Пойнт-Фортин: Тарихы мен мұнай өндірісінің қаласы

Кіріспе

Тринидад пен Тобагодағы Боро, Пойнт-Фортин, ресми түрде Пойнт-Фортин Республикасы Боросы, Тринидад пен Тобагодағы ең кішкентай Боро, Сан-Фернандоның оңтүстік-батысында, Сан-Патрик тарихи округінде орналасқан. 1906 жылы аймақта мұнайдың табылуынан кейін қала ірі мұнай өндіру орталығына айналды. 1940-1980 жылдар аралығында мұнай өнеркәсібімен бірге қала өсіп, 1980 жылы Боро мәртебесіне ие болды. Мұнай өркендеуінің аяқталуынан кейін Пойнт-Фортин 1980-ші жылдары экономикалық дағдарыс пен мұнайды өңдеу зауытының жабылуынан ауыр зардап шекті. 1990 жылдардың соңында Atlantic LNG компаниясының сұйытылған табиғи газ зауытын салуы экономиканы жақсартты.

Тарих және дамуы

20 ғасырдың басында (мұнайдың табылуынан бұрын) Пойнт-Фортин үш жеке меншік какао және кокос шаруашылығы бар ауылдық қауымдастық болды. Бұл шаруашылықтарда халық сиреп орналасқан. Шағын жұмысшылар тобы жұмыспен қамтылды, олар тұрғын үйлерімен, тамақтарымен және басқа да жабдықталуымен шаруашылықтарға тәуелді болды. Пойнт-Фортинге келу және одан шығу теңіз кемелері арқылы жүзеге асырылды, себебі аймаққа кіру немесе одан шығуға арналған жол болған жоқ. Адамдар қоныстанған аймақ теңіз жағалауында орналасқан. 1907 жылы Тринидад мұнай компаниялары мұнайды іздеу экспедициясымен Пойнт-Фортинге келді және Ла Фортуне иелігінде алғашқы мұнай құдығын қазды. Бұл компания басқа мұнай компанияларының ұқсас экспедицияларына қарамастан, сәтті аман қалған жалғыз компания болып шықты. Кейін компания атауын Тринидадтың Біріккен Британдық Мұнай Компаниясы деп өзгертті, содан кейін Shell Trinidad Limited аталды. 1974 жылы ол үкіметке өткізіліп, TRINTOC, яки Тринидад және Тобаго Мұнай Компаниясы деп аталды, қазір Petrotrin деп белгілі. Ауыл шаруашылығынан мұнайға негізделген экономикаға өту Пойнт-Фортинге маңызды әсер етті. Аймақта тұрғын үйлер, зауыттар, құбырлар мен мұнай резервуарларын салу қарқынды түрде жүргізілді. Пойнт-Фортин өркендеді, еңбек күші, әсіресе жаңа технологиялар үшін білікті еңбек күші жетіспеді, бұл үлкен мәселе тудырды. Тринидадтықтардың бұл аймаққа қызығушылығы болмаған сияқты. 1931 жылы халық саны 500-ден аспады. Мұнда аз ғана үйлер, мектептер болмады, сондай-ақ демалыс және басқа да инфрақұрылымдар жетіспеді. Осы себепті Тринидадтан Пойнт-Фортинге жұмыс істеуге келгендер отбасыларын әкелмеді. Бірақ бұл жағдай компания жұмысшыларды тарту және ұстап тұру үшін аймақты дамыту қажеттігін түсінгенде өзгерді. Бұл отбасыларды аймаққа қоныстануға ынталандырды, сонымен қатар коммерциялық сектордың өсуімен бірге пошта бөлімшесі, полиция бөлімі және басқа да мемлекеттік органдар мен банктер сияқты инфрақұрылымдар құрылды. 1960 жылдары қала үлкен штатты қысқартуларға байланысты құлдырауға ұшырады. Үкімет экономикалық белсенділікті жандандыруға тырысты және ақырында Dunlop шина зауытын құруға қол жеткізді. Алайда, экономикалық жаңару 1970 жылдардың басында мұнай бағасының өсуі және Shell Trinidad Limited компаниясын үкіметке өткізуі нәтижесінде ғана мүмкін болды. Пойнт-Фортин қаласының мэрі – Салема Маккри Томас (PNM). Пойнт-Фортин округінен парламент депутаты – Кеннеди Ричардс-көпші (PNM).

At the beginning of the 20th century (before the discovery of oil), Point Fortin was an agricultural community with three distinct and separately owned cocoa and coconut estates. These estates were sparsely populated. Employment was provided for a small number of workers who depended on the estates for their living accommodation as well as their food and other supplies. Travel in and out of Point Fortin was by coastal steamers as there was no road into or out of the area. The inhabited area was located along the seacoast. In 1907, the Trinidad Oilfields moved into Point Fortin on an expedition for the exploration of oil and sank its first oil well on the La Fortunee Estates. That company turned out to be the only one that survived successfully, although there had been several similar expeditions by other oil companies. The company later changed its name to the United British Oilfields of Trinidad then became Shell Trinidad Limited. In 1974 it was acquired by the Government and named TRINTOC or the Trinidad and Tobago Oil Company, today known as Petrotrin. The change from an agricultural to an oil based economy made a significant impact in Point Fortin. There was rapid development in the construction of dwelling houses, plant, pipelines and oil tanks in the area. Point Fortin was booming and labour, particularly skilled labour for the new technology, was scarce and posed a major problem. Trinidadians did not seem to be attracted to the area. Although people migrated from all over the country, the population in 1931 was less than 500. There were very few houses, no schools, and recreational and other facilities. As a result, Trinidadians who went to work in Point Fortin never took their families with them. However, this changed when the company realised that in order to attract and retain workers, they needed to develop the area. This encouraged families to settle in the area, and coupled with a growth in the commercial sector, brought about such facilities as a post office, police station as well as other governmental agencies and banks. In the 1960s the town began to see a decline due to massive retrenchment. The Government tried to revive the economic activity and eventually succeeded in establishing the Dunlop Tyre Factory. However the economic revival was only achieved in the early 1970s as a result of the Oil boom and the acquisition of Shell Trinidad Limited by the government. Point Fortin's Mayor is Saleema McCree Thomas (PNM). The MP for Point Fortin is Kennedy Richards Jr. (PNM).

Шығу тегі

+ Пойнт Фортин ауданының нәсілдік құрамы Нәсілдік топтамасы 2011 жылғы мәліметтер бойынша: Қара (Афро Тринидад және Тобаго) 59.5% Оңтүстік Азиялық (Индо Тринидад) 11.5% Аралас нәсілдік құрамы 9.1% Дугла (Оңтүстік Азиялық және Қара) 8.9% Ақ Тринидад тұрғындары 0.4% Батыс Азиялық (Қытай) 0.12% Американың жергілікті халқы (үндістер) 0.09% Арабтар (Сириялық/Ливандық) 0.1% Басқалары 0.1% Белгісіз 10.4%