашан алға қарай бағытталғанын білдіреді. Schwimmwagen суда да белгілі бір жылдамдыққа ие болды. Суда кері жүру үшін стандартты ескек немесе жердегі қозғалтқышты кері қосу мүмкіндігі болды, бұл дөңгелектердің айналуы арқылы көлікті баяу кері жылжытуға мүмкіндік берді. Алдыңғы дөңгелектер рульдің қызметін қоса атқарды, сондықтан рульдік басқару құрлықта да, суда да рульдік дөңгелек арқылы жүзеге асырылды. Schwimmwagen жолаушылар да ескектерді пайдаланып басқара алатын.
All Schwimmwagens were four wheel drive in first gear (and reverse gears on some models) only and had ZF self locking differentials on the front and rear axles. As with the Kübelwagen, the Schwimmwagen had rear portal axles, which provided increased ground clearance, while at the same time reducing drive line torque stresses with their gear reduction at the wheels. The Schwimmwagen had a top speed of 50 miles per hour (80 km/h) on land. When crossing a body of water a screw propeller could be lowered down from the rear deck/engine cover. When in place a simple coupling provided drive straight from an extension of the engine's crankshaft. This meant that screw propulsion always drove forward. The Schwimmwagen had a top speed of in the water. For reversing in the water there was the choice of using the standard equipment paddle or running the land drive in reverse, allowing the wheel rotation to slowly take the vehicle back. The front wheels doubled up as rudders, so steering was done with the steering wheel both on land and on water. The Schwimmwagen could also be steered by the passengers using the paddle(s).